suplementy diety bez tajemnic

PROTEINY SPR smak waniliowy

Suplement diety PROTEINY SPR smak waniliowy zosta艂 zg艂oszony do rejestracji w 2018 roku. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: W臋glowodany, Kwasy t艂uszczowe, Bia艂ko, Potas, S贸d, Witamina B6, Witamina B2, Witamina B1, 呕elazo, Mied藕, Kwas foliowy, Biotyna. Jego obecny status rejestracji: weryfikacja w toku. Producentem tego suplementu diety jest firma EthicSport S.r.l..

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: W臋glowodany, Kwasy t艂uszczowe, Bia艂ko, Potas, S贸d, Witamina B6, Witamina B2, Witamina B1, 呕elazo, Mied藕, Kwas foliowy, Biotyna
    Forma: proszek
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2018
    Producent: EthicSport S.r.l.
    Rejestruj膮cy: Janusz St臋pie艅, Bogdan Tuczapski - Sotima S.C.
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    w臋glowodany - W臋glowodany, sacharydy 鈥 w 艣cis艂ym znaczeniu s膮 to organiczne zwi膮zki chemiczne sk艂adaj膮ce si臋 z atom贸w w臋gla oraz wodoru i tlenu, w takiej proporcji, 偶e na ka偶dy atom w臋gla przypadaj膮 dwa atomy wodoru i jeden tlenu, o og贸lnym wzorze sumarycznym: Cn(H2O)n. W szerszym znaczeniu zalicza si臋 do nich ich pochodne otrzymywane w wyniku redukcji lub utleniania ich grup hydroksylowych lub karbonylowych, a tak偶e wymian臋 jednej lub wi臋cej grup hydroksylowych na atom wodoru lub inne grupy organiczne. W臋glowodany w 艣cis艂ym znaczeniu s膮 aldehydami i/lub ketonami, zawieraj膮cymi grupy hydroksylowe przy wi臋kszo艣ci atom贸w w臋gla, dzi臋ki czemu s膮 one zdolne do tworzenia wewn膮trz- i mi臋dzycz膮steczkowych wi膮za艅 p贸艂acetalowych i acetalowych. W organizmach 偶ywych pe艂ni膮 rol臋 g艂贸wnego 藕r贸d艂a energii w procesach metabolizmu, a tak偶e materia艂u budulcowego ro艣lin i zwierz膮t. Ich pierwotnym 藕r贸d艂em w naturze s膮 procesy fotosyntezy.

    kwasy t艂uszczowe - Kwasy t艂uszczowe 鈥 kwasy monokarboksylowe o wzorze og贸lnym R-COOH (R oznacza 艂a艅cuch w臋glowodorowy, a COOH jest grup膮 karboksylow膮 znajduj膮c膮 si臋 na ko艅cu tego 艂a艅cucha). Poj臋cie kwas贸w t艂uszczowych bywa rozszerzane na wszystkie alifatyczne niecykliczne kwasy karboksylowe. Kwasy t艂uszczowe wyst臋puj膮ce naturalnie wchodz膮 w sk艂ad t艂uszcz贸w lub wyst臋puj膮 w postaci 鈥瀢olnej鈥 (tzn. wolne kwasy t艂uszczowe, FFA, z ang. free fatty acids). Po艂膮czenie 3 cz膮steczek kwas贸w t艂uszczowych z cz膮steczk膮 glicerolu tworzy triglicerydy. 艁a艅cuch w臋glowodorowy naturalnych kwas贸w t艂uszczowych jest zazwyczaj prosty (nierozga艂臋ziony) i mo偶e zawiera膰 kilka wi膮za艅 podw贸jnych (o konfiguracji Z). Dla kwas贸w zawieraj膮cych 10 lub wi臋cej atom贸w w臋gla stosuje si臋 okre艣lenie wy偶sze kwasy t艂uszczowe. Naturalne kwasy t艂uszczowe zbudowane s膮 z parzystej liczby atom贸w w臋gla, a ich liczba wynosi najcz臋艣ciej 12鈥20. Od ni偶szych kwas贸w karboksylowych r贸偶ni膮 si臋 g艂贸wnie tym, 偶e z powodu przewagi cz臋艣ci hydrofobowej nad hydrofilow膮 s膮 nierozpuszczalne w wodzie i maj膮 neutralne pH. Kwasy t艂uszczowe cz臋sto oznacza si臋 w notacji n:m, gdzie n to liczba atom贸w w臋gla w cz膮steczce (wliczaj膮c w to atom zawarty w grupie karboksylowej), za艣 m to liczba wi膮za艅 podw贸jnych mi臋dzy nimi. W przyrodzie wyst臋puj膮 w postaci estr贸w z gliceryn膮, czyli t艂uszcz贸w, z kt贸rych otrzymuje si臋 je przez hydroliz臋. Nasycone kwasy t艂uszczowe mo偶na tak偶e uzyska膰 przez katalityczne uwodornienie odpowiednich kwas贸w nienasyconych. Kwasy t艂uszczowe wykorzystywane s膮 do produkcji myd艂a, farb olejnych, lek贸w i kosmetyk贸w. Poza tym wykorzystuje si臋 je w przemy艣le spo偶ywczym (mas艂o, oleje, smalec, margaryna), oraz jako paliwa (stearyna w 艣wiecy) tak偶e w postaci t艂uszcz贸w (lampki olejowe). Kwasy t艂uszczowe pe艂ni膮 istotn膮 rol臋 biologiczn膮, g艂贸wnie jako materia艂 energetyczny i zapasowy. W wyniku procesu 尾-oksydacji Knoopa s膮 rozk艂adane do reszt acetylowych zwi膮zanych tioestrowo z koenzymem A. Powsta艂y acetylokoenzym A ulega w cyklu Krebsa rozk艂adowi z utlenieniem do CO2 i wydzieleniem atom贸w wodoru, kt贸re s膮 nast臋pnie utleniane do wody w 艂a艅cuchu oddechowym. Kwasy t艂uszczowe s膮 wa偶nym zapasowym materia艂em energetycznym, przechowywanym w postaci tr贸jgliceryd贸w w tkance t艂uszczowej. W wyniku utleniania kwas贸w t艂uszczowych powstaje energia potrzebna do proces贸w 偶yciowych. Mog膮 by膰 syntezowane w procesie liponeogenezy. W zale偶no艣ci od obecno艣ci i liczby wi膮za艅 nienasyconych kwasy t艂uszczowe dziel膮 si臋 na nasycone i nienasycone (jedno- i wielonienasycone).

    bia艂ko - Bia艂ka, proteiny 鈥 wielkocz膮steczkowe (masa cz膮steczkowa od ok. 10 tys. do kilku mln Dalton贸w) biopolimery, a w艂a艣ciwie biologiczne polikondensaty, zbudowane z reszt aminokwas贸w po艂膮czonych ze sob膮 wi膮zaniami peptydowymi 鈭扖ONH鈭. Wyst臋puj膮 we wszystkich 偶ywych organizmach oraz wirusach. Synteza bia艂ek odbywa si臋 przy udziale specjalnych organelli kom贸rkowych, zwanych rybosomami. G艂贸wnymi pierwiastkami wchodz膮cymi w sk艂ad bia艂ek s膮 C, O, H, N, S, tak偶e P oraz niekiedy kationy metali Mn2+, Zn2+, Mg2+, Fe2+, Cu2+, Co2+ i inne. Sk艂ad ten nie pokrywa si臋 ze sk艂adem aminokwas贸w. Wynika to st膮d, 偶e wi臋kszo艣膰 bia艂ek (s膮 to tzw. bia艂ka z艂o偶one lub proteidy) ma do艂膮czone do reszt aminokwasowych r贸偶ne inne cz膮steczki. Regu艂膮 jest przy艂膮czanie cukr贸w, a ponadto kowalencyjnie lub za pomoc膮 wi膮za艅 wodorowych do艂膮czane mo偶e by膰 wiele r贸偶nych zwi膮zk贸w organicznych pe艂ni膮cych funkcje koenzym贸w oraz jony metali.

    potas - Potas (K, 艂ac. kalium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy metali alkalicznych w uk艂adzie okresowym i liczbie atomowej 19.

    s贸d - S贸d (Na, 艂ac. natrium) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 11, metal z I grupy uk艂adu okresowego, nale偶膮cy do grupy metali alkalicznych. Mi臋kki, srebrzystobia艂y, silnie reaktywny. Pojedynczy elektron na pow艂oce walencyjnej szybko przekazuje, staj膮c si臋 kationem Na+. Jedyny stabilny izotop sodu to 23Na. W przyrodzie pierwiastek ten nie wyst臋puje w stanie wolnym; mo偶na go otrzyma膰 z tworzonych przeze艅 zwi膮zk贸w. S贸d jest sz贸stym najbardziej rozpowszechnionym pierwiastkiem w skorupie ziemskiej. Wyst臋puje w wielu minera艂ach, takich jak: skale艅, sodalit, czy s贸l kamienna (chlorek sodu, NaCl). Po raz pierwszy s贸d wyizolowa艂 Humphry Davy w 1807 r. przez elektroliz臋 wodorotlenku sodu. Spo艣r贸d wielu innych u偶ytecznych zwi膮zk贸w sodu wodorotlenek sodu (艂ug) stosuje si臋 w procesie wytwarzania myd艂a, a chlorek sodu (s贸l spo偶ywcza) jest stosowany jako 艣rodek do odladzania oraz jako sk艂adnik od偶ywczy dla ludzi i zwierz膮t. S贸d jest niezb臋dnym pierwiastkiem do prawid艂owego funkcjonowania organizm贸w wszystkich zwierz膮t oraz niekt贸rych ro艣lin.

    witamina b6 - Witamina B6 (ATC: A 11 HA 02) 鈥 grupa 6 organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, pochodnych pirydyny: pirydoksyny, pirydoksalu i pirydoksaminy oraz ich 5'-fosforan贸w. Form膮 aktywn膮 biologicznie jest fosforan pirydoksalu, do kt贸rego pozosta艂e formy s膮 przekszta艂cane enzymatycznie, w wyniku dzia艂ania kinaz i oksydaz. Niekt贸re formy witaminy B6 Jest to witamina z grupy B, rozpuszcza si臋 w wodzie i jest prekursorem wa偶nych koenzym贸w, kt贸re kontroluj膮 przebieg wielu kluczowych reakcji biochemicznych. Stosowanie izoniazydu jest najcz臋stsz膮 przyczyn膮 niedoboru tej witaminy.

    witamina b2 - Witamina B2 (E101, ryboflawina, 艂ac. riboflavinum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, po艂膮czenie rybitolu i flawiny. W organizmie cz艂owieka pe艂ni funkcj臋 witaminy, kt贸rej niedob贸r mo偶e powodowa膰 zaburzenia w funkcjonowaniu uk艂adu nerwowego oraz stany zapalne b艂on 艣luzowych. Ryboflawina jest zaliczana do witamin z grupy B, gdy偶 jest prekursorem dw贸ch wa偶nych koenzym贸w i jest rozpuszczalna w wodzie. Jest degradowana przez promieniowanie UV. Dzienne zapotrzebowanie na witamin臋 B2 wynosi oko艂o 1,5 mg.

    witamina b1 - Witamina B1 (tiamina) 鈥 heterocykliczny zwi膮zek chemiczny, z艂o偶ony z pier艣cieni tiazolowego i pirymidynowego, po艂膮czonych mostkiem metinowym. Tiamin臋 wyodr臋bni艂 w 1911 roku z otr臋b贸w ry偶owych Kazimierz Funk. On te偶 zaproponowa艂 dla niej i podobnych jej, niezb臋dnych ludziom do 偶ycia, substancji nazw臋 witamina (zwi膮zek jest amin膮, a Funk zak艂ada艂, 偶e podobnych substancji jest wi臋cej (s艂usznie) i wszystkie s膮 aminami (b艂臋dnie)). Wyniki bada艅 i swoje wnioski opublikowa艂 pocz膮tkowo, wskutek niech臋ci prze艂o偶onych, w artyku艂ach przegl膮dowych On the chemical nature of the substance which cures polyneuritis in birds induced by a diet of polished rice oraz The etiology of the deficiency diseases. Beri-beri, polyneuritis in birds, epidemic dropsy, scurvy, experimental scurvy in animals, infantile scurvy, ship beri-beri, pellagra.

    呕elazo - 呕elazo (Fe, 艂ac. ferrum) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 26, metal z VIII grupy pobocznej uk艂adu okresowego, nale偶膮cy do grupy metali przej艣ciowych. Pod wzgl臋dem masy 偶elazo jest najcz臋艣ciej wyst臋puj膮cym pierwiastkiem chemicznym na Ziemi. Stanowi wi臋kszo艣膰 sk艂adu jej j膮dra zewn臋trznego i wewn臋trznego. Jest tak偶e czwartym najbardziej powszechnym pierwiastkiem w skorupie ziemskiej. Dostatek tego pierwiastka w strukturze planet skalistych podobnych do Ziemi wi膮偶e si臋 z obfit膮 jego produkcj膮 w procesie fuzji j膮drowej w gwiazdach o du偶ej masie, w kt贸rej 偶elazo jest ostatnim pierwiastkiem, wytworzenie kt贸rego wi膮偶e si臋 z uwolnieniem energii. Pierwiastki o wi臋kszej liczbie atomowej powstaj膮 w wyniku gwa艂townego wybuchu supernowej, kt贸ra rozrzuca w przestrze艅 radionuklidy, b臋d膮ce tak偶e prekursorem stabilnego 偶elaza.

    mied藕 - Mied藕 (Cu, 艂ac. cuprum) 鈥 pierwiastek chemiczny, z grupy metali przej艣ciowych uk艂adu okresowego. Nazwa miedzi po 艂acinie (a za ni膮 tak偶e w wielu innych j臋zykach, w tym angielskim) pochodzi od Cypru, gdzie w staro偶ytno艣ci wydobywano ten metal. Pocz膮tkowo nazywano go metalem cypryjskim (艂ac. cyprum aes), a nast臋pnie cuprum. Ma 26 izotop贸w z przedzia艂u mas 55-80. Trwa艂e s膮 dwa: 63 i 65.

    kwas foliowy - Kwas foliowy (folacyna, witamina B9) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy witamin B. Nazwa pochodzi od 艂aci艅skiego s艂owa folium, oznaczaj膮cego li艣膰. W organizmie cz艂owieka jest syntezowany przez bakterie jelitowe, a jego biologicznie aktywn膮 form膮 jest kwas lewomefoliowy (5-MTHF).

    biotyna - Biotyna (gr. bios 鈥 偶ycie), witamina H, witamina B7 鈥 heterocykliczny organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy rozpuszczalnych w wodzie witamin B. Zawiera uk艂ad skondensowanych pier艣cieni imidazolidynowego oraz tiolanowego z 艂a艅cuchem alkilowym zako艅czonym grup膮 karboksylow膮. Wyst臋puje w organizmach zwierz臋cych i ro艣linnych. Stanowi ona koenzym kilku r贸偶nych enzym贸w. Jest niezb臋dnym sk艂adnikiem karboksylaz biotynozale偶nych. Uczestniczy w przenoszeniu grupy karboksylowej (鈥揅OO鈭) z anionu wodorow臋glanu na r贸偶ne zwi膮zki organiczne, zale偶nie od rodzaju danej karboksylazy. Antywitaminami biotyny s膮 destiobiotyna, dehydrobiotyna, homobiotyna i norbiotyna.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋