suplementy diety bez tajemnic

Lady shape

Suplement diety Lady shape zawiera w sk艂adzie: R贸偶eniec g贸rski, Imbir lekarski, Seler, Ja艂owiec pospolity, Witamina B2, Pokrzywa zwyczajna, M膮cznica lekarska, Mniszek lekarski, Witamina B1, Sza艂wia lekarska, L-tyrozyna, Bia艂a herbata, Czarna herbata, Herbata Oolong, Zielona herbata, Zielona kawa, Ostrokrzew paragwajski, Guarana, Cola b艂yszcz膮ca, Kofeina, Pieprz czarny, Kwercetyna, Grejpfrut, Pieprz cayenne, Pektyna jab艂kowa, Babka p艂esznik, Magnolia, W膮krota azjatycka, Fosfatydyloseryna, Bacopa, Dwuwinian choliny. Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2017. Jego obecny stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez Hagen Sp. z o.o., oraz zg艂oszony do rejestracji przez P.A.TEAM.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: R贸偶eniec g贸rski, Imbir lekarski, Seler, Ja艂owiec pospolity, Witamina B2, Pokrzywa zwyczajna, M膮cznica lekarska, Mniszek lekarski, Witamina B1, Sza艂wia lekarska, L-tyrozyna, Bia艂a herbata, Czarna herbata, Herbata Oolong, Zielona herbata, Zielona kawa, Ostrokrzew paragwajski, Guarana, Cola b艂yszcz膮ca, Kofeina, Pieprz czarny, Kwercetyna, Grejpfrut, Pieprz cayenne, Pektyna jab艂kowa, Babka p艂esznik, Magnolia, W膮krota azjatycka, Fosfatydyloseryna, Bacopa, Dwuwinian choliny
    Forma: kapsu艂ki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2017
    Producent: Hagen Sp. z o.o.
    Rejestruj膮cy: P.A.TEAM
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    r贸偶eniec g贸rski - R贸偶eniec g贸rski (Rhodiola rosea L.) 鈥 gatunek ro艣liny nale偶膮cy do rodziny gruboszowatych. Wyst臋puje na ca艂ym obszarze wok贸艂biegunowym 鈥 w Ameryce P贸艂nocnej, Europie, Azji. W Polsce wyst臋puje wy艂膮cznie w Sudetach i Karpatach, tylko na terenie park贸w narodowych. Gatunek rodzimy. Inna popularna nazwa z艂oty korze艅.

    imbir lekarski - Imbir lekarski (Zingiber officinale Rosc.) 鈥 gatunek ro艣liny uprawnej z rodziny imbirowatych (Zingiberaceae). W stanie dzikim obecnie nie wyst臋puje. Pochodzi prawdopodobnie z Melanezji.

    seler - Selery (Apium L.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny selerowatych (baldaszkowatych). Obejmuje 19 gatunk贸w. Wi臋kszo艣膰 gatunk贸w ro艣nie w Ameryce Po艂udniowej i tylko selery zwyczajne A. graveolens s膮 szeroko rozpowszechnione (rosn膮 dziko w Europie, poza tym powszechnie s膮 uprawiane, tak偶e w Polsce), a A. prostratum ro艣nie w Australii i Nowej Zelandii. Dawniej zaliczano tu tak偶e przedstawicieli rodzaju p臋czyna Helosciadium i Cyclospermum, ale okaza艂y si臋 nale偶e膰 nie tylko do innych rodzaj贸w, ale nawet plemion w obr臋bie selerowatych.

    ja艂owiec pospolity - Ja艂owiec pospolity (Juniperus communis L.) 鈥 gatunek zawsze zielonego krzewu, rzadko niskiego drzewa, nale偶膮cy do rodziny cyprysowatych. Wyst臋puje na p贸艂kuli p贸艂nocnej od obszaru oko艂obiegunowego po g贸ry po艂udniowej Europy, Azji i Ameryki P贸艂nocnej. W Polsce jest to gatunek rozpowszechniony. Ro艣nie na bardzo r贸偶nych siedliskach 鈥 od bagien, poprzez lasy, po murawy, od艂ogi i tereny skaliste. Jest to te偶 gatunek bardzo zmienny 鈥 euroazjatycka odmiana typowa osi膮ga do kilkunastu metr贸w wysoko艣ci, podczas gdy pozosta艂e odmiany p艂o偶膮 si臋 lub podnosz膮, osi膮gaj膮c niewielk膮 wysoko艣膰. Ja艂owiec pospolity ma wszechstronne znaczenie u偶ytkowe i odgrywa艂 istotn膮 rol臋 w kulturze ludzkiej, tak偶e jako ro艣lina magiczna. Wykorzystywany jest m.in. jako ro艣lina lecznicza, jadalna (szyszkojagody u偶ywane s膮 jako przyprawa), olejkodajna, barwierska. Cz臋sto uprawiany jest jako krzew ozdobny. W 艣rodowisku naturalnym odgrywa istotn膮 rol臋 biocenotyczn膮.

    witamina b2 - Witamina B2 (E101, ryboflawina, 艂ac. riboflavinum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, po艂膮czenie rybitolu i flawiny. W organizmie cz艂owieka pe艂ni funkcj臋 witaminy, kt贸rej niedob贸r mo偶e powodowa膰 zaburzenia w funkcjonowaniu uk艂adu nerwowego oraz stany zapalne b艂on 艣luzowych. Ryboflawina jest zaliczana do witamin z grupy B, gdy偶 jest prekursorem dw贸ch wa偶nych koenzym贸w i jest rozpuszczalna w wodzie. Jest degradowana przez promieniowanie UV. Dzienne zapotrzebowanie na witamin臋 B2 wynosi oko艂o 1,5 mg.

    pokrzywa zwyczajna - Pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica L.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny pokrzywowatych (Urticaceae). Wyst臋puje w stanie dzikim w Europie, Azji, Afryce P贸艂nocnej, Ameryce P贸艂nocnej, a zawleczona zosta艂a tak偶e na inne obszary i kontynenty. Ro艣nie w wilgotnych lasach i zaro艣lach oraz bardzo cz臋sto, jako gatunek synantropijny, na 偶yznych siedliskach ruderalnych. Pokrzywa zwyczajna jest u偶ytkowana na wiele sposob贸w 鈥 jest ro艣lin膮 lecznicz膮 i kosmetyczn膮, jadaln膮 i paszow膮, dostarcza tak偶e w艂贸kien, barwnika i jest u偶ytkowana w ogrodnictwie. Pokrzywa odgrywa te偶 rol臋 w ludzkiej kulturze duchowej. Z powodu obecno艣ci k艂uj膮co-parz膮cych w艂osk贸w powoduje bolesne podra偶nienia sk贸ry ludzi i zwierz膮t.

    m膮cznica lekarska - M膮cznica lekarska (Arctostaphylos uva-ursi (L.) Spreng.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny wrzosowatych (Ericaceae).

    mniszek lekarski - Mniszek pospolity, mniszek lekarski (Taraxacum officinale F.H. Wiggers coll., w艂a艣c. Taraxacum sect. Taraxacum) 鈥 okre艣lenie ro艣lin z rodzaju mniszek, w zale偶no艣ci od uj臋cia systematycznego stanowi膮ce nazw臋 zbiorow膮 drobnych gatunk贸w z sekcji Taraxacum (= Vulgaria, Ruderalia) lub odnosz膮ce si臋 do jednego gatunku wyst臋puj膮cego na niewielkim obszarze w Skandynawii 鈥 T. campylodes. W dominuj膮cym znaczeniu s膮 to mniszki z sekcji obfituj膮cej w drobne, apomiktyczne gatunki. W samej Europie opisano ich ponad tysi膮c, w tym w Polsce ponad 200, a wyst臋puj膮 tak偶e w Azji i p贸艂nocnej Afryce. Zawleczone zosta艂y na wszystkie inne kontynenty. Poza Europ膮 dane o poszczeg贸lnych taksonach s膮 bardzo fragmentaryczne. Ro艣liny te rosn膮 na siedliskach ruderalnych, na 艂膮kach i murawach, w uprawach i widnych lasach. S膮 wykorzystywane jako ro艣liny jadalne, pastewne, miododajne i lecznicze. W uprawach uznawane za chwasty.

    witamina b1 - Witamina B1 (tiamina) 鈥 heterocykliczny zwi膮zek chemiczny, z艂o偶ony z pier艣cieni tiazolowego i pirymidynowego, po艂膮czonych mostkiem metinowym. Tiamin臋 wyodr臋bni艂 w 1911 roku z otr臋b贸w ry偶owych Kazimierz Funk. On te偶 zaproponowa艂 dla niej i podobnych jej, niezb臋dnych ludziom do 偶ycia, substancji nazw臋 witamina (zwi膮zek jest amin膮, a Funk zak艂ada艂, 偶e podobnych substancji jest wi臋cej (s艂usznie) i wszystkie s膮 aminami (b艂臋dnie)). Wyniki bada艅 i swoje wnioski opublikowa艂 pocz膮tkowo, wskutek niech臋ci prze艂o偶onych, w artyku艂ach przegl膮dowych On the chemical nature of the substance which cures polyneuritis in birds induced by a diet of polished rice oraz The etiology of the deficiency diseases. Beri-beri, polyneuritis in birds, epidemic dropsy, scurvy, experimental scurvy in animals, infantile scurvy, ship beri-beri, pellagra.

    sza艂wia lekarska - Sza艂wia lekarska (Salvia officinalis L.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). Pochodzi z rejonu Morza 艢r贸dziemnego (Albania, Jugos艂awia, Grecja, W艂ochy), ale rozprzestrzeni艂a si臋 gdzieniegdzie r贸wnie偶 poza tym obszarem. Jest uprawiana w wielu krajach 艣wiata. Jej nazwa 艂aci艅ska wywodzi si臋 od 艂aci艅skiego salvus oznaczaj膮cego zdrowie.

    l-tyrozyna - Tyrozyna (Tyr lub Y) 鈭 organiczny zwi膮zek chemiczny. Stereoizomer L jest jednym z 20 podstawowych aminokwas贸w bia艂kowych. Nazwa tyrozyna pochodzi od gr. tyros 鈥 ser. 艁a艅cuch boczny tyrozyny stanowi niepolarny pier艣cie艅 aromatyczny z przy艂膮czon膮 w pozycji 鈥瀙ara鈥 grup臋 hydroksylow膮 (鈭扥H), po艂膮czony z atomem w臋gla 伪 przez mostek metylenowy. Tyrozyna spe艂nia wa偶ne biologiczne zadania jako wewn膮trzkom贸rkowy przeka藕nik (mo偶e by膰 fosforylowana przez kinazy bia艂kowe), a tak偶e jest prekursorem wa偶nych hormon贸w i biologicznie czynnych substancji (tyroksyna, tr贸jjodotyronina, adrenalina, noradrenalina oraz dopamina). Jest ona aminokwasem endogennym, tzn. organizm ludzki oraz wi臋kszo艣膰 zwierz膮t jest w stanie syntetyzowa膰 go pod warunkiem dostatecznego zaopatrzenia w fenyloalanin臋, od kt贸rej tyrozyna r贸偶ni si臋 obecno艣ci膮 jednej grupy hydroksylowej. Tyrozyn臋 mo偶na te偶 traktowa膰 jako pochodn膮 fenyloetyloaminy, aczkolwiek w biochemicznych cyklach syntetycznych nie powstaje ona z tego zwi膮zku. W praktyce laboratoryjnej r贸wnie偶 nie produkuje si臋 jej z fenyloetyloaminy, gdy偶 pro艣ciej mo偶na j膮 otrzyma膰 przez hydroliz臋 odpowiednich bia艂ek. Tyrozyna jest bardzo istotna dla prawid艂owego funkcjonowania tarczycy i przysadki m贸zgowej. Brak tego aminokwasu wywo艂uje niedoczynno艣膰 tarczycy, co mo偶e objawia膰 si臋 w postaci zm臋czenia i wyczerpania. Zmniejszenie ilo艣ci tyrozyny w organizmie powoduje niedob贸r norepinefryny i dopaminy, co mo偶e wywo艂ywa膰 depresj臋.

    bia艂a herbata - Bia艂a herbata (chi艅. 鐧借尪; pinyin: b谩ich谩) 鈥 nap贸j przyrz膮dzany z p膮k贸w li艣ciowych i m艂odych listk贸w specjalnej odmiany herbaty chi艅skiej (Camellia sinensis), zbieranych wczesn膮 wiosn膮, a nast臋pnie suszonych metod膮 naturaln膮 na s艂o艅cu, przez co fermentacja jest minimalna. Listki i p膮ki li艣ciowe, w odr贸偶nieniu od herbaty zielonej, nie s膮 formowane, dlatego zachowuj膮 sw贸j naturalny kszta艂t. Podobnie jak zielona herbata, zawiera polifenole i inne substancje wp艂ywaj膮ce korzystnie na zdrowie. Tradycyjnie produkowana jest zw艂aszcza na p贸艂nocy chi艅skiej prowincji Fujian, lecz ostatnio wytwarza si臋 j膮 r贸wnie偶 poza Chinami, szczeg贸lnie w Indiach. Wbrew nazwie nap贸j nie jest bia艂y, ma barw臋 blado偶贸艂t膮. Posiada delikatny i pozbawiony goryczy smak.

    czarna herbata - Herbata 鈥 napar przyrz膮dzany z li艣ci i p膮k贸w grupy ro艣lin, nazywanych t膮 sam膮 nazw膮, nale偶膮cych do rodzaju kamelia (Camellia). Ro艣liny te s膮 do siebie podobne, traktowane jako odr臋bne gatunki lub odmiany jednego gatunku 鈥 herbaty chi艅skiej (Camellia sinensis). Dawniej zaliczano je do rodzaju Thea, r贸偶ni膮 si臋 od innych kamelii zawarto艣ci膮 substancji swoistych i kilkoma drobnymi cechami morfologicznymi. W Chinach zapisuje si臋 j膮 znakiem 鑼, kt贸ry jest jednak r贸偶nie czytany w zale偶no艣ci od dialektu: t锚 鈥 dialekt hokkien (czego odmiany s膮 cz臋sto obecne w j臋zykach zachodniej Europy) oraz ch谩, w dialekcie kanto艅skim i mandary艅skim (z odmianami tej wymowy popularnymi na wschodzie 鈥 Indie, Iran, Turcja, Rosja, Czechy). Polska nazwa herbata to zbitka pochodz膮ca od 艂ac. herba thea (gdzie pierwszy wyraz herba oznacza 鈥瀦io艂o鈥, a drugi 鈥 thea 鈥 jest zlatynizowan膮 postaci膮 chi艅skiej nazwy tej偶e ro艣liny). Nazw膮 herbata okre艣la si臋 r贸wnie偶 napary z r贸偶nych zi贸艂, suszu owocowego, dlatego w u偶yciu s膮 okre艣lenia: lipowa, mi臋towa, rumiankowa itp. herbata, herbata z malin, dzikiej r贸偶y, bzu czarnego itp., herbata paragwajska, Rooibos.

    herbata oolong - Herbata 鈥 napar przyrz膮dzany z li艣ci i p膮k贸w grupy ro艣lin, nazywanych t膮 sam膮 nazw膮, nale偶膮cych do rodzaju kamelia (Camellia). Ro艣liny te s膮 do siebie podobne, traktowane jako odr臋bne gatunki lub odmiany jednego gatunku 鈥 herbaty chi艅skiej (Camellia sinensis). Dawniej zaliczano je do rodzaju Thea, r贸偶ni膮 si臋 od innych kamelii zawarto艣ci膮 substancji swoistych i kilkoma drobnymi cechami morfologicznymi. W Chinach zapisuje si臋 j膮 znakiem 鑼, kt贸ry jest jednak r贸偶nie czytany w zale偶no艣ci od dialektu: t锚 鈥 dialekt hokkien (czego odmiany s膮 cz臋sto obecne w j臋zykach zachodniej Europy) oraz ch谩, w dialekcie kanto艅skim i mandary艅skim (z odmianami tej wymowy popularnymi na wschodzie 鈥 Indie, Iran, Turcja, Rosja, Czechy). Polska nazwa herbata to zbitka pochodz膮ca od 艂ac. herba thea (gdzie pierwszy wyraz herba oznacza 鈥瀦io艂o鈥, a drugi 鈥 thea 鈥 jest zlatynizowan膮 postaci膮 chi艅skiej nazwy tej偶e ro艣liny). Nazw膮 herbata okre艣la si臋 r贸wnie偶 napary z r贸偶nych zi贸艂, suszu owocowego, dlatego w u偶yciu s膮 okre艣lenia: lipowa, mi臋towa, rumiankowa itp. herbata, herbata z malin, dzikiej r贸偶y, bzu czarnego itp., herbata paragwajska, Rooibos.

    zielona herbata - Zielona herbata 鈥 nap贸j przyrz膮dzany wy艂膮cznie z li艣ci herbaty chi艅skiej (Camellia sinensis), kt贸re poddane zosta艂y w czasie przetwarzania jedynie minimalnej oksydacji. Zielona herbata pochodzi z Chin, sk膮d rozpowszechni艂a si臋 na inne kraje Azji, od Japonii po Bliski Wsch贸d. Wsp贸艂cze艣nie zielona herbata rozprzestrzenia si臋 na Zachodzie, gdzie wci膮偶 najpopularniejszym rodzajem tego napoju jest herbata czarna. W krajach, gdzie uprawia si臋 herbat臋, wytwarza si臋 wiele rodzaj贸w zielonej herbaty. R贸偶ni膮 si臋 od siebie z uwagi na specyficzne warunki uprawy, spos贸b przetwarzania i por臋 zbior贸w. W kilku ostatnich dziesi臋cioleciach zielona herbata przechodzi艂a wiele test贸w medycznych, kt贸rych celem by艂o ustalenie, czy rzeczywi艣cie, jak si臋 powszechnie s膮dzi, ma ona w艂a艣ciwo艣ci zdrowotne, a szczeg贸lnie przypisywany jej wp艂yw na zmniejszenie ryzyka zachorowania na choroby serca oraz na niekt贸re odmiany nowotwor贸w. S膮dzi si臋 tak偶e, 偶e spo偶ywanie zielonej herbaty pomaga w kontrolowaniu wagi cia艂a.

    zielona kawa - Kawa zielona, zwana te偶 kaw膮 surow膮 鈥 ziarna kawy, kt贸rych obr贸bka zako艅czy艂a si臋 przed procesem palenia. Z uwagi na to, 偶e w ziarnach nie zaszed艂 jeszcze proces pirolizy, ziarna kawy nie maj膮 silnego aromatu i smaku (smak jest znacznie 艂agodniejszy). R贸偶ni si臋 kolorem, gdy偶 jest du偶o ja艣niejsza ni偶 kawa palona i st膮d w艂a艣nie jej nazwa (chocia偶 nie zawsze ma kolor zielony).

    ostrokrzew paragwajski - Ostrokrzew paragwajski (Ilex paraguariensis A.St.-Hil.) 鈥 gatunek drzewa z rodziny ostrokrzewowatych (Aquifoliaceae Bartl.). Wyst臋puje w stanie dzikim w Ameryce Po艂udniowej (Brazylia, Argentyna, Paragwaj, Urugwaj. Nazw臋 (Ilex paraguarensis) tej ro艣linie nada艂 francuski botanik Auguste de Saint Hilaire w 1822 roku. Hiszpa艅ska nazwa potoczna to yerba mate, a portugalska erva-mate.

    guarana - Paulinia guarana (Paullinia cupana), zwana tak偶e cierniopl膮tem, guaran膮 lub osm臋t膮 鈥 gatunek pn膮cza z rodziny mydle艅cowatych. Wyst臋puje w ca艂ym dorzeczu Amazonki i Pary (Brazylia). Bywa nazywany zwyczajowo guaran膮 od nazwy gorzko-kwa艣nego napoju, sporz膮dzanego z jej nasion. Nazwa napoju za艣 pochodzi od plemienia Guarani.

    cola b艂yszcz膮ca - Kola b艂yszcz膮ca (Cola nitida) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny 艣lazowatych. Pochodzi z rejonu Liberii i Wybrze偶a Ko艣ci S艂oniowej, uprawiany jest na rozleg艂ych obszarach Afryki Zachodniej.

    kofeina - Kofeina (艂ac. coffeinum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, alkaloid purynowy znajduj膮cy si臋 w ziarnach kawy i wielu innych surowcach ro艣linnych. Mo偶e r贸wnie偶 by膰 otrzymywana syntetycznie. Zosta艂a odkryta przez niemieckiego chemika Friedricha Ferdinanda Rungego w 1819 roku. W zale偶no艣ci od 藕r贸d艂a nazywana jest tak偶e tein膮 (gdy 藕r贸d艂em jest herbata), guaranin膮 (gdy pochodzi z guarany) i matein膮 (gdy pochodzi z yerba mate). Kofeina jest 艣rodkiem psychoaktywnym z grupy stymulant贸w. Jest stosowana jako dodatek do niekt贸rych produkt贸w, w tym napoj贸w energetyzuj膮cych, a tak偶e do innych napoj贸w, przede wszystkim gazowanych (na przyk艂ad coli). Po d艂u偶szym okresie regularnego przyjmowania kofeiny wyst臋puje zjawisko tachyfilaksji (tolerancji), czyli stopniowego os艂abienia odpowiedzi biologicznej ustroju.

    pieprz czarny - Pieprz czarny (Piper nigrum L.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny pieprzowatych. Wywodzi si臋 z po艂udniowo-wschodnich Indii, jest uprawiany w wielu krajach strefy tropikalnej. Pieprz czarny uprawiany jest jako ro艣lina u偶ytkowa w tropikalnych rejonach o klimacie gor膮cym i wilgotnym. Uprawia si臋 go dla owoc贸w (pestkowc贸w), z kt贸rych otrzymuje si臋 znany pieprz przyprawowy. Znany jest tak偶e od dawna jako ro艣lina pokojowa.

    kwercetyna - Kwercetyna (z 艂ac. quercetum 鈥 las d臋bowy) 鈥 organiczny wielopier艣cieniowy zwi膮zek aromatyczny pochodzenia ro艣linnego z grupy flawonoli maj膮cy zastosowanie w lecznictwie. Stosowany jest te偶 do barwienia bawe艂ny na kolory br膮zowoczerwone, pomara艅czowe i oliwkowoczarne oraz w analizie chemicznej jako odczynnik.

    grejpfrut - Grejpfrut (ang. grapefruit; Citrus paradisi) 鈥 gatunek wiecznie zielonej ro艣liny z rodziny rutowatych. Grejpfruty prawdopodobnie s膮 miesza艅cem pomara艅czy olbrzymiej (Citrus maxima) z Archipelagu Malajskiego, z pomara艅cz膮 chi艅sk膮 (Citrus sinensis), przy czym pomara艅cze chi艅skie prawdopodobnie s膮 tak偶e krzy偶贸wkami, aczkolwiek du偶o wcze艣niejszymi, tych偶e pomara艅czy olbrzymich z mandarynkami (Citrus reticulata). Grejpfruty sprowadzone zosta艂y i zadomowione na wyspie Barbados w XVII w. przez kapitana Jamesa Shaddocka. Rejon Morza Karaibskiego sta艂 si臋 g艂贸wnym obszarem ich uprawy. Obecnie ro艣lina uprawiana jest w wielu krajach strefy podzwrotnikowej (m.in. USA: Floryda, Kalifornia). Daje plon 300 ton z hektara.

    pieprz cayenne - Pieprz cayenne, papryka cayenne, pieprz kaje艅ski, papryka kaje艅ska 鈥 bardzo ostra przyprawa wyrabiana z papryki rocznej, odmiany Cayenne (kuzynki meksyka艅skiej papryczki jalape帽o). Owoce tej ro艣liny s膮 najcz臋艣ciej suszone, a nast臋pnie mielone i w takiej postaci konfekcjonowane do sprzeda偶y detalicznej. Przypraw臋 t臋 stosuje si臋 do zapiekanek, da艅 z jaj, makaron贸w, drobiu i sos贸w, a nawet czekolady pitnej. Nazwa ro艣liny wywodzi si臋 ze s艂owa qui铆nia, oznaczaj膮cego w j臋zyku tupi ostr膮 papryk臋. Pochodzi od niej (a nie odwrotnie) nazwa stolicy Gujany Francuskiej 鈥 Kajenny (fr. Cayenne) 鈥 nadana przez Europejczyk贸w, kt贸rzy b艂臋dnie skojarzyli ten region z wyst臋powaniem papryki cayenne.

    pektyna jab艂kowa - Pektyny (gr. 蟺畏魏蟿蠈蟼 pekt贸s = zwarty, ciekn膮cy) 鈥 mieszanina w臋glowodan贸w wyst臋puj膮ca w 艣cianach kom贸rkowych wielu ro艣lin. Pektyny s膮 generalnie polisacharydami i oligosacharydami o zmiennym sk艂adzie. S膮 to przede wszystkim poliuronidy sk艂adaj膮ce si臋 z po艂膮czonych ze sob膮 wi膮zaniami 伪-1,4-glikozydowymi jednostek kwasu D-galakturonowego, w znacznej cz臋艣ci zestryfikowanych grupami metylowymi. Pektyny dla ludzi, pod wzgl臋dem od偶ywczym, s膮 cia艂ami balastowymi. Pod wzgl臋dem 偶ywieniowym stanowi膮 jedn膮 z frakcji rozpuszczalnego w艂贸kna pokarmowego (b艂onnika). Wiele mikroorganizm贸w jest w stanie rozk艂ada膰 pektyn臋. Po raz pierwszy wspomniane w przepisach z I wieku n.e.Wyr贸偶nia si臋 dwie frakcje pektyn, w zale偶no艣ci od stopnia estryfikacji: wysokometylowane WM (inaczej wysokoestryfikowane WE), w kt贸rych zestryfikowanych jest >50% grup karboksylowych reszt kwasu galakturonowego; niskometylowane NM (inaczej niskoestryfikowane NE), w kt贸rych stopie艅 estryfikacji jest mniejszy od 50%.Wsp贸ln膮 cech膮 pektyn jest zdolno艣膰 do tworzenia 偶eli w kwa艣nych warunkach. Zdolno艣膰 偶elowania zale偶na jest od stopnia zmetylowania pektyn. Pektyny wysokometylowane 偶eluj膮 przy pH 3,0, st臋偶eniu cukru 65% oraz zawarto艣ci pektyn 0,3 鈥 2%. 呕ele pektyn niskometylowanych powstaj膮 przy ni偶szym st臋偶eniu cukru (30-40%) oraz w szerszym zakresie pH (3-6). Jednak niezb臋dnym czynnikiem utworzenia tr贸jwymiarowej siatki 偶elu jest obecno艣膰 jon贸w wapnia, w st臋偶eniu 0,01 鈥 0,1%. Zawarto艣膰 pektyn wynosi wtedy 1,5 鈥 3,0%. Z tego wzgl臋du s膮 one wykorzystywane w przemy艣le spo偶ywczym jako 艣rodek zag臋szczaj膮cy. Pektyny mi臋dzy innymi odpowiedzialne s膮 za zestalanie si臋 d偶em贸w i powide艂. Pektyny sk艂adaj膮 si臋 z trzech g艂贸wnych rodzaj贸w w臋glowodan贸w: homogalakturonan 鈥 polisacharyd zbudowany z mer贸w kwasu galakturonowego ramnogalakturonan I 鈥 polisacharyd z艂o偶ony z dimer贸w (ramnoza + kwas galakturonowy) ramnogalakturonan II 鈥 rozga艂臋ziony polisacharyd.Zawarto艣膰 pektyny w r贸偶nych ro艣linach: jab艂ko 鈥 1-1,5% morela zwyczajna 鈥 1% czere艣nia 鈥 0,4% pomara艅cza 鈥 0,5-3,5% marchew 鈥 1,4% sk贸rki owoc贸w cytrusowych 鈥 30% wyt艂oki jab艂kowe - 8-15%

    babka p艂esznik - Babka p艂esznik, babka afryka艅ska (Plantago afra L.) 鈥 gatunek rocznej ro艣liny z rodziny babkowatych (Plantaginaceae Juss.). Pochodzi z rejonu Morza 艢r贸dziemnego, ro艣nie w w p贸艂nocnej Afryce i zachodniej Azji, rozprzestrzeniona szerzej w uprawie. W Polsce nie ro艣nie dziko 鈥 bywa zawlekana, dawniej by艂a uprawiana.

    magnolia - Magnolia (Magnolia L.) 鈥 rodzaj drzew lub krzew贸w, nale偶膮cy do rodziny magnoliowatych (Magnoliaceae). Znanych jest ok. 250 gatunk贸w. Gatunkiem typowym jest Magnolia virginiana L. Magnolie rosn膮 dziko w Azji Wschodniej oraz Ameryce Po艂udniowej i P贸艂nocnej. Poza naturalnym zasi臋giem s膮 cz臋sto uprawiane jako ro艣liny ozdobne, w tym tak偶e w Polsce. Nazwa rodzaju Magnolia zosta艂a nadana przez Charlesa Plumiera dla upami臋tnienia francuskiego botanika Pierre'a Magnola.

    w膮krota azjatycka - Mezoterapia 鈥 dzia艂aj膮cy miejscowo niechirurgiczny zabieg medyczny polegaj膮cy na dostarczeniu bezpo艣rednio do sk贸ry w艂a艣ciwej substancji leczniczych, regeneruj膮cych lub od偶ywczych. Najcz臋艣ciej stosowany w dermatologii i medycynie estetycznej do leczenia i profilaktyki. Inne nazwy: intradermoterapia

    fosfatydyloseryna - B艂ona biologiczna, biomembrana 鈭 membrana otaczaj膮ca lub rozdzielaj膮ca odr臋bne przedzia艂y, zwykle w kom贸rkach. Zalicza si臋 do nich zar贸wno b艂ony kom贸rkowe jak i b艂ony organelli wewn臋trznych, na przyk艂ad mitochondrialne, tylakoid贸w lub dysk贸w w pr臋cikach i czopkach. S膮 one podstawowymi strukturami buduj膮cymi kom贸rki wszystkich organizm贸w, zar贸wno prokariotycznych jak i eukariotycznych. Pomimo wielkiego zr贸偶nicowania struktur otoczonych b艂onami, podstawy budowy b艂on biologicznych we wszystkich organizmach s膮 w zasadzie te same. Zgodnie z modelem p艂ynnej mozaiki, zaproponowanym w 1972 roku przez Jonathana Singera i Gartha Nicolsona, ka偶d膮 b艂on臋 w kom贸rce tworzy p艂ynna dwuwarstwa cz膮steczek fosfolipidowych, w kt贸rej zanurzone s膮 bia艂ka. B艂ony biologiczne pe艂ni膮 wiele funkcji. Przede wszystkim odgradzaj膮 one wn臋trze danego przedzia艂u od 艣rodowiska zewn臋trznego, co jest podstaw膮 do zachowania jego odr臋bno艣ci i integralno艣ci. B艂ona kom贸rkowa, kt贸ra otacza ka偶d膮 偶yw膮 kom贸rk臋 pozwala na utrzymanie jej homeostazy oraz utrzymanie odpowiedniego 艣rodowiska wewn臋trznego, niezb臋dnego do w艂a艣ciwego przebiegu jej proces贸w 偶yciowych.

    bacopa - Bakopa (Bacopa) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny babkowatych. Obejmuje ponad 60 gatunk贸w. S膮 to ro艣liny rozprzestrzenione w strefie mi臋dzyzwrotnikowej na wszystkich kontynentach, przy czym najbardziej zr贸偶nicowane s膮 w tropikalnej Ameryce. Wi臋kszo艣膰 gatunk贸w to ro艣liny wodne lub bagienne. Niekt贸re s膮 wykorzystywane jako lecznicze (np. bakopa drobnolistna), liczne s膮 uprawiane jako ozdobne. Jako ro艣liny akwariowe i w paludariach u偶ywane s膮 najcz臋艣ciej: bakopa drobnolistna, bezogonkowa, karoli艅ska, poza tym tak偶e Bacopa myriophylloides. Bakopa drobnolistna jest tak偶e chwastem p贸l ry偶owych i mo偶e zarasta膰 rowy odwadniaj膮ce. Gatunek ten zawleczony zosta艂 tak偶e do Europy.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋