suplementy diety bez tajemnic

PY艁 KWIATOWY

PY艁 KWIATOWY w formie Kapsu艂ki zawiera w sk艂adzie w臋glowodany, t艂uszcze, proteiny, cukry, Selen, Mied藕, Cynk, Mangan, S贸d, Potas, Fosfor, 呕elazo, Wap艅, Witamina B6, Witamina E, Witamina D, Witamina C, Witamina A. Ten suplement diety zg艂oszono do rejestracji w roku 2019. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety PY艁 KWIATOWY zosta艂 wyprodukowany przez Gold King Berry’ll, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma TST Szymon Tomaszewski Sp. z o.o..

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: w臋glowodany, t艂uszcze, proteiny, cukry, Selen, Mied藕, Cynk, Mangan, S贸d, Potas, Fosfor, 呕elazo, Wap艅, Witamina B6, Witamina E, Witamina D, Witamina C, Witamina A
    Forma: Kapsu艂ki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: Gold King Berry'll
    Rejestruj膮cy: TST Szymon Tomaszewski Sp. z o.o.
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    w臋glowodany - W臋glowodany, sacharydy 鈥 w 艣cis艂ym znaczeniu s膮 to organiczne zwi膮zki chemiczne sk艂adaj膮ce si臋 z atom贸w w臋gla oraz wodoru i tlenu, w takiej proporcji, 偶e na ka偶dy atom w臋gla przypadaj膮 dwa atomy wodoru i jeden tlenu, o og贸lnym wzorze sumarycznym: Cn(H2O)n. W szerszym znaczeniu zalicza si臋 do nich ich pochodne otrzymywane w wyniku redukcji lub utleniania ich grup hydroksylowych lub karbonylowych, a tak偶e wymian臋 jednej lub wi臋cej grup hydroksylowych na atom wodoru lub inne grupy organiczne. W臋glowodany w 艣cis艂ym znaczeniu s膮 aldehydami i/lub ketonami, zawieraj膮cymi grupy hydroksylowe przy wi臋kszo艣ci atom贸w w臋gla, dzi臋ki czemu s膮 one zdolne do tworzenia wewn膮trz- i mi臋dzycz膮steczkowych wi膮za艅 p贸艂acetalowych i acetalowych. W organizmach 偶ywych pe艂ni膮 rol臋 g艂贸wnego 藕r贸d艂a energii w procesach metabolizmu, a tak偶e materia艂u budulcowego ro艣lin i zwierz膮t. Ich pierwotnym 藕r贸d艂em w naturze s膮 procesy fotosyntezy.

    t艂uszcze - T艂uszcze 鈥 zwyczajowa nazwa grupy lipid贸w, estr贸w glicerolu i kwas贸w t艂uszczowych, g艂贸wnie triacylogliceroli. Reszty kwasowe wyst臋puj膮ce w cz膮steczkach t艂uszcz贸w zawieraj膮 zwykle od 12 do 18 atom贸w w臋gla. Wi臋kszo艣膰 t艂uszcz贸w nie ma zapachu, jest nierozpuszczalna w wodzie i rozpuszczalnikach polarnych oraz dobrze rozpuszczalna w rozpuszczalnikach niepolarnych. Wszystkie t艂uszcze s膮 l偶ejsze od wody, odczyn t艂uszcz贸w jest oboj臋tny. Ich stan skupienia zale偶y od tego, jakie reszty kwasowe tworz膮 cz膮steczk臋. T艂uszcze sta艂e zawieraj膮 nasycone reszty kwasowe o d艂ugich 艂a艅cuchach w臋glowych, natomiast t艂uszcze ciek艂e zawieraj膮 nienasycone reszty kwasowe (reszty, w kt贸rych wyst臋puj膮 wi膮zania podw贸jne) lub reszty kwasowe o kr贸tkich 艂a艅cuchach w臋glowych. Kwasy nienasycone wyst臋puj膮ce w naturalnych t艂uszczach s膮 izomerami cis. Wi臋kszo艣膰 t艂uszcz贸w to estry mieszane, czyli takie, kt贸re w cz膮steczce zawieraj膮 r贸偶ne reszty kwasowe. T艂uszcze naturalne zawsze s膮 mieszaninami r贸偶nych estr贸w glicerolu. W temperaturze pokojowej t艂uszcze zwierz臋ce to zazwyczaj cia艂a sta艂e (wyj膮tkiem jest np. tran), t艂uszcze ro艣linne s膮 cieczami (wyj膮tki to np. mas艂o kakaowe i olej kokosowy).

    proteiny - Bia艂ka, proteiny 鈥 wielkocz膮steczkowe (masa cz膮steczkowa od ok. 10 tys. do kilku mln Dalton贸w) biopolimery, a w艂a艣ciwie biologiczne polikondensaty, zbudowane z reszt aminokwas贸w po艂膮czonych ze sob膮 wi膮zaniami peptydowymi 鈭扖ONH鈭. Wyst臋puj膮 we wszystkich 偶ywych organizmach oraz wirusach. Synteza bia艂ek odbywa si臋 przy udziale specjalnych organelli kom贸rkowych, zwanych rybosomami. G艂贸wnymi pierwiastkami wchodz膮cymi w sk艂ad bia艂ek s膮 C, O, H, N, S, tak偶e P oraz niekiedy kationy metali Mn2+, Zn2+, Mg2+, Fe2+, Cu2+, Co2+ i inne. Sk艂ad ten nie pokrywa si臋 ze sk艂adem aminokwas贸w. Wynika to st膮d, 偶e wi臋kszo艣膰 bia艂ek (s膮 to tzw. bia艂ka z艂o偶one lub proteidy) ma do艂膮czone do reszt aminokwasowych r贸偶ne inne cz膮steczki. Regu艂膮 jest przy艂膮czanie cukr贸w, a ponadto kowalencyjnie lub za pomoc膮 wi膮za艅 wodorowych do艂膮czane mo偶e by膰 wiele r贸偶nych zwi膮zk贸w organicznych pe艂ni膮cych funkcje koenzym贸w oraz jony metali.

    cukry - W臋glowodany, sacharydy 鈥 w 艣cis艂ym znaczeniu s膮 to organiczne zwi膮zki chemiczne sk艂adaj膮ce si臋 z atom贸w w臋gla oraz wodoru i tlenu, w takiej proporcji, 偶e na ka偶dy atom w臋gla przypadaj膮 dwa atomy wodoru i jeden tlenu, o og贸lnym wzorze sumarycznym: Cn(H2O)n. W szerszym znaczeniu zalicza si臋 do nich ich pochodne otrzymywane w wyniku redukcji lub utleniania ich grup hydroksylowych lub karbonylowych, a tak偶e wymian臋 jednej lub wi臋cej grup hydroksylowych na atom wodoru lub inne grupy organiczne. W臋glowodany w 艣cis艂ym znaczeniu s膮 aldehydami i/lub ketonami, zawieraj膮cymi grupy hydroksylowe przy wi臋kszo艣ci atom贸w w臋gla, dzi臋ki czemu s膮 one zdolne do tworzenia wewn膮trz- i mi臋dzycz膮steczkowych wi膮za艅 p贸艂acetalowych i acetalowych. W organizmach 偶ywych pe艂ni膮 rol臋 g艂贸wnego 藕r贸d艂a energii w procesach metabolizmu, a tak偶e materia艂u budulcowego ro艣lin i zwierz膮t. Ich pierwotnym 藕r贸d艂em w naturze s膮 procesy fotosyntezy.

    selen - Selen (Se, 艂ac. selenium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy niemetali w uk艂adzie okresowym. Znanych jest kilkana艣cie jego izotop贸w z przedzia艂u mas 65鈥91, z kt贸rych trwa艂ych jest 6. Pierwiastek ten zosta艂 odkryty w roku 1817 przez J.J. Berzeliusa. Nazwa pochodzi od Selene (stgr. 危蔚位萎谓畏), greckiej nazwy Ksi臋偶yca i bogini kt贸ra go uosabia艂a. Berzelius nazwa艂 go tak, poniewa偶 zawsze wyst臋puje razem z tellurem, kt贸rego nazwa wywodzi si臋 od tellus, czyli po 艂acinie 鈥瀂iemia鈥. Jednocze艣nie chcia艂 w ten spos贸b zaznaczy膰, 偶e selen nie jest 鈥瀦 tej samej ziemi鈥, co tellur i ma r贸偶ne od niego w艂a艣ciwo艣ci.

    mied藕 - Mied藕 (Cu, 艂ac. cuprum) 鈥 pierwiastek chemiczny, z grupy metali przej艣ciowych uk艂adu okresowego. Nazwa miedzi po 艂acinie (a za ni膮 tak偶e w wielu innych j臋zykach, w tym angielskim) pochodzi od Cypru, gdzie w staro偶ytno艣ci wydobywano ten metal. Pocz膮tkowo nazywano go metalem cypryjskim (艂ac. cyprum aes), a nast臋pnie cuprum. Ma 26 izotop贸w z przedzia艂u mas 55-80. Trwa艂e s膮 dwa: 63 i 65.

    cynk - Cynk (Zn, 艂ac. zincum) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z grupy cynkowc贸w w uk艂adzie okresowym (grupa 12). Odkryto 30 izotop贸w cynku z przedzia艂u mas 54鈥83, z czego trwa艂e s膮 izotopy 64Zn, 66Zn, 67Zn, 68Zn i 70Zn. Zosta艂 odkryty w Indiach lub Chinach przed 1500 rokiem p.n.e. Do Europy wiedza o tym metalu zaw臋drowa艂a dopiero w XVII wieku.

    mangan - Mangan (Mn, 艂ac. manganum) 鈥 pierwiastek chemiczny nale偶膮cy w uk艂adzie okresowym do grupy metali przej艣ciowych. Ma 15 izotop贸w z przedzia艂u mas 49鈥62 i izomery j膮drowe 51m, 52m, 54m. Trwa艂y jest tylko izotop 55, kt贸ry stanowi niemal 100% sk艂adu izotopowego manganu wyst臋puj膮cego w naturze.

    s贸d - S贸d (Na, 艂ac. natrium) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 11, metal z I grupy uk艂adu okresowego, nale偶膮cy do grupy metali alkalicznych. Mi臋kki, srebrzystobia艂y, silnie reaktywny. Pojedynczy elektron na pow艂oce walencyjnej szybko przekazuje, staj膮c si臋 kationem Na+. Jedyny stabilny izotop sodu to 23Na. W przyrodzie pierwiastek ten nie wyst臋puje w stanie wolnym; mo偶na go otrzyma膰 z tworzonych przeze艅 zwi膮zk贸w. S贸d jest sz贸stym najbardziej rozpowszechnionym pierwiastkiem w skorupie ziemskiej. Wyst臋puje w wielu minera艂ach, takich jak: skale艅, sodalit, czy s贸l kamienna (chlorek sodu, NaCl). Po raz pierwszy s贸d wyizolowa艂 Humphry Davy w 1807 r. przez elektroliz臋 wodorotlenku sodu. Spo艣r贸d wielu innych u偶ytecznych zwi膮zk贸w sodu wodorotlenek sodu (艂ug) stosuje si臋 w procesie wytwarzania myd艂a, a chlorek sodu (s贸l spo偶ywcza) jest stosowany jako 艣rodek do odladzania oraz jako sk艂adnik od偶ywczy dla ludzi i zwierz膮t. S贸d jest niezb臋dnym pierwiastkiem do prawid艂owego funkcjonowania organizm贸w wszystkich zwierz膮t oraz niekt贸rych ro艣lin.

    potas - Potas (K, 艂ac. kalium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy metali alkalicznych w uk艂adzie okresowym i liczbie atomowej 19.

    fosfor - Fosfor (P, gr. 蠁蠅蟽蠁蠈蟻慰蟼 ph艒sph贸ros 鈥榥ios膮cy 艣wiat艂o鈥, 艂ac. phosphorus) 鈥 pierwiastek chemiczny, niemetal. Jedynym stabilnym izotopem fosforu jest 31P. Fosfor po raz pierwszy zosta艂 wyizolowany (jako bia艂y fosfor) w 1669. Nazwa pierwiastka pochodzi od zjawiska emisji s艂abego 艣wiat艂a po wystawieniu na dzia艂anie tlenu. Pokrewny termin fosforescencja, oznaczaj膮cy 艣wiecenie r贸偶nych substancji po wcze艣niejszym wystawieniu na dzia艂anie 艣wiat艂a, pochodzi od nazwy fosforu. Jednak w przypadku 艣wiecenia samego fosforu zjawisko to jest nazywane chemiluminescencj膮 i jest wynikiem reakcji utleniania, nie fosforescencji. Fosfor wyst臋puje w czterech odmianach alotropowych, jako: fosfor bia艂y, czerwony, fioletowy oraz czarny.

    呕elazo - 呕elazo (Fe, 艂ac. ferrum) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 26, metal z VIII grupy pobocznej uk艂adu okresowego, nale偶膮cy do grupy metali przej艣ciowych. Pod wzgl臋dem masy 偶elazo jest najcz臋艣ciej wyst臋puj膮cym pierwiastkiem chemicznym na Ziemi. Stanowi wi臋kszo艣膰 sk艂adu jej j膮dra zewn臋trznego i wewn臋trznego. Jest tak偶e czwartym najbardziej powszechnym pierwiastkiem w skorupie ziemskiej. Dostatek tego pierwiastka w strukturze planet skalistych podobnych do Ziemi wi膮偶e si臋 z obfit膮 jego produkcj膮 w procesie fuzji j膮drowej w gwiazdach o du偶ej masie, w kt贸rej 偶elazo jest ostatnim pierwiastkiem, wytworzenie kt贸rego wi膮偶e si臋 z uwolnieniem energii. Pierwiastki o wi臋kszej liczbie atomowej powstaj膮 w wyniku gwa艂townego wybuchu supernowej, kt贸ra rozrzuca w przestrze艅 radionuklidy, b臋d膮ce tak偶e prekursorem stabilnego 偶elaza.

    wap艅 - Wap艅 (Ca, 艂ac. calcium; nazwa ta pochodzi od 艂aci艅skiego rzeczownika calx 鈥 wapno, co oznacza wi臋c 鈥瀖etal z wapna鈥) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy berylowc贸w (metali ziem alkalicznych) w uk艂adzie okresowym.

    witamina b6 - Witamina B6 (ATC: A 11 HA 02) 鈥 grupa 6 organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, pochodnych pirydyny: pirydoksyny, pirydoksalu i pirydoksaminy oraz ich 5'-fosforan贸w. Form膮 aktywn膮 biologicznie jest fosforan pirydoksalu, do kt贸rego pozosta艂e formy s膮 przekszta艂cane enzymatycznie, w wyniku dzia艂ania kinaz i oksydaz. Niekt贸re formy witaminy B6 Jest to witamina z grupy B, rozpuszcza si臋 w wodzie i jest prekursorem wa偶nych koenzym贸w, kt贸re kontroluj膮 przebieg wielu kluczowych reakcji biochemicznych. Stosowanie izoniazydu jest najcz臋stsz膮 przyczyn膮 niedoboru tej witaminy.

    witamina e - Witamina E 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, w sk艂ad kt贸rej wchodz膮 tokoferole i tokotrienole, pe艂ni膮cych w organizmie funkcj臋 niezb臋dnego sk艂adnika pokarmowego, rozpuszczalnej w t艂uszczach witaminy. Ich wsp贸ln膮 cech膮 jest dwupier艣cieniowy szkielet 6-chromanolu oraz 艂a艅cuch boczny zbudowany z 3 jednostek izoprenowych. Stosowana jako dodatek do 偶ywno艣ci o numerze E306 (ponadto syntetyczne tokoferole nosz膮 numery E307-309). Witamina E wyst臋puje w postaci o艣miu kongener贸w: czterech tokoferoli o nasyconym 艂a艅cuchu bocznym i czterech analogicznych tokotrienoli posiadaj膮cych w 艂a艅cuchu bocznym 3 wi膮zania podw贸jne. W obu grupach wyr贸偶nia si臋 4 formy: 伪, 尾, 纬 i 未, r贸偶ni膮ce si臋 liczb膮 podstawnik贸w metylowych przy pier艣cieniu fenylowym. Ka偶da z 8 form witaminy E wykazuje nieco inn膮 aktywno艣膰 biologiczn膮. W organizmie cz艂owieka najistotniejsz膮 rol臋 pe艂ni 伪-tokoferol. Do naturalnych 藕r贸de艂 witaminy E nale偶膮: nasiona s艂onecznika, migda艂y, orzechy laskowe, orzeszki ziemne, oleje (s艂onecznikowy, szafranowy), pomidory, botwina, suszone morele, szpinak.

    witamina d - Witamina D (ATC: A 11 CC 05) 鈥 grupa rozpuszczalnych w t艂uszczach steroidowych organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, kt贸re wywieraj膮 wielostronne dzia艂anie fizjologiczne, przede wszystkim w gospodarce wapniowo-fosforanowej oraz utrzymywaniu prawid艂owej struktury i funkcji ko艣膰ca. Podstawowe znaczenie maj膮 dwie formy witaminy D, r贸偶ni膮ce si臋 budow膮 艂a艅cucha bocznego: ergokalcyferol (witamina D2), naturalnie wyst臋puj膮cy w organizmach ro艣linnych/dro偶d偶ach cholekalcyferol (witamina D3), naturalnie wyst臋puj膮cy w organizmach zwierz臋cychWitaminy D w organizmie cz艂owieka tradycyjnie zalicza si臋 do witamin, jednak spe艂niaj膮 one funkcj臋 prohormon贸w, poniewa偶 w wyniku przekszta艂ce艅 metabolicznych powstaje aktywna biologicznie posta膰 鈥 1伪,25-dihydroksycholekalcyferol. W farmakoterapii witamina D znajduje zastosowanie przede wszystkim w profilaktyce i leczeniu krzywicy, osteomalacji i osteoporozy.

    kwas askorbinowy - Kwas askorbinowy, witamina C, E300 (艂ac. acidum ascorbicum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy nienasyconych alkoholi polihydroksylowych. Jest niezb臋dny do funkcjonowania organizm贸w 偶ywych. Dla niekt贸rych zwierz膮t, w tym ludzi, jest witamin膮, czyli musi by膰 dostarczany w po偶ywieniu. Jest tak偶e przeciwutleniaczem stosowanym jako dodatek do 偶ywno艣ci.

    witamina a - Witaminy A 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych zaliczanych do retinoid贸w (z kt贸rych najwa偶niejszy jest retinol), pe艂ni膮cych w organizmie funkcj臋 niezb臋dnego sk艂adnika pokarmowego, rozpuszczalnej w t艂uszczach witaminy. W po偶ywieniu pochodzenia zwierz臋cego podstawow膮 form膮, w jakiej ona wyst臋puje, jest ester 鈥 palmitynian retinolu, kt贸ry w jelicie cienkim ulega deestryfikacji do alkoholu 鈥 retinolu. Inne wa偶ne pochodne zwi膮zane z aktywno艣ci膮 witaminy A to: retinal (aldehyd) i tretynoina (kwas retinowy). Zawarto艣膰 witaminy A w po偶ywieniu lub suplementach diety podawana jest zazwyczaj w tzw. jednostkach mi臋dzynarodowych (j.m.; ang. International Units, IU). Naukowcy opracowuj膮cy normy zalecanego dziennego spo偶ycia pos艂uguj膮 si臋 z kolei najcz臋艣ciej inn膮 jednostk膮: mikrogramami r贸wnowa偶nika retinolu (ang. Retinol Activity Equivalents, RAE). Przeliczanie jednych jednostek na drugie nie jest proste (zr贸偶nicowana dieta zawieraj膮ca 900 碌g r贸wnowa偶nika retinolu mo偶e zawiera膰 3鈥36 tys. j.m. witaminy A): 1 IU retinolu = 0,3 碌g RAE 1 IU 尾-karotenu w suplemencie diety = 0,15 碌g RAE 1 IU 尾-karotenu w po偶ywieniu = 0,05 碌g RAE 1 IU 伪-karotenu lub kryptoksantyny = 0,025 碌g RAEWitamina A jest odporna na dzia艂anie wysokiej temperatury, jednak kontakt z 偶elazem lub miedzi膮 powoduje jej zanik.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋