suplementy diety bez tajemnic

Witamina O

Suplement diety Witamina O zosta艂 zg艂oszony do rejestracji w 2007 roku. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: woda dejonizowana, wap艅, chrom, mied藕, jod, 偶elazo, magnez, fosfor, selen, cynk, s贸d, w臋giel, lit, molibden, siarka, potas, wanad, krzem, kobalt. Jego obecny status rejestracji: weryfikacja w toku. Producentem tego suplementu diety jest firma USA.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: woda dejonizowana, wap艅, chrom, mied藕, jod, 偶elazo, magnez, fosfor, selen, cynk, s贸d, w臋giel, lit, molibden, siarka, potas, wanad, krzem, kobalt
    Forma: tabletka i kapsu艂ka
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2007
    Producent: USA
    Rejestruj膮cy: R Garden INC 艁贸dz
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    woda dejonizowana - Woda demineralizowana (woda dejonizowana) 鈥 woda pozbawiona obcych jon贸w przez wielokrotn膮 destylacj臋 lub przez wymian臋 ich na jony wodorowe i wodorotlenowe za pomoc膮 dejonizatora.

    wap艅 - Wap艅 (Ca, 艂ac. calcium; nazwa ta pochodzi od 艂aci艅skiego rzeczownika calx 鈥 wapno, co oznacza wi臋c 鈥瀖etal z wapna鈥) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy berylowc贸w (metali ziem alkalicznych) w uk艂adzie okresowym.

    chrom - Chrom (Cr, 艂ac. chromium) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z bloku d uk艂adu okresowego. Ma 13 izotop贸w, od 45Cr do 57Cr, z czego trwa艂e s膮 izotopy 50, 52, 53 i 54. Zosta艂 odkryty w roku 1797 przez Louisa Nicolasa Vauqellina.

    mied藕 - Mied藕 (Cu, 艂ac. cuprum) 鈥 pierwiastek chemiczny, z grupy metali przej艣ciowych uk艂adu okresowego. Nazwa miedzi po 艂acinie (a za ni膮 tak偶e w wielu innych j臋zykach, w tym angielskim) pochodzi od Cypru, gdzie w staro偶ytno艣ci wydobywano ten metal. Pocz膮tkowo nazywano go metalem cypryjskim (艂ac. cyprum aes), a nast臋pnie cuprum. Ma 26 izotop贸w z przedzia艂u mas 55-80. Trwa艂e s膮 dwa: 63 i 65.

    jod - Jod (I, 艂ac. iodum) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy 17 鈥 fluorowc贸w. Nazwa pochodzi od stgr. 峒拔课滴刮次 ioeides 鈥 fioletowy. W naturze wyst臋puje tylko jeden trwa艂y izotop 127I, izotopy promieniotw贸rcze: 123I, 125I, 129I, 131I.

    偶elazo - 呕elazo (Fe, 艂ac. ferrum) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 26, metal z VIII grupy pobocznej uk艂adu okresowego, nale偶膮cy do grupy metali przej艣ciowych. Pod wzgl臋dem masy 偶elazo jest najcz臋艣ciej wyst臋puj膮cym pierwiastkiem chemicznym na Ziemi. Stanowi wi臋kszo艣膰 sk艂adu jej j膮dra zewn臋trznego i wewn臋trznego. Jest tak偶e czwartym najbardziej powszechnym pierwiastkiem w skorupie ziemskiej. Dostatek tego pierwiastka w strukturze planet skalistych podobnych do Ziemi wi膮偶e si臋 z obfit膮 jego produkcj膮 w procesie fuzji j膮drowej w gwiazdach o du偶ej masie, w kt贸rej 偶elazo jest ostatnim pierwiastkiem, wytworzenie kt贸rego wi膮偶e si臋 z uwolnieniem energii. Pierwiastki o wi臋kszej liczbie atomowej powstaj膮 w wyniku gwa艂townego wybuchu supernowej, kt贸ra rozrzuca w przestrze艅 radionuklidy, b臋d膮ce tak偶e prekursorem stabilnego 偶elaza.

    magnez - Magnez (Mg, 艂ac. magnesium) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal ziem alkalicznych (druga grupa g艂贸wna uk艂adu okresowego). Ma trzy stabilne izotopy: 24Mg, 25Mg oraz 26Mg. Magnez po raz pierwszy zosta艂 uznany za pierwiastek przez Josepha Blacka (1755), za艣 wyodr臋bniony w formie czystej w 1808 roku przez Humphry鈥檈go Davy鈥檈go, kt贸ry nada艂 mu 艂aci艅sk膮 nazw臋. Polsk膮 nazw臋 jako pierwszy zaproponowa艂 Filip Neriusz Walter.

    fosfor - Fosfor (P, gr. 蠁蠅蟽蠁蠈蟻慰蟼 ph艒sph贸ros 鈥榥ios膮cy 艣wiat艂o鈥, 艂ac. phosphorus) 鈥 pierwiastek chemiczny, niemetal. Jedynym stabilnym izotopem fosforu jest 31P. Fosfor po raz pierwszy zosta艂 wyizolowany (jako bia艂y fosfor) w 1669. Nazwa pierwiastka pochodzi od zjawiska emisji s艂abego 艣wiat艂a po wystawieniu na dzia艂anie tlenu. Pokrewny termin fosforescencja, oznaczaj膮cy 艣wiecenie r贸偶nych substancji po wcze艣niejszym wystawieniu na dzia艂anie 艣wiat艂a, pochodzi od nazwy fosforu. Jednak w przypadku 艣wiecenia samego fosforu zjawisko to jest nazywane chemiluminescencj膮 i jest wynikiem reakcji utleniania, nie fosforescencji. Fosfor wyst臋puje w czterech odmianach alotropowych, jako: fosfor bia艂y, czerwony, fioletowy oraz czarny.

    selen - Selen (Se, 艂ac. selenium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy niemetali w uk艂adzie okresowym. Znanych jest kilkana艣cie jego izotop贸w z przedzia艂u mas 65鈥91, z kt贸rych trwa艂ych jest 6. Pierwiastek ten zosta艂 odkryty w roku 1817 przez J.J. Berzeliusa. Nazwa pochodzi od Selene (stgr. 危蔚位萎谓畏), greckiej nazwy Ksi臋偶yca i bogini kt贸ra go uosabia艂a. Berzelius nazwa艂 go tak, poniewa偶 zawsze wyst臋puje razem z tellurem, kt贸rego nazwa wywodzi si臋 od tellus, czyli po 艂acinie 鈥瀂iemia鈥. Jednocze艣nie chcia艂 w ten spos贸b zaznaczy膰, 偶e selen nie jest 鈥瀦 tej samej ziemi鈥, co tellur i ma r贸偶ne od niego w艂a艣ciwo艣ci.

    cynk - Cynk (Zn, 艂ac. zincum) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z grupy cynkowc贸w w uk艂adzie okresowym (grupa 12). Odkryto 30 izotop贸w cynku z przedzia艂u mas 54鈥83, z czego trwa艂e s膮 izotopy 64Zn, 66Zn, 67Zn, 68Zn i 70Zn. Zosta艂 odkryty w Indiach lub Chinach przed 1500 rokiem p.n.e. Do Europy wiedza o tym metalu zaw臋drowa艂a dopiero w XVII wieku.

    s贸d - S贸d (Na, 艂ac. natrium) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 11, metal z I grupy uk艂adu okresowego, nale偶膮cy do grupy metali alkalicznych. Mi臋kki, srebrzystobia艂y, silnie reaktywny. Pojedynczy elektron na pow艂oce walencyjnej szybko przekazuje, staj膮c si臋 kationem Na+. Jedyny stabilny izotop sodu to 23Na. W przyrodzie pierwiastek ten nie wyst臋puje w stanie wolnym; mo偶na go otrzyma膰 z tworzonych przeze艅 zwi膮zk贸w. S贸d jest sz贸stym najbardziej rozpowszechnionym pierwiastkiem w skorupie ziemskiej. Wyst臋puje w wielu minera艂ach, takich jak: skale艅, sodalit, czy s贸l kamienna (chlorek sodu, NaCl). Po raz pierwszy s贸d wyizolowa艂 Humphry Davy w 1807 r. przez elektroliz臋 wodorotlenku sodu. Spo艣r贸d wielu innych u偶ytecznych zwi膮zk贸w sodu wodorotlenek sodu (艂ug) stosuje si臋 w procesie wytwarzania myd艂a, a chlorek sodu (s贸l spo偶ywcza) jest stosowany jako 艣rodek do odladzania oraz jako sk艂adnik od偶ywczy dla ludzi i zwierz膮t. S贸d jest niezb臋dnym pierwiastkiem do prawid艂owego funkcjonowania organizm贸w wszystkich zwierz膮t oraz niekt贸rych ro艣lin.

    w臋giel - w臋giel 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy niemetali (symbol C, 艂ac. carboneum) substancje z du偶膮 zawarto艣ci膮 w臋gla: w臋gle kopalne w臋giel brunatny w臋giel kamienny antracyt (w臋giel) w臋giel aktywny w臋giel bitumiczny w臋giel drzewny w臋giel kostny w臋giel 鈥 technika artystyczna: rysunek w臋glem drzewnym

    lit - Lit (Li, z gr. 位委胃慰蟼 lithos 鈥泂ka艂a鈥) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 3. W czystej postaci jest mi臋kkim, srebrnobia艂ym metalem. Nale偶y do grupy metali alkalicznych (litowc贸w). W warunkach standardowych jest najl偶ejszym metalem i pierwiastkiem o najni偶szej g臋sto艣ci w fazie sta艂ej. Jak wszystkie pierwiastki grupy I jest wysoce reaktywny i palny. W zwi膮zku z tym najcz臋艣ciej przechowuje si臋 go w olejach mineralnych, ewentualnie w atmosferze gaz贸w oboj臋tnych (w przypadku litu s膮 to gazy szlachetne 鈥 najcz臋艣ciej argon lub hel). Po przeci臋ciu lit ma metaliczny po艂ysk, ale kontakt z wilgotnym powietrzem prowadzi do korozji, zmieniaj膮cej powierzchni臋 na srebrnoszar膮, matow膮, a nast臋pnie, wraz z post臋pem korozji, na ca艂kowicie czarn膮 lub z licznymi czarnymi plamami. Z powodu wysokiej reaktywno艣ci lit nie wyst臋puje w naturze w stanie wolnym, a jedynie w postaci zwi膮zk贸w, kt贸re zwykle maj膮 budow臋 jonow膮. Wyst臋puje w wielu pegmatytach oraz wodzie morskiej, gdy偶 kation litowy (Li+) jest dobrze rozpuszczalny. Najcz臋艣ciej otrzymuje si臋 go z solanek i glin. Przemys艂owo lit uzyskuje si臋 poprzez wydzielanie za pomoc膮 elektrolizy z mieszaniny chlorku litu i chlorku potasu. J膮dro litu jest na granicy stabilno艣ci, poniewa偶 oba stabilne izotopy wyst臋puj膮ce w przyrodzie maj膮 jedne z najni偶szych energii wi膮za艅 j膮dra atomowego (na nukleon) ze wszystkich stabilnych j膮der atomowych. Wzgl臋dnie ma艂a stabilno艣膰 powoduje, 偶e lit wyst臋puje rzadziej w Uk艂adzie S艂onecznym od 25 z pierwszych 32 pierwiastk贸w uk艂adu okresowego, pomimo ma艂ej masy atomowej. Z podobnych powod贸w lit jest wa偶nym pierwiastkiem w fizyce j膮drowej. Przemiana j膮der litu w j膮dra helu w 1932 roku by艂a pierwsz膮 w pe艂ni dokonan膮 przez cz艂owieka reakcj膮 j膮drow膮, a wodorek litu 7Li2H s艂u偶y jako paliwo j膮drowe w kontrolowanych syntezach termoj膮drowych. Lit i jego zwi膮zki maj膮 wiele r贸偶norakich zastosowa艅 przemys艂owych, w tym w produkcji szk艂a i ceramiki 偶aroodpornej, wytrzyma艂ych stop贸w u偶ywanych w lotnictwie, ogniw litowych i akumulator贸w litowo-jonowych. Te trzy zastosowania zu偶ywaj膮 ponad po艂ow臋 艣wiatowej produkcji litu. Cho膰 艣ladowe ilo艣ci litu s膮 obecne we wszystkich organizmach, nie ma on wyra藕nej funkcji biologicznej. Zwierz臋ta i ro艣liny mog膮 偶y膰 bez niego w zdrowiu. Jednak pobocznych funkcji litu w organizmach nie wykluczono. Kation litu Li+ podawany w postaci jednej z soli jest u偶ywany jako stabilizator nastroju w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej.

    molibden - Molibden (Mo, 艂ac. molybdenum) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy metali przej艣ciowych w uk艂adzie okresowym. Nazwa w dos艂ownym przek艂adzie brzmi 鈥瀙odobny do o艂owiu鈥 i pochodzi od greckiego okre艣lenia o艂owiu 鈥 渭蠈位蠀尾未慰蟼 molybdos.

    siarka - Siarka (S, 艂ac. sulphur) 鈥 pierwiastek chemiczny, niemetal z bloku p w uk艂adzie okresowym. Izotopy stabilne siarki to 32S, 33S, 34S i 36S. Siarka ma kilka odmian alotropowych, z kt贸rych trzy najwa偶niejsze to siarka rombowa, jednosko艣na i amorficzna. Jest rozpuszczalna w dwusiarczku w臋gla, s艂abo rozpuszcza si臋 w etanolu, benzenie i eterze dietylowym. Jej rozpuszczalno艣膰 w wodzie jest minimalna 鈥 5 渭g/kg (25 掳C). W zwyk艂ej temperaturze jest ma艂o aktywna. Bardzo 艂atwo 艂膮czy si臋 tylko z fluorem, trudniej z chlorem. Z innymi pierwiastkami, jak np. z wodorem, 艂膮czy si臋 dopiero w podwy偶szonej temperaturze. Z metalami tworzy po ogrzaniu siarczki, przy czym reakcje te s膮 silnie egzotermiczne, w konsekwencji zapocz膮tkowana reakcja syntezy przebiega dalej samorzutnie nieraz z roz偶arzeniem mieszaniny. Na powietrzu, po inicjacji zap艂onu, spala si臋 samorzutnie niebieskim p艂omieniem do dwutlenku siarki (SO2). Dalsze utlenienie, do tr贸jtlenku siarki, zachodzi wydajnie dopiero wobec katalizatora, np. pi臋ciotlenku wanadu. Wa偶niejsze zwi膮zki siarki to kwas siarkowy, kwas siarkawy, siarkowod贸r oraz ich sole (odpowiednio siarczany i siarczyny, siarczki), dwutlenek siarki i tritlenek siarki. Znane s膮 r贸wnie偶: tlenek siarki(I) S2O, tlenek siarki(II) SO i nadtlenek siarki SO4.

    potas - Potas (K, 艂ac. kalium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy metali alkalicznych w uk艂adzie okresowym i liczbie atomowej 19.

    wanad - Wanad (V, 艂ac. vanadium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy metali przej艣ciowych w uk艂adzie okresowym. Ma 11 izotop贸w z przedzia艂u mas 44鈥55 oraz izomery j膮drowe 50m i 52m. Trwa艂y jest tylko izotop 51. W skorupie ziemskiej jest go 160 ppm, w formie minera艂贸w: patronit (VS4), karnotyt i wanadynit. Pierwiastek ten zosta艂 odkryty po raz pierwszy w 1801 roku przez Andresa Manuela del Rio i p贸藕niej w 1830 roku przez Nilsa Gabriela Sefstr枚ma, kt贸ry nada艂 mu obecn膮 nazw臋 na cze艣膰 skandynawskiej bogini Vanadis. Wanad tworzy kilkaset r贸偶nych tlenk贸w od stopnia utlenienia I do V o r贸偶nej strukturze krystalicznej przy tym samym sk艂adzie pierwiastkowym. Pierwiastek ten jest odporny na dzia艂anie wody, zasad, rozcie艅czonych roztwor贸w kwas贸w azotowego i siarkowego. Roztwarza si臋 w wodzie kr贸lewskiej, kwasie fluorowodorowym i st臋偶onym siarkowym. Wanad wykazuje nadprzewodnictwo niskotemperaturowe oraz w艂a艣ciwo艣ci paramagnetyczne. Pierwiastek ten jest l艣ni膮cym, srebrzystym metalem o s艂abych w艂asno艣ciach mechanicznych. W stanie czystym jest kowalny i ci膮gliwy. Staje si臋 kruchy w temp. powy偶ej 300 掳C. Jest on dodawany do stali jako dodatek poprawiaj膮cy odporno艣膰 na 艣cieranie i p臋kanie (np. silniki spalinowe, stal narz臋dziowa). Ze wzgl臋du na bardzo ma艂e zasoby rud tego metalu i jego u偶yteczno艣膰 wojskow膮 stanowi on jeden z materia艂贸w strategicznych.

    krzem - Krzem (Si, 艂ac. silicium) 鈥 pierwiastek chemiczny, z grupy p贸艂metali w uk艂adzie okresowym. Izotopy stabilne krzemu to 28Si, 29Si i 30Si. Warto艣ciowo艣膰 w wi臋kszo艣ci zwi膮zk贸w wynosi 4, rzadziej spotykane s膮 zwi膮zki z krzemem dwuwarto艣ciowym. Typowe stopnie utlenienia to 鈥揑V i IV, rzadko 鈥揑I i II; znane s膮 te偶 zwi膮zki o st. utl. 0. Krzem (w postaci monokryszta艂贸w) jest wykorzystywany powszechnie w przemy艣le elektronicznym. Krzem zosta艂 zidentyfikowany jako pierwiastek przez Antoine Lavoisiera w 1787. Humphry Davy, w 1800 r. b艂臋dnie uzna艂, 偶e krzem jest zwi膮zkiem chemicznym i opinia ta przetrwa艂a a偶 do 1824 r., kiedy to J枚ns Jacob Berzelius otrzyma艂 czysty krzem z krzemionki SiO2, przeprowadzaj膮c j膮 kwasem fluorowodorowym w SiF4 i redukuj膮c go potasem.

    kobalt - Kobalt (Co, 艂ac. cobaltum) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy metali przej艣ciowych uk艂adu okresowego. Ma 26 izotop贸w z przedzia艂u mas 50鈥75. Trwa艂y jest tylko izotop 59, kt贸ry stanowi 100% naturalnego kobaltu. Zosta艂 odkryty w roku 1735 przez Georga Brandta. Nazwa wywodzi si臋 od kobolda, z艂ego ducha, krasnala lub gnoma, rzekomo podrzucaj膮cego rud臋 bezwarto艣ciowego w贸wczas kobaltu w miejsce skradzionej rudy srebra. Czysty kobalt jest l艣ni膮cym, srebrzystym metalem o w艂asno艣ciach ferromagnetycznych. Jest stosowany jako dodatek do stop贸w magnetycznych.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋