suplementy diety bez tajemnic

SOUVRE Antioxi Energy

Suplement diety SOUVRE Antioxi Energy (kapsu艂ka) sk艂adaj膮cy si臋 z: Hydroksypropylometyloceluloza, Sole magnezowe kwas贸w t艂uszczowych, Ekstrakt z rdestu, Ekstrakt z gorzkiej pomara艅czy, Ekstrakt z bambusa, Selen, Witamina B12, Niacyna, Koenzym Q10, Kwas alfa liponowy, Ekstrakt z zielonej herbaty, Ekstrakt z werbeny, Ekstrakt z bor贸wki, Ekstrakt z broku艂, Ekstrakt z ostry偶u d艂ugiego, Cynk. Zarejestrowano go w 2019 roku. Jego stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety SOUVRE Antioxi Energy zosta艂 wyprodukowany przez suplementu diety, oraz zg艂oszony do rejestracji przez Souvre Internationale Sp. z o.o. Sp. k..

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Hydroksypropylometyloceluloza, Sole magnezowe kwas贸w t艂uszczowych, Ekstrakt z rdestu, Ekstrakt z gorzkiej pomara艅czy, Ekstrakt z bambusa, Selen, Witamina B12, Niacyna, Koenzym Q10, Kwas alfa liponowy, Ekstrakt z zielonej herbaty, Ekstrakt z werbeny, Ekstrakt z bor贸wki, Ekstrakt z broku艂, Ekstrakt z ostry偶u d艂ugiego, Cynk
    Forma: kapsu艂ka
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: Symbiofarm Sp.z o.o.
    Rejestruj膮cy: Souvre Internationale Sp. z o.o. Sp. k.
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    hydroksypropylometyloceluloza - Hypromeloza (艂ac. hypromellosum), skr贸towiec od (hydroksypropylo)metyloceluloza, HPMC 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, pochodna celulozy, w kt贸rej cz臋艣膰 grup hydroksylowych zosta艂a alkilowana grupami metylowymi i 2-hydroksypropylowymi. Stosowana jako lek zwil偶aj膮cy, dodatek do 偶ywno艣ci (E464), dodatek do klej贸w, farb, materia艂贸w budowlanych i innych. Ma posta膰 bia艂ego, 偶贸艂tawobia艂ego lub szarawobia艂ego proszku (lub granulek), higroskopijnego po wysuszeniu. Jest rozpuszczalna w wodzie, praktycznie nierozpuszczalna w etanolu, toluenie i acetonie.

    ekstrakt z rdestu - Tasznik pospolity (Capsella bursa-pastoris (L.) Medik.) 鈥 gatunek ro艣liny nale偶膮cy do rodziny kapustowatych (krzy偶owych). Pochodzi prawdopodobnie ze wschodniej cz臋艣ci basenu Morza 艢r贸dziemnego, ale wsp贸艂cze艣nie jest szeroko rozprzestrzeniony na ca艂ym 艣wiecie, tak偶e w Polsce. Wyst臋puje w r贸偶nych siedliskach, zwykle jako ro艣lina ruderalna i trudny do wyt臋pienia chwast. Rosn膮c w uprawach, jest szkodliwy g艂贸wnie dlatego, 偶e u艂atwia pora偶anie ich przez paso偶yty i patogeny, dla kt贸rych jest 偶ywicielem po艣rednim. U偶ytkowany jest jako ro艣lina lecznicza, a regionalnie tak偶e jako ro艣lina jadalna (ceniona zw艂aszcza w Azji Wschodniej). Jest tak偶e ro艣lin膮 olejo- i miododajn膮, znajduje zastosowanie w biotechnologii, biomonitoringu, fitoremediacji gleb, przez naukowc贸w bywa traktowany jako gatunek modelowy, a tak偶e pomaga zwalcza膰 owady dokuczliwe dla cz艂owieka.

    gorzka pomara艅cza - Pomara艅cza gorzka, pomara艅cza kwa艣na (Citrus 脳 aurantium L.) 鈥 gatunek ro艣liny wieloletniej nale偶膮cy do rodziny rutowatych. Pochodzi z po艂udniowo-wschodniej Azji.

    ekstrakt z bambusa - Nandina domowa (Nandina domestica) 鈥 gatunek krzewu z monotypowego rodzaju Nandina Thunberg, Nov. Gen. Pl. 14. 1781. Wyst臋puje w Azji wschodniej i po艂udniowej 鈥 w Chinach, Japonii i Indiach, poza tym szeroko rozprzestrzeniony jako ro艣lina ozdobna. W r贸偶nych miejscach o ciep艂ym klimacie dziczeje i jest inwazyjna (np. w po艂udniowych Stanach Zjednoczonych). Ro艣nie w lasach, w dolinach rzek na terenach zalewowych, zdzicza艂a w pobli偶u dawnych osiedli ludzkich. Nandina jest truj膮ca dla zwierz膮t domowych 鈥 zawiera glikozydy cyjanogenne i toksyczne alkaloidy.

    selen - Selen (Se, 艂ac. selenium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy niemetali w uk艂adzie okresowym. Znanych jest kilkana艣cie jego izotop贸w z przedzia艂u mas 65鈥91, z kt贸rych trwa艂ych jest 6. Pierwiastek ten zosta艂 odkryty w roku 1817 przez J.J. Berzeliusa. Nazwa pochodzi od Selene (stgr. 危蔚位萎谓畏), greckiej nazwy Ksi臋偶yca i bogini kt贸ra go uosabia艂a. Berzelius nazwa艂 go tak, poniewa偶 zawsze wyst臋puje razem z tellurem, kt贸rego nazwa wywodzi si臋 od tellus, czyli po 艂acinie 鈥瀂iemia鈥. Jednocze艣nie chcia艂 w ten spos贸b zaznaczy膰, 偶e selen nie jest 鈥瀦 tej samej ziemi鈥, co tellur i ma r贸偶ne od niego w艂a艣ciwo艣ci.

    witamina b12 - Witamina B12, kobalamina 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny zawieraj膮cy kobalt jako atom centralny. W organizmach 偶ywych pe艂ni rol臋 regulatora produkcji erytrocyt贸w (czerwonych cia艂ek krwi). Jego niedob贸r powoduje niedokrwisto艣膰. Zaliczany jest do witamin z grupy B, tj. rozpuszczalnych w wodzie prekursor贸w koenzym贸w.

    niacyna - Witamina B3 (witamina PP) 鈥 wsp贸lna nazwa na okre艣lenie dw贸ch zwi膮zk贸w: kwasu nikotynowego (niacyny, czyli kwasu 3-pirydynokarboksylowego, pochodnej pirydyny) i jego amidu (nikotynamidu), kt贸re dla cz艂owieka s膮 witamin膮. Witamina B3 Niacyna jest znana r贸wnie偶 jako czynnik przeciwpelagryczny, st膮d niekiedy nazywa si臋 j膮 r贸wnie偶 witamin膮 PP. Mo偶e by膰 ona, w przeciwie艅stwie do innych witamin z grupy B, produkowana w organizmie z podstawowego aminokwasu, tryptofanu. S膮 to jednak niewielkie ilo艣ci i jej najwa偶niejszym 藕r贸d艂em powinno by膰 po偶ywienie. Nale偶y r贸wnie偶 pami臋ta膰, 偶e tryptofan nale偶y do aminokwas贸w egzogennych, czyli takich, kt贸re nie mog膮 by膰 syntetyzowane w organizmie, lecz musz膮 zosta膰 dostarczone w po偶ywieniu.

    koenzym q10 - Ubichinon, koenzym Q10 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy chinon贸w, wyst臋puj膮cy w mitochondriach kom贸rek ro艣linnych i zwierz臋cych. Jest odpowiedzialny za przenoszenie elektron贸w w 艂a艅cuchu oddechowym. Po przy艂膮czeniu elektron贸w swobodnie porusza si臋 w wewn臋trznej b艂onie mitochondrialnej umo偶liwiaj膮c transport elektron贸w mi臋dzy kompleksami bia艂ek 艂a艅cucha oddechowego, kt贸re wbudowane s膮 w wewn臋trzn膮 b艂on臋 mitochondrialn膮. Przenosi elektrony mi臋dzy dehydrogenaz膮 NADH (kompleks I), wzgl臋dnie reduktaz膮 bursztynian-koenzym-Q (kompleks II) na kompleks cytochrom贸w bc1, jest wi臋c miejscem zej艣cia si臋 dr贸g elektron贸w pochodz膮cych z NADH oraz FADH2. Ubichinon stosowany jest jako kosmetyk i suplement diety.

    kwas alfa liponowy - Terapia zaburze艅 ze spektrum autyzmu (ang. autism spectrum disorders, ASD) ma charakter kompleksowy i interdyscyplinarny. Interwencje powinny celowa膰 w ograniczenie osiowych objaw贸w autyzmu (zwi膮zanych z deficytami spo艂ecznymi i w komunikacji), a tak偶e w redukcj臋 ewentualnych zachowa艅 trudnych. Istotna jest te偶 diagnoza i terapia zaburze艅 wsp贸艂wyst臋puj膮cych (np. l臋kowych, ADHD, epilepsji). U dzieci zalecane oddzia艂ywania opieraj膮 si臋 na zasadach terapii behawioralnej, uwzgl臋dniaj膮 r贸wnie偶 ustalenia psychologii rozwojowej, k艂ad膮 nacisk na dostarczanie interwencji w naturalnych warunkach i rozw贸j umiej臋tno艣ci zwi膮zanych z interakcjami spo艂ecznymi. Podej艣cia z tej grupy zalecane s膮 ze wzgl臋du na najwi臋ksz膮 ilo艣膰 bada艅 im po艣wi臋conych, cho膰 nie jest jasne, czy s膮 bardziej efektywne ni偶 inne interwencje o podobnej intensywno艣ci. W wypadku ma艂ych dzieci, wskazany jest udzia艂 rodzic贸w w terapii; u starszych 鈥 po艣redniczy膰 mog膮 r贸wie艣nicy. Dla m艂odzie偶y i doros艂ych przeznaczone s膮, przede wszystkim, zaj臋cia (najlepiej) grupowe, ucz膮ce umiej臋tno艣ci spo艂ecznych, akademickich, zawodowych lub 偶yciowych oraz terapia behawioralna w przypadku zachowa艅 niepo偶膮danych. Farmakoterapia stosowana jest jedynie przy zaburzeniach wsp贸艂wyst臋puj膮cych i utrzymuj膮cych si臋 zachowaniach trudnych. Stan wiedzy na temat autyzmu ci膮gle si臋 poszerza i w zwi膮zku z tym opracowuje si臋 nowe interwencje 鈥 jednak偶e dowody naukowe na efektywno艣膰 wi臋kszo艣ci z nich s膮 ograniczone. Du偶ym problemem jest promowanie i popularno艣膰 metod, kt贸rych skuteczno艣膰 nie zosta艂a potwierdzona w wiarygodny spos贸b. Cz臋艣膰 z nich opiera si臋 na pseudonauce; inne czerpi膮 (czasem w lu藕ny spos贸b) z r贸偶nych dziedzin naukowych i podej艣膰 terapeutycznych (psychospo艂ecznych, biomedycznych, dietetycznych czy z terapii zaj臋ciowej).

    zielona herbata - Zielona herbata 鈥 nap贸j przyrz膮dzany wy艂膮cznie z li艣ci herbaty chi艅skiej (Camellia sinensis), kt贸re poddane zosta艂y w czasie przetwarzania jedynie minimalnej oksydacji. Zielona herbata pochodzi z Chin, sk膮d rozpowszechni艂a si臋 na inne kraje Azji, od Japonii po Bliski Wsch贸d. Wsp贸艂cze艣nie zielona herbata rozprzestrzenia si臋 na Zachodzie, gdzie wci膮偶 najpopularniejszym rodzajem tego napoju jest herbata czarna. W krajach, gdzie uprawia si臋 herbat臋, wytwarza si臋 wiele rodzaj贸w zielonej herbaty. R贸偶ni膮 si臋 od siebie z uwagi na specyficzne warunki uprawy, spos贸b przetwarzania i por臋 zbior贸w. W kilku ostatnich dziesi臋cioleciach zielona herbata przechodzi艂a wiele test贸w medycznych, kt贸rych celem by艂o ustalenie, czy rzeczywi艣cie, jak si臋 powszechnie s膮dzi, ma ona w艂a艣ciwo艣ci zdrowotne, a szczeg贸lnie przypisywany jej wp艂yw na zmniejszenie ryzyka zachorowania na choroby serca oraz na niekt贸re odmiany nowotwor贸w. S膮dzi si臋 tak偶e, 偶e spo偶ywanie zielonej herbaty pomaga w kontrolowaniu wagi cia艂a.

    ekstrakt z bor贸wki - Bor贸wka czarna (Vaccinium myrtillus L.) 鈥 gatunek ro艣liny wieloletniej z rodziny wrzosowatych (Ericaceae). Ma wiele nazw zwyczajowych, m.in. jagoda, czarna jagoda, czernica. Ro艣lina jest szeroko rozprzestrzeniona w Azji, Europie i Ameryce P贸艂nocnej na obszarach o klimacie umiarkowanym i arktycznym. W Polsce jest pospolita zar贸wno na nizinach, jak i w g贸rach. Jest wykorzystywana szeroko jako ro艣lina jadalna i lecznicza. Znaczenie gospodarcze bor贸wki czarnej pozostaje wysokie mimo silnej konkurencji znacznie bardziej plennych bor贸wek p贸艂nocnoameryka艅skich (g艂贸wnie bor贸wki wysokiej), kt贸rych owoce maj膮 ubo偶szy sk艂ad chemiczny od czernicy.

    ekstrakt z broku艂 - W medycynie okre艣lenie interakcja farmakologiczna lub inaczej interakcja lek贸w stosuje si臋, gdy jedna substancja lecznicza wp艂ywa na aktywno艣膰 drugiej po jednoczesnym ich podaniu. Chocia偶 teoretycznie dzia艂anie to mo偶e by膰 zar贸wno pozytywne jak i negatywne to jednak najcz臋艣ciej okre艣lenie to stosuje si臋 do interakcji niepo偶膮danych. Interakcje farmakologiczne mog膮 dawa膰 nast臋puj膮ce skutki og贸lne: synergistyczny 鈥 zwi臋kszony efekt dzia艂ania jednej z substancji 鈥 w takich przypadkach konieczne jest zmniejszenie dawki terapeutycznej drugiego leku; czasami taka interakcja jest po偶膮dana np. w przypadku dzia艂ania przeciwb贸lowego, gdy przy jednoczesnym zastosowaniu paracetamolu i kodeiny zwi臋kszony jest przeciwb贸lowy efekt dzia艂ania kodeiny (i umo偶liwia to stosowanie mniejszych dawek kodeiny, kt贸ra ma potencja艂 uzale偶niaj膮cy i mo偶e powodowa膰 m.in. zaparcia) antagonistyczny 鈥 efekt dzia艂ania substancji leczniczej jest ni偶szy od przewidywanego; taka kombinacja zazwyczaj nie ma uzasadnienia terapeutycznego i mo偶e by膰 szkodliwa (np. zmniejszenie dzia艂ania przeciwzakrzepowego warfaryny przez jednoczesne podanie witaminy K i zagro偶enie wyst膮pieniem zakrzep贸w/zator贸w) nowy efekt dzia艂ania 鈥 kt贸ry nie powstaje przy u偶yciu substancji leczniczych podawanych z osobna; cz臋sto jest to zwi臋kszone ryzyko efekt贸w ubocznych (np. reakcja disulfiramowa po 艂膮cznym zastosowaniu doustnego leku przeciwcukrzycowego chlorpropamidu i napoju zawieraj膮cego alkohol etylowy)Osobnym zagadnieniem jest wp艂yw obecno艣ci substancji leczniczej w p艂ynach ustrojowych na wyniki bada艅 laboratoryjnych, kt贸ry jest nazywany interferencj膮 analityczn膮. Interakcje mi臋dzy podawanymi lekami s膮 zazwyczaj 艂agodne i zale偶膮 od sk艂adu chemicznego, postaci leczniczej oraz czasu i miejsca podania substancji leczniczej. Prawdopodobie艅stwo wyst膮pienia interakcji farmakologicznej wzrasta wyk艂adniczo wraz z kolejnym przyjmowanym lekiem. Ma to szczeg贸lne znaczenie w przypadku os贸b w starszym wieku, kt贸rzy cz臋sto otrzymuj膮 od trzech do dziewi臋ciu (lub wi臋cej) lek贸w. Badanie ankietowe przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych na licznej grupie os贸b w wieku lat 65 i wi臋cej wykaza艂y, 偶e 51% z nich przyjmuje 5 i wi臋cej lek贸w tygodniowo, a 12% u偶ywa powy偶ej 10 lek贸w tygodniowo. Istniej膮 internetowe aplikacje, dzi臋ki kt贸rym mo偶na sprawdzi膰 czy wyst臋puj膮 interakcje farmakologiczne. Mog膮 r贸wnie偶 wyst臋powa膰 interakcje mi臋dzy podawanymi lekami i spo偶ywan膮 偶ywno艣ci膮, kt贸re nie zawsze s膮 do przewidzenia. Oko艂o 20% dzia艂a艅 niepo偶膮danych wynika z interakcji lek贸w. Dotyczy to r贸wnie偶 przypadk贸w 艣miertelnych. Zatem znajomo艣膰 interakcji farmakologicznych pozwala na szacunkow膮 ocen臋 czy korzy艣ci p艂yn膮ce z danej farmakoterapii znacz膮co przewa偶aj膮 nad ryzykiem dzia艂a艅 niepo偶膮danych.

    ekstrakt z ostry偶u d艂ugiego - Ostry偶, kurkuma, szafranica, 偶贸艂cie艅 (Curcuma L.) 鈥 rodzaj bylin z rodziny imbirowatych. Zalicza si臋 do niego 93 鈥104 gatunk贸w. Wyst臋puj膮 one w tropikalnej Azji. Liczne gatunki wykorzystywane s膮 jako 藕r贸d艂o przypraw (zw艂aszcza wysuszone i sproszkowane k艂膮cza ostry偶u d艂ugiego, wykorzystywane w curry) i skrobi (np. bulwy C. angustifolia). Ostry偶 d艂ugi i niekt贸re inne gatunki wykorzystywane s膮 w lecznictwie, poza tym jako 藕r贸d艂o barwnik贸w. Niekt贸re gatunki uprawiane s膮 jako ozdobne, tak偶e na kwiaty ci臋te.

    cynk - Cynk (Zn, 艂ac. zincum) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z grupy cynkowc贸w w uk艂adzie okresowym (grupa 12). Odkryto 30 izotop贸w cynku z przedzia艂u mas 54鈥83, z czego trwa艂e s膮 izotopy 64Zn, 66Zn, 67Zn, 68Zn i 70Zn. Zosta艂 odkryty w Indiach lub Chinach przed 1500 rokiem p.n.e. Do Europy wiedza o tym metalu zaw臋drowa艂a dopiero w XVII wieku.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋