suplementy diety bez tajemnic

VenoStrong

VenoStrong w formie kapsu艂ka zawiera w sk艂adzie ekstrakt z owoc贸w gorzkiej pamara艅czy, ekstrakt ze sk贸rek winogrona, ekstrakt ze sk贸rki gorzkiej pomara艅czy, ekstrakt z w膮kroty azjatyckiej, ekstrakt z owocu papai. Ten suplement diety zg艂oszono do rejestracji w roku 2013. Jego status w rejestrze to: 0. suplement diety VenoStrong zosta艂 wyprodukowany przez Vision Polska Sp. z o.o. Warszawa, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma Vision Polska Sp. z o.o. Warszawa.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: ekstrakt z owoc贸w gorzkiej pamara艅czy, ekstrakt ze sk贸rek winogrona, ekstrakt ze sk贸rki gorzkiej pomara艅czy, ekstrakt z w膮kroty azjatyckiej, ekstrakt z owocu papai
    Forma: kapsu艂ka
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: UWAGA! Nieznany status

    Rok zg艂oszenia: 2013
    Producent: Vision Polska Sp. z o.o. Warszawa
    Rejestruj膮cy: Vision Polska Sp. z o.o. Warszawa
    Dodatkowe informacje: firma zrezygnowa艂a z wprowadzania do obrotu

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    ekstrakt ze sk贸rek winogrona - Cabernet sauvignon (kab蓻蕘n蓻 sovi藞刹蓴虄) 鈥 jedna z najbardziej uznanych odmian winoro艣li w艂a艣ciwej na czerwone wino. Uprawiana niemal w ka偶dym wi臋kszym pa艅stwie winiarskim, w krajach o zr贸偶nicowanym klimacie: od winnic kanadyjskiej Okanagan Valley a偶 po liba艅sk膮 dolin臋 Beqaa. Cabernet sauvignon 艣wiatow膮 popularno艣膰 zyska艂 dzi臋ki swojej roli w winach z regionu Bordeaux, w kt贸rych jest mieszany z merlotem i cabernet franc. Z Francji odmiana rozpowszechni艂a si臋 w innych krajach europejskich, a p贸藕niej Nowego 艢wiata, m.in. w Kalifornii, Nowej Zelandii, Australii i Chile. Przez wi臋kszo艣膰 XX wieku cabernet sauvignon by艂 najcz臋艣ciej sadzon膮 szlachetn膮 odmian膮 o ciemnej sk贸rce, lecz w latach 90. szczep ust膮pi艂 pola merlotowi. Pomimo swojego znaczenia, odmiana jest stosunkowo m艂oda i jest naturalnym miesza艅cem odmian cabernet franc i sauvignon blanc, powsta艂ym w XVII wieku w po艂udniowo-wschodniej Francji. Popularno艣膰 jest t艂umaczona 艂atwo艣ci膮 uprawy: jagody maj膮 grube sk贸rki, a krzewy s膮 odporne, z natury nisko wydajne, p膮czkuj膮ce p贸藕no, co ogranicza ryzyko zwi膮zane z wiosennymi przymrozkami. Do sukcesu mog艂a przyczyni膰 si臋 tak偶e przewidywalno艣膰 鈥 wina z odmiany niezmiennie wykazuj膮 struktur臋 i smaki charakterystyczne dla odmiany. Znajomo艣膰 odmiany i 艂atwo艣膰 wymowy sprzyja艂a sprzeda偶y win produkowanych z cabernet sauvignon, nawet je艣li by艂y wytwarzane w ma艂o znanych regionach. Krytycy zarzucaj膮 odmianie rol臋 鈥瀔olonizatora鈥, kt贸ry wypiera z region贸w winiarskich tradycyjne odmiany. Typowym profilem wina cabernet sauvignon jest nap贸j o pe艂nej strukturze, z wysok膮 zawarto艣ci膮 garbnik贸w i zauwa偶aln膮 kwasowo艣ci膮, kt贸ra sprzyja d艂ugowieczno艣ci win. Krzewy cabernet sauvignon uprawiane w ch艂odniejszym klimacie daj膮 wina, kt贸re poza nutami czarnej porzeczki mog膮 kojarzy膰 si臋 z zielon膮 papryk膮, mi臋t膮 i cedrem w miar臋 dojrzewania wina. W cieplejszym klimacie do nut czarnej porzeczki do艂膮czaj膮 wi艣nie i czarne oliwki, a w gor膮cym - aromat przejrza艂ych owoc贸w, niemal marmoladowy. W niekt贸rych regionach Australii, zw艂aszcza w Coonawarra cabernet sauvignon nabiera charakterystycznych aromat贸w eukaliptusa i olejku mi臋towego.

    ekstrakt ze sk贸rki gorzkiej pomara艅czy - Piwo 鈥 nap贸j alkoholowy otrzymywany w wyniku fermentacji alkoholowej brzeczki piwnej. Brzeczka ta stanowi wodny wyci膮g ze s艂odu browarnego z dodatkiem chmielu i ewentualnie innych surowc贸w. W szerokim znaczeniu, zw艂aszcza historycznym, piwem okre艣la si臋 nap贸j fermentowany oparty na zbo偶owym surowcu. Piwo to najstarszy i najcz臋艣ciej spo偶ywany nap贸j alkoholowy oraz trzeci pod wzgl臋dem popularno艣ci po wodzie i herbacie nap贸j na 艣wiecie. Produkcja piwa najcz臋艣ciej przebiega w nast臋puj膮cy spos贸b: rozdrobniony s艂贸d (zwykle j臋czmienny) miesza si臋 z ciep艂膮 wod膮, czasem z dodatkiem innych surowc贸w skrobiowych i enzym贸w. Uzyskuje si臋 w ten spos贸b ekstrakt (brzeczk臋), kt贸ry poddawany jest gotowaniu wraz z chmielem, a nast臋pnie si臋 go klaruje i sch艂adza. P艂yn ten ulega fermentacji przez dodane dro偶d偶e piwowarskie. Powsta艂e piwo zazwyczaj filtruje si臋 i podaje jako nap贸j musuj膮cy, z uwalniaj膮cymi si臋 p臋cherzykami dwutlenku w臋gla tworz膮cymi pian臋. Na charakterystyczne cechy sensoryczne piwa sk艂adaj膮 si臋 substancje pochodzenia zbo偶owego, aromat i goryczka chmielowa, alkohol i dwutlenek w臋gla. Istotnym parametrem piwa jest zawarto艣膰 ekstraktu przed fermentacj膮 z艂o偶onego g艂贸wnie z cukr贸w (ulegaj膮cych przemianom biochemicznym do alkoholu) i dekstryn, a tak偶e ze zwi膮zk贸w azotowych i soli mineralnych. Zwykle zawarto艣膰 ekstraktu wyra偶ana jest w stopniach Plato. Najpopularniejsze piwa, jasne lagery, zawieraj膮 przeci臋tnie ponad 90% wody i ok. 5% alkoholu obj臋to艣ciowo, ale warto艣ci te mog膮 odbiega膰 w zale偶no艣ci od stylu piwa. Dro偶d偶e piwne w procesie fermentacji pozwalaj膮 uzyska膰 do kilkunastu procent alkoholu obj., ale w wyniku wymra偶ania wody jego zawarto艣膰 mo偶na zwi臋kszy膰 nawet do ponad 60%. Z drugiej strony przy u偶yciu odpowiedniej technologii produkcji mo偶na uzyska膰 piwo bezalkoholowe, zawieraj膮ce poni偶ej 0,5% alkoholu obj.Do piwa w szerokim znaczeniu mo偶na zaliczy膰 r贸wnie偶 kwas chlebowy z Europy Wschodniej (wytwarzany poprzez fermentacj臋 chleba), tak zwane wina ry偶owe (np. japo艅skie sake, chi艅skie huangjiu, korea艅skie cheongju), m臋tne, fermentuj膮ce piwa afryka艅skie z prosa, sorga, kukurydzy okre艣lane jako opaque beer, wiele fermentowanych napoj贸w z Ameryki 艢rodkowej i Po艂udniowej jak chicha z kukurydzy.

    ekstrakt z owocu papai - Enzymy (z gr. 峒斘轿断呂嘉课, od 峒斘 en 鈥瀢鈥 i 味蠉渭畏 dz媒m膿 鈥瀦aczyn (za)kwas鈥) 鈥 wielkocz膮steczkowe, w wi臋kszo艣ci bia艂kowe, katalizatory przyspieszaj膮ce specyficzne reakcje chemiczne poprzez obni偶enie ich energii aktywacji. Niemal wszystkie reakcje chemiczne zwi膮zane z funkcjonowaniem organizm贸w 偶ywych (a tak偶e wirus贸w) wymagaj膮 wsp贸艂udzia艂u enzym贸w, by osi膮gn膮膰 wystarczaj膮c膮 wydajno艣膰. Enzymy s膮 wysoce specyficzne wobec substrat贸w i wobec tego dany enzym katalizuje zaledwie kilka reakcji spo艣r贸d wielu mo偶liwych dla danych substrat贸w. W ten spos贸b enzymy determinuj膮 procesy metaboliczne i biochemiczne zwi膮zane z funkcjonowaniem organizm贸w 偶ywych. Jak wszystkie katalizatory, enzymy obni偶aj膮 energi臋 aktywacji (Ea lub 螖G鈥) reakcji chemicznej, przyspieszaj膮c w ten spos贸b przebieg reakcji (patrz: Struktury i mechanizmy dzia艂ania). Wi臋kszo艣膰 reakcji enzymatycznych (tj. z udzia艂em enzym贸w) przebiega miliony razy szybciej ni偶 ich niekatalizowane enzymatycznie odpowiedniki. Jednym z najszybciej dzia艂aj膮cych znanych enzym贸w jest anhydraza w臋glanowa. Jedna cz膮steczka tego enzymu potrafi w sprzyjaj膮cych warunkach w jedn膮 sekund臋 uwodni膰 od 104 do 106 cz膮steczek dwutlenku w臋gla. Z kolei jedna cz膮steczka jednego z najwolniejszych enzym贸w 鈥 lizozymu, katalizuje 1 akt elementarny co 2 sekundy. Jak wszystkie katalizatory, r贸wnie偶 enzymy nie zu偶ywaj膮 si臋 w trakcie przebiegu reakcji, a tak偶e nie wp艂ywaj膮 na ich r贸wnowag臋. Enzymy r贸偶ni膮 si臋 od zwyk艂ych katalizator贸w, przejawiaj膮c znacznie wi臋ksz膮 specyficzno艣膰 substratow膮. Aktywno艣膰 enzymatyczna mo偶e by膰 zatrzymana lub obni偶ona przez inne cz膮steczki 鈥 inhibitory. Wiele lek贸w i trucizn jest inhibitorami enzym贸w. Z kolei aktywatory enzymatyczne to cz膮steczki zwi臋kszaj膮ce aktywno艣膰 enzym贸w. Ponadto aktywno艣膰 enzym贸w zale偶y od parametr贸w fizykochemicznych 艣rodowiska reakcji, takich jak: temperatura, pH, si艂a jonowa, obecno艣膰 niekt贸rych jon贸w i innych. Znane s膮 tak偶e biokatalizatory niebia艂kowe. Nale偶膮 do nich rybozymy, cz膮steczki RNA o w艂asno艣ciach katalitycznych oraz deoksyrybozymy (DNAzymy) 鈥 fragmenty DNA zdolne do katalizowania pewnych reakcji. Enzymy niebia艂kowe charakteryzuj膮 si臋 nieco innymi mechanizmami reakcji i mniejsz膮 r贸偶norodno艣ci膮 katalizowanych reakcji, jednak ich kinetyka i mechanika dzia艂ania mo偶e by膰 analizowana i klasyfikowana za pomoc膮 tych samych metod, jakie s膮 u偶ywane dla enzym贸w bia艂kowych. Istniej膮 ponadto sztucznie stworzone cz膮steczki, zwane sztucznymi enzymami, kt贸re przejawiaj膮 podobn膮 do enzymatycznej aktywno艣膰 katalityczn膮. Liczne enzymy znalaz艂y zastosowanie przemys艂owe (patrz: Zastosowanie przemys艂owe), m.in. w przemy艣le spo偶ywczym czy chemii lek贸w. Wiele produkt贸w u偶ywanych w gospodarstwach domowych zawiera enzymy w celu podniesienia wydajno艣ci ich dzia艂ania, jak proszki do prania czy enzymatyczne wywabiacze do plam. Enzymy s膮 tak偶e powszechnie u偶ywane we wsp贸艂czesnych naukach biologicznych i medycznych oraz w diagnostyce medycznej. Badaniem enzym贸w i ich dzia艂ania zajmuje si臋 enzymologia.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋