suplementy diety bez tajemnic

Solevitum osteo max

Solevitum osteo max to suplement diety w formie tabletki. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: Magnez, Cynk, Fosfor, Witamina K, Witamina D. Produkt ten zg艂oszono do rejestracji w 2018 roku. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Solevitum osteo max zosta艂 wyprodukowany przez Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o., oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o..

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Magnez, Cynk, Fosfor, Witamina K, Witamina D
    Forma: tabletki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2018
    Producent: Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
    Rejestruj膮cy: Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    magnez - Magnez (Mg, 艂ac. magnesium) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal ziem alkalicznych (druga grupa g艂贸wna uk艂adu okresowego). Ma trzy stabilne izotopy: 24Mg, 25Mg oraz 26Mg. Magnez po raz pierwszy zosta艂 uznany za pierwiastek przez Josepha Blacka (1755), za艣 wyodr臋bniony w formie czystej w 1808 roku przez Humphry鈥檈go Davy鈥檈go, kt贸ry nada艂 mu 艂aci艅sk膮 nazw臋. Polsk膮 nazw臋 jako pierwszy zaproponowa艂 Filip Neriusz Walter.

    cynk - Cynk (Zn, 艂ac. zincum) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z grupy cynkowc贸w w uk艂adzie okresowym (grupa 12). Odkryto 30 izotop贸w cynku z przedzia艂u mas 54鈥83, z czego trwa艂e s膮 izotopy 64Zn, 66Zn, 67Zn, 68Zn i 70Zn. Zosta艂 odkryty w Indiach lub Chinach przed 1500 rokiem p.n.e. Do Europy wiedza o tym metalu zaw臋drowa艂a dopiero w XVII wieku.

    fosfor - Fosfor (P, gr. 蠁蠅蟽蠁蠈蟻慰蟼 ph艒sph贸ros 鈥榥ios膮cy 艣wiat艂o鈥, 艂ac. phosphorus) 鈥 pierwiastek chemiczny, niemetal. Jedynym stabilnym izotopem fosforu jest 31P. Fosfor po raz pierwszy zosta艂 wyizolowany (jako bia艂y fosfor) w 1669. Nazwa pierwiastka pochodzi od zjawiska emisji s艂abego 艣wiat艂a po wystawieniu na dzia艂anie tlenu. Pokrewny termin fosforescencja, oznaczaj膮cy 艣wiecenie r贸偶nych substancji po wcze艣niejszym wystawieniu na dzia艂anie 艣wiat艂a, pochodzi od nazwy fosforu. Jednak w przypadku 艣wiecenia samego fosforu zjawisko to jest nazywane chemiluminescencj膮 i jest wynikiem reakcji utleniania, nie fosforescencji. Fosfor wyst臋puje w czterech odmianach alotropowych, jako: fosfor bia艂y, czerwony, fioletowy oraz czarny.

    witamina k - Witamina K 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, b臋d膮cych pochodnymi 2-metylo-1,4-naftochinonu, pe艂ni膮cych w organizmie funkcj臋 niezb臋dnego sk艂adnika pokarmowego. Poprzez uczestnictwo w syntezie protrombiny w w膮trobie, warunkuje ona prawid艂owy przebieg proces贸w krzepni臋cia krwi. Uczestniczy tak偶e w metabolizmie uk艂adu kostnego. Do witamin K zaliczane s膮 dwa naturalne zwi膮zki rozpuszczalne w t艂uszczach: witamina K1 (filochinon) 鈥 w pozycji trzeciej posiada reszt臋 fitylow膮; witamina K2 (menachinon) 鈥 wytwarzana przez bakterie jelitowe; w pozycji trzeciej posiada reszt臋 difarnezylow膮 lub inne grupy izoprenowe.Otrzymuje si臋 r贸wnie偶 szereg pochodnych syntetycznych (rozpuszczalne 艂atwiej w t艂uszczach lub rozpuszczalne w wodzie), np. witamina K3 (menadion) Przeci臋tny cz艂owiek potrzebuje oko艂o 125 碌g witaminy K na dob臋[potrzebny przypis]. W organizmie podlega ona procesowi regeneracji w w膮trobie w cyklu witaminy K. Mo偶e by膰 r贸wnie偶 produkowana przez bakterie znajduj膮ce si臋 w jelicie grubym. Za jej odkrycie i wyja艣nienie chemicznej natury dwaj biochemicy 鈥 Edward Adelbert Doisy i Henrik Dam otrzymali w 1943 roku Nagrod臋 Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny.

    witamina d - Witamina D (ATC: A 11 CC 05) 鈥 grupa rozpuszczalnych w t艂uszczach steroidowych organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, kt贸re wywieraj膮 wielostronne dzia艂anie fizjologiczne, przede wszystkim w gospodarce wapniowo-fosforanowej oraz utrzymywaniu prawid艂owej struktury i funkcji ko艣膰ca. Podstawowe znaczenie maj膮 dwie formy witaminy D, r贸偶ni膮ce si臋 budow膮 艂a艅cucha bocznego: ergokalcyferol (witamina D2), naturalnie wyst臋puj膮cy w organizmach ro艣linnych/dro偶d偶ach cholekalcyferol (witamina D3), naturalnie wyst臋puj膮cy w organizmach zwierz臋cychWitaminy D w organizmie cz艂owieka tradycyjnie zalicza si臋 do witamin, jednak spe艂niaj膮 one funkcj臋 prohormon贸w, poniewa偶 w wyniku przekszta艂ce艅 metabolicznych powstaje aktywna biologicznie posta膰 鈥 1伪,25-dihydroksycholekalcyferol. W farmakoterapii witamina D znajduje zastosowanie przede wszystkim w profilaktyce i leczeniu krzywicy, osteomalacji i osteoporozy.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋