suplementy diety bez tajemnic

SCD Probiotica 庐

SCD Probiotica 庐 w formie posta膰 p艂ynna zawiera w sk艂adzie melasa z trzciny cukrowej, puder mineralny, s贸l morska, koncentraty owocowe, probiotyczne kultury SCD, w tym bakterie kwasu mlekowego, fruktoza, w艂asna ekologiczna mieszanka zio艂owa: any偶, korze艅 lukrecji, koper w艂oski, bazylia, rumianek, trybula, koperek, czarny bez, kozieradka, korze艅 imbiru, arcydzi臋giel, ja艂owiec, pokrzywa, oregano, natka pietruszki, mi臋ta, rozmaryn, sza艂wia, tymianek, grzyby reishi. Ten suplement diety zg艂oszono do rejestracji w roku 2009. Jego status w rejestrze to: weryfikacja pozytywna. suplement diety SCD Probiotica 庐 zosta艂 wyprodukowany przez SCD Probiotics, LLC USA, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma ProBiotics Polska Madalena G贸rska Brudzew.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: melasa z trzciny cukrowej, puder mineralny, s贸l morska, koncentraty owocowe, probiotyczne kultury SCD, w tym bakterie kwasu mlekowego, fruktoza, w艂asna ekologiczna mieszanka zio艂owa: any偶, korze艅 lukrecji, koper w艂oski, bazylia, rumianek, trybula, koperek, czarny bez, kozieradka, korze艅 imbiru, arcydzi臋giel, ja艂owiec, pokrzywa, oregano, natka pietruszki, mi臋ta, rozmaryn, sza艂wia, tymianek, grzyby reishi
    Forma: posta膰 p艂ynna
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: weryfikacja pozytywna

    Rok zg艂oszenia: 2009
    Producent: SCD Probiotics, LLC USA
    Rejestruj膮cy: ProBiotics Polska Madalena G贸rska Brudzew
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    melasa z trzciny cukrowej - Rum 鈥 nap贸j alkoholowy o wysokiej zawarto艣ci alkoholu (37,5%鈥81%) wytwarzany ze sfermentowanego soku z trzciny cukrowej, koncentratu tego soku lub melasy.

    puder mineralny - Makaronik 鈥 s艂odkie ciastko przyrz膮dzone z bia艂ek jaj, cukru pudru i mielonych migda艂贸w, czasem tak偶e z niewielkim dodatkiem mas艂a, m膮ki, dro偶d偶y, miodu, 艣mietany, 偶贸艂tek, czekolady, kakao, bakalii, przypraw korzennych. Zamiast migda艂贸w u偶ywane s膮 niekiedy mielone orzechy w艂oskie, laskowe, orzeszki arachidowe, mak, orzeszki pistacjowe, pestki dyni, nasiona s艂onecznika, a nawet p艂atki owsiane, wi贸rki kokosowe lub pokruszone sucharki. Makaroniki piecze si臋 w niskiej temperaturze w formach lub na blasze. W zale偶no艣ci od czasu pieczenia i u偶ytych sk艂adnik贸w mog膮 by膰 one kruche i chrupi膮ce lub mi臋kkie, o strukturze przypominaj膮cej marcepan. Po ostudzeniu przek艂ada si臋 je czasem kremami, dekoruje polew膮, lukrem lub posypuje cukrem pudrem. Mimo du偶ych walor贸w smakowych i wysokiej warto艣ci od偶ywczej w Polsce s膮 to ciastka niezbyt popularne, cz臋艣ciej spo偶ywa si臋 podobne do nich, ale ta艅sze w produkcji i nadaj膮ce si臋 do d艂u偶szego przechowywania, bezy.

    s贸l morska - S贸l morska 鈥 jeden z rodzaj贸w soli spo偶ywczej uzyskiwany poprzez odparowywanie s艂onych zbiornik贸w wodnych 鈥 m贸rz lub jezior. S贸l morsk膮 wykorzystuje si臋 czasami r贸wnie偶 do produkcji kosmetyk贸w. Podobnie jak w przypadku soli kamiennej, pocz膮tek pozyskiwania soli morskiej datuje si臋 na czasy prehistoryczne. W zale偶no艣ci od miejsca pochodzenia sk艂ad, wygl膮d oraz smak soli morskiej mog膮 si臋 r贸偶ni膰, cho膰 鈥 podobnie jak zwyk艂a s贸l kuchenna 鈥 sk艂ada si臋 ona w przewa偶aj膮cej cz臋艣ci z chlorku sodu, kt贸ry stanowi zwykle ponad 95% zawarto艣ci. Zaleca si臋 ograniczenie jej spo偶ycia w zwi膮zku z negatywnym wp艂ywem sodu przede wszystkim na uk艂ad sercowo-naczyniowy. Nie istniej膮 偶adne naukowe przes艂anki wskazuj膮ce na prozdrowotne dzia艂anie jakiejkolwiek postaci soli morskiej.

    koncentraty owocowe - Kisiel owocowy 鈥 deser 偶eluj膮cy przygotowywany z wywaru i przecieru z gotowanych owoc贸w lub samego przecieru z surowych mi臋kkich owoc贸w, zag臋szczany m膮k膮 ziemniaczan膮. Kisiel ma p贸艂p艂ynn膮, charakterystyczn膮 konsystencj臋 i kwaskowaty smak. Tradycyjnie kisiel przygotowuje si臋 nast臋puj膮co: przygotowanie przecieru z owoc贸w, wymieszanie zimnej wody i m膮ki ziemniaczanej, wymieszanie powsta艂ej zawiesiny z gor膮cym przecierem owocowym, dodanie cukru i zagotowanie, przelanie do naczy艅 (salaterek lub kompotierek) zwil偶onych wod膮, studzenie.Kisiele nale偶膮 wbrew pozorom do deser贸w zestalanych na zimno, chocia偶 podaje si臋 je r贸wnie偶 na gor膮co czyli bez studzenia. Podgrzane ziarna skrobiowe absorbuj膮 wod臋 p臋czniej膮c. Nast臋pnie wi膮zania wodorowe skrobi zostaj膮 rozerwane, z ziaren wyp艂ywa amyloza i kolejno amylopektyna, co w konsekwencji nadaje potrawie p贸艂p艂ynn膮 konsystencj臋. Tak powsta艂y kleik jest roztworem koloidalnym. Podczas stygni臋cia powstaje 偶el, w kt贸rym cz膮steczki wody s膮 wi膮zane mi臋dzy cz膮steczkami skrobi, co powoduje zag臋szczenie kisielu. Kisiele owocowe podaje si臋 polane syropem owocowym, s艂odkim sosem (waniliowym, owocowym), s艂odzon膮 艣mietan膮, przybrane bit膮 艣mietan膮, d偶emem, konfiturami, 艣wie偶ymi owocami, groszkiem ptysiowym, drobnymi ciasteczkami, biszkopcikami etc.

    w tym bakterie kwasu mlekowego - Fermentacja mlekowa 鈥 fermentacja w臋glowodan贸w do kwasu mlekowego, odbywaj膮ca si臋 pod wp艂ywem dzia艂ania bakterii fermentacji mlekowej. Fermentacja ta odgrywa kluczowe znaczenie przy produkcji wielu przetwor贸w mlecznych. R贸wnanie sumaryczne w艂a艣ciwej fermentacji mlekowej: C6H12O6 _bakterie mlekowe_蜁 2CH3CHOHCOOH + 22,5 kcal

    fruktoza - Fruktoza, cukier owocowy (z 艂ac. fructus, owoc) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy ketoz. W stanie wolnym wyst臋puje naturalnie w owocach, miodzie, nektarze kwiat贸w i spermie ssak贸w. Reszty fruktozy wchodz膮 w sk艂ad szeregu di-, oligo- i polisacharyd贸w, na przyk艂ad sacharozy (glukoza + fruktoza), rafinozy (glukoza + fruktoza + galaktoza) lub inuliny. W temperaturze pokojowej jest bia艂膮 substancj膮 krystaliczn膮. Temperatura topnienia to oko艂o 100 掳C. Fruktoza charakteryzuje si臋 s艂odkim smakiem (jest nieco s艂odsza od sacharozy i znacznie s艂odsza od glukozy) oraz dobr膮 rozpuszczalno艣ci膮 w wodzie. W wyniku fermentacji ulega przemianie do etanolu. Fruktoza jest nieprzydatna organizmowi podczas wysi艂ku fizycznego, poniewa偶 jest znacznie wolniej wch艂aniana z krwi ni偶 glukoza. Znaczne ilo艣ci fruktozy mog膮 powodowa膰 biegunk臋 i b贸le 偶o艂膮dkowo-jelitowe. W spermie fruktoza jest g艂贸wnym substratem energetycznym plemnik贸w w procesie oddychania beztlenowego. Powoduje te偶 wyra藕ne podniesienie poziomu tr贸jgliceryd贸w we krwi. Fruktoza charakteryzuje si臋 najwi臋ksz膮 s艂odko艣ci膮 spo艣r贸d najcz臋艣ciej stosowanych do s艂odzenia w臋glowodan贸w.

    korze艅 lukrecji - Lukrecja g艂adka (Glycyrrhiza glabra) 鈥 bylina z rodziny bobowatych. Rodzimy obszar jej wyst臋powania to Libia, 艣rodkowa i zachodnia cz臋艣膰 Azji, Syberia, Mongolia, Kaukaz oraz wschodnia i po艂udniowa cz臋艣膰 Europy. Jest te偶 uprawiana w wielu regionach 艣wiata. Znana od wiek贸w ro艣lina lecznicza.

    koper w艂oski - Fenku艂 w艂oski, koper w艂oski, koper s艂odki (Foeniculum vulgare Mill.) 鈥 gatunek ro艣liny dwuletniej, czasem byliny, zaliczany do rodziny selerowatych (Apiaceae). Gatunek jest bardzo zmienny (dwa podgatunki z kilkoma odmianami), uwa偶any za jedynego przedstawiciela rodzaju fenku艂 (Foeniculum Mill.) lub cz臋艣膰 zaliczanych tu takson贸w wyodr臋bnianych jest w randze osobnych gatunk贸w.

    bazylia - Bazylia (Ocimum L.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny jasnotowatych. Liczy ok. 35 gatunk贸w, rosn膮cych dziko g艂贸wnie w strefie tropikalnej i subtropikalnej Afryki i Azji. Gatunkiem typowym jest bazylia pospolita (Ocimum basilicum L.).

    rumianek - Rumianek (Matricaria L.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny astrowatych. Wed艂ug aktualnych uj臋膰 taksonomicznych nale偶y do niego tylko 5 gatunk贸w wyst臋puj膮cych na p贸艂kuli p贸艂nocnej na obszarach o umiarkowanym klimacie. W pi艣miennictwie cz臋sto mia艂 艂aci艅sk膮 nazw臋 Chamomilla. Obecnie istotne 藕r贸d艂a nomenklatoryczne podaj膮 nazw臋 Matricaria, nazw臋 Chamomilla uznaj膮c za b艂臋dn膮.

    trybula - Trybula (Anthriscus Pers.) 鈥 rodzaj ro艣lin nale偶膮cy do rodziny selerowatych. Obejmuje 15鈥20 gatunk贸w. Wyst臋puj膮 one g艂贸wnie w Europie, zasi臋gi niekt贸rych si臋gaj膮 na wschodzie Azji. Jeden gatunek o najszerszym zasi臋gu 鈥 trybula le艣na A. sylvestris si臋ga na wschodzie do Chin, a na po艂udniu ro艣nie w Afryce p贸艂nocnej po Etiopi臋 oraz na izolowanym obszarze w G贸rach Smoczych w Afryce Po艂udniowej. W Polsce wyst臋puj膮 dwa gatunki rodzime 鈥 trybula le艣na A. sylvestris i trybula l艣ni膮ca A. nitida oraz dwa zadomowione antropofity 鈥 trybula ogrodowa A. cerefolium i trybula pospolita A. caucalis. Ro艣liny te rosn膮 w widnych lasach i formacjach trawiastych oraz na siedliskach antropogenicznych, np. na przydro偶ach. Trybula ogrodowa A. cerefolium jest gatunkiem uprawianym co najmniej od czas贸w Staro偶ytnego Rzymu, dla swoich aromatycznych li艣ci. Stanowi膮 one przypraw臋 dodawan膮 do zup (np. w Holandii), sa艂atek i omlet贸w. Jako ro艣lina ozdobna bywa uprawiana ciemnobr膮zowolistna odmiana trybuli le艣nej 'Ravenswing'.

    koperek - Koper ogrodowy (Anethum graveolens L.) 鈥 gatunek ro艣liny nale偶膮cy do rodziny selerowatych. Pochodzi prawdopodobnie z po艂udniowo-zachodniej Azji. Obecnie nie wyst臋puje ju偶 w stanie dzikim, jedynie w uprawie, i jest uprawiany na ca艂ym 艣wiecie.

    czarny bez - Bez czarny, dziki bez czarny (Sambucus nigra L.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny pi偶maczkowatych (Adoxaceae), dawniej zaliczany by艂 tak偶e do rodziny bzowatych (Sambucaceae) i przewiertniowatych (Caprifoliaceae). Inne zwyczajowe nazwy polskie: bez lekarski, bez pospolity, bzowina, bzina, buzina, hyczka, ba藕nik, bess, best, bestek, bez apteczny, bez aptekarski, bez bia艂y, bez dziki, bzowina czarna, bzowki, c么rny bez, flider, go艂臋bia pokrzywa, hebz, holunder, hy膰ka, kaszka, suk. Gatunek szeroko rozprzestrzeniony w Europie, w Polsce pospolity. Wykorzystywany jest jako ro艣lina lecznicza, kosmetyczna, ozdobna i jadalna. Spo偶ycie niedojrza艂ych i nieprzetworzonych owoc贸w skutkowa膰 mo偶e jednak zatruciem. Gatunek zmienny 鈥 wyr贸偶nia si臋 kilka podgatunk贸w, przy czym klasyfikacja ich nie jest ustalona. Wyhodowano liczne odmiany ozdobne r贸偶ni膮ce si臋 g艂贸wnie ubarwieniem i kszta艂tem li艣ci.

    kozieradka - Kozieradka (Trigonella L.) 鈥 rodzaj ro艣lin nale偶膮cy do rodziny bobowatych. Obejmuje 95 gatunk贸w wyst臋puj膮cych na wszystkich kontynentach Starego 艢wiata si臋gaj膮c po wyspy Oceanii. W Polsce jako przej艣ciowo dziczej膮ce (efemerofity) spotykane s膮 dwa gatunki: kozieradka b艂臋kitna (T. caerulea) i pospolita (T. foenum-graecum).

    korze艅 imbiru - Imbir lekarski (Zingiber officinale Rosc.) 鈥 gatunek ro艣liny uprawnej z rodziny imbirowatych (Zingiberaceae). W stanie dzikim obecnie nie wyst臋puje. Pochodzi prawdopodobnie z Melanezji.

    arcydzi臋giel - Dzi臋giel litwor, arcydzi臋giel litwor (Angelica archangelica L., Archangelica officinalis Hoffm.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny selerowatych. Ro艣lina ma wiele nazw zwyczajowych i ludowych: angelika, dzi臋giel lekarski, dzi臋giel wielki, anielskie ziele, archangielski korze艅, anielski korze艅. Wyst臋puje w stanie dzikim w g贸rzystych i wilgotnych terenach Europy i Azji. W Polsce jest to gatunek rodzimy 鈥 podgatunek typowy ro艣nie w Sudetach i Karpatach, podgatunek nadbrze偶ny wyst臋puje w pasie wybrze偶a i dolinach rzek.

    ja艂owiec - Ja艂owiec (Juniperus L.) 鈥 rodzaj ro艣lin iglastych nale偶膮cy do rodziny cyprysowatych. Liczy ok. 50鈥71 gatunk贸w, z kt贸rych w Polsce w warunkach naturalnych wyst臋puj膮 2. Rodzaj nale偶y obok sosen do najbardziej rozpowszechnionych przedstawicieli iglastych na Ziemi. Ja艂owce rosn膮 w strefie klimatu umiarkowanego i subpolarnego na wszystkich kontynentach p贸艂kuli p贸艂nocnej, a tak偶e w g贸rach w strefie mi臋dzyzwrotnikowej. Wiele gatunk贸w i ich odmian uprawianych jest jako ro艣liny ozdobne.

    pokrzywa - Pokrzywa (Urtica L.) 鈥 rodzaj jednorocznych ro艣lin zielnych lub bylin z rodziny pokrzywowatych (Urticaceae Juss.). Nale偶y do niej co najmniej 50 gatunk贸w rozproszonych na ca艂ej kuli ziemskiej. Ro艣liny niekt贸rych gatunk贸w dostarczaj膮 w艂贸kna i s膮 jadalne.

    oregano - Lebiodka pospolita (Origanum vulgare), zwana popularnie oregano 鈥 gatunek ro艣liny wieloletniej nale偶膮cy do rodziny jasnotowatych. Ro艣nie w Afryce P贸艂nocnej, Europie i Azji. W Polsce wyst臋puje na ca艂ym terytorium i jest pospolity. Inna nazwa: dziki majeranek.

    natka pietruszki - Czarnuszka siewna (Nigella sativa L.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny jaskrowatych. Pochodzi z Iraku i Turcji, ale rozprzestrzeni艂 si臋 i obecnie jako gatunek introdukowany ro艣nie dziko w basenie Morza 艢r贸dziemnego. Jest te偶 uprawiany w wielu krajach 艣wiata. W Polsce jest uprawiany i czasami przej艣ciowo dziczej膮cy z upraw (ergazjofigofit).

    mi臋ta - Mi臋ta (Mentha L.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae Lindl.). W zale偶no艣ci od uj臋cia taksonomicznego (stopnia uwzgl臋dnienia takson贸w miesza艅cowych, cz臋stych w tym rodzaju) obejmuje ok. 18鈥19, 25, 30 lub nawet ponad 40 gatunk贸w i ich miesza艅c贸w. Wyst臋puj膮 g艂贸wnie w Europie (10 gatunk贸w), Azji i Afryce, ale te偶 6 gatunk贸w obecnych jest w Australii, jeden w Nowej Zelandii i jeden w Ameryce P贸艂nocnej. Liczne gatunki i miesza艅ce rozprzestrzenione zosta艂y na 艣wiecie i zdzicza艂y na r贸偶nych obszarach. Rosn膮 na r贸偶nych siedliskach, najcz臋艣ciej wilgotnych lub mokrych, ale te偶 na suchych stepach. U偶ywane s膮 jako zio艂a o specyficznym, mi臋towym aromacie, w kuchni, ale tak偶e w zio艂olecznictwie. W Ameryce stosowany by艂 tamtejszy gatunek 鈥 M. canadensis. W Staro偶ytnym Rzymie g艂贸wnie mi臋ta nadwodna M. aquatica. Wsp贸艂cze艣nie najwi臋ksze znaczenie u偶ytkowe maj膮: mi臋ta zielona M. spicata, mi臋ta wonna M. suaveolens, mi臋ta pieprzowa M. 脳 piperita, mi臋ta d艂ugolistna M. longifolia, mi臋ta polej M. pulegium. Jako ro艣lina ozdobna na skalniakach uprawiana bywa mi臋ta Requiena M. requienii.

    rozmaryn - Rozmaryn (Rosmarinus L.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny jasnotowatych. R贸偶ni botanicy podaj膮 r贸偶n膮 liczb臋 gatunk贸w: od jednego do dwunastu. Pochodz膮 z po艂udniowej Europy i obszaru 艣r贸dziemnomorskiego.

    sza艂wia - Sza艂wia (Salvia L.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny jasnotowatych. Obejmuje ok. 900鈥950 gatunk贸w i jest to najliczniejszy w gatunki rodzaj rodziny jasnotowatych. Gatunki z tego rodzaju wyst臋puj膮 w stanie dzikim na ca艂ej kuli ziemskiej, z wyj膮tkiem obszar贸w o klimacie polarnym. Najbardziej zr贸偶nicowane s膮 na obu kontynentach ameryka艅skich, gdzie ro艣nie 591 gatunk贸w, z czego ok. 250 w samym Meksyku. Drugi o艣rodek z du偶ym zr贸偶nicowaniem to Azja 鈥 od Chin, gdzie rosn膮 84 gatunki, po Azj臋 po艂udniowo-zachodni膮), gdzie w samej Turcji ro艣nie 86 gatunk贸w z czego po艂owa to endemity tego kraju. W Afryce ro艣nie 59 gatunk贸w, w Australii 1, w Europie 鈥 36 (z czego w Polsce cztery rodzime 鈥 sza艂wia lepka S. glutinosa, 艂膮kowa S. pratensis, okr臋gowa S. verticillata i omszona S. nemorosa). 艁aci艅ska nazwa rodzaju pochodzi od s艂owa salvus oznaczaj膮cego ocalony, nietkni臋ty, 偶ywy 鈥 niekt贸re gatunki sza艂wii maj膮 bowiem w艂asno艣ci lecznicze i od dawna u偶ywane by艂y w lecznictwie. Spo偶ywcze znaczenie ma zw艂aszcza sza艂wia lekarska i hiszpa艅ska, zwana chia, niekt贸re gatunki maj膮 w艂a艣ciwo艣ci halucynogenne lub stosowane s膮 w przemy艣le kosmetycznym, liczne uprawiane s膮 jako ozdobne.

    tymianek - macierzanka tymianek, zwana tak偶e tymiankiem 鈥 ro艣lina Tymianek 鈥 wie艣 w woj. wielkopolskim, w pow. kaliskim, w gminie Ko藕minek

    grzyby reishi - Lakownica 偶贸艂tawa (Ganoderma lucidum) 鈥 gatunek grzyb贸w nale偶膮cy do rodziny lakownicowatych (Ganodermataceae).

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋