suplementy diety bez tajemnic

SENSILAB SlimGo Metabolism boost

Suplement diety SENSILAB SlimGo Metabolism boost zosta艂 zg艂oszony do rejestracji w 2014 roku. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: ekstrakt z nasion zielonej kawy (Coffea arabica), w tym 45% kwasu chlorogenowego, ekstrakt z li艣ci zielonej herbaty (Camelia sinensis), w tym: 95% polifenoli, ekstrakt z li艣ci ostrokrzewu paragwajskiego (Yerba mate), w tym: 8% kofeiny, ekstrakt z korzenia mniszka lekarskiego (Taraxacum officinale0, w tym : 3-5% kwasu chlorogenowego, 12% inuliny, ekstrakt z nasion winoro艣li w艂a艣ciwej (Vitis vinifera), w tym: 95% proantocyjanidyn, 30% OPC ( oligometryczne proantocyjanidyny), niacyna, cynk. Jego obecny status rejestracji: 0. Producentem tego suplementu diety jest firma SENSILAB farnacevtska druzba d.o.o. Logatec S艂owenia.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: ekstrakt z nasion zielonej kawy (Coffea arabica), w tym 45% kwasu chlorogenowego, ekstrakt z li艣ci zielonej herbaty (Camelia sinensis), w tym: 95% polifenoli, ekstrakt z li艣ci ostrokrzewu paragwajskiego (Yerba mate), w tym: 8% kofeiny, ekstrakt z korzenia mniszka lekarskiego (Taraxacum officinale0, w tym : 3-5% kwasu chlorogenowego, 12% inuliny, ekstrakt z nasion winoro艣li w艂a艣ciwej (Vitis vinifera), w tym: 95% proantocyjanidyn, 30% OPC ( oligometryczne proantocyjanidyny), niacyna, cynk
    Forma: kapsu艂ka
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: UWAGA! Nieznany status

    Rok zg艂oszenia: 2014
    Producent: SENSILAB farnacevtska druzba d.o.o. Logatec S艂owenia
    Rejestruj膮cy: SENSILAB farnacevtska druzba d.o.o. Logatec S艂owenia
    Dodatkowe informacje: firma zrezygnowa艂a z wprowadzania do obrotu

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    w tym 45% kwasu chlorogenowego - Gryka zwyczajna (Fagopyrum esculentum Moench) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny rdestowatych. Wyst臋puje w klimacie umiarkowanym. Pochodzi ze wschodniej i 艣rodkowej Azji. W Polsce jest gatunkiem uprawianym, czasami przej艣ciowo dziczej膮cym (efemerofit, archeofit).

    w tym: 95% polifenoli - Rutyna, rutozyd (艂ac. rutosidum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy glikozyd贸w flawonoidowych. Naturalny zwi膮zek pochodzenia ro艣linnego, pozyskiwany z kwiat贸w pere艂kowca japo艅skiego (Styphnolobium japonicum) i z ziela gryki (Fagopyrum esculentum). Wykazuje w艂a艣ciwo艣ci antyoksydacyjne. Jak wi臋kszo艣膰 flawonoid贸w ma w艂a艣ciwo艣ci uszczelniaj膮ce naczynia i przeciwwysi臋kowe. Zapobiega powstawaniu niekt贸rych wysoce reaktywnych wolnych rodnik贸w. Spowalnia utlenianie witaminy C (przed艂u偶a tym samym jej dzia艂anie). Zmniejsza cytotoksyczno艣膰 utlenionego cholesterolu. Wykazuje te偶 dzia艂anie przeciwzapalne. Jest czasami b艂臋dnie nazywana witamin膮 P. Przede wszystkim wchodzi w sk艂ad preparat贸w farmaceutycznych 艂膮cz膮cych rutyn臋 z witamin膮 C. Coraz cz臋艣ciej wyst臋puje tak偶e w suplementach diety (g艂贸wnie preparaty multiwitaminowe). Po raz pierwszy rutyna zosta艂a wyizolowana z ziela ruty zwyczajnej.

    ekstrakt z li艣ci ostrokrzewu paragwajskiego yerba mate - Yerba mate, herba mate, mate (mate), tak偶e znany jako chimarr茫o (蕛ima藞蕘蓯虄w虄), erva mate, india艅skie ca谩 mati, ca谩 mate 鈥 wysuszone, zmielone li艣cie oraz patyczki ostrokrzewu paragwajskiego, niekiedy r贸wnie偶 艣wie偶e, przygotowane do robienia naparu popularnego g艂贸wnie w krajach Ameryki Po艂udniowej (Argentynie, Paragwaju, Urugwaju, Brazylii), a tak偶e w niekt贸rych krajach Bliskiego Wschodu, g艂贸wnie w Syrii i Libanie. Zyskuje popularno艣膰 tak偶e w Europie. Nazwa yerba mate, wymy艣lona najprawdopodobniej przez jezuit贸w, pochodzi od przekszta艂conego 艂aci艅skiego s艂owa herba 鈥 ziele i mati co w j臋zyku keczua oznacza tykw臋, w kt贸rej parzy si臋 ziele. India艅ska nazwa naparu to ca谩. Yerba mate zawiera ksantyny: kofein臋, teobromin臋 i teofilin臋. Ich zawarto艣膰 jest zmienna w zale偶no艣ci od pory roku w kt贸rej dokonano zbior贸w.

    w tym: 8% kofeiny - Kofeina (艂ac. coffeinum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, alkaloid purynowy znajduj膮cy si臋 w ziarnach kawy i wielu innych surowcach ro艣linnych. Mo偶e r贸wnie偶 by膰 otrzymywana syntetycznie. Zosta艂a odkryta przez niemieckiego chemika Friedricha Ferdinanda Rungego w 1819 roku. W zale偶no艣ci od 藕r贸d艂a nazywana jest tak偶e tein膮 (gdy 藕r贸d艂em jest herbata), guaranin膮 (gdy pochodzi z guarany) i matein膮 (gdy pochodzi z yerba mate). Kofeina jest 艣rodkiem psychoaktywnym z grupy stymulant贸w. Jest stosowana jako dodatek do niekt贸rych produkt贸w, w tym napoj贸w energetyzuj膮cych, a tak偶e do innych napoj贸w, przede wszystkim gazowanych (na przyk艂ad coli). Po d艂u偶szym okresie regularnego przyjmowania kofeiny wyst臋puje zjawisko tachyfilaksji (tolerancji), czyli stopniowego os艂abienia odpowiedzi biologicznej ustroju.

    w tym : 3-5% kwasu chlorogenowego - Kwas chlorogenowy 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy polifenoli, ester kwasu (鈭)-chinowego i kwasu kawowego. Jest naturalnym przeciwutleniaczem wyst臋puj膮cym np. w yerba mate, zielonych li艣ciach i owocach kawowca (surowe ziarno ma 60000 mg/kg; napar z kawy 鈥 500 mg/dm3), g艂ogu, karczochach, pokrzywie, czarnej jagodzie, surowych ziemniakach oraz w mniejszych ilo艣ciach m.in. w bluszczu pospolitym, 艣liwkach, czere艣niach, jab艂kach, brzoskwiniach, morelach.

    12% inuliny - Inulina (艂ac. inulinum) 鈥 polisacharyd zbudowany z oko艂o 30鈥35 cz膮steczek monocukr贸w po艂膮czonych wi膮zaniami 尾-2,1-glikozydowymi w nierozga艂臋ziony 艂a艅cuch. 艁a艅cuch ten, zbudowany z reszt 尾-D-fruktofuranozy, zawiera jedn膮 terminalnie umieszczon膮 cz膮steczk臋 D-glukozy (na ko艅cu redukuj膮cym) oraz drug膮, w 艣rodku 艂a艅cucha, po艂膮czon膮 wi膮zaniem 1,3-glikozydowym. Masa cz膮steczkowa inuliny to ok. 5000 Da. Nale偶y do fruktan贸w, jest prebiotykiem. Cz艂owiek nie trawi inuliny. Jej rozk艂adu dokonuj膮 bakterie w okr臋偶nicy. Spo偶ywanie du偶ych ilo艣ci inuliny (ponad 20 - 30 g/ doba) mo偶e powodowa膰 wzd臋cie, b贸l brzucha, w skrajnym przypadku biegunk臋.

    ekstrakt z nasion winoro艣li w艂a艣ciwej vitis vinifera - Cabernet sauvignon (kab蓻蕘n蓻 sovi藞刹蓴虄) 鈥 jedna z najbardziej uznanych odmian winoro艣li w艂a艣ciwej na czerwone wino. Uprawiana niemal w ka偶dym wi臋kszym pa艅stwie winiarskim, w krajach o zr贸偶nicowanym klimacie: od winnic kanadyjskiej Okanagan Valley a偶 po liba艅sk膮 dolin臋 Beqaa. Cabernet sauvignon 艣wiatow膮 popularno艣膰 zyska艂 dzi臋ki swojej roli w winach z regionu Bordeaux, w kt贸rych jest mieszany z merlotem i cabernet franc. Z Francji odmiana rozpowszechni艂a si臋 w innych krajach europejskich, a p贸藕niej Nowego 艢wiata, m.in. w Kalifornii, Nowej Zelandii, Australii i Chile. Przez wi臋kszo艣膰 XX wieku cabernet sauvignon by艂 najcz臋艣ciej sadzon膮 szlachetn膮 odmian膮 o ciemnej sk贸rce, lecz w latach 90. szczep ust膮pi艂 pola merlotowi. Pomimo swojego znaczenia, odmiana jest stosunkowo m艂oda i jest naturalnym miesza艅cem odmian cabernet franc i sauvignon blanc, powsta艂ym w XVII wieku w po艂udniowo-wschodniej Francji. Popularno艣膰 jest t艂umaczona 艂atwo艣ci膮 uprawy: jagody maj膮 grube sk贸rki, a krzewy s膮 odporne, z natury nisko wydajne, p膮czkuj膮ce p贸藕no, co ogranicza ryzyko zwi膮zane z wiosennymi przymrozkami. Do sukcesu mog艂a przyczyni膰 si臋 tak偶e przewidywalno艣膰 鈥 wina z odmiany niezmiennie wykazuj膮 struktur臋 i smaki charakterystyczne dla odmiany. Znajomo艣膰 odmiany i 艂atwo艣膰 wymowy sprzyja艂a sprzeda偶y win produkowanych z cabernet sauvignon, nawet je艣li by艂y wytwarzane w ma艂o znanych regionach. Krytycy zarzucaj膮 odmianie rol臋 鈥瀔olonizatora鈥, kt贸ry wypiera z region贸w winiarskich tradycyjne odmiany. Typowym profilem wina cabernet sauvignon jest nap贸j o pe艂nej strukturze, z wysok膮 zawarto艣ci膮 garbnik贸w i zauwa偶aln膮 kwasowo艣ci膮, kt贸ra sprzyja d艂ugowieczno艣ci win. Krzewy cabernet sauvignon uprawiane w ch艂odniejszym klimacie daj膮 wina, kt贸re poza nutami czarnej porzeczki mog膮 kojarzy膰 si臋 z zielon膮 papryk膮, mi臋t膮 i cedrem w miar臋 dojrzewania wina. W cieplejszym klimacie do nut czarnej porzeczki do艂膮czaj膮 wi艣nie i czarne oliwki, a w gor膮cym - aromat przejrza艂ych owoc贸w, niemal marmoladowy. W niekt贸rych regionach Australii, zw艂aszcza w Coonawarra cabernet sauvignon nabiera charakterystycznych aromat贸w eukaliptusa i olejku mi臋towego.

    w tym: 95% proantocyjanidyn - Biochemia piwa obejmuje przemiany chemiczne w produkcji i starzeniu si臋 piwa, przebiegaj膮ce z udzia艂em enzym贸w wytworzonych przez organizmy. Szczeg贸lne znaczenie w tych przemianach ma dzia艂alno艣膰 dro偶d偶y piwowarskich oraz enzymy s艂odu. W artykule przedstawiono zwi膮zki chemiczne wp艂ywaj膮ce na cechy sensoryczne wsp贸艂czesnego piwa oraz biochemiczne aspekty ich przemian. W piwie wyst臋puje ponad 800 zwi膮zk贸w, kt贸re tworz膮 jego smak i aromat. Podstawowymi sk艂adnikami piwa s膮 woda, etanol oraz w臋glowodany. Wiele substancji silnie wp艂ywaj膮cych na cechy sensoryczne piwa wyst臋puje jedynie w 艣ladowych ilo艣ciach. Maj膮 one jednak kluczowe znaczenie dla jego og贸lnej jako艣ci z powodu niskich prog贸w wyczuwalno艣ci. Zwi膮zki te wykazuj膮 r贸wnie偶 liczne interakcje mi臋dzy sob膮. Mo偶na wyr贸偶ni膰 efekt synergistyczny, kiedy jeden zwi膮zek wzmaga percepcj臋 drugiego, oraz antagonistyczny, kiedy jeden zwi膮zek zmniejsza percepcj臋 drugiego. Z艂o偶ono艣膰 sk艂adu piwa, liczne interakcje oraz znaczenie nawet subtelnych r贸偶nic w st臋偶eniu r贸偶nych zwi膮zk贸w powoduje spore trudno艣ci w uzyskaniu za艂o偶onego profilu sensorycznego gotowego piwa.

    niacyna - Witamina B3 (witamina PP) 鈥 wsp贸lna nazwa na okre艣lenie dw贸ch zwi膮zk贸w: kwasu nikotynowego (niacyny, czyli kwasu 3-pirydynokarboksylowego, pochodnej pirydyny) i jego amidu (nikotynamidu), kt贸re dla cz艂owieka s膮 witamin膮. Witamina B3 Niacyna jest znana r贸wnie偶 jako czynnik przeciwpelagryczny, st膮d niekiedy nazywa si臋 j膮 r贸wnie偶 witamin膮 PP. Mo偶e by膰 ona, w przeciwie艅stwie do innych witamin z grupy B, produkowana w organizmie z podstawowego aminokwasu, tryptofanu. S膮 to jednak niewielkie ilo艣ci i jej najwa偶niejszym 藕r贸d艂em powinno by膰 po偶ywienie. Nale偶y r贸wnie偶 pami臋ta膰, 偶e tryptofan nale偶y do aminokwas贸w egzogennych, czyli takich, kt贸re nie mog膮 by膰 syntetyzowane w organizmie, lecz musz膮 zosta膰 dostarczone w po偶ywieniu.

    cynk - Cynk (Zn, 艂ac. zincum) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z grupy cynkowc贸w w uk艂adzie okresowym (grupa 12). Odkryto 30 izotop贸w cynku z przedzia艂u mas 54鈥83, z czego trwa艂e s膮 izotopy 64Zn, 66Zn, 67Zn, 68Zn i 70Zn. Zosta艂 odkryty w Indiach lub Chinach przed 1500 rokiem p.n.e. Do Europy wiedza o tym metalu zaw臋drowa艂a dopiero w XVII wieku.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋