suplementy diety bez tajemnic

Solgar Selenium Yeast Free 200mcg 250 Tabletek

Suplement diety Solgar Selenium Yeast Free 200mcg 250 Tabletek zosta艂 zg艂oszony do rejestracji w 2019 roku. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: Fosforan diwapniowy, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka, stearynian magnezu pochodzenia ro艣linnego, celuloza ro艣linna., Selen. Jego obecny status rejestracji: weryfikacja w toku. Producentem tego suplementu diety jest firma Solgar.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Fosforan diwapniowy, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka, stearynian magnezu pochodzenia ro艣linnego, celuloza ro艣linna., Selen
    Forma: Tabletki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: Solgar
    Rejestruj膮cy: frigg sp. z o.o.
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    fosforan diwapniowy - Wodorofosforan wapnia (艂ac. calcii hydrogenophosphas) 鈥 nieorganiczny zwi膮zek chemiczny, wodoros贸l wapniowa kwasu fosforowego. Ma posta膰 bia艂ego bezwonnego proszku lub kryszta艂k贸w. Praktycznie nie rozpuszcza si臋 w wodzie. Bezwodny wodorofosforan wapnia wyst臋puje w naturze jako minera艂 monetyt, a dihydrat jako bruszyt.

    celuloza mikrokrystaliczna - Celuloza mikrokrystaliczna (E 460 I) 鈥 substancja wype艂niaj膮ca, stosowana w gastronomii.

    krzemionka - Ditlenek krzemu, krzemionka (nazwa Stocka: tlenek krzemu(IV)), SiO2 鈥 nieorganiczny zwi膮zek chemiczny z grupy tlenk贸w, w kt贸rym krzem wyst臋puje na IV stopniu utlenienia. Zwykle jest krystalicznym cia艂em sta艂ym o du偶ej twardo艣ci. Wyst臋puje powszechnie na Ziemi jako minera艂 kwarc 鈥 sk艂adnik r贸偶nego rodzaju ska艂, piasku i wielu minera艂贸w. Tworzy kamienie p贸艂szlachetne.

    stearynian magnezu pochodzenia ro艣linnego - Lit (Li, z gr. 位委胃慰蟼 lithos 鈥泂ka艂a鈥) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 3. W czystej postaci jest mi臋kkim, srebrnobia艂ym metalem. Nale偶y do grupy metali alkalicznych (litowc贸w). W warunkach standardowych jest najl偶ejszym metalem i pierwiastkiem o najni偶szej g臋sto艣ci w fazie sta艂ej. Jak wszystkie pierwiastki grupy I jest wysoce reaktywny i palny. W zwi膮zku z tym najcz臋艣ciej przechowuje si臋 go w olejach mineralnych, ewentualnie w atmosferze gaz贸w oboj臋tnych (w przypadku litu s膮 to gazy szlachetne 鈥 najcz臋艣ciej argon lub hel). Po przeci臋ciu lit ma metaliczny po艂ysk, ale kontakt z wilgotnym powietrzem prowadzi do korozji, zmieniaj膮cej powierzchni臋 na srebrnoszar膮, matow膮, a nast臋pnie, wraz z post臋pem korozji, na ca艂kowicie czarn膮 lub z licznymi czarnymi plamami. Z powodu wysokiej reaktywno艣ci lit nie wyst臋puje w naturze w stanie wolnym, a jedynie w postaci zwi膮zk贸w, kt贸re zwykle maj膮 budow臋 jonow膮. Wyst臋puje w wielu pegmatytach oraz wodzie morskiej, gdy偶 kation litowy (Li+) jest dobrze rozpuszczalny. Najcz臋艣ciej otrzymuje si臋 go z solanek i glin. Przemys艂owo lit uzyskuje si臋 poprzez wydzielanie za pomoc膮 elektrolizy z mieszaniny chlorku litu i chlorku potasu. J膮dro litu jest na granicy stabilno艣ci, poniewa偶 oba stabilne izotopy wyst臋puj膮ce w przyrodzie maj膮 jedne z najni偶szych energii wi膮za艅 j膮dra atomowego (na nukleon) ze wszystkich stabilnych j膮der atomowych. Wzgl臋dnie ma艂a stabilno艣膰 powoduje, 偶e lit wyst臋puje rzadziej w Uk艂adzie S艂onecznym od 25 z pierwszych 32 pierwiastk贸w uk艂adu okresowego, pomimo ma艂ej masy atomowej. Z podobnych powod贸w lit jest wa偶nym pierwiastkiem w fizyce j膮drowej. Przemiana j膮der litu w j膮dra helu w 1932 roku by艂a pierwsz膮 w pe艂ni dokonan膮 przez cz艂owieka reakcj膮 j膮drow膮, a wodorek litu 7Li2H s艂u偶y jako paliwo j膮drowe w kontrolowanych syntezach termoj膮drowych. Lit i jego zwi膮zki maj膮 wiele r贸偶norakich zastosowa艅 przemys艂owych, w tym w produkcji szk艂a i ceramiki 偶aroodpornej, wytrzyma艂ych stop贸w u偶ywanych w lotnictwie, ogniw litowych i akumulator贸w litowo-jonowych. Te trzy zastosowania zu偶ywaj膮 ponad po艂ow臋 艣wiatowej produkcji litu. Cho膰 艣ladowe ilo艣ci litu s膮 obecne we wszystkich organizmach, nie ma on wyra藕nej funkcji biologicznej. Zwierz臋ta i ro艣liny mog膮 偶y膰 bez niego w zdrowiu. Jednak pobocznych funkcji litu w organizmach nie wykluczono. Kation litu Li+ podawany w postaci jednej z soli jest u偶ywany jako stabilizator nastroju w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej.

    celuloza ro艣linna. - 艢ciana kom贸rkowa 鈥 struktura otaczaj膮ca cytoplast kom贸rek ro艣lin, grzyb贸w, bakterii, archeon贸w oraz cz臋艣ci protist贸w. Zapewnia kom贸rkom ochron臋 przed czynnikami fizycznymi, chemicznymi i biologicznymi, oraz decyduje o ich kszta艂cie. U organizm贸w jednokom贸rkowych pe艂ni funkcj臋 szkieletu zewn臋trznego. Zbudowana jest z wielu substancji, a sk艂ad jest zale偶ny od przynale偶no艣ci taksonomicznej. Wsp贸ln膮 cech膮 jest wyst臋powanie w 艣cianie kom贸rkowej biopolimer贸w (celulozy, chityny, mureiny), tworz膮cych jej szkielet. Poza sk艂adnikami szkieletowymi w sk艂ad 艣ciany kom贸rkowej mog膮 wchodzi膰 inne polisacharydy, lipoproteiny, lipopolisacharydy lub inne lipidy. Sk艂adniki zapewniaj膮 strukturze zar贸wno znaczn膮 sztywno艣膰, jak i du偶y stopie艅 elastyczno艣ci. Le偶膮ca na zewn膮trz b艂ony kom贸rkowej 艣ciana kom贸rkowa to pierwsza struktura kom贸rkowa poznana dzi臋ki obserwacjom mikroskopowym. Jej istnienie zosta艂o stwierdzone przez Roberta Hooke鈥檃 w roku 1663. Polisacharydy 艣ciany kom贸rkowej ro艣lin s膮 sk艂adnikiem tkanin, papieru, drewna budowlanego, folii, 艣rodk贸w zag臋szczaj膮cych i innych, a celuloza jest najbardziej rozpowszechnionym i u偶ytecznym biopolimerem na Ziemi. Przewiduje si臋, 偶e wykorzystanie substancji 艣cian kom贸rkowych b臋d膮cych g艂贸wnym sk艂adnikiem s艂omy zb贸偶 i innych pozosta艂o艣ci ro艣linnych b臋dzie ros艂o w wyniku stosowania odnawialnych 藕r贸de艂 energii oraz wytwarzania materia艂贸w kompozytowych.

    selen - Selen (Se, 艂ac. selenium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy niemetali w uk艂adzie okresowym. Znanych jest kilkana艣cie jego izotop贸w z przedzia艂u mas 65鈥91, z kt贸rych trwa艂ych jest 6. Pierwiastek ten zosta艂 odkryty w roku 1817 przez J.J. Berzeliusa. Nazwa pochodzi od Selene (stgr. 危蔚位萎谓畏), greckiej nazwy Ksi臋偶yca i bogini kt贸ra go uosabia艂a. Berzelius nazwa艂 go tak, poniewa偶 zawsze wyst臋puje razem z tellurem, kt贸rego nazwa wywodzi si臋 od tellus, czyli po 艂acinie 鈥瀂iemia鈥. Jednocze艣nie chcia艂 w ten spos贸b zaznaczy膰, 偶e selen nie jest 鈥瀦 tej samej ziemi鈥, co tellur i ma r贸偶ne od niego w艂a艣ciwo艣ci.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋