suplementy diety bez tajemnic

Thermoboster Formdrink

Suplement diety Thermoboster Formdrink zawiera w sk艂adzie: chlorek sodu, glukonian magnezu, tauryna, karnityna baza, ekstrakt z citrus aurantium, ekstrakt z zielonej herbaty, kofeina. Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2007. Jego obecny stan w rejestrze to: weryfikacja pozytywna. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez Nutrend D.S. Czechy, oraz zg艂oszony do rejestracji przez Nutrend sp.zoo Bielsko-Biala.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: chlorek sodu, glukonian magnezu, tauryna, karnityna baza, ekstrakt z citrus aurantium, ekstrakt z zielonej herbaty, kofeina
    Forma: p艂yn
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: weryfikacja pozytywna

    Rok zg艂oszenia: 2007
    Producent: Nutrend D.S. Czechy
    Rejestruj膮cy: Nutrend sp.zoo Bielsko-Biala
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    chlorek sodu - Chlorek sodu, NaCl 鈥 nieorganiczny zwi膮zek chemiczny z grupy chlork贸w, s贸l kwasu solnego i sodu. Stanowi podstawowy sk艂adnik soli kuchennej, soli warzonej i soli drogowej.

    glukonian magnezu - Chlorek magnezu (艂ac. Magnesii chloridum) 鈥 zwi膮zek nieorganiczny, s贸l o wzorze MgCl2.

    tauryna - Tauryna, kwas 2-aminoetanosulfonowy 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy aminokwas贸w biogennych. W przeciwie艅stwie do aminokwas贸w bia艂kowych nie ma kwasowej grupy karboksylowej, lecz grup臋 sulfonow膮. Tauryna jest 尾-aminokwasem (grupa aminowa i sulfonowa s膮 rozdzielone 2 atomami w臋gla). Nie zawiera atom贸w asymetrycznych, nie wykazuje wi臋c aktywno艣ci optycznej. Zwi膮zek ten jest produktem ko艅cowym degradacji aminokwasu siarkowego, cysteiny. Mo偶e by膰 wbudowywana do peptyd贸w, lecz nie stwierdzono wyst臋powania aminoacylo-tRNA specyficznego dla tauryny.

    karnityna baza - Amfetamina, pot. speed 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, silny stymulant OUN, wykorzystywany w leczeniu ADHD, narkolepsji i oty艂o艣ci. Odkryta w 1887, wyst臋puje w dw贸ch enancjomerach, kt贸rymi s膮 lewoamfetamina i dekstroamfetamina. Nazwa amfetamina odnosi si臋 za艣 do racemicznej wolnej zasady, a wi臋c sk艂adaj膮cej si臋 z r贸wnomolowej mieszaniny czystych enancjomer贸w. Niemniej termin ten jest cz臋sto u偶ywany nieformalnie do dowolnej mieszaniny enancjomer贸w, a nawet do czystych enancjomer贸w. Historycznie wykorzystywano j膮 do leczenia obrz臋ku nosa i zaburze艅 depresyjnych. Stosuje si臋 j膮 jako 艣rodek dopinguj膮cy oraz substancj臋 nootropow膮, a tak偶e rekreacyjnie jako afrodyzjak i zwi膮zek euforyzuj膮cy. Posiadanie i dystrybucja s膮 艣ci艣le kontrolowane w wielu krajach, z powodu znacznego ryzyka zdrowotnego, zwi膮zanego z u偶yciem rekreacyjnym. Pierwszym farmaceutycznym preparatem amfetaminy by艂 Benzedrine, u偶ywany w leczeniu r贸偶norodnych stan贸w. Obecnie przepisuje si臋 racemiczny Adderall (siarczan dekstramfetaminy), glukaran dekstroamfetaminy, siarczan amfetaminy i aspartam amfetaminy, dekstroamfetamin臋 b膮d藕 nieaktywny prolek lizdeksamfetamin臋. Amfetamina poprzez aktywacj臋 TAAR1 zwi臋ksza aktywno艣膰 monoamin i neuroprzeka藕nik贸w pobudzaj膮cych w m贸zgu, najsilniej wp艂ywaj膮c na noradrenalin臋 i dopamin臋. W dawkach terapeutycznych amfetamina wywo艂uje zmiany emocjonalne i poznawcze, jak euforia, zmiany libido, zwi臋kszone czuwanie, polepszone funkcje wykonawcze. Indukuje efekty tak jak kr贸tszy czas reakcji, brak poczucia zm臋czenia, zwi臋kszona si艂a mi臋艣niowa. Wi臋ksze dawki amfetaminy mog膮 uszkadza膰 funkcje poznawcze, a nawet gwa艂townie niszczy膰 mi臋艣nie. Powa偶ne ryzyko stanowi zesp贸艂 uzale偶nienia w wyniku stosowania du偶ych dawek, natomiast jest on ma艂o prawdopodobny przy stosowaniu dawek medycznych, nawet d艂ugoterminowo. Bardzo du偶e dawki mog膮 wywo艂ywa膰 psychoz臋 (m.in. obecno艣膰 uroje艅). Rzadko obserwuje si臋 j膮 po za偶yciu dawki terapeutycznej, nawet po d艂ugotrwa艂ym ich przyjmowaniu. Dawki rekreacyjne s膮 og贸lnie znacznie wi臋ksze od przepisywanych w leczeniu i wi膮偶膮 si臋 ze znacznie wi臋kszym ryzykiem powa偶nych efekt贸w ubocznych. Amfetamina zalicza si臋 do fenyloetyloamin. Posiada ca艂膮 klas臋 pochodnych, podstawionych amfetamin. Termin 鈥瀉mfetaminy鈥 odnosi si臋 tak偶e do klasy zwi膮zk贸w chemicznych, ale w przeciwie艅stwie do podstawionych amfetamin nie ma standardowej definicji w literaturze akademickiej. Jedna z bardziej restrykcyjnych definicji obejmuje tylko racemat i enancjomery amfetaminy lub metamfetaminy. Najog贸lniejsza definicja obejmuje szeroki zakres zwi膮zk贸w powi膮zanych ze sob膮 farmakologicznie lub strukturalnie. Z powodu niejednoznaczno艣ci zwi膮zanej z u偶yciem s艂owa 鈥瀉mfetamina鈥 w liczbie mnogiej w artykule s艂owo to u偶ywane b臋dzie na oznaczenie racematu (L-amfetaminy, D-amfetaminy). Do podstawionych amfetamin zaliczaj膮 si臋 bupropion, katynon, MDMA (ecstasy) i metamfetamina. Jako fenyloetyloamina amfetamina zwi膮zana jest tak偶e chemicznie z naturalnie wyst臋puj膮cymi neuromodulatorami (trace amine), zw艂aszcza 2-fenyloetyloamin膮 i N-metylofenyloetyloamin膮. Oba te zwi膮zki syntezowane s膮 w organizmie cz艂owieka. Amfetamina jest pochodn膮 fenyloetyloaminy. Natomiast N-metylofenyloetyloamina jest izomerem konstytucyjnym r贸偶ni膮cym si臋 od niej po艂o偶eniem grupy metylowej.

    ekstrakt z citrus aurantium - Pomara艅cza bergamota (bergamota, bergamotka) (Citrus bergamium) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny rutowatych. Jej ojczyzna jest nieznana, przypuszcza si臋, 偶e pochodzi z Indii. Uprawiana jest g艂贸wnie we W艂oszech.

    zielona herbata - Zielona herbata 鈥 nap贸j przyrz膮dzany wy艂膮cznie z li艣ci herbaty chi艅skiej (Camellia sinensis), kt贸re poddane zosta艂y w czasie przetwarzania jedynie minimalnej oksydacji. Zielona herbata pochodzi z Chin, sk膮d rozpowszechni艂a si臋 na inne kraje Azji, od Japonii po Bliski Wsch贸d. Wsp贸艂cze艣nie zielona herbata rozprzestrzenia si臋 na Zachodzie, gdzie wci膮偶 najpopularniejszym rodzajem tego napoju jest herbata czarna. W krajach, gdzie uprawia si臋 herbat臋, wytwarza si臋 wiele rodzaj贸w zielonej herbaty. R贸偶ni膮 si臋 od siebie z uwagi na specyficzne warunki uprawy, spos贸b przetwarzania i por臋 zbior贸w. W kilku ostatnich dziesi臋cioleciach zielona herbata przechodzi艂a wiele test贸w medycznych, kt贸rych celem by艂o ustalenie, czy rzeczywi艣cie, jak si臋 powszechnie s膮dzi, ma ona w艂a艣ciwo艣ci zdrowotne, a szczeg贸lnie przypisywany jej wp艂yw na zmniejszenie ryzyka zachorowania na choroby serca oraz na niekt贸re odmiany nowotwor贸w. S膮dzi si臋 tak偶e, 偶e spo偶ywanie zielonej herbaty pomaga w kontrolowaniu wagi cia艂a.

    kofeina - Kofeina (艂ac. coffeinum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, alkaloid purynowy znajduj膮cy si臋 w ziarnach kawy i wielu innych surowcach ro艣linnych. Mo偶e r贸wnie偶 by膰 otrzymywana syntetycznie. Zosta艂a odkryta przez niemieckiego chemika Friedricha Ferdinanda Rungego w 1819 roku. W zale偶no艣ci od 藕r贸d艂a nazywana jest tak偶e tein膮 (gdy 藕r贸d艂em jest herbata), guaranin膮 (gdy pochodzi z guarany) i matein膮 (gdy pochodzi z yerba mate). Kofeina jest 艣rodkiem psychoaktywnym z grupy stymulant贸w. Jest stosowana jako dodatek do niekt贸rych produkt贸w, w tym napoj贸w energetyzuj膮cych, a tak偶e do innych napoj贸w, przede wszystkim gazowanych (na przyk艂ad coli). Po d艂u偶szym okresie regularnego przyjmowania kofeiny wyst臋puje zjawisko tachyfilaksji (tolerancji), czyli stopniowego os艂abienia odpowiedzi biologicznej ustroju.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋