suplementy diety bez tajemnic

Raspberry Ketones Fruit Complex Extreme

Raspberry Ketones Fruit Complex Extreme w formie Kapsu艂ki zawiera w sk艂adzie Ekstrakt z Kelpu 4:1, Rozweratol 50%, Celuloza Mikrokrystaliczna, Czysta Kofeina bezwodna, Sterynian magnezu, Ditlenek krzemu, Ekstrakt z octu jab艂kowego, Ekstrakt z nasion Grejpfruta 5:1, Kapsu艂ka HMPC, Ekstrakt z Mango Afryka艅skiego 36:1, N-Acetylo L-Karnityna, Ekstrakt z zielonej herbaty, Ekstrakt z Jagody Acai 4:1, Ekstrakt z Guarany 4:1, Ekstrakt z Maliny 10:1. Ten suplement diety zg艂oszono do rejestracji w roku 2018. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Raspberry Ketones Fruit Complex Extreme zosta艂 wyprodukowany przez Eden cruze, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma Ekozdrowie Marcin 艢lusarz.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Ekstrakt z Kelpu 4:1, Rozweratol 50%, Celuloza Mikrokrystaliczna, Czysta Kofeina bezwodna, Sterynian magnezu, Ditlenek krzemu, Ekstrakt z octu jab艂kowego, Ekstrakt z nasion Grejpfruta 5:1, Kapsu艂ka HMPC, Ekstrakt z Mango Afryka艅skiego 36:1, N-Acetylo L-Karnityna, Ekstrakt z zielonej herbaty, Ekstrakt z Jagody Acai 4:1, Ekstrakt z Guarany 4:1, Ekstrakt z Maliny 10:1
    Forma: Kapsu艂ki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2018
    Producent: Eden cruze
    Rejestruj膮cy: Ekozdrowie Marcin 艢lusarz
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    celuloza mikrokrystaliczna - Celuloza mikrokrystaliczna (E 460 I) 鈥 substancja wype艂niaj膮ca, stosowana w gastronomii.

    czysta kofeina bezwodna - Kofeina (艂ac. coffeinum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, alkaloid purynowy znajduj膮cy si臋 w ziarnach kawy i wielu innych surowcach ro艣linnych. Mo偶e r贸wnie偶 by膰 otrzymywana syntetycznie. Zosta艂a odkryta przez niemieckiego chemika Friedricha Ferdinanda Rungego w 1819 roku. W zale偶no艣ci od 藕r贸d艂a nazywana jest tak偶e tein膮 (gdy 藕r贸d艂em jest herbata), guaranin膮 (gdy pochodzi z guarany) i matein膮 (gdy pochodzi z yerba mate). Kofeina jest 艣rodkiem psychoaktywnym z grupy stymulant贸w. Jest stosowana jako dodatek do niekt贸rych produkt贸w, w tym napoj贸w energetyzuj膮cych, a tak偶e do innych napoj贸w, przede wszystkim gazowanych (na przyk艂ad coli). Po d艂u偶szym okresie regularnego przyjmowania kofeiny wyst臋puje zjawisko tachyfilaksji (tolerancji), czyli stopniowego os艂abienia odpowiedzi biologicznej ustroju.

    ditlenek krzemu - Ditlenek krzemu, krzemionka (nazwa Stocka: tlenek krzemu(IV)), SiO2 鈥 nieorganiczny zwi膮zek chemiczny z grupy tlenk贸w, w kt贸rym krzem wyst臋puje na IV stopniu utlenienia. Zwykle jest krystalicznym cia艂em sta艂ym o du偶ej twardo艣ci. Wyst臋puje powszechnie na Ziemi jako minera艂 kwarc 鈥 sk艂adnik r贸偶nego rodzaju ska艂, piasku i wielu minera艂贸w. Tworzy kamienie p贸艂szlachetne.

    ekstrakt z octu jab艂kowego - Kombucza (tak偶e jako Kombucha i grzyb herbaciany) 鈥 nap贸j uzyskiwany ze s艂odzonej herbaty poddanej fermentacji przez tzw. grzybek herbaciany, inaczej znany jako grzybek japo艅ski. Nap贸j jest lekko s艂odki, kwaskowaty, orze藕wiaj膮cy i musuj膮cy. Posiada barw臋 od jasnoszarej do ciemnobr膮zowej. Grzybek to galaretowata struktura o bia艂ej lub jasnopomara艅czowej barwie zbudowana z celulozy wraz z 偶yj膮cymi tam w symbiozie mikroorganizmami. Barwa napoju zale偶na jest od rodzaju herbaty u偶ytej do fermentacji. Do wyrobu kombuczy najlepiej nadaje si臋 czarna lub zielona herbata oraz cukier. W wyniku fermentacji takiej brzeczki powstaj膮 r贸偶norodne produkty, z kt贸rych najwa偶niejsze zwi膮zki to kwasy organiczne, etanol oraz dwutlenek w臋gla. Nazwa napoju pochodzi z Japonii, gdzie oznacza herbat臋 z wodorost贸w. W procesie fermentacji dro偶d偶e obecne w kombuczy wytwarzaj膮 pozakom贸rkowe hydrolazy, kt贸re przetwarzaj膮 obecny w herbacie cukier do monosacharyd贸w. W przypadku sacharozy s膮 to glukoza i fruktoza, kt贸re s膮 metabolizowane do m.in. dwutlenek w臋gla i alkoholu (ok. 0,5% w ko艅cowym produkcie). Powstaj膮 r贸wnie偶 niewielkie ilo艣ci kwasu mlekowego i octowego. W warunkach produkcji przemys艂owej proces fermentacji zostaje przerwany po kilku dniach przez pasteryzacj臋, po czym przelewany jest do butelek. Wobec 艂atwej dost臋pno艣ci masowo produkowanych napoj贸w orze藕wiaj膮cych kombucza pozostaje ciekawostk膮 dla amator贸w nietypowych smak贸w. Tradycyjnymi substratami w produkcji napoju z kombuczy s膮 czarna herbata oraz sacharoza w st臋偶eniu 5-8%. Poza nimi mog膮 by膰 stosowane: Coca-Cola, czerwone wino, bia艂e wino, ocet, ekstrakt z topinamburu, mleko, ekstrakty z zi贸艂 i inne. Jest r贸wnie偶 mo偶liwo艣膰 wykorzystania produkt贸w ubocznych przemys艂u spo偶ywczego, takich jak serwatka i melasa.

    n-acetylo l-karnityna - Karnityna (尾-hydroksy-纬-trimetyloamonioma艣lan), (CH3)3N+鈥揅H2鈥揅H(OH)鈥揅H2鈥揅OO鈭 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny o budowie betainowej, N,N,N-trimetylowa pochodna kwasu 纬-amino-尾-hydroksymas艂owego (GABAOB). W organizmach jest syntetyzowany w w膮trobie, nerkach i m贸zgu z aminokwas贸w (lizyny i metioniny) i pe艂ni rol臋 w transporcie kwas贸w t艂uszczowych z cytozolu do mitochondri贸w. Do艣膰 obficie wyst臋puje w mi臋艣niach. Karnityna jest zwi膮zkiem chiralnym, w kt贸rym centrum stereogeniczne stanowi 3 atom w臋gla. Substancja pochodzenia naturalnego, o nazwie zwyczajowej 鈥濴-karnityna鈥, jest enancjomerem o konfiguracji R. Tylko ten enancjomer ma dzia艂anie biologiczne, dlatego w tej postaci powinna by膰 obecna w codziennej diecie lub podawana jako suplement. Nazwa karnityny pochodzi st膮d, 偶e po raz pierwszy wyizolowano j膮 z mi臋艣ni (nazwa od 艂ac. caro, carnis 鈥 mi臋so) w 1905 roku. Pocz膮tkowo nazywano j膮 witamin膮 BT, poniewa偶 jej brak w po偶ywieniu prowadzi艂 do gromadzenia t艂uszczu u larw m膮cznika m艂ynarka (Tenebrio molitor). Poniewa偶 karnityna u cz艂owieka pochodzi z dw贸ch 藕r贸de艂: jest syntetyzowana i dostarczana z po偶ywieniem, bywa nazywana substancj膮 witaminopodobn膮. Jest ona naturalnie wyst臋puj膮c膮 substancj膮 w organizmie. G艂贸wnym 藕r贸d艂em karnityny w 偶ywno艣ci s膮 mi臋so i przetwory mleczne. Najbogatsze w karnityn臋 s膮 baranina, wo艂owina, wieprzowina i ryby. Mniej L-karnityny zawiera mi臋so z drobiu. Pokarmy pochodzenia ro艣linnego (warzywa, owoce) zawieraj膮 tylko 艣ladowe ilo艣ci karnityny. Dzienne zapotrzebowanie zdrowej, doros艂ej osoby na karnityn臋 wynosi 艣rednio 15 mg. Dzienne synteza karnityny wynosi 11鈥34 mg, a z diet膮 dostarczane jest codziennie 艣rednio 20鈥200 mg. U wegan i niekt贸rych wegetarian ilo艣膰 karnityny w po偶ywieniu jest du偶o mniejsza i wynosi ok. 1 mg/dzie艅. Karnityna nie podlega metabolizmowi. W nerkach ulega filtracji w k艂臋buszkach nerkowych, a nast臋pnie prawie w ca艂o艣ci wch艂aniana zwrotnie w kanalikach nerkowych. U os贸b zdrowych na og贸艂 nie stwierdza si臋 niedoboru karnityny, gdy偶 biosynteza i codzienna dieta zaspokaja potrzeby organizmu. Jednak偶e niedobory karnityny mog膮 pojawia膰 si臋 u os贸b niedo偶ywionych, przy nieprawid艂owej, ubogiej diecie, a tak偶e u os贸b na diecie wega艅skiej lub w schorzeniach nerek czy w膮troby.

    zielona herbata - Zielona herbata 鈥 nap贸j przyrz膮dzany wy艂膮cznie z li艣ci herbaty chi艅skiej (Camellia sinensis), kt贸re poddane zosta艂y w czasie przetwarzania jedynie minimalnej oksydacji. Zielona herbata pochodzi z Chin, sk膮d rozpowszechni艂a si臋 na inne kraje Azji, od Japonii po Bliski Wsch贸d. Wsp贸艂cze艣nie zielona herbata rozprzestrzenia si臋 na Zachodzie, gdzie wci膮偶 najpopularniejszym rodzajem tego napoju jest herbata czarna. W krajach, gdzie uprawia si臋 herbat臋, wytwarza si臋 wiele rodzaj贸w zielonej herbaty. R贸偶ni膮 si臋 od siebie z uwagi na specyficzne warunki uprawy, spos贸b przetwarzania i por臋 zbior贸w. W kilku ostatnich dziesi臋cioleciach zielona herbata przechodzi艂a wiele test贸w medycznych, kt贸rych celem by艂o ustalenie, czy rzeczywi艣cie, jak si臋 powszechnie s膮dzi, ma ona w艂a艣ciwo艣ci zdrowotne, a szczeg贸lnie przypisywany jej wp艂yw na zmniejszenie ryzyka zachorowania na choroby serca oraz na niekt贸re odmiany nowotwor贸w. S膮dzi si臋 tak偶e, 偶e spo偶ywanie zielonej herbaty pomaga w kontrolowaniu wagi cia艂a.

    ekstrakt z guarany 4:1 - Yerba mate, herba mate, mate (mate), tak偶e znany jako chimarr茫o (蕛ima藞蕘蓯虄w虄), erva mate, india艅skie ca谩 mati, ca谩 mate 鈥 wysuszone, zmielone li艣cie oraz patyczki ostrokrzewu paragwajskiego, niekiedy r贸wnie偶 艣wie偶e, przygotowane do robienia naparu popularnego g艂贸wnie w krajach Ameryki Po艂udniowej (Argentynie, Paragwaju, Urugwaju, Brazylii), a tak偶e w niekt贸rych krajach Bliskiego Wschodu, g艂贸wnie w Syrii i Libanie. Zyskuje popularno艣膰 tak偶e w Europie. Nazwa yerba mate, wymy艣lona najprawdopodobniej przez jezuit贸w, pochodzi od przekszta艂conego 艂aci艅skiego s艂owa herba 鈥 ziele i mati co w j臋zyku keczua oznacza tykw臋, w kt贸rej parzy si臋 ziele. India艅ska nazwa naparu to ca谩. Yerba mate zawiera ksantyny: kofein臋, teobromin臋 i teofilin臋. Ich zawarto艣膰 jest zmienna w zale偶no艣ci od pory roku w kt贸rej dokonano zbior贸w.

    ekstrakt z maliny 10:1 - Ben Affleck, w艂a艣ciwie Benjamin G茅za Affleck-Boldt (ur. 15 sierpnia 1972 w Berkeley) 鈥 ameryka艅ski aktor, re偶yser, scenarzysta i producent filmowy.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋