suplementy diety bez tajemnic

Teafil Detoxica

Teafil Detoxica to suplement diety w formie kapsu艂ka. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: ekstrakt z zielonej herbaty (polifenole, katechiny). Produkt ten zg艂oszono do rejestracji w 2010 roku. Jego status w rejestrze to: weryfikacja pozytywna. suplement diety Teafil Detoxica zosta艂 wyprodukowany przez FILOFARM Farmacutyczna Sp贸艂dzielnia Pracy Bydgoszcz, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma FILOFARM Farmacutyczna Sp贸艂dzielnia Pracy Bydgoszcz.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: ekstrakt z zielonej herbaty (polifenole, katechiny)
    Forma: kapsu艂ka
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: weryfikacja pozytywna

    Rok zg艂oszenia: 2010
    Producent: FILOFARM Farmacutyczna Sp贸艂dzielnia Pracy Bydgoszcz
    Rejestruj膮cy: FILOFARM Farmacutyczna Sp贸艂dzielnia Pracy Bydgoszcz
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    zielona herbata polifenole - Zielona herbata 鈥 nap贸j przyrz膮dzany wy艂膮cznie z li艣ci herbaty chi艅skiej (Camellia sinensis), kt贸re poddane zosta艂y w czasie przetwarzania jedynie minimalnej oksydacji. Zielona herbata pochodzi z Chin, sk膮d rozpowszechni艂a si臋 na inne kraje Azji, od Japonii po Bliski Wsch贸d. Wsp贸艂cze艣nie zielona herbata rozprzestrzenia si臋 na Zachodzie, gdzie wci膮偶 najpopularniejszym rodzajem tego napoju jest herbata czarna. W krajach, gdzie uprawia si臋 herbat臋, wytwarza si臋 wiele rodzaj贸w zielonej herbaty. R贸偶ni膮 si臋 od siebie z uwagi na specyficzne warunki uprawy, spos贸b przetwarzania i por臋 zbior贸w. W kilku ostatnich dziesi臋cioleciach zielona herbata przechodzi艂a wiele test贸w medycznych, kt贸rych celem by艂o ustalenie, czy rzeczywi艣cie, jak si臋 powszechnie s膮dzi, ma ona w艂a艣ciwo艣ci zdrowotne, a szczeg贸lnie przypisywany jej wp艂yw na zmniejszenie ryzyka zachorowania na choroby serca oraz na niekt贸re odmiany nowotwor贸w. S膮dzi si臋 tak偶e, 偶e spo偶ywanie zielonej herbaty pomaga w kontrolowaniu wagi cia艂a.

    katechiny - Rooibos (wym. [r蓴藧ib蓴s]) z j臋zyka afrikaans: 鈥瀝ooi鈥, czerwony i 鈥瀊os鈥, krzew - czerwonokrzew (aspalat prosty), uprawiany w RPA (g贸ry Cederberg). Z ro艣liny otrzymuje si臋 napar zio艂owy, zwany najcz臋艣ciej rooibos tea. Inne nazwy: bush tea, redbush tea (Wielka Brytania), South African red tea (USA) lub w j臋zyku afrikaans rooi tee. Bywa te偶 nazywana czerwon膮 herbat膮, jednak czerwonokrzew nie jest spokrewniony z krzewem herbacianym. Jest to nap贸j nietypowy, niespokrewniony z tradycyjnymi herbatami. Napar ma specyficzny, miodowy smak. Wyr贸偶nia si臋 艂agodno艣ci膮 i brakiem typowego w herbatach zielonych lub czarnych posmaku goryczy 鈥 w por贸wnaniu ze zwyk艂膮 herbat膮 ma w sobie niewielkie ilo艣ci garbnik贸w, b臋d膮cych jego przyczyn膮. Nie zawiera tak偶e kofeiny i ma艂e st臋偶enie taniny, dlatego mo偶e by膰 pity bez ogranicze艅 przez dzieci oraz przed snem. Rooibos bogaty jest w przeciwutleniacze, dzi臋ki czemu ma pozytywny wp艂yw na uk艂ad odporno艣ciowy, obni偶a ci艣nienie krwi, spowalnia proces starzenia i hamuje produkcj臋 kom贸rek nowotworowych. Rooibos goi r贸wnie偶 sw臋dz膮ce rany i mo偶e by膰 u偶ywany w formie ok艂adu, a dzi臋ki zawarto艣ci kwas贸w fenolowych korzystnie wp艂ywa na przew贸d pokarmowy. Wykazuje si臋 w艂a艣ciwo艣ciami przeciwutleniaj膮cymi, przeciwzapalnymi, przeciwcukrzycowymi, immunomoduluj膮cymi, chemoprewencyjnymi oraz kardioprotekcyjnymi. Jest 藕r贸d艂em witaminy C, fluoru, fosforu, magnezu, manganu, miedzi, potasu, sodu, wapnia, 偶elaza i cynku, ponadto zawiera aspalatyn臋, dihydrochalkony, izoorientyn臋, katechiny, kumaryny, kwercetyn臋, lignany, luteolin臋, notofagin臋, orientyn臋 i rutyn臋. Nap贸j ten znany jest w Europie od oko艂o 100 lat. Jego pocz膮tki przypadaj膮 na pocz膮tek XX wieku, gdy Rosjanin Benjamin Ginsberg zainteresowa艂 si臋 krzewem uprawianym w g贸rach Cedar w Afryce Po艂udniowej, niedaleko Kapsztadu. Z czasem rozpoznano warto艣膰 rooibosa i opracowano metody polowej uprawy czerwonokrzewu. Sprzedawany jest od 1904 roku, a szerok膮 popularno艣膰 zdoby艂 w 1930 roku, kiedy to dr P. Le Fras Nortier odkry艂 niekt贸re z jego w艂a艣ciwo艣ci zdrowotnych. Po kryzysie wywo艂anym II wojn膮 艣wiatow膮 wielu plantator贸w zbankrutowa艂o. Doprowadzi艂o to do powstania w 1954 roku Redbos-Tea-Control-Board, kt贸ra nadzorowa艂a produkcj臋 rooibosa w Afryce Po艂udniowej. Czerwonokrzew osi膮ga wysoko艣膰 do 2 metr贸w, li艣cie przypominaj膮 ig艂y sosnowe. Kwitnie na 偶贸艂to w pa藕dzierniku. Ga艂膮zki zbierane s膮 od lata do wczesnej jesieni. Li艣cie i 艂odygi, kt贸re po dojrzeniu i ususzeniu tnie si臋 na drobne, poddawane s膮 fermentacji i suszeniu lub tylko suszeniu. Niefermentowany susz zachowuje zielony kolor i jest sprzedawany jako zielony rooibos, natomiast fermentowany nabiera czerwonej barwy na skutek utleniania polifenoli. Ca艂kowita produkcja rooibos w 2007 r. wynosi艂a ponad 14 kt.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋