suplementy diety bez tajemnic

Slimbiovitt

Slimbiovitt to suplement diety w formie kapsu艂ka twarda. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: chlorofil, hydroksypropylometyloceluloza, sole magnezowe kwas贸w t艂uszczowych, Chrom, Wyci膮g z pokrzywy indyjskiej, Wyci膮g z morwy bia艂ej, Wyci膮g z morszczynu p臋cherzykowatego, Wyci膮g z gorzkiej pomara艅czy, Wyci膮g z Garcinia cambogia. Produkt ten zg艂oszono do rejestracji w 2019 roku. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Slimbiovitt zosta艂 wyprodukowany przez Pomafa sp. jawna, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma treebiovitt.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: chlorofil, hydroksypropylometyloceluloza, sole magnezowe kwas贸w t艂uszczowych, Chrom, Wyci膮g z pokrzywy indyjskiej, Wyci膮g z morwy bia艂ej, Wyci膮g z morszczynu p臋cherzykowatego, Wyci膮g z gorzkiej pomara艅czy, Wyci膮g z Garcinia cambogia
    Forma: kapsu艂ka twarda
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: Pomafa sp. jawna
    Rejestruj膮cy: treebiovitt
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    chlorofil - Chlorofile 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych obecnych mi臋dzy innymi w ro艣linach, algach i bakteriach fotosyntetyzuj膮cych (np. w sinicach). Nadaje cz臋艣ciom ro艣lin (g艂贸wnie li艣ciom) charakterystyczny zielony kolor. Funkcj膮 chlorofili w organizmach przeprowadzaj膮cych fotosyntez臋 jest wychwytywanie kwant贸w 艣wiat艂a i przekazywanie energii wzbudzenia do centrum reakcji fotouk艂adu, sk膮d wybijane s膮 elektrony, spo偶ytkowane nast臋pnie w dalszych etapach fotosyntezy. Znaczna zawarto艣膰 chlorofili w organizmach fotosyntetyzuj膮cych jest odpowiedzialna za ich zielon膮 barw臋. Zielony kolor chlorofilu spowodowany jest wysok膮 absorpcj膮 w czerwonej i niebieskiej cz臋艣ci spektrum 艣wiat艂a, a nisk膮 absorpcj膮 w zielonej cz臋艣ci spektrum 艣wiat艂a (d艂ugo艣膰 fali 500鈥600 nm). Wyr贸偶nia si臋 wiele rodzaj贸w chlorofili. Najbardziej rozpowszechnione w przyrodzie to chlorofil a i chlorofil b wyst臋puj膮ce u wszystkich ro艣lin przeprowadzaj膮cych fotosyntez臋. Chlorofile c i d wyst臋puj膮 jedynie u cz臋艣ci glon贸w. U prokariont贸w zdolnych do przeprowadzania fotosyntezy mog膮 wyst臋powa膰: chlorofil a (tylko u sinic) oraz wiele rodzaj贸w bakteriochlorofili oznaczanych literami od a do g.

    hydroksypropylometyloceluloza - Hypromeloza (艂ac. hypromellosum), skr贸towiec od (hydroksypropylo)metyloceluloza, HPMC 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, pochodna celulozy, w kt贸rej cz臋艣膰 grup hydroksylowych zosta艂a alkilowana grupami metylowymi i 2-hydroksypropylowymi. Stosowana jako lek zwil偶aj膮cy, dodatek do 偶ywno艣ci (E464), dodatek do klej贸w, farb, materia艂贸w budowlanych i innych. Ma posta膰 bia艂ego, 偶贸艂tawobia艂ego lub szarawobia艂ego proszku (lub granulek), higroskopijnego po wysuszeniu. Jest rozpuszczalna w wodzie, praktycznie nierozpuszczalna w etanolu, toluenie i acetonie.

    chrom - Chrom (Cr, 艂ac. chromium) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z bloku d uk艂adu okresowego. Ma 13 izotop贸w, od 45Cr do 57Cr, z czego trwa艂e s膮 izotopy 50, 52, 53 i 54. Zosta艂 odkryty w roku 1797 przez Louisa Nicolasa Vauqellina.

    wyci膮g z pokrzywy indyjskiej - Kuchnia rosyjska 鈥 narodowa kuchnia Rosjan. Tradycyjna kuchnia rosyjska dominowa艂a na obszarze le偶膮cym pomi臋dzy zachodni膮 granic膮 kraju a Wo艂g膮, w艂膮cznie z obszarami metropolitalnymi Moskw膮 i Sankt Petersburgiem. Wyst臋powa艂a w wielu wariantach, od kuchni ch艂opskiej a偶 do kuchni carskiej. Wykwintna kuchnia klas 艣redniej i wy偶szej prze偶ywa艂a okres swojej najwi臋kszej 艣wietno艣ci sto lat przed wybuchem rewolucji w 1917 roku. Prosta kuchnia ch艂opska wykorzystywa艂a surowce mo偶liwe do wyprodukowania we w艂asnym zakresie w p贸艂nocnym klimacie. Jej podstaw臋 stanowi艂y: ciemny chleb 偶ytni, r贸偶ne warianty zupy szczi oraz kasza gryczana, co znalaz艂o sw贸j wyraz w przys艂owiu rosyjskim: Szczi i kasza 鈥 strawa nasza. Znaczny wp艂yw na narodow膮 kuchni臋 w europejskiej cz臋艣ci Rosji wywar艂 obrz膮dek Ko艣cio艂a prawos艂awnego ze wzgl臋du na bardzo du偶膮 liczb臋 dni postnych w roku. W zwi膮zku z tym kuchnia rosyjska oferuje bogaty wyb贸r przepis贸w na potrawy z rybami oraz potrawy, w kt贸rych g艂贸wn膮 rol臋 odgrywaj膮 warzywa, grzyby i le艣ne owoce. W procesie kszta艂towania si臋 tradycyjnej kuchni rosyjskiej wyr贸偶niamy nast臋puj膮ce okresy: kuchni staroruskiej, kuchni moskiewskiej, kuchni za panowania Piotra Wielkiego i Katarzyny Wielkiej, kuchni petersburskiej, kuchni wszystkich Rusin贸w, kuchni radzieckiej oraz wsp贸艂czesnej kuchni rosyjskiej. Kuchnia rosyjska s艂ynie z kawioru 鈥 luksusowego artyku艂u spo偶ywczego, z tradycji podawania zak膮sek, od kt贸rych dawniej rozpoczyna艂 si臋 ka偶dy uroczysty posi艂ek, oraz kiszonych warzyw (kapusty, og贸rk贸w i pomidor贸w). Lista potraw, charakterystycznych dla tradycyjnej kuchni rosyjskiej, obejmuje: bliny, pi(e)r贸g i ma艂e piro偶ki, pielmieni, wareniki (pierogi gotowane) i boeuf Stroganow. Z zup tradycyjn膮 kuchni臋 rosyjsk膮 reprezentuj膮 szczi, ucha, okroszka i barszcz. Smak potraw wzbogacano dodatkiem koperku i 艣mietany. G艂贸wnym tradycyjnym napojem bezalkoholowym jest herbata, kt贸r膮 Rosjanie pij膮 gor膮c膮, bez mleka, czasami pos艂odzon膮 i doprawion膮 do smaku konfitur膮 owocow膮. Dawniej herbat臋 zaparzano przy u偶yciu samowaru i serwowano do niej lekko s艂odkie wypieki o charakterze obwarzank贸w tzw. suszki. Innymi tradycyjnymi napojami, kt贸re w dalszym ci膮gu ciesz膮 si臋 popularno艣ci膮, s膮 tak偶e kwas chlebowy i kefir. Najpopularniejszym napojem alkoholowym Rosjan jest w贸dka. Jako deser tradycyjnie podawany by艂 kisiel i kompot. Wsp贸艂cze艣nie Rosjanie preferuj膮 lody i torty.

    wyci膮g z morwy bia艂ej - Bielsko-Bia艂a (cz. B铆lsko-B臎l谩, niem. Bielitz-Biala) 鈥 miasto na prawach powiatu w po艂udniowej Polsce, w wojew贸dztwie 艣l膮skim, na Pog贸rzu 艢l膮skim, u st贸p Beskidu Ma艂ego i Beskidu 艢l膮skiego, nad rzek膮 Bia艂膮. Jest siedzib膮 w艂adz powiatu bielskiego, Euroregionu Beskidy, diecezji bielsko-偶ywieckiej Ko艣cio艂a rzymskokatolickiego i diecezji cieszy艅skiej Ko艣cio艂a ewangelicko-augsburskiego, a tak偶e g艂贸wnym miastem aglomeracji bielskiej i centralnym o艣rodkiem Bielskiego Okr臋gu Przemys艂owego. Bielsko-Bia艂a formalnie powsta艂o 1 stycznia 1951 r. z po艂膮czenia po艂o偶onego na 艢l膮sku Cieszy艅skim Bielska, o kt贸rym pierwsze wzmianki pochodz膮 z prze艂omu XIII i XIV wieku oraz ma艂opolskiej Bia艂ej za艂o偶onej w ko艅cu XVI wieku. W latach 1975鈥1998 miasto by艂o stolic膮 wojew贸dztwa bielskiego. Bielsko-Bia艂a pe艂ni funkcj臋 g艂贸wnego o艣rodka administracyjnego, przemys艂owego, handlowo-us艂ugowego, akademickiego, kulturalnego i turystycznego obszaru 艣l膮sko-ma艂opolskiego pogranicza nazywanego cz臋sto potocznie Podbeskidziem. Jest jednym z lepiej rozwini臋tych gospodarczo miast Polski (m.in. ok. 2% bezrobocia). Stanowi tak偶e wa偶ny w skali kraju w臋ze艂 drogowy i kolejowy. Miasto jest cz艂onkiem m.in. Zwi膮zku Miast Polskich. Wed艂ug danych z 30 czerwca 2018 r. Bielsko-Bia艂膮 zamieszkiwa艂o 171 277 mieszka艅c贸w (22 miejsce w Polsce). Powierzchnia miasta wynosi 124,51 km虏 (19. miejsce w Polsce) i dzieli si臋 ono formalnie na 30 osiedli (jednostek pomocniczych gminy).

    wyci膮g z gorzkiej pomara艅czy - Aperol - aperitif pochodzenia w艂oskiego o zawarto艣ci alkoholu 11%. Nap贸j ma jasnoczerwony kolor. Jego podstawowymi sk艂adnikami s膮 goryczka, gorzka pomara艅cza, rabarbar i wyci膮g z zi贸艂. Alkohol sprzedawa艂 od 1919 r. Giuseppe Barbieri. Obecnie trunek produkuje firma Campari Group.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋