suplementy diety bez tajemnic

Disven Quemadren

Suplement diety Disven Quemadren zawiera w sk艂adzie: koncentrat bia艂ych winogron, suche wyci膮gi: z owoc贸w zielonej kawy, w tym : kwas chlorogenowy艂odyg morszczynu pecherzykowatego, w tym: jod, li艣ci brzozy, w tym: flawonoidy-rutyna, suchy wyci膮g z li艣ci karczocha w tym : cynaryna, suchy wyci膮g z mniszka lekarskiego, w tym: inulina, suchy wyci膮g z li艣ci herbaty zielonej, w tym: polifenole, cynk. Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2014. Jego obecny stan w rejestrze to: 0. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez VenPharma Laboratorios, S.A., Hiszpania, oraz zg艂oszony do rejestracji przez AMMA POLSKA, Krak贸w.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: koncentrat bia艂ych winogron, suche wyci膮gi: z owoc贸w zielonej kawy, w tym : kwas chlorogenowy艂odyg morszczynu pecherzykowatego, w tym: jod, li艣ci brzozy, w tym: flawonoidy-rutyna, suchy wyci膮g z li艣ci karczocha w tym : cynaryna, suchy wyci膮g z mniszka lekarskiego, w tym: inulina, suchy wyci膮g z li艣ci herbaty zielonej, w tym: polifenole, cynk
    Forma: syrop
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: UWAGA! Nieznany status

    Rok zg艂oszenia: 2014
    Producent: VenPharma Laboratorios, S.A., Hiszpania
    Rejestruj膮cy: AMMA POLSKA, Krak贸w
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    koncentrat bia艂ych winogron - Marsala 鈥 g艂贸wnie s艂odkie, bia艂e wzmacniane wino w艂oskie, produkowane w prowincji Trapani w zachodniej cz臋艣ci Sycylii. Nazwa pochodzi od miasta Marsala. Istniej膮 te偶 wersje wytrawne (secco), p贸艂wytrawne (semisecco) oraz czerwone (rubino). Wino marsala zyska艂o rozg艂os pod koniec XVIII wieku na fali popularno艣ci podobnych win porto i sherry, a pionierem jego eksportu by艂 Anglik, John Woodhouse. W mi臋dzyczasie jako艣膰 si臋 pogorszy艂a, a ilo艣膰 produkowanego wina zmala艂a, ale od lat 80. XX wieku ponownie pojawi艂y si臋 dobrej jako艣ci marsale, do czego przyczyni艂y si臋 zmiany prawne w roku 1984 i inicjatywa producent贸w. Bia艂e marsale produkowane s膮 przede wszystkim z winogron odmian grillo, catarratto bianco, a tak偶e inzolia, damaschino i innych. Czerwone marsale mog膮 zawiera膰 do 30% winogron o jasnej sk贸rce. Wino jest wzmacniane przez dodatek spirytusu winnego, a w razie potrzeby dos艂adzane koncentratem winogronowym. Marsala obj臋ta apelacj膮 Marsala DOC musi cechowa膰 si臋 zawarto艣ci膮 alkoholu minimum 17%, a od kategorii superiore wzwy偶 鈥 18%. Wyr贸偶nia si臋 nast臋puj膮ce rodzaje marsali: fine starzona do roku superiore, starzona co najmniej dwa lata superiore riserva, starzona co najmniej cztery lata vergine albo soleras, starzona co najmniej pi臋膰 lat vergine stravecchio albo vergine riserva, starzona co najmniej dziesi臋膰 latWina le偶akuj膮 w systemie solera (w kt贸rym miesza si臋 wino starsze z m艂odszym). Marsale vergine bywaj膮 por贸wnywane z najlepszymi przyk艂adami podobnych win portugalskich (tawny porto) i hiszpa艅skich (sherry oloroso) i mog膮 by膰 starzone nawet do 70 lat. S艂odka marsala (dolce) zawiera przynajmniej 100 gram贸w cukru resztkowego na litr. Marsala do 40 g cukru na litr jest okre艣lana jako secco (wytrawna). P贸艂wytrawne marsale mieszcz膮 si臋 w przedziale 40-100 g/l. Pod wzgl臋dem koloru wyr贸偶nia si臋 wersje oro (z艂ota), ambra (bursztynowa) i rubino (rubinowa), zale偶ne od wykorzystanych szczep贸w i dodawanego koncentratu. Marsala jest podawana jako aperitif, jako wino deserowe oraz z suszonymi owocami, ciastkami, deserami z kremem oraz z dojrza艂ymi serami. W sprzeda偶y s膮 dost臋pne nieobj臋te apelacj膮 wina na bazie marsali z dodatkiem 偶贸艂tek lub innych dodatk贸w smakowych. W Stanach Zjednoczonych pod nazw膮 marsala wolno sprzedawa膰 dowolne wzmacniane wina o bursztynowym kolorze i zawarto艣ci alkoholu 17-24%.

    suche wyci膮gi: z owoc贸w zielonej kawy - Kuchnia rosyjska 鈥 narodowa kuchnia Rosjan. Tradycyjna kuchnia rosyjska dominowa艂a na obszarze le偶膮cym pomi臋dzy zachodni膮 granic膮 kraju a Wo艂g膮, w艂膮cznie z obszarami metropolitalnymi Moskw膮 i Sankt Petersburgiem. Wyst臋powa艂a w wielu wariantach, od kuchni ch艂opskiej a偶 do kuchni carskiej. Wykwintna kuchnia klas 艣redniej i wy偶szej prze偶ywa艂a okres swojej najwi臋kszej 艣wietno艣ci sto lat przed wybuchem rewolucji w 1917 roku. Prosta kuchnia ch艂opska wykorzystywa艂a surowce mo偶liwe do wyprodukowania we w艂asnym zakresie w p贸艂nocnym klimacie. Jej podstaw臋 stanowi艂y: ciemny chleb 偶ytni, r贸偶ne warianty zupy szczi oraz kasza gryczana, co znalaz艂o sw贸j wyraz w przys艂owiu rosyjskim: Szczi i kasza 鈥 strawa nasza. Znaczny wp艂yw na narodow膮 kuchni臋 w europejskiej cz臋艣ci Rosji wywar艂 obrz膮dek Ko艣cio艂a prawos艂awnego ze wzgl臋du na bardzo du偶膮 liczb臋 dni postnych w roku. W zwi膮zku z tym kuchnia rosyjska oferuje bogaty wyb贸r przepis贸w na potrawy z rybami oraz potrawy, w kt贸rych g艂贸wn膮 rol臋 odgrywaj膮 warzywa, grzyby i le艣ne owoce. W procesie kszta艂towania si臋 tradycyjnej kuchni rosyjskiej wyr贸偶niamy nast臋puj膮ce okresy: kuchni staroruskiej, kuchni moskiewskiej, kuchni za panowania Piotra Wielkiego i Katarzyny Wielkiej, kuchni petersburskiej, kuchni wszystkich Rusin贸w, kuchni radzieckiej oraz wsp贸艂czesnej kuchni rosyjskiej. Kuchnia rosyjska s艂ynie z kawioru 鈥 luksusowego artyku艂u spo偶ywczego, z tradycji podawania zak膮sek, od kt贸rych dawniej rozpoczyna艂 si臋 ka偶dy uroczysty posi艂ek, oraz kiszonych warzyw (kapusty, og贸rk贸w i pomidor贸w). Lista potraw, charakterystycznych dla tradycyjnej kuchni rosyjskiej, obejmuje: bliny, pi(e)r贸g i ma艂e piro偶ki, pielmieni, wareniki (pierogi gotowane) i boeuf Stroganow. Z zup tradycyjn膮 kuchni臋 rosyjsk膮 reprezentuj膮 szczi, ucha, okroszka i barszcz. Smak potraw wzbogacano dodatkiem koperku i 艣mietany. G艂贸wnym tradycyjnym napojem bezalkoholowym jest herbata, kt贸r膮 Rosjanie pij膮 gor膮c膮, bez mleka, czasami pos艂odzon膮 i doprawion膮 do smaku konfitur膮 owocow膮. Dawniej herbat臋 zaparzano przy u偶yciu samowaru i serwowano do niej lekko s艂odkie wypieki o charakterze obwarzank贸w tzw. suszki. Innymi tradycyjnymi napojami, kt贸re w dalszym ci膮gu ciesz膮 si臋 popularno艣ci膮, s膮 tak偶e kwas chlebowy i kefir. Najpopularniejszym napojem alkoholowym Rosjan jest w贸dka. Jako deser tradycyjnie podawany by艂 kisiel i kompot. Wsp贸艂cze艣nie Rosjanie preferuj膮 lody i torty.

    w tym: jod - Jod (I, 艂ac. iodum) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy 17 鈥 fluorowc贸w. Nazwa pochodzi od stgr. 峒拔课滴刮次 ioeides 鈥 fioletowy. W naturze wyst臋puje tylko jeden trwa艂y izotop 127I, izotopy promieniotw贸rcze: 123I, 125I, 129I, 131I.

    li艣ci brzozy - Li艣膰 (艂ac. folium) 鈥 organ ro艣linny, element budowy cz臋艣ci osiowej (p臋dowej) ro艣lin telomowych. Wyrastaj膮ce z w臋z艂贸w ko艅cowe elementy rozga艂臋zie艅 p臋du, wyodr臋bniaj膮ce si臋 ze wzgl臋du na funkcj臋 i budow臋 od 艂odygi (nie maj膮 np. zdolno艣ci do nieprzerwanego wzrostu). Pe艂ni膮 g艂贸wnie funkcje od偶ywcze i z tego powodu maj膮 zwykle du偶膮 powierzchni臋 umo偶liwiaj膮c膮 poch艂anianie odpowiedniej ilo艣ci promieniowania s艂onecznego. Poza tym li艣cie bior膮 udzia艂 w transpiracji, gutacji i wymianie gazowej. Li艣cie wyspecjalizowane w fotosyntezie okre艣lane s膮 mianem li艣ci zielonych oraz li艣ci listowia. Nierzadko organy te pe艂ni膮 tak偶e funkcje spichrzowe, czepne, ochronne, obronne i pu艂apkowe, w takich przypadkach ulegaj膮c daleko id膮cym przystosowaniom w zakresie funkcji i budowy.

    w tym: flawonoidy-rutyna - Flawonoidy, zwi膮zki flawonowe 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych wyst臋puj膮cych w ro艣linach, spe艂niaj膮cych funkcj臋 barwnik贸w, przeciwutleniaczy i naturalnych insektycyd贸w oraz fungicyd贸w, chroni膮cych przed atakiem ze strony owad贸w i grzyb贸w. Wi臋kszo艣膰 z nich jest barwnikami zgromadzonymi w powierzchniowych warstwach tkanek ro艣linnych, nadaj膮c intensywny kolor i ograniczaj膮c szkodliwy wp艂yw promieniowania ultrafioletowego. Flawonoidy s膮 oparte na szkielecie 2-fenylochromanu lub 3-fenylochromanu (zwanego izoflawonem) przy czym wi臋kszo艣膰 typ贸w flawonoid贸w (poza katechinami i antocyjanidynami) zawiera szkielet flawonu lub izoflawonu, z grup膮 ketonow膮 w pozycji 4. Flawonoidy r贸偶ni膮 si臋 mi臋dzy sob膮 liczb膮 i rodzajem podstawnik贸w, przy czym r贸偶nice mi臋dzy zwi膮zkami w poszczeg贸lnych klasach wynikaj膮 zazwyczaj z odmiennej budowy tylko jednego skrajnego pier艣cienia. Wi臋kszo艣膰 flawonoid贸w zawiera grupy hydroksylowe, z kt贸rych jedna lub wi臋cej jest zwykle po艂膮czona z cz膮steczk膮 cukru tworz膮c glikozydy. Dot膮d rozpoznano ponad 8000 r贸偶nych flawonoid贸w, a 500 z nich zosta艂o lepiej poznanych. Najbardziej popularnym i najlepiej poznanym flawonoidem jest kwercetyna i jej glikozydy.

    w tym: inulina - Inulina (艂ac. inulinum) 鈥 polisacharyd zbudowany z oko艂o 30鈥35 cz膮steczek monocukr贸w po艂膮czonych wi膮zaniami 尾-2,1-glikozydowymi w nierozga艂臋ziony 艂a艅cuch. 艁a艅cuch ten, zbudowany z reszt 尾-D-fruktofuranozy, zawiera jedn膮 terminalnie umieszczon膮 cz膮steczk臋 D-glukozy (na ko艅cu redukuj膮cym) oraz drug膮, w 艣rodku 艂a艅cucha, po艂膮czon膮 wi膮zaniem 1,3-glikozydowym. Masa cz膮steczkowa inuliny to ok. 5000 Da. Nale偶y do fruktan贸w, jest prebiotykiem. Cz艂owiek nie trawi inuliny. Jej rozk艂adu dokonuj膮 bakterie w okr臋偶nicy. Spo偶ywanie du偶ych ilo艣ci inuliny (ponad 20 - 30 g/ doba) mo偶e powodowa膰 wzd臋cie, b贸l brzucha w skrajnym przypadku biegunk臋.

    suchy wyci膮g z li艣ci herbaty zielonej - Kuchnia rosyjska 鈥 narodowa kuchnia Rosjan. Tradycyjna kuchnia rosyjska dominowa艂a na obszarze le偶膮cym pomi臋dzy zachodni膮 granic膮 kraju a Wo艂g膮, w艂膮cznie z obszarami metropolitalnymi Moskw膮 i Sankt Petersburgiem. Wyst臋powa艂a w wielu wariantach, od kuchni ch艂opskiej a偶 do kuchni carskiej. Wykwintna kuchnia klas 艣redniej i wy偶szej prze偶ywa艂a okres swojej najwi臋kszej 艣wietno艣ci sto lat przed wybuchem rewolucji w 1917 roku. Prosta kuchnia ch艂opska wykorzystywa艂a surowce mo偶liwe do wyprodukowania we w艂asnym zakresie w p贸艂nocnym klimacie. Jej podstaw臋 stanowi艂y: ciemny chleb 偶ytni, r贸偶ne warianty zupy szczi oraz kasza gryczana, co znalaz艂o sw贸j wyraz w przys艂owiu rosyjskim: Szczi i kasza 鈥 strawa nasza. Znaczny wp艂yw na narodow膮 kuchni臋 w europejskiej cz臋艣ci Rosji wywar艂 obrz膮dek Ko艣cio艂a prawos艂awnego ze wzgl臋du na bardzo du偶膮 liczb臋 dni postnych w roku. W zwi膮zku z tym kuchnia rosyjska oferuje bogaty wyb贸r przepis贸w na potrawy z rybami oraz potrawy, w kt贸rych g艂贸wn膮 rol臋 odgrywaj膮 warzywa, grzyby i le艣ne owoce. W procesie kszta艂towania si臋 tradycyjnej kuchni rosyjskiej wyr贸偶niamy nast臋puj膮ce okresy: kuchni staroruskiej, kuchni moskiewskiej, kuchni za panowania Piotra Wielkiego i Katarzyny Wielkiej, kuchni petersburskiej, kuchni wszystkich Rusin贸w, kuchni radzieckiej oraz wsp贸艂czesnej kuchni rosyjskiej. Kuchnia rosyjska s艂ynie z kawioru 鈥 luksusowego artyku艂u spo偶ywczego, z tradycji podawania zak膮sek, od kt贸rych dawniej rozpoczyna艂 si臋 ka偶dy uroczysty posi艂ek, oraz kiszonych warzyw (kapusty, og贸rk贸w i pomidor贸w). Lista potraw, charakterystycznych dla tradycyjnej kuchni rosyjskiej, obejmuje: bliny, pi(e)r贸g i ma艂e piro偶ki, pielmieni, wareniki (pierogi gotowane) i boeuf Stroganow. Z zup tradycyjn膮 kuchni臋 rosyjsk膮 reprezentuj膮 szczi, ucha, okroszka i barszcz. Smak potraw wzbogacano dodatkiem koperku i 艣mietany. G艂贸wnym tradycyjnym napojem bezalkoholowym jest herbata, kt贸r膮 Rosjanie pij膮 gor膮c膮, bez mleka, czasami pos艂odzon膮 i doprawion膮 do smaku konfitur膮 owocow膮. Dawniej herbat臋 zaparzano przy u偶yciu samowaru i serwowano do niej lekko s艂odkie wypieki o charakterze obwarzank贸w tzw. suszki. Innymi tradycyjnymi napojami, kt贸re w dalszym ci膮gu ciesz膮 si臋 popularno艣ci膮, s膮 tak偶e kwas chlebowy i kefir. Najpopularniejszym napojem alkoholowym Rosjan jest w贸dka. Jako deser tradycyjnie podawany by艂 kisiel i kompot. Wsp贸艂cze艣nie Rosjanie preferuj膮 lody i torty.

    w tym: polifenole - Polifenole 鈥 organiczne zwi膮zki chemiczne z grupy fenoli, zawieraj膮ce przynajmniej dwie grupy hydroksylowe przy艂膮czone do pier艣cienia aromatycznego. Polifenole wyst臋puj膮 naturalnie w ro艣linach. Wiele z nich wykazuje silne dzia艂anie przeciwutleniaj膮ce i zmniejsza ryzyko wyst膮pienia chor贸b uk艂adu krwiono艣nego i nowotworu. Polifenole dziel膮 si臋 na podatne na hydroliz臋 taniny (estry kwasu galusowego i sacharyd贸w) oraz zwi膮zki nale偶膮ce do klasy fenylopropanoid贸w, takie jak flawonoidy i lignany. Najwi臋ksz膮 i najlepiej poznan膮 grup膮 zwi膮zk贸w polifenolowych s膮 flawonoidy.

    cynk - Cynk (Zn, 艂ac. zincum) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z grupy cynkowc贸w w uk艂adzie okresowym (grupa 12). Odkryto 30 izotop贸w cynku z przedzia艂u mas 54鈥83, z czego trwa艂e s膮 izotopy 64Zn, 66Zn, 67Zn, 68Zn i 70Zn. Zosta艂 odkryty w Indiach lub Chinach przed 1500 rokiem p.n.e. Do Europy wiedza o tym metalu zaw臋drowa艂a dopiero w XVII wieku.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋