suplementy diety bez tajemnic

TRIPROX Nutrytec yogurt de fresas

Suplement diety TRIPROX Nutrytec yogurt de fresas (Proszek o smaku jogurtu truskawkowego, 1 kg i 2 kg) sk艂adaj膮cy si臋 z: Lecytyna sojowa, Fruktoza, Maltodekstryna, L-glicyna, Tauryna, Monohydrat kreatyny, Owoalbumina, Koncentrat bia艂ka serwatkowego, Izolat bia艂ka sojowego, Witamina B6. Zarejestrowano go w 2015 roku. Jego stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety TRIPROX Nutrytec yogurt de fresas zosta艂 wyprodukowany przez suplementu diety, oraz zg艂oszony do rejestracji przez Nutrytec Sport&Health S.A.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Lecytyna sojowa, Fruktoza, Maltodekstryna, L-glicyna, Tauryna, Monohydrat kreatyny, Owoalbumina, Koncentrat bia艂ka serwatkowego, Izolat bia艂ka sojowego, Witamina B6
    Forma: Proszek o smaku jogurtu truskawkowego, 1 kg i 2 kg
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2015
    Producent: NUTRYTEC SPORT & HEALTH S.A.
    Rejestruj膮cy: Nutrytec Sport&Health S.A
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    lecytyna sojowa - Soja warzywna, s. ow艂osiona, s. zwyczajna (Glycine max (L.) Merr. 鈥 gatunek ro艣liny jednorocznej nale偶膮cy do rodziny bobowatych. Pochodzi z po艂udniowo-wschodniej Azji. W Polsce jest rzadko uprawiana, czasami przej艣ciowo dziczej膮ca.

    fruktoza - Fruktoza, cukier owocowy (z 艂ac. fructus, owoc) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy ketoz. W stanie wolnym wyst臋puje naturalnie w owocach, miodzie, nektarze kwiat贸w i spermie ssak贸w. Reszty fruktozy wchodz膮 w sk艂ad szeregu di-, oligo- i polisacharyd贸w, na przyk艂ad sacharozy (glukoza + fruktoza), rafinozy (glukoza + fruktoza + galaktoza) lub inuliny. W temperaturze pokojowej jest bia艂膮 substancj膮 krystaliczn膮. Temperatura topnienia to oko艂o 100 掳C. Fruktoza charakteryzuje si臋 s艂odkim smakiem (jest nieco s艂odsza od sacharozy i znacznie s艂odsza od glukozy) oraz dobr膮 rozpuszczalno艣ci膮 w wodzie. W wyniku fermentacji ulega przemianie do etanolu. Fruktoza jest nieprzydatna organizmowi podczas wysi艂ku fizycznego, poniewa偶 jest znacznie wolniej wch艂aniana z krwi ni偶 glukoza. Znaczne ilo艣ci fruktozy mog膮 powodowa膰 biegunk臋 i b贸le 偶o艂膮dkowo-jelitowe. W spermie fruktoza jest g艂贸wnym substratem energetycznym plemnik贸w w procesie oddychania beztlenowego. Powoduje te偶 wyra藕ne podniesienie poziomu tr贸jgliceryd贸w we krwi. Fruktoza charakteryzuje si臋 najwi臋ksz膮 s艂odko艣ci膮 spo艣r贸d w臋glowodan贸w najcz臋艣ciej stosowanych do s艂odzenia.

    maltodekstryna - Dekstryny 鈥 grupa z艂o偶onych w臋glowodan贸w, zbudowanych z pochodnych cukr贸w prostych, po艂膮czonych wi膮zaniami 伪-1,4-glikozydowymi, o d艂ugo艣ci od 3 do ok. 12鈥14 mer贸w. Dekstryny powstaj膮 w wyniku enzymatycznej lub powodowanej kwasami mineralnymi hydrolizy skrobi. W przemy艣le dekstryny s膮 produkowane w wyniku katalitycznej hydrolizy skrobi pochodz膮cej mi臋dzy innymi z ziemniak贸w, kukurydzy, owsa, ry偶u, tapioki. Dekstryny powstaj膮 w jamie ustnej w czasie wst臋pnego trawienia skrobi i innych cukr贸w z艂o偶onych, na skutek p臋kania wi膮za艅 伪-1,4-glikozydowych, 艂膮cz膮cych mery glukozowe pod wp艂ywem enzym贸w obecnych w 艣linie, m.in. amylazy. Dekstryny s膮 艂atwo rozpuszczalnymi w wodzie, substancjami krystalicznymi o barwie bia艂ej. Rozr贸偶nia si臋 dekstryny liniowe (o otwartych 艂a艅cuchach) oraz dekstryny cykliczne, o kszta艂cie toroidalnym zwane cyklodekstrynami. Wszystkie dekstryny s膮 stosunkowo 艂atwo przyswajalne, gdy偶 po spo偶yciu ulegaj膮 takiemu samemu rozk艂adowi do glukozy, jak inne cukry z艂o偶one. Dekstryny maj膮 szereg zastosowa艅 praktycznych, ze wzgl臋du na 艂atwo艣膰 ich produkcji i nisk膮 cen臋. S膮 m.in. stosowane jako nietoksyczne kleje biurowe o charakterystycznym s艂odkim smaku, substancje zag臋szczaj膮ce w produkcji s艂odyczy oraz tanie masy plastyczne, z kt贸rych produkowa膰 mo偶na np. jednorazowe, ekologiczne naczynia. W farmacji dekstryny s膮 stosowane jako sk艂adniki mas tabletkowych oraz otoczki tabletek i kapsu艂ek, kt贸re po spo偶yciu same rozpuszczaj膮 si臋 w przewodzie pokarmowym. W medycynie wodne roztwory dekstryn, s膮 stosowane jako p艂yny krwiozast臋pcze, gdy偶 stosunkowo 艂atwo jest uzyska膰 z dekstryn roztw贸r o odpowiedniej lepko艣ci umo偶liwiaj膮cej ich podawanie do偶ylne w postaci wlewu kroplowego. Cyklodekstryny, dzi臋ki swojej unikatowej budowie, s膮 stosowane jako cz膮steczki zdolne do transportu lek贸w do 艣ci艣le okre艣lonych tkanek.

    l-glicyna - Glicyna (艂ac. acidum aminoaceticum), skr. Gly, G 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, najprostszy spo艣r贸d 20 standardowych aminokwas贸w bia艂kowych, jedyny nieb臋d膮cy czynny optycznie. Za jej pojawienie si臋 w 艂a艅cuchu polipeptydowym odpowiada obecno艣膰 kodon贸w GGU, GGC, GGA lub GGG w 艂a艅cuchu mRNA. Mo偶na j膮 otrzyma膰 sztucznie w reakcji kwasu chlorooctowego z amoniakiem. ClCH2COOH + 2NH3 鈫 H2NCH2COOH + NH4Cl

    tauryna - Tauryna, kwas 2-aminoetanosulfonowy 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy aminokwas贸w biogennych. W przeciwie艅stwie do aminokwas贸w bia艂kowych nie ma kwasowej grupy karboksylowej, lecz grup臋 sulfonow膮. Tauryna jest 尾-aminokwasem (grupa aminowa i sulfonowa s膮 rozdzielone 2 atomami w臋gla). Nie zawiera atom贸w asymetrycznych, nie wykazuje wi臋c aktywno艣ci optycznej. Zwi膮zek ten jest produktem ko艅cowym degradacji aminokwasu siarkowego, cysteiny. Mo偶e by膰 wbudowywana do peptyd贸w, lecz nie stwierdzono wyst臋powania aminoacylo-tRNA specyficznego dla tauryny.

    monohydrat kreatyny - Guanidyna (iminomocznik) 鈭 organiczny zwi膮zek chemiczny, nale偶膮cy do grupy imin, jest pochodn膮 mocznika. Pochodnymi guanidyny s膮 m.in. kreatyna, arginina, TBD. Ma silne w艂a艣ciwo艣ci zasadowe. Jest u偶ywana do syntezy innych wa偶nych zwi膮zk贸w np. barwnik贸w, lek贸w.

    owoalbumina - Albuminy 鈥 bia艂ka wyst臋puj膮ce w p艂ynach (np. osoczu krwi i mleku) oraz w tkankach zwierz臋cych i w nasionach ro艣lin. Cechuj膮 si臋 niewielkimi masami cz膮steczkowymi, dobrze rozpuszczaj膮 si臋 w wodzie (s膮 hydrofilowe), 艂atwo krystalizuj膮. W sk艂adzie istotn膮 rol臋 odgrywa kwas asparaginowy i glutaminowy (do 25%), leucyna i izoleucyna (ok. 16%), natomiast glicyny jest niewiele (ok. 1%). Przyk艂adami albumin zwierz臋cych jest albumina osocza, 伪-laktoalbumina mleka i owoalbumina. Albumina osocza jest produkowana przez w膮trob臋 (zar贸wno hepatocyty, jak i kom贸rki Kupffera). Jest g艂贸wnym bia艂kiem wyst臋puj膮cym w osoczu krwi, stanowi 60% wszystkich zawartych w nim bia艂ek. Pe艂ni kluczow膮 rol臋 w utrzymaniu ci艣nienia onkotycznego niezb臋dnego do zachowania prawid艂owych proporcji mi臋dzy ilo艣ci膮 wody zawart膮 we krwi a ilo艣ci膮 wody w p艂ynach tkankowych. Rol膮 albumin jest tak偶e dzia艂anie buforuj膮ce pH, transport niekt贸rych hormon贸w zwierz臋cych, lek贸w, kwas贸w t艂uszczowych i barwnik贸w 偶贸艂ciowych oraz wi膮zanie i transport dwutlenku w臋gla. U ka偶dego cz艂owieka wyst臋puje okre艣lony rodzaj albuminy, bardzo rzadko w膮troba produkuje dwa rodzaje tego bia艂ka (bisalbuminemia) lub nie produkuje go w og贸le (analbuminemia 鈥 powoduje obrz臋ki, niskie ci艣nienie krwi). Naruszenie poziomu albumin w osoczu zak艂贸ca wszystkie procesy zwi膮zane z filtracj膮 i przenikaniem wody przez 艣ciany naczy艅 krwiono艣nych, takie jak powstawanie moczu, p艂ynu zewn膮trzkom贸rkowego i ch艂onki. Prawid艂owy poziom albuminy u cz艂owieka wynosi 35鈥50 mg/ml krwi (dla dzieci poni偶ej 3 roku 偶ycia 25鈥55 mg/ml). Albuminy cz臋sto stosuje si臋 w leczeniu oparze艅. Typowe leczenie poparzenia trzeciego stopnia (30-50% powierzchni cia艂a) wymaga 600 gram贸w albumin.

    izolat bia艂ka sojowego - Karmienie sztuczne 鈥 偶ywienie niemowl膮t mlekiem modyfikowanym, kt贸re zast臋puje naturalny pokarm matki. Spos贸b karmienia uwarunkowany jest medycznymi wskazaniami ze strony dziecka, matki oraz indywidualn膮 decyzj膮 pacjentki na temat sposobu karmienia dziecka. Mleko sztuczne powinno by膰 jak najbardziej zbli偶one sk艂adem oraz wp艂ywem na wzrost i rozw贸j dziecka, do pokarmu naturalnego. Produkty zast臋puj膮ce pokarm matki wytwarzane s膮 najcz臋艣ciej z mleka krowiego, koziego, izolat贸w bia艂ka sojowego lub hydrolizat贸w bia艂ka. Pokarm sztuczny podawany jest dziecku za pomoc膮 butelki, 艂y偶eczki, kieliszka lub sondy. Mieszank臋 sztuczn膮 nale偶y przygotowa膰 zgodnie z zaleceniami producenta.

    witamina b6 - Witamina B6 (ATC: A 11 HA 02) 鈥 grupa 6 organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, pochodnych pirydyny: pirydoksyny, pirydoksalu i pirydoksaminy oraz ich 5'-fosforan贸w. Form膮 aktywn膮 biologicznie jest fosforan pirydoksalu, do kt贸rego pozosta艂e formy s膮 przekszta艂cane enzymatycznie, w wyniku dzia艂ania kinaz i oksydaz. Niekt贸re formy witaminy B6 Jest to witamina z grupy B, rozpuszcza si臋 w wodzie i jest prekursorem wa偶nych koenzym贸w, kt贸re kontroluj膮 przebieg wielu kluczowych reakcji biochemicznych. Stosowanie izoniazydu jest najcz臋stsz膮 przyczyn膮 niedoboru tej witaminy.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋