suplementy diety bez tajemnic

Stabilac

Stabilac w formie kapsu艂ka zawiera w sk艂adzie Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus casei, Lactobacillus rhamnosus, Bifidobacterium breve, Lactobacillus plantarum, Bifidobacterium longum, Bifidobacterium bifidum, Lacotobacillus helvesticus, Lacococcus lacitis ssp lactis, Streptosoccus thermphilus. Ten suplement diety zg艂oszono do rejestracji w roku 2013. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Stabilac zosta艂 wyprodukowany przez Inv Poland Sp. z o.o. Sp. k. Krak贸w, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma Bonis Avibus Sp. z o.o. Warszawa.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus casei, Lactobacillus rhamnosus, Bifidobacterium breve, Lactobacillus plantarum, Bifidobacterium longum, Bifidobacterium bifidum, Lacotobacillus helvesticus, Lacococcus lacitis ssp lactis, Streptosoccus thermphilus
    Forma: kapsu艂ka
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2013
    Producent: Inv Poland Sp. z o.o. Sp. k. Krak贸w
    Rejestruj膮cy: Bonis Avibus Sp. z o.o. Warszawa
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    lactobacillus acidophilus - Lactobacillus acidophilus - gatunek pa艂eczek kwasu mlekowego. Razem z Streptococcus salivarius powszechnie u偶ywany przy produkcji wyrob贸w mlecznych (np. jogurty). Jej nazwa wywodzi si臋 od 艂ac. -lacto - mleko, -bacillus - o kszta艂cie laseczki i acidophilus - lubi膮cy kwas. Bakteria ta dobrze rozwija si臋 w bardziej zakwaszonym 艣rodowisku (pH 4-5 albo ni偶sze) ni偶 wi臋kszo艣膰 mikroorganizm贸w, najlepiej s艂u偶y jej temperatura ok. 45 stopni Celsjusza. Naturalnie wyst臋puje w wielu produktach 偶ywno艣ciowych (mleko i jego przetwory, mi臋so, zbo偶a) a tak偶e w przewodzie pokarmowym i jamie ustnej ludzi i zwierz膮t oraz w ko艅cowej cz臋艣ci dr贸g rodnych. Lactobacillus acidophilus tak jak wi臋kszo艣膰 bakterii z rodzaju Lactobacillus posiada zdolno艣膰 przekszta艂cania laktozy w kwas mlekowy w procesie fermentacji mlekowej. Niekt贸re spokrewnione z ni膮 gatunki w tym procesie wytwarzaj膮 jeszcze etanol, dwutlenek w臋gla i kwas octowy. Natomiast sama L. acidophilus wytwarza tylko kwas mlekowy. Jest wra偶liwa na wilgo膰, wysok膮 temperatur臋 oraz bezpo艣rednie nas艂onecznienie. W 2002 r. opracowano kompletn膮 map臋 genomu tej bakterii. Bakteria ta jest uwa偶ana za probiotyczn膮 i wywieraj膮c膮 korzystny wp艂yw na organizm cz艂owieka. Dzi臋ki jej dzia艂alno艣ci w przewodzie pokarmowym (razem z innymi bakteriami tworzy tzw. flor臋 jelitow膮) wytwarzane jest 艣rodowisko, kt贸re zapobiega rozwojowi niekt贸rych szkodliwych mikroorganizm贸w, ponadto uczestniczy w produkcji niacyny, kwasu foliowego i witaminy B6. Obecno艣膰 tej bakterii w pochwie u kobiet poprzez produkcj臋 kwasu pomaga kontrolowa膰 niepo偶膮dany wzrost grzyba - Candida albicans. Antybiotyki za偶ywane doustnie niszcz膮 t臋 bakteri臋, dlatego te偶 zalecane jest podczas kuracji antybiotykowej za偶ywanie lek贸w os艂onowych.

    lactobacillus casei - Lactobacillus casei 鈥 gatunek Gram-dodatnich, laseczkowatych bakterii z rodzaju Lactobacillus. S膮 nieruchliwe, osi膮gaj膮 od 0,7 do 1,1 mikrometr贸w 艣rednicy i od 2 do 4 mikrometr贸w d艂ugo艣ci. Bakteria przeprowadza homofermentacj臋 glukozy, kt贸rej produktem jest kwas mlekowy. Jest mezofilna i nie ro艣nie w temperaturach przekraczaj膮cych 45 掳C. Wyst臋puje w mleku, dojrzewaj膮cych serach, kulturach piekarniczych zawieraj膮cych mleko oraz w kiszonej kapu艣cie. Znaleziono j膮 tak偶e w przewodzie pokarmowym cz艂owieka i krowich odchodach. Obecnie jest dodawana do wielu produkt贸w 偶ywno艣ciowych celem poprawy ich jako艣ci. Wyr贸偶nia si臋 wiele podgatunk贸w i szczep贸w.

    lactobacillus rhamnosus - Lactobacillus rhamnosus, Lactobacillus GG 鈥 probiotyczna bakteria uwa偶ana dawniej za podgatunek L. casei, ale p贸藕niejsze badania genetyczne dowiod艂y, 偶e jest oddzielnym gatunkiem. L. rhamnosus hamuje rozw贸j wi臋kszo艣ci szkodliwych bakterii w jelicie. Nale偶y do bakterii Gram dodatnich. Jest u偶ywany jako naturalny 艣rodek konserwuj膮cy w jogurtach i innych produktach mlecznych przed艂u偶aj膮cy ich okres przydatno艣ci do spo偶ycia. Niekt贸re badania przeprowadzone in vivo wykaza艂y korzystne skutki ich dzia艂ania w uk艂adzie pokarmowym. Mimo to wykazano, 偶e w pewnych okoliczno艣ciach L. rhamnosus mo偶e by膰 patogenem.

    bifidobacterium breve - O艣 jelitowo-m贸zgowa odnosi si臋 do sygnalizacji biochemicznej zachodz膮cej pomi臋dzy przewodem pokarmowym i uk艂adem nerwowym, cz臋sto z udzia艂em mikroflory jelitowej. O艣 jelitowo-m贸zgowa odgrywa wa偶n膮 rol臋 w utrzymywaniu normalnego funkcjonowania m贸zgu. Flora bakteryjna jelit komunikuje si臋 z centralnym uk艂adem nerwowym (OUN) w ramach szlak贸w nerwowych, immunologicznych oraz hormonalnych i ma wp艂yw na funkcje oraz dzia艂anie m贸zgu. Liczne badania naukowe wskazuj膮, 偶e mikroflora jelitowa jest zaanga偶owana w regulacj臋 l臋ku, b贸lu, zaburze艅 funkcji poznawczych oraz nastroju. W badaniach oddzia艂ywania flory bakteryjnej jelit na funkcjonowanie m贸zgu stosuje si臋 por贸wnanie wolnych od zarazk贸w (sterylnych) zwierz膮t, kt贸re by艂y poddane dzia艂aniu infekcji patogenicznymi bakteriami, bakterii probiotycznych i antybiotyk贸w, do zwierz膮t hodowanych w niesterylnych warunkach. O艣 jelitowo-m贸zgowa jest obecnie rozwijan膮 koncepcj膮, kt贸ra mo偶e by膰 pomocna w opracowaniu nowych strategii terapeutycznych z艂o偶onych zaburze艅 o艣rodkowego uk艂adu nerwowego polegaj膮cych na modyfikacji flory bakteryjnej jelit.

    lactobacillus plantarum - Lactobacillus plantarum 鈥 gatunek mezofilnej bakterii z rodzaju Lactobacillus. Powszechnie wyst臋puje w fermentowanych produktach ro艣linnych, zosta艂y jednak r贸wnie偶 wyizolowane z ludzkiej 艣liny i mikrobioty jelitowej. Maj膮 kszta艂t pa艂eczek o 艣rednicy 0,9鈥1,2 渭m i d艂ugo艣ci 3鈥8 渭m. S膮 nieruchliwe, wyst臋puj膮 pojedynczo lub tworz膮 kr贸tkie 艂a艅cuchy. Ze wzgl臋du na swoje prozdrowotne w艂a艣ciwo艣ci znalaz艂y zastosowanie w produkcji probiotyk贸w. S膮 tak偶e wykorzystywane jako kultury starterowe w produkcji 偶ywno艣ci oraz jako biokonserwanty.

    bifidobacterium longum - Bifidobacterium animalis 鈥 gatunek pa艂eczkowatych bakterii Gram-dodatnich, kt贸re bytuj膮 w jelicie grubym wi臋kszo艣ci ssak贸w, w tym ludzi. Bifidobacterium animalis i Bifidobacterium lactis by艂y wcze艣niej opisywane jako dwa odr臋bne gatunki. Obecnie uwa偶a si臋 je za jeden gatunek B. animalis z podgatunkami Bifidobacterium animalis i Bifidobacterium lactis. Obie stare nazwy, zar贸wno B. animalis, jak i B. lactis stosowane s膮 na etykietach produkt贸w 偶ywno艣ciowych pod nazw膮 probiotyki. W wi臋kszo艣ci przypadk贸w nie jest jasne, kt贸ry z podgatunk贸w zastosowano w produkcie.

    bifidobacterium bifidum - Oddychanie kom贸rkowe 鈥 wielostopniowy biochemiczny proces utleniania zwi膮zk贸w organicznych zwi膮zany z wytwarzaniem energii u偶ytecznej metabolicznie. Oddychanie przebiega w ka偶dej 偶ywej kom贸rce w spos贸b sta艂y. Zachodzi ono nawet wtedy, gdy inne procesy metaboliczne zostan膮 zahamowane. Chocia偶 istniej膮 r贸偶nice w przebiegu procesu oddychania u poszczeg贸lnych grup organizm贸w, to zestaw enzym贸w katalizuj膮cych poszczeg贸lne reakcje sk艂adaj膮ce si臋 na oddychanie jest zbli偶ony u wszystkich organizm贸w 偶ywych. Zachodzenie oddychania jest jednym z najcz臋艣ciej stosowanych wska藕nik贸w zachodzenia proces贸w 偶yciowych. Jedynie wirusy b臋d膮ce strukturami na pograniczu 偶ycia i cz膮stek chemicznych nie przeprowadzaj膮 procesu oddychania. Chocia偶 substratem w reakcji oddychania mog膮 by膰 wszystkie zwi膮zki organiczne obecne w kom贸rkach, najcz臋艣ciej og贸ln膮 reakcj臋 oddychania kom贸rkowego zapisuje si臋 dla utleniania cukru 鈥 glukozy w obecno艣ci tlenu: C6H12O6 + 6O2 鈫 6CO2 + 6H2O Energia uwolniona w procesie utleniania zwi膮zk贸w organicznych pojawia si臋 cz臋艣ciowo w postaci zwi膮zku wysokoenergetycznego 鈥 ATP, kt贸ry mo偶e by膰 wykorzystany do przeprowadzania reakcji chemicznych zachodz膮cych w kom贸rce lub do poruszania organizmu np. w tkance mi臋艣niowej. Proces produkcji ATP nie przebiega ze 100% sprawno艣ci膮 i cz臋艣膰 energii uwalniana jest w postaci ciep艂a. Poza w臋glowodanami organizmy w procesie oddychania mog膮 utlenia膰 t艂uszcze oraz bia艂ka, a po bardziej z艂o偶onych modyfikacjach tak偶e pozosta艂e zwi膮zki organiczne. Dla najcz臋艣ciej u偶ywanego substratu, glukozy, reakcje oddychania kom贸rkowego zachodz膮 na trzech szlakach metabolicznych: Glikoliza, w kt贸rej glukoza przekszta艂cana jest do kwasu pirogronowego i powstaj膮 niewielkie ilo艣ci ATP oraz NADH. Cykl Krebsa okre艣lany tak偶e cyklem kwasu cytrynowego lub cyklem kwas贸w trikarboksylowych, w kt贸rym kwas pirogronowy po przekszta艂ceniu do acetylo-CoA w cyklu przemian przekszta艂cany jest do CO2 z wytworzeniem NADH, FADH2 oraz GTP lub ATP. Oddychanie ko艅cowe, czyli mitochondrialny 艂a艅cuch transportu elektron贸w i fosforylacja oksydacyjna. W tym etapie zredukowane nukleotydy NADH, FADH2 s膮 utleniane. W efekcie szeregu reakcji powstaje woda, a uwalniana energia zamieniana jest na ATP.Pierwszy z wymienionych etap贸w jest charakterystyczny dla utleniania w臋glowodan贸w i zachodzi w cytozolu. Dwa pozosta艂e etapy zachodz膮 u organizm贸w eukariotycznych w wyspecjalizowanych organellach 鈥 mitochondriach. W kom贸rkach prokariont贸w enzymy bior膮ce udzia艂 we wszystkich etapach oddychania znajduj膮 si臋 w cytozolu i b艂onie kom贸rkowej. T艂uszcze oraz bia艂ka mog膮 by膰 tak偶e w艂膮czane w cykl Krebsa. Wcze艣niej jednak t艂uszcze rozk艂adane s膮 do acetylo-CoA w procesie 尾-oksydacji, a bia艂ka musz膮 by膰 roz艂o偶one na aminokwasy, te za艣 pozbawione reszty aminowej. Powsta艂e po od艂膮czeniu reszty aminowej ketokwasy w艂膮czane s膮 bezpo艣rednio lub po przekszta艂ceniu w reakcje glikolizy i cyklu kwasu cytrynowego. U organizm贸w, kt贸re stale lub okresowo nie maj膮 dost臋pu do tlenu, wytwarzanie energii u偶ytecznej biologicznie mo偶e polega膰 na niepe艂nym utlenieniu zwi膮zk贸w organicznych. Proces taki nazywany jest fermentacj膮. W efekcie fermentacji zwi膮zki organiczne ulegaj膮 zar贸wno utlenianiu, jak i redukcji. Drugim sposobem uzyskania energii w warunkach beztlenowych jest utlenianie zwi膮zk贸w organicznych z wykorzystaniem utlenionych zwi膮zk贸w nieorganicznych np. azotan贸w, siarczan贸w, zwi膮zk贸w 偶elaza lub manganu, a nawet dwutlenku w臋gla. Zwi膮zki te s艂u偶膮 jako akceptory elektron贸w w 艂a艅cuchu transportu elektron贸w zbli偶onym do 艂a艅cucha oddechowego zachodz膮cego przy przenoszeniu elektron贸w na tlen. Pozosta艂e etapy oddychania nie r贸偶ni膮 si臋 od oddychania tlenowego. Oba procesy zachodz膮ce w warunkach beztlenowych mog膮 by膰 okre艣lane jako oddychanie beztlenowe, jednak w mikrobiologii terminem oddychania beztlenowego okre艣la si臋 jedynie wykorzystywanie zwi膮zk贸w nieorganicznych w roli utleniacza. Fermentacje s膮 traktowane jako oddzielna grupa proces贸w metabolicznych prowadz膮cych do uzyskania energii u偶ytecznej metabolicznie.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋