suplementy diety bez tajemnic

Revital Hair

Revital Hair to suplement diety w formie kapsu艂ka. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: olej z kie艂k贸w pszenicy, L-cysteina, ekstrakt ze skrzypu polnego, L-metionina, lecytyna sojowa, (w tym fosfolipidy), ekstrakt z pokrzywy, wyci膮g z p臋d贸w bambusa, L-lizyna, 偶elazo, hydrolizat protein ry偶u, selenian sodu , witamina E, witamina B6, biotyna, witamina D3, witamina B12. Produkt ten zg艂oszono do rejestracji w 2014 roku. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Revital Hair zosta艂 wyprodukowany przez MedicalLine Konrad Melitka, Otwock, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma MedicaLine Konrad Malitka, Otwock.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: olej z kie艂k贸w pszenicy, L-cysteina, ekstrakt ze skrzypu polnego, L-metionina, lecytyna sojowa, (w tym fosfolipidy), ekstrakt z pokrzywy, wyci膮g z p臋d贸w bambusa, L-lizyna, 偶elazo, hydrolizat protein ry偶u, selenian sodu , witamina E, witamina B6, biotyna, witamina D3, witamina B12
    Forma: kapsu艂ka
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2014
    Producent: MedicalLine Konrad Melitka, Otwock
    Rejestruj膮cy: MedicaLine Konrad Malitka, Otwock
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    olej z kie艂k贸w pszenicy - Oleje ro艣linne 鈥 w szerszym znaczeniu s膮 to wszystkie substancje o konsystencji oleistej, pozyskiwane z dowolnej ro艣liny. W w臋偶szym znaczeniu za olej ro艣linny uwa偶a si臋 ka偶dy ciek艂y t艂uszcz pochodzenia ro艣linnego, kt贸ry w temperaturze regionu pochodzenia ro艣liny ma konsystencj臋 p艂ynn膮. W sk艂ad wchodz膮 g艂贸wnie triacyloglicerole oraz inne zwi膮zki rozpuszczalne w t艂uszczach.

    l-cysteina - Cysteina (skr贸t: Cys lub C) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy endogennych aminokwas贸w kodowanych, wchodzi w sk艂ad wielu bia艂ek. Wraz z homocystein膮 i metionin膮 tworzy grup臋 aminokwas贸w siarkowych (cysteina jest najprostszym z nich).

    ekstrakt ze skrzypu polnego - Tasznik pospolity (Capsella bursa-pastoris (L.) Medik.) 鈥 gatunek ro艣liny nale偶膮cy do rodziny kapustowatych (krzy偶owych). Pochodzi prawdopodobnie ze wschodniej cz臋艣ci basenu Morza 艢r贸dziemnego, ale wsp贸艂cze艣nie jest szeroko rozprzestrzeniony na ca艂ym 艣wiecie, tak偶e w Polsce. Wyst臋puje w r贸偶nych siedliskach, zwykle jako ro艣lina ruderalna i trudny do wyt臋pienia chwast. Rosn膮c w uprawach, jest szkodliwy g艂贸wnie dlatego, 偶e u艂atwia pora偶anie ich przez paso偶yty i patogeny, dla kt贸rych jest 偶ywicielem po艣rednim. U偶ytkowany jest jako ro艣lina lecznicza, a regionalnie tak偶e jako ro艣lina jadalna (ceniona zw艂aszcza w Azji Wschodniej). Jest tak偶e ro艣lin膮 olejo- i miododajn膮, znajduje zastosowanie w biotechnologii, biomonitoringu, fitoremediacji gleb, przez naukowc贸w bywa traktowany jako gatunek modelowy, a tak偶e pomaga zwalcza膰 owady dokuczliwe dla cz艂owieka.

    l-metionina - Metionina (skr贸ty: Met, M) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy podstawowych aminokwas贸w bia艂kowych. Jest oboj臋tna elektrycznie. Obok cysteiny jest jednym z dw贸ch aminokwas贸w zawieraj膮cych siark臋. Wyst臋puje w du偶ych ilo艣ciach w kazeinie mlekowej, bia艂ku jaj. Naturalnie wyst臋puj膮ca metionina ma zazwyczaj konfiguracj臋 L. Nale偶y do aminokwas贸w niezb臋dnych dla cz艂owieka (nie mo偶e by膰 syntetyzowany w organizmie cz艂owieka i musi by膰 dostarczany z po偶ywieniem). Uczestniczy w wielu reakcjach metylacji (S-adenozylometionina), a tak偶e w reakcjach metabolicznych, dostarczaj膮c grupy siarkowej. Nie tworzy mostk贸w siarczkowych 鈭扴鈭扴鈭, gdy偶 nie ma grup tiolowych 鈭扴H. Metionina jest jednym z dw贸ch (obok tryptofanu) aminokwas贸w posiadaj膮cych tylko jeden kodon 鈥 kodowana jest przez tr贸jk臋 AUG. Jest to kodon o szczeg贸lnym znaczeniu, poniewa偶 jest odczytywany przez rybosom jako miejsce startu translacji 鈥 w efekcie u eukariont贸w metionina jest wbudowywana w koniec aminowy, jako pierwsza reszta aminokwasowa wszystkich bia艂ek. U prokariont贸w analogicznie pierwsz膮 reszt膮 aminokwasow膮 jest N-formylometionina, kt贸ra jednak zwykle jest usuwana w procesie modyfikacji potranslacyjnej. Reszty metioniny znajduj膮ce si臋 wewn膮trz sekwencji aminokwasowej wbudowywane s膮 z wykorzystaniem innego tRNA ni偶 reszty inicjuj膮ce 艂a艅cuch. Metionina jest r贸wnie偶 prekursorem biosyntezy fitohormonu etylenu, szczeg贸lnie w trakcie dojrzewania owoc贸w oraz w reakcji ro艣lin na stres. DL-Metionina jest stosowana jako dodatek do pasz w celu podniesienia ich warto艣ci od偶ywczej (podobnie jak lizyna). Roczna 艣wiatowa produkcja DL-metioniny wynios艂a w 2005 r. 600 tys. ton (trzecie miejsce po kwasie glutaminowym i lizynie), a L-metioniny 鈥 400 ton.

    lecytyna sojowa - Soja warzywna, s. ow艂osiona, s. zwyczajna (Glycine max (L.) Merr. 鈥 gatunek ro艣liny jednorocznej nale偶膮cy do rodziny bobowatych. Pochodzi z po艂udniowo-wschodniej Azji. W Polsce jest rzadko uprawiana, czasami przej艣ciowo dziczej膮ca.

    w tym fosfolipidy - Fosfolipidy (inaczej fosfatydy lub fosfot艂uszczowce) 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, lipidy, kt贸re opr贸cz reszt glicerolu i wy偶szych kwas贸w t艂uszczowych zawieraj膮 reszt臋 kwasu fosforowego zwi膮zanego z zasad膮 azotow膮, np. cholin膮. Fosfolipidy stanowi膮 istotny sk艂adnik budowy b艂ony kom贸rkowej. Fosforylacja lipid贸w do fosforylowanego kwasu t艂uszczowego jest te偶 pocz膮tkiem ich aktywacji biologicznej, po kt贸rej nast臋puje dekarboksylacja i dehydrogenacja, kt贸re s膮 kolejnymi etapami procesu spalania t艂uszcz贸w w 偶ywych organizmach. Wyst臋puj膮 obficie szczeg贸lnie w: tkance nerwowej, w膮trobie i krwi. Charakterystyczn膮 cech膮 fosfolipid贸w jest to, 偶e opr贸cz reszt kwas贸w t艂uszczowych wyst臋puj膮 w nich r贸wnie偶 reszty kwasu fosforowego. W zale偶no艣ci od rodzaju alkoholu, stanowi膮cego zr膮b cz膮steczki, wyr贸偶nia si臋 glicerofosfolipidy (pochodne gliceryny) i sfingofosfolipidy (pochodne sfingozyny). Przez reszt臋 fosforow膮 do rdzenia glicerofosfolipidowego mo偶e by膰 do艂膮czony inny organiczny zwi膮zek chemiczny (np. aminokwas lub amina). Fosfolipidy stanowi膮 g艂贸wny sk艂adnik lipidowy b艂on cytoplazmatycznych (np. fosfatydylocholina, zwana tak偶e lecytyn膮).

    ekstrakt z pokrzywy - Pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica L.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny pokrzywowatych (Urticaceae). Wyst臋puje w stanie dzikim w Europie, Azji, Afryce P贸艂nocnej, Ameryce P贸艂nocnej, a zawleczona zosta艂a tak偶e na inne obszary i kontynenty. Ro艣nie w wilgotnych lasach i zaro艣lach oraz bardzo cz臋sto, jako gatunek synantropijny, na 偶yznych siedliskach ruderalnych. Pokrzywa zwyczajna jest u偶ytkowana na wiele sposob贸w 鈥 jest ro艣lin膮 lecznicz膮 i kosmetyczn膮, jadaln膮 i paszow膮, dostarcza tak偶e w艂贸kien, barwnika i jest u偶ytkowana w ogrodnictwie. Pokrzywa odgrywa te偶 rol臋 w ludzkiej kulturze duchowej. Z powodu obecno艣ci k艂uj膮co-parz膮cych w艂osk贸w powoduje bolesne podra偶nienia sk贸ry ludzi i zwierz膮t.

    l-lizyna - Lizyna (nazwa skr贸towa Lys, skr贸t jednoliterowy K) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy aminokwas贸w bia艂kowych. Dla cz艂owieka jest aminokwasem egzogennym, gdy偶 nie jest syntetyzowany w organizmie i musi by膰 dostarczany z po偶ywieniem. Lizyna jest aminokwasem polarnym. Zawiera zasadowy 艂a艅cuch boczny, kt贸ry w pH kom贸rki ma 艂adunek dodatni (鈭扤H+3). Wchodzi w sk艂ad bia艂ek wi膮偶膮cych ujemnie na艂adowane cz膮steczki kwas贸w nukleinowych, takich jak histony. Rola lizyny w organizmie: Niezb臋dna przy budowie bia艂ek, g艂贸wnie w mi臋艣niach i w ko艣ciach, istotna w okresie rozwoju. Wch艂ania wap艅, poprawia koncentracj臋 umys艂ow膮. 艁agodzi objawy przezi臋bienia, grypy oraz opryszczki. Obecna przy wytwarzaniu hormon贸w, przeciwcia艂, enzym贸w i przy budowie kolagenu. Jej niedob贸r skutkuje objawami zm臋czenia i rozdra偶nienia, powoduje anemi臋 i wypadanie w艂os贸w. Najprawdopodobniej jeden z czynnik贸w wp艂ywaj膮cych w du偶ej mierze na procesy antykancerogenne w po艂膮czeniu z du偶ymi dawkami antyoksydant贸w. Uczestniczy w procesach odnowy tkanek, tworzenia si臋 przeciwcia艂, stymulacji wzrostu, a tak偶e wytwarzania hormon贸w i enzym贸w.Na skal臋 przemys艂ow膮 otrzymuje si臋 j膮 z kaprolaktamu. W postaci chlorowodorku jest stosowana jako dodatek do pasz w celu podniesienia ich warto艣ci od偶ywczej (podobnie jak metionina). Roczna 艣wiatowa produkcja lizyny i jej soli wynios艂a w 2005 r. 850 tys. ton (w przybli偶eniu tyle samo, co 艂膮czna produkcja pozosta艂ych 鈥 poza kwasem glutaminowym 鈥 podstawowych aminokwas贸w i ich soli).

    偶elazo - 呕elazo (Fe, 艂ac. ferrum) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 26, metal z VIII grupy pobocznej uk艂adu okresowego, nale偶膮cy do grupy metali przej艣ciowych. Pod wzgl臋dem masy 偶elazo jest najcz臋艣ciej wyst臋puj膮cym pierwiastkiem chemicznym na Ziemi. Stanowi wi臋kszo艣膰 sk艂adu jej j膮dra zewn臋trznego i wewn臋trznego. Jest tak偶e czwartym najbardziej powszechnym pierwiastkiem w skorupie ziemskiej. Dostatek tego pierwiastka w strukturze planet skalistych podobnych do Ziemi wi膮偶e si臋 z obfit膮 jego produkcj膮 w procesie fuzji j膮drowej w gwiazdach o du偶ej masie, w kt贸rej 偶elazo jest ostatnim pierwiastkiem, wytworzenie kt贸rego wi膮偶e si臋 z uwolnieniem energii. Pierwiastki o wi臋kszej liczbie atomowej powstaj膮 w wyniku gwa艂townego wybuchu supernowej, kt贸ra rozrzuca w przestrze艅 radionuklidy, b臋d膮ce tak偶e prekursorem stabilnego 偶elaza.

    selenian sodu - Selenian sodu, Na2SeO4 鈥 nieorganiczny zwi膮zek chemiczny z grupy selenian贸w, s贸l kwasu selenowego i sodu. Bezwodny selenian sodu tworzy bezbarwne kryszta艂y, natomiast w postaci dekahydratu (Na2SeO4路10H2O) 鈥 bia艂e. Zwi膮zek ten jest rozpuszczalny w wodzie. Mo偶na go otrzyma膰 w reakcji selenu z wodorotlenkiem sodu. Powstaje r贸wnie偶 jako produkt przej艣ciowy w trakcie jednej z metod otrzymywania selenu z tzw. szlamu anodowego podczas procesu elektrorafinacji miedzi. Jest wykorzystywany przy produkcji szk艂a, gdzie s艂u偶y do jego odbarwienia (z powodu obecno艣ci 艣ladowych ilo艣ci 偶elaza(II) i 偶elaza(III) szk艂o mo偶e mie膰 zielonkawy kolor) b膮d藕 do barwienia szk艂a na r贸偶owo. Stosowany jest tak偶e jako dodatek do pasz i nawoz贸w. Ponadto, z uwagi na wysok膮 toksyczno艣膰 wobec owad贸w (si臋gaj膮c膮 10 mg/kg), jest u偶ywany jako sk艂adnik biocyd贸w przeciw roztoczom, mszycom i we艂nowcowatym.

    witamina e - Witamina E 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, w sk艂ad kt贸rej wchodz膮 tokoferole i tokotrienole, pe艂ni膮cych w organizmie funkcj臋 niezb臋dnego sk艂adnika pokarmowego, rozpuszczalnej w t艂uszczach witaminy. Ich wsp贸ln膮 cech膮 jest dwupier艣cieniowy szkielet 6-chromanolu oraz 艂a艅cuch boczny zbudowany z 3 jednostek izoprenowych. Stosowana jako dodatek do 偶ywno艣ci o numerze E306 (ponadto syntetyczne tokoferole nosz膮 numery E307-309). Witamina E wyst臋puje w postaci o艣miu kongener贸w: czterech tokoferoli o nasyconym 艂a艅cuchu bocznym i czterech analogicznych tokotrienoli posiadaj膮cych w 艂a艅cuchu bocznym 3 wi膮zania podw贸jne. W obu grupach wyr贸偶nia si臋 4 formy: 伪, 尾, 纬 i 未, r贸偶ni膮ce si臋 liczb膮 podstawnik贸w metylowych przy pier艣cieniu fenylowym. Ka偶da z 8 form witaminy E wykazuje nieco inn膮 aktywno艣膰 biologiczn膮. W organizmie cz艂owieka najistotniejsz膮 rol臋 pe艂ni 伪-tokoferol. Do naturalnych 藕r贸de艂 witaminy E nale偶膮: nasiona s艂onecznika, migda艂y, orzechy laskowe, orzeszki ziemne, oleje (s艂onecznikowy, szafranowy), pomidory, botwina, suszone morele, szpinak.

    witamina b6 - Witamina B6 (ATC: A 11 HA 02) 鈥 grupa 6 organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, pochodnych pirydyny: pirydoksyny, pirydoksalu i pirydoksaminy oraz ich 5'-fosforan贸w. Form膮 aktywn膮 biologicznie jest fosforan pirydoksalu, do kt贸rego pozosta艂e formy s膮 przekszta艂cane enzymatycznie, w wyniku dzia艂ania kinaz i oksydaz. Niekt贸re formy witaminy B6 Jest to witamina z grupy B, rozpuszcza si臋 w wodzie i jest prekursorem wa偶nych koenzym贸w, kt贸re kontroluj膮 przebieg wielu kluczowych reakcji biochemicznych. Stosowanie izoniazydu jest najcz臋stsz膮 przyczyn膮 niedoboru tej witaminy.

    biotyna - Biotyna (gr. bios 鈥 偶ycie), witamina H, witamina B7 鈥 heterocykliczny organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy witamin rozpuszczalnych w wodzie. Zawiera uk艂ad skondensowanych pier艣cieni tiofenu imidazolidyny oraz boczny 艂a艅cuch zako艅czony grup膮 karboksylow膮. Wyst臋puje w organizmach zwierz臋cych i ro艣linnych. Stanowi ona koenzym kilku r贸偶nych enzym贸w. Jest niezb臋dnym sk艂adnikiem karboksylaz biotynozale偶nych. Uczestniczy w przenoszeniu grupy karboksylowej (鈥揅OO鈭) z anionu wodorow臋glanu na r贸偶ne zwi膮zki organiczne, zale偶nie od rodzaju danej karboksylazy. Antywitaminami biotyny s膮 destiobiotyna, dehydrobiotyna, homobiotyna i norbiotyna.

    witamina d3 - Cholekalcyferol (艂ac. cholecalciferolum), witamina D3 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy witamin D. Reguluje gospodark臋 wapniowo-fosforanow膮 organizmu, umo偶liwia wch艂anianie tych pierwiastk贸w w jelitach, a tak偶e zapewnia w艂a艣ciw膮 mineralizacj臋 ko艣ci. Powstaje z 7-dehydrocholesterolu w sk贸rze wystawionej na dzia艂anie promieni UV. U cz艂owieka ulega nast臋pnie 25-hydroksylacji w w膮trobie oraz 1伪-hydroksylacji w nerkach daj膮c posta膰 aktywn膮 witaminy D3 鈥 kalcytriol. Wyst臋puje tak偶e w dro偶d偶ach, w膮trobie, 偶贸艂tku jaj oraz w przetworach rybnych i tranie.

    witamina b12 - Witamina B12, kobalamina 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny zawieraj膮cy kobalt jako atom centralny. W organizmach 偶ywych pe艂ni rol臋 regulatora produkcji erytrocyt贸w (czerwonych cia艂ek krwi). Jego niedob贸r powoduje niedokrwisto艣膰. Zaliczany jest do witamin z grupy B, tj. rozpuszczalnych w wodzie prekursor贸w koenzym贸w.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋