suplementy diety bez tajemnic

RAVISOL

Suplement diety RAVISOL zosta艂 zg艂oszony do rejestracji w 2019 roku. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: ziele skrzypu polnego, korzenie omanu wielkiego, znamiona kukurydzy, kwiaty koniczyny, owoce sofory japo艅skiej, owoce g艂ogu dwuszyjkowego, owoce kasztanowca pospolitego. Jego obecny status rejestracji: weryfikacja w toku. Producentem tego suplementu diety jest firma Fabryka chemiczno-farmaceutyczna “Chervona Zirka” Sp贸艂ka Publiczna.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: ziele skrzypu polnego, korzenie omanu wielkiego, znamiona kukurydzy, kwiaty koniczyny, owoce sofory japo艅skiej, owoce g艂ogu dwuszyjkowego, owoce kasztanowca pospolitego
    Forma: kapsu艂ki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: Fabryka chemiczno-farmaceutyczna "Chervona Zirka" Sp贸艂ka Publiczna
    Rejestruj膮cy: Lek Star Sp. z o. o.
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    ziele skrzypu polnego - Skrzyp polny (Equisetum arvense L.) 鈥 gatunek ro艣liny wieloletniej nale偶膮cy do rodziny skrzypowatych (Equisetaceae). Jest typem nomenklatorycznym rodzaju Equisetum.

    korzenie omanu wielkiego - Korze艅 (艂ac. radix) 鈥 organ ro艣linny, cz臋艣膰 sporofitu, kt贸ra dostarcza ro艣linom wod臋 i sole mineralne, przytwierdza ro艣liny do pod艂o偶a, a u ro艣lin wieloletnich mo偶e pe艂ni膰 funkcj臋 organu spichrzowego. W wyniku przystosowania do warunk贸w 艣rodowiska korzenie poszczeg贸lnych grup ekologicznych ro艣lin pe艂ni膮 dodatkowe funkcje. M艂ode korzenie okryte s膮 ryzoderm膮 wytwarzaj膮c膮 w艂o艣niki, dodatkowo zwi臋kszaj膮ce jej powierzchni臋. Stanowi ona uk艂ad ch艂onny pobieraj膮cy wod臋 i sole mineralne. Pobrane substancje poprzez warstw臋 kory pierwotnej przenoszone s膮 do wi膮zek przewodz膮cych tworz膮cych walec osiowy. Trudno przepuszczalna dla wody warstwa kom贸rek kory pierwotnej (艣r贸dsk贸rnia) umo偶liwia kontrolowany, aktywny transport substancji do wi膮zek drewna. Wi膮zki 艂yka zapewniaj膮 z kolei dostarczanie do podziemnej cz臋艣ci ro艣liny substancji organicznych powsta艂ych w procesie fotosyntezy. Starsze korzenie przyrastaj膮c na grubo艣膰 uzyskuj膮 odmienn膮 budow臋, a zdolno艣膰 wch艂aniania roztworu glebowego jest w du偶ym stopniu przez nie tracona. Budowa anatomiczna korzeni jest w niewielkim stopniu zr贸偶nicowana w艣r贸d grup taksonomicznych ro艣lin naczyniowych, ulega natomiast znacznym modyfikacjom w korzeniach wyspecjalizowanych do pe艂nienia dodatkowych funkcji. Korze艅 wyst臋puje niemal u wszystkich ro艣lin naczyniowych, nieobecny jest jedynie u posiadaj膮cych chwytniki psylotowych i niekt贸rych ro艣lin, u kt贸rych korze艅 zanik艂 wt贸rnie (np. u rogatk贸w, p艂ywaczy i wolfii bezkorzeniowej). Ro艣liny zakorzenione s膮 zwykle w glebie, u epifit贸w wykszta艂caj膮 si臋 korzenie powietrzne, u hydrofit贸w korzenie zanurzone. Ze wzgl臋du na spos贸b powstawania wyr贸偶nia si臋 korze艅 pierwotny rozwijaj膮cy si臋 z zawi膮zka korzenia zarodkowego, korzenie boczne powstaj膮ce jako odga艂臋zienia korzenia g艂贸wnego w strefie r贸偶nicowania oraz korzenie przybyszowe powstaj膮ce zwykle w cz臋艣ci p臋dowej ro艣liny lub z korzeni w strefie ich budowy wt贸rnej. Korzenie tworz膮 silnie rozcz艂onkowany uk艂ad penetruj膮cy pod艂o偶e, nazywany systemem korzeniowym. Stanowi on dolny biegun osiowych organizm贸w ro艣linnych, u kt贸rych g贸rny biegun to p臋d. Korzenie w odr贸偶nieniu od p臋du nie wykszta艂caj膮 li艣ci i zwykle rosn膮 w d贸艂, najcz臋艣ciej s膮 niezielone, cho膰 niekt贸re korzenie powietrzne mog膮 zawiera膰 chlorofil. Innymi, obok korzeni, podziemnymi organami ro艣lin s膮 te偶 k艂膮cza stanowi膮ce podziemny fragment p臋du.

    znamiona kukurydzy - Kukurydza zwyczajna (Zea mays) 鈥 gatunek ro艣liny jednorocznej z rodziny wiechlinowatych. Ro艣lina ciep艂o i 艣wiat艂olubna. Nale偶y do zb贸偶. Pochodzi z Meksyku, ale nie wyst臋puje w formie dzikiej. Najwi臋kszymi producentami s膮 Stany Zjednoczone, Chiny i Brazylia. W 2018 roku produkcja na 艣wiecie wynios艂a 1.147.621.938 ton.

    kwiaty koniczyny - Czterolistna koniczyna 鈥 do艣膰 rzadko wyst臋puj膮ca mutacja pospolitej koniczyny, najcz臋艣ciej koniczyny bia艂ej (Trifolium repens L.), posiadaj膮ca cztery listki zamiast zwykle wyst臋puj膮cych trzech. W cywilizacji zachodniej uwa偶ana jest za przynosz膮cy szcz臋艣cie przedmiot, cz臋sto szukaj膮 jej dzieci, a jej znalezienie to wed艂ug przes膮du dobry znak. Osoby szukaj膮ce czterolistnej koniczyny twierdz膮, 偶e w niekt贸rych miejscach jest wi臋ksze prawdopodobie艅stwo znalezienia czterolistnych okaz贸w, co mo偶e by膰 spowodowane r贸偶nicami w warunkach wzrostu, np. stopnia zanieczyszczenia i odmiennego sk艂adu gleby oraz innych czynnik贸w 艣rodowiskowych.[potrzebny przypis] Wed艂ug Ksi臋gi rekord贸w Guinnessa znaleziona koniczyna o najwi臋kszej liczbie listk贸w liczy艂a ich 56. Szacuje si臋, 偶e na oko艂o 10000 tr贸jlistnych koniczynek przypada jedna czterolistna. Wed艂ug tradycji ka偶dy listek koniczyny co艣 symbolizuje. Pierwszy oznacza nadziej臋, drugi wiar臋, trzeci mi艂o艣膰, a czwarty szcz臋艣cie.[potrzebny przypis]Pozostaje wci膮偶 kwesti膮 dyskusyjn膮, czy czterolistna koniczyna jest wynikiem czynnik贸w genetycznych, czy 艣rodowiskowych. Rzadko艣膰 jej wyst臋powania mo偶e sugerowa膰 gen recesywny jako przyczyn臋. Czterolistno艣膰 koniczyny mo偶e by膰 r贸wnie偶 spowodowana mutacj膮 somatyczn膮 lub b艂臋dem rozwojowym z przyczyn 艣rodowiskowych. Mo偶e by膰 r贸wnie偶 wywo艂ana przez interakcj臋 kilku gen贸w w konkretnej ro艣linie. Jest r贸wnie偶 prawdopodobne, 偶e ka偶de z tych wyja艣nie艅 mo偶e by膰 zgodne z prawd膮, w zale偶no艣ci od indywidualnego przypadku.[potrzebny przypis] R贸偶ne gatunki z rodzaju szczawik (Oxalis) bywaj膮 mylone z czterolistn膮 koniczyn膮 ze wzgl臋du na podobie艅stwo li艣ci.

    owoce sofory japo艅skiej - Pere艂kowiec japo艅ski, szupin chi艅ski, szupin japo艅ski, sofora japo艅ska (Styphnolobium japonicum (L.) Schott) 鈥 gatunek drzewa z rodziny bobowatych. Sprowadzony do Europy w 1750 z Japonii. Wbrew niekt贸rym nazwom nie pochodzi z Japonii, lecz z Chin i Korei. Licznie hodowany w parkach i ogrodach we Francji i po艂udniowej Anglii. W Europie 艢rodkowej g艂贸wnie po po艂udniowej stronie Karpat. W Polsce z rzadka wysadzany w parkach i ogrodach botanicznych.

    owoce g艂ogu dwuszyjkowego - G艂贸g dwuszyjkowy (Crataegus laevigata (Poir.) DC.) 鈥 gatunek ro艣liny wieloletniej nale偶膮cy do rodziny r贸偶owatych. Rodzimym obszarem jego wyst臋powania jest Europa. W Polsce jest pospolity na ca艂ym obszarze. Status gatunku we florze Polski: gatunek rodzimy.

    owoce kasztanowca pospolitego - Kasztanowiec pospolity, kasztanowiec zwyczajny, kasztanowiec bia艂y (Aesculus hippocastanum L.) 鈥 gatunek drzewa z rodziny mydle艅cowatych. Pochodzi z P贸艂wyspu Ba艂ka艅skiego, gdzie ro艣nie bardzo nielicznie w lasach i uznawany jest za gatunek nara偶ony na wygini臋cie. Zosta艂 rozprzestrzeniony w czasie ekspansji tureckiej w Europie w XVI i XVII wieku i obecnie pospolicie jest uprawiany na tym i innych kontynentach. Sadzony jest g艂贸wnie na terenach zurbanizowanych i przy drogach jako drzewo ozdobne i cieniodajne. Ze wzgl臋du na ma艂o warto艣ciowe drewno nie ma znaczenia w gospodarce le艣nej. U偶ytkowany jest tak偶e jako ro艣lina lecznicza, kosmetyczna, miododajna, dawniej wyrabiano z nasion klej i stosowano je jako pasz臋. Od ko艅ca XX wieku znaczne szkody w uprawie tego gatunku czyni szrot贸wek kasztanowcowiaczek 鈥 drobny motyl, kt贸rego larwy 偶eruj膮 w li艣ciach kasztanowca, dokonuj膮cy inwazji na kontynencie europejskim. Narasta te偶 zagro偶enie tego gatunku innymi patogenami.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋