suplementy diety bez tajemnic

RAVE

Suplement diety RAVE zawiera w sk艂adzie: Witamina B12, Kwas foliowy, Witamina B1, ekstrakt z rutyny, kofeina bezwodna, dwuwinian choliny, ekstrakt z r贸偶e艅ca g贸rskiego, diosmina, L-prolina, L-tauryna, L-izoleucyna, L-walina, S贸d, Magnez, Potas, L-karnityna, L-leucyna, L-cytrulina, L-tyrozyna, beta alanina, hydrolizat 偶elatynowy (kolagen). Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2016. Jego obecny stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez Berserk Labs sp. z o.o., oraz zg艂oszony do rejestracji przez Berserk Labs.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Witamina B12, Kwas foliowy, Witamina B1, ekstrakt z rutyny, kofeina bezwodna, dwuwinian choliny, ekstrakt z r贸偶e艅ca g贸rskiego, diosmina, L-prolina, L-tauryna, L-izoleucyna, L-walina, S贸d, Magnez, Potas, L-karnityna, L-leucyna, L-cytrulina, L-tyrozyna, beta alanina, hydrolizat 偶elatynowy (kolagen)
    Forma: proszek
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2016
    Producent: Berserk Labs sp. z o.o.
    Rejestruj膮cy: Berserk Labs
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    witamina b12 - Witamina B12, kobalamina 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny zawieraj膮cy kobalt jako atom centralny. W organizmach 偶ywych pe艂ni rol臋 regulatora produkcji erytrocyt贸w (czerwonych cia艂ek krwi). Jego niedob贸r powoduje niedokrwisto艣膰. Zaliczany jest do witamin z grupy B, tj. rozpuszczalnych w wodzie prekursor贸w koenzym贸w.

    kwas foliowy - Kwas foliowy (folacyna, witamina B9) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy witamin B. Jego nazwa pochodzi od 艂aci艅skiego s艂owa folium, oznaczaj膮cego 鈥瀕i艣膰鈥. W organizmie cz艂owieka jest syntezowany przez bakterie jelitowe, a jego biologicznie aktywn膮 form膮 jest kwas lewomefoliowy (5-MTHF).

    witamina b1 - Witamina B1 (tiamina) 鈥 heterocykliczny zwi膮zek chemiczny, z艂o偶ony z pier艣cieni tiazolowego i pirymidynowego, po艂膮czonych mostkiem metinowym. Tiamin臋 wyodr臋bni艂 w 1911 roku z otr臋b贸w ry偶owych Kazimierz Funk. On te偶 zaproponowa艂 dla niej i podobnych jej, niezb臋dnych ludziom do 偶ycia, substancji nazw臋 witamina (zwi膮zek jest amin膮, a Funk zak艂ada艂, 偶e podobnych substancji jest wi臋cej (s艂usznie) i wszystkie s膮 aminami (b艂臋dnie)). Wyniki bada艅 i swoje wnioski opublikowa艂 pocz膮tkowo, wskutek niech臋ci prze艂o偶onych, w artyku艂ach przegl膮dowych On the chemical nature of the substance which cures polyneuritis in birds induced by a diet of polished rice oraz The etiology of the deficiency diseases. Beri-beri, polyneuritis in birds, epidemic dropsy, scurvy, experimental scurvy in animals, infantile scurvy, ship beri-beri, pellagra.

    ekstrakt z rutyny - Terapia zaburze艅 ze spektrum autyzmu (ang. autism spectrum disorders, ASD) ma charakter kompleksowy i interdyscyplinarny. Interwencje powinny celowa膰 w ograniczenie osiowych objaw贸w autyzmu, zwi膮zanych z deficytami w spo艂ecznymi i w komunikacji, a tak偶e, pojawiaj膮cych si臋 czasem, zachowa艅 trudnych. Istotna jest te偶 diagnoza i terapia ewentualnych zaburze艅 wsp贸艂wyst臋puj膮cych (np. l臋kowych, ADHD, epilepsji). U dzieci zalecane oddzia艂ywania opieraj膮 si臋 na zasadach terapii behawioralnej, uwzgl臋dniaj膮 r贸wnie偶 ustalenia psychologii rozwojowej, k艂ad膮 nacisk na dostarczanie interwencji w naturalnych warunkach i rozw贸j umiej臋tno艣ci zwi膮zanych z interakcjami spo艂ecznymi. Podej艣cia te s膮 zalecane ze wzgl臋du na najwi臋ksz膮 ilo艣膰 bada艅 im po艣wi臋conych, cho膰 nie jest jasne, czy s膮 bardziej efektywne ni偶 inne interwencje o podobnej intensywno艣ci. W wypadku ma艂ych dzieci wskazany jest udzia艂 rodzic贸w w terapii; u starszych 鈥 po艣redniczy膰 mog膮 r贸wie艣nicy. M艂odzie偶y i doros艂ym dedykowane s膮, przede wszystkim, zaj臋cia (najlepiej) grupowe, ucz膮ce umiej臋tno艣ci spo艂ecznych, akademickich, zawodowych lub 偶yciowych oraz terapia behawioralna w przypadku zachowa艅 niepo偶膮danych. Farmakoterapia stosowana jest jedynie przy zaburzeniach wsp贸艂wyst臋puj膮cych i utrzymuj膮cych si臋 zachowaniach trudnych. Stan wiedzy na temat autyzmu ci膮gle si臋 poszerza i w zwi膮zku z tym opracowuje si臋 nowe interwencje 鈥 jednak偶e dowody naukowe na efektywno艣膰 wi臋kszo艣ci z nich s膮 ograniczone. Du偶ym problemem jest promowanie i popularno艣膰 metod, kt贸rych skuteczno艣膰 nie zosta艂a potwierdzona w wiarygodny spos贸b. Czerpi膮 one (czasem w lu藕ny spos贸b) z r贸偶nych dziedzin naukowych; nale偶膮 do nich: interwencje psychoterapeutyczne, z terapii zaj臋ciowej, biomedyczne i dietetyczne, a czasem 鈥 opieraj膮ce si臋 na pseudonauce.

    kofeina bezwodna - Kofeina (艂ac. coffeinum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, alkaloid purynowy znajduj膮cy si臋 w ziarnach kawy i wielu innych surowcach ro艣linnych. Mo偶e r贸wnie偶 by膰 otrzymywana syntetycznie. Zosta艂a odkryta przez niemieckiego chemika Friedricha Ferdinanda Rungego w 1819 roku. W zale偶no艣ci od 藕r贸d艂a nazywana jest tak偶e tein膮 (gdy 藕r贸d艂em jest herbata), guaranin膮 (gdy pochodzi z guarany) i matein膮 (gdy pochodzi z yerba mate). Kofeina jest 艣rodkiem psychoaktywnym z grupy stymulant贸w. Jest stosowana jako dodatek do niekt贸rych produkt贸w, w tym napoj贸w energetyzuj膮cych, a tak偶e do innych napoj贸w, przede wszystkim gazowanych (na przyk艂ad coli). Po d艂u偶szym okresie regularnego przyjmowania kofeiny wyst臋puje zjawisko tachyfilaksji (tolerancji), czyli stopniowego os艂abienia odpowiedzi biologicznej ustroju.

    diosmina - Diosmina 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy glikozydowanych flawonoid贸w, kt贸rego cz臋艣膰 cukrow膮 stanowi disacharyd 6-O-伪-L-ramnozylo-D-glukoza, a aglikonem jest diosmetyna. Zosta艂a wyizolowana z owoc贸w cytrusowych i ro艣lin z rodziny Rutaceae, obecnie otrzymywana jest syntetycznie. Diosmina dzia艂a ochronnie na naczynia krwiono艣ne oraz zwi臋ksza tonus 偶ylny 2-krotnie silniej ni偶 trokserutyna. Zwi臋ksza przep艂yw limfatyczny. Przywraca naczyniom w艂osowatym prawid艂ow膮 przepuszczalno艣膰, dzi臋ki czemu dzia艂a przeciwobrz臋kowo i przeciwkrwotocznie. Poprawia powr贸t krwi z uk艂adu 偶ylnego, zmniejsza nadci艣nienie i zast贸j 偶ylny w ko艅czynach, dzia艂a przeciwzapalnie, zw艂aszcza w zapaleniach oko艂o偶ylnych. Badania kliniczne nad skuteczno艣ci膮 diosminy nie s膮 rozstrzygaj膮ce. Nie opublikowano przegl膮d贸w bada艅 nad zastosowaniem diosminy w chorobach naczy艅.

    l-prolina - Prolina (nazwa skr贸towa Pro lub P) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy 伪-aminokwas贸w, zawieraj膮cym w swej strukturze pi臋ciocz艂onowy pier艣cie艅 pirolidynowy. Enancjomer L proliny jest aminokwasem naturalnym, endogennym i glukogennym. Ze wzgl臋du na obecno艣膰 dodatkowego wi膮zania w臋giel鈥揳zot jest czasem nazywana (chocia偶 niepoprawnie) iminokwasem (z punktu widzenia chemii nie jest imin膮 lecz amin膮 drugorz臋dow膮). Punkt izoelektryczny, pI = 6,30. Prolina ma s艂odki smak (jak wi臋kszo艣膰 aminokwas贸w). Prolina jest sk艂adnikiem wielu bia艂ek, wp艂ywaj膮cym w znacznym stopniu na ich struktur臋 trzeciorz臋dow膮. Struktura helisy alfa jest niemal pozbawiona proliny. Aminokwas ten obok swojej pochodnej 鈥 hydroksyproliny jest g艂贸wnym sk艂adnikiem struktury helisy kolagenu. Przekszta艂cenie proliny w hydroksyprolin臋 jest katalizowane przez hydroksylaz臋 prolinow膮 w obecno艣ci koenzymu 鈥 witaminy C. Zaburzenia tego procesu wskutek niedoboru witaminy C mog膮 prowadzi膰 do szkorbutu. W mRNA prolina kodowana jest przez kodony CCU, CCC, CCA oraz CCG.

    l-tauryna - Tauryna, kwas 2-aminoetanosulfonowy 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy aminokwas贸w biogennych. W przeciwie艅stwie do aminokwas贸w bia艂kowych nie ma kwasowej grupy karboksylowej, lecz grup臋 sulfonow膮. Tauryna jest 尾-aminokwasem (grupa aminowa i sulfonowa s膮 rozdzielone 2 atomami w臋gla). Nie zawiera atom贸w asymetrycznych, nie wykazuje wi臋c aktywno艣ci optycznej. Zwi膮zek ten jest produktem ko艅cowym degradacji aminokwasu siarkowego, cysteiny. Mo偶e by膰 wbudowywana do peptyd贸w, lecz nie stwierdzono wyst臋powania aminoacylo-tRNA specyficznego dla tauryny.

    l-izoleucyna - Izoleucyna (艂ac. Isoleucinum; skr贸ty: Ile, I) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, izomer leucyny, aminokwas alifatyczny wyst臋puj膮cy w praktycznie ka偶dym bia艂ku, oboj臋tny elektrycznie. Nale偶y do aminokwas贸w egzogennych czyli nie mo偶e by膰 syntetyzowany w organizmie cz艂owieka i musi by膰 dostarczany z po偶ywieniem. Du偶e jego ilo艣ci znajduj膮 si臋 w kazeinie, hemoglobinie, bia艂kach osocza krwi.

    l-walina - Walina (nazwa skr贸towa Val, V) - organiczny zwi膮zek chemiczny, aminokwas egzogenny, kodowany przez kodony GUU, GUC, GUA oraz GUG. Jest aminokwasem niepolarnym o alifatycznym, rozga艂臋zionym 艂a艅cuchu bocznym -CH-(CH3)2.

    s贸d - S贸d (Na, 艂ac. natrium) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 11, metal z I grupy uk艂adu okresowego, nale偶膮cy do grupy metali alkalicznych. Mi臋kki, srebrzystobia艂y, silnie reaktywny. Pojedynczy elektron na pow艂oce walencyjnej szybko przekazuje, staj膮c si臋 kationem Na+. Jedyny stabilny izotop sodu to 23Na. W przyrodzie pierwiastek ten nie wyst臋puje w stanie wolnym; mo偶na go otrzyma膰 z tworzonych przeze艅 zwi膮zk贸w. S贸d jest sz贸stym najbardziej rozpowszechnionym pierwiastkiem w skorupie ziemskiej. Wyst臋puje w wielu minera艂ach, takich jak: skale艅, sodalit, czy s贸l kamienna (chlorek sodu, NaCl). Po raz pierwszy s贸d wyizolowa艂 Humphry Davy w 1807 r. przez elektroliz臋 wodorotlenku sodu. Spo艣r贸d wielu innych u偶ytecznych zwi膮zk贸w sodu wodorotlenek sodu (艂ug) stosuje si臋 w procesie wytwarzania myd艂a, a chlorek sodu (s贸l spo偶ywcza) jest stosowany jako 艣rodek do odladzania oraz jako sk艂adnik od偶ywczy dla ludzi i zwierz膮t. S贸d jest niezb臋dnym pierwiastkiem do prawid艂owego funkcjonowania organizm贸w wszystkich zwierz膮t oraz niekt贸rych ro艣lin.

    magnez - Magnez (Mg, 艂ac. magnesium) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal ziem alkalicznych (druga grupa g艂贸wna uk艂adu okresowego). Ma trzy stabilne izotopy: 24Mg, 25Mg oraz 26Mg. Magnez po raz pierwszy zosta艂 uznany za pierwiastek przez Josepha Blacka (1755), za艣 wyodr臋bniony w formie czystej w 1808 roku przez Humphry鈥檈go Davy鈥檈go, kt贸ry nada艂 mu 艂aci艅sk膮 nazw臋. Polsk膮 nazw臋 jako pierwszy zaproponowa艂 Filip Neriusz Walter.

    potas - Potas (K, 艂ac. kalium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy metali alkalicznych w uk艂adzie okresowym i liczbie atomowej 19.

    l-karnityna - Karnityna (尾-hydroksy-纬-trimetyloamonioma艣lan), (CH3)3N+鈥揅H2鈥揅H(OH)鈥揅H2鈥揅OO鈭 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny o budowie betainowej, N,N,N-trimetylowa pochodna kwasu 纬-amino-尾-hydroksymas艂owego (GABAOB). W organizmach jest syntetyzowany w w膮trobie, nerkach i m贸zgu z aminokwas贸w (lizyny i metioniny) i pe艂ni rol臋 w transporcie kwas贸w t艂uszczowych z cytozolu do mitochondri贸w. Do艣膰 obficie wyst臋puje w mi臋艣niach. Karnityna jest zwi膮zkiem chiralnym, w kt贸rym centrum stereogeniczne stanowi 3 atom w臋gla. Substancja pochodzenia naturalnego, o nazwie zwyczajowej 鈥濴-karnityna鈥, jest enancjomerem o konfiguracji R. Tylko ten enancjomer ma dzia艂anie biologiczne, dlatego w tej postaci powinna by膰 obecna w codziennej diecie lub podawana jako suplement. Nazwa karnityny pochodzi st膮d, 偶e po raz pierwszy wyizolowano j膮 z mi臋艣ni (nazwa od 艂ac. caro, carnis 鈥 mi臋so) w 1905 roku. Pocz膮tkowo nazywano j膮 witamin膮 BT, poniewa偶 jej brak w po偶ywieniu prowadzi艂 do gromadzenia t艂uszczu u larw m膮cznika m艂ynarka (Tenebrio molitor). Poniewa偶 karnityna u cz艂owieka pochodzi z dw贸ch 藕r贸de艂: jest syntetyzowana i dostarczana z po偶ywieniem, bywa nazywana substancj膮 witaminopodobn膮. Jest ona naturalnie wyst臋puj膮c膮 substancj膮 w organizmie. G艂贸wnym 藕r贸d艂em karnityny w 偶ywno艣ci s膮 mi臋so i przetwory mleczne. Najbogatsze w karnityn臋 s膮 baranina, wo艂owina, wieprzowina i ryby. Mniej L-karnityny zawiera mi臋so z drobiu. Pokarmy pochodzenia ro艣linnego (warzywa, owoce) zawieraj膮 tylko 艣ladowe ilo艣ci karnityny. Dzienne zapotrzebowanie zdrowej, doros艂ej osoby na karnityn臋 wynosi 艣rednio 15 mg. Dzienne synteza karnityny wynosi 11鈥34 mg, a z diet膮 dostarczane jest codziennie 艣rednio 20鈥200 mg. U wegan i niekt贸rych wegetarian ilo艣膰 karnityny w po偶ywieniu jest du偶o mniejsza i wynosi ok. 1 mg/dzie艅. Karnityna nie podlega metabolizmowi. W nerkach ulega filtracji w k艂臋buszkach nerkowych, a nast臋pnie prawie w ca艂o艣ci wch艂aniana zwrotnie w kanalikach nerkowych. U os贸b zdrowych na og贸艂 nie stwierdza si臋 niedoboru karnityny, gdy偶 biosynteza i codzienna dieta zaspokaja potrzeby organizmu. Jednak偶e niedobory karnityny mog膮 pojawia膰 si臋 u os贸b niedo偶ywionych, przy nieprawid艂owej, ubogiej diecie, a tak偶e u os贸b na diecie wega艅skiej lub w schorzeniach nerek czy w膮troby.

    l-leucyna - Leucyna (skr贸ty: Leu, L) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, jest kodowanym aminokwasem alifatycznym, o rozga艂臋zionym 艂a艅cuchu bocznym, oboj臋tnym elektrycznie. Odkryta przez francuskiego chemika L. J. Prousta. Wyst臋puje we wszystkich bia艂kach, du偶e ilo艣ci w albuminach i cia艂ach wyst臋puj膮cych w osoczu. Nale偶y do grupy aminokwas贸w egzogennych, niewytwarzanych przez organizm ludzki. Ma posta膰 bia艂ego proszku, jest rozpuszczalna w wodzie, jej temperatura topnienia wynosi 337 掳C. Otrzymywana jest przez hydroliz臋 bia艂ek lub syntetycznie. Izomerem leucyny jest izoleucyna. Oba aminokwasy maj膮 zastosowanie w medycynie.

    l-cytrulina - Cytrulina 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy 伪-aminokwas贸w, pochodna ornityny. Po raz pierwszy wyizolowano j膮 z arbuza. Bierze udzia艂 w cyklu mocznikowym, w kt贸rym powstaje z ornityny i karbamoilofosforanu w mitochondrium (reakcja katalizowana przez transkarbamoilaz臋 ornitynow膮), a nast臋pnie jest wydzielana do cytozolu i przekszta艂cana do kwasu argininobursztynowego z udzia艂em syntetazy argininobursztynowej.

    l-tyrozyna - Tyrozyna (Tyr lub Y) 鈭 organiczny zwi膮zek chemiczny. Stereoizomer L jest jednym z 20 podstawowych aminokwas贸w bia艂kowych. Nazwa tyrozyna pochodzi od gr. tyros 鈥 ser. 艁a艅cuch boczny tyrozyny stanowi niepolarny pier艣cie艅 aromatyczny z przy艂膮czon膮 w pozycji 鈥瀙ara鈥 grup臋 hydroksylow膮 (鈭扥H), po艂膮czony z atomem w臋gla 伪 przez mostek metylenowy. Tyrozyna spe艂nia wa偶ne biologiczne zadania jako wewn膮trzkom贸rkowy przeka藕nik (mo偶e by膰 fosforylowana przez kinazy bia艂kowe), a tak偶e jest prekursorem wa偶nych hormon贸w i biologicznie czynnych substancji (tyroksyna, tr贸jjodotyronina, adrenalina, noradrenalina oraz dopamina). Jest ona aminokwasem endogennym, tzn. organizm ludzki oraz wi臋kszo艣膰 zwierz膮t jest w stanie syntetyzowa膰 go pod warunkiem dostatecznego zaopatrzenia w fenyloalanin臋, od kt贸rej tyrozyna r贸偶ni si臋 obecno艣ci膮 jednej grupy hydroksylowej. Tyrozyn臋 mo偶na te偶 traktowa膰 jako pochodn膮 fenyloetyloaminy, aczkolwiek w biochemicznych cyklach syntetycznych nie powstaje ona z tego zwi膮zku. W praktyce laboratoryjnej r贸wnie偶 nie produkuje si臋 jej z fenyloetyloaminy, gdy偶 pro艣ciej mo偶na j膮 otrzyma膰 przez hydroliz臋 odpowiednich bia艂ek. Tyrozyna jest bardzo istotna dla prawid艂owego funkcjonowania tarczycy i przysadki m贸zgowej. Brak tego aminokwasu wywo艂uje niedoczynno艣膰 tarczycy, co mo偶e objawia膰 si臋 w postaci zm臋czenia i wyczerpania. Zmniejszenie ilo艣ci tyrozyny w organizmie powoduje niedob贸r norepinefryny i dopaminy, co mo偶e wywo艂ywa膰 depresj臋.

    beta alanina - 尾-Alanina (kwas 3-aminopropionowy), NH2CH2CH2COOH 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy aminokwas贸w, izomer konstytucyjny 伪-alaniny, podstawowego aminokwasu bia艂kowego. Nale偶y do tzw. 尾-aminokwas贸w, w kt贸rych grupa aminowa znajduje si臋 przy w臋glu 尾 w stosunku do grupy karboksylowej.

    hydrolizat 偶elatynowy kolagen - 呕elatyna (ATC: B 05 AA 06) 鈥 naturalne rozpuszczalne bia艂ko, 偶eluj膮ce lub nie偶eluj膮ce, uzyskane w wyniku cz臋艣ciowej hydrolizy kolagenu pochodz膮cego z ko艣ci, sk贸ry i sk贸rek oraz 艣ci臋gien zwierz膮t. Sk艂ada si臋 z glicyny, proliny i hydroksyproliny. Rozpuszczona w wodzie tworzy zol liofilowy (uk艂ad koloidalny), 艂atwo przechodz膮cy w 偶el, je艣li temperatura otoczenia nie jest zbyt wysoka. 呕elatyna ma szerokie zastosowanie zar贸wno w kuchni, jak i w przemy艣le spo偶ywczym. Stosowana jest jako emulgator oraz 艣rodek 偶eluj膮cy, a tak偶e jako zag臋szczacz w licznych farmaceutykach i kosmetykach. W preparatach leczniczych cz臋sto stanowi g艂贸wny sk艂adnik otoczki kapsu艂ek. U偶ywana jest tak偶e do produkcji emulsji 艣wiat艂oczu艂ych. Jest r贸wnie偶 lekiem (gelatin succinylated) zapobiegaj膮cym i lecz膮cym bezwzgl臋dn膮 i wzgl臋dn膮 hipowolemi臋, zapobiegaj膮cym hipotensji, stosowanym w hemodylucji i kr膮偶eniu pozaustrojowym. 呕elatyn臋 stosuje si臋 tak偶e w kulkach do gry w paintball 鈥 kulka jest 偶elatynow膮 skorupk膮 wype艂nion膮 farb膮, kt贸ra po rozbiciu o cel pozostawia na nim 艣lad.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋