suplementy diety bez tajemnic

PROBODY Shock Wave 400 g. smak cytrynowy

Suplement diety PROBODY Shock Wave 400 g. smak cytrynowy zosta艂 zg艂oszony do rejestracji w 2017 roku. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: dwutlenek krzemu E551, kwas cytrynowy, sukraloza, Aromat cytrynowy, piperyna, Kofeina, L-karnityna (winian), Acetyl L-karnityna, L-Tyrozyna, Jab艂aczan cytruliny, tauryna, Argnina, alfa-ketoglutaran argininy, beta alnina, Jab艂czan kreatyny, Kreatyna, Witamina B12, Witamina B6. Jego obecny status rejestracji: weryfikacja w toku. Producentem tego suplementu diety jest firma F+B SPORT.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: dwutlenek krzemu E551, kwas cytrynowy, sukraloza, Aromat cytrynowy, piperyna, Kofeina, L-karnityna (winian), Acetyl L-karnityna, L-Tyrozyna, Jab艂aczan cytruliny, tauryna, Argnina, alfa-ketoglutaran argininy, beta alnina, Jab艂czan kreatyny, Kreatyna, Witamina B12, Witamina B6
    Forma: sypka
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2017
    Producent: F+B SPORT
    Rejestruj膮cy: F+B SPORT
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    dwutlenek krzemu e551 - Ditlenek krzemu, krzemionka (nazwa Stocka: tlenek krzemu(IV)), SiO2 鈥 nieorganiczny zwi膮zek chemiczny z grupy tlenk贸w, w kt贸rym krzem wyst臋puje na IV stopniu utlenienia. Zwykle jest krystalicznym cia艂em sta艂ym o du偶ej twardo艣ci. Wyst臋puje powszechnie na Ziemi jako minera艂 kwarc 鈥 sk艂adnik r贸偶nego rodzaju ska艂, piasku i wielu minera艂贸w. Tworzy kamienie p贸艂szlachetne.

    kwas cytrynowy - Kwas cytrynowy (艂ac. Acidum citricum; E330) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy hydroksykwas贸w karboksylowych. Zawiera 3 grupy karboksylowe. Kwas cytrynowy jest uwa偶any za zwi膮zek bezpieczny, jednak mo偶e powodowa膰 uszkodzenia oczu w przypadku bezpo艣redniego kontaktu. Doniesienia o mo偶liwym dzia艂aniu rakotw贸rczym s膮 ca艂kowicie b艂臋dne.

    sukraloza - Sukraloza (C12H19Cl3O8) 鈥 pochodna sacharozy, w kt贸rej trzy grupy hydroksylowe zosta艂y podstawione atomami chloru. Jest stosowana jako s艂odzik nie dostarczaj膮cy do organizmu kalorii, gdy偶 nie jest przeze艅 metabolizowany. Na rynku spo偶ywczym dystrybuowana pod nazw膮 handlow膮 Splenda; produkt ten zawiera 1,1% sukralozy oraz maltodekstryn臋 i glukoz臋 jako wype艂niacze. Sukraloza jest ok. 600 razy s艂odsza od zwyk艂ego cukru. Jest bardziej uniwersalna w u偶yciu od innego, powszechnie stosowanego s艂odzika 鈥 aspartamu, gdy偶 jest trwa艂a w szerszym zakresie temperatury i pH. Dzi臋ki temu mo偶na j膮 stosowa膰 r贸wnie偶 w wyrobach piekarniczych i kwa艣nych napojach. Podobn膮 trwa艂o艣膰 termiczn膮 i pH wykazuj膮 stewiozydy 鈥 s艂odkie zwi膮zki zawarte w ro艣linie stewia. Sama sukraloza nie jest szkodliwa, ale rozk艂ada si臋 na zwi膮zki, kt贸re s膮 szkodliwe dla organizmu ludzkiego: chloroglukoz臋 i chlorofruktoz臋. S膮 one toksyczne, ale w wi臋kszych ilo艣ciach ni偶 te, kt贸re znale藕膰 mo偶na w produktach spo偶ywczych. Oko艂o 20% sukralozy rozk艂ada si臋 w organizmie, reszta zostaje wydalona w niezmienionej postaci. W roku 2008 Mohamed B. Abou-Donia i wsp贸艂pracownicy opublikowali wyniki bada艅 s艂odzika Splenda na szczurach, z kt贸rych wynika艂o, 偶e sukraloza nawet w ilo艣ciach mniejszych ni偶 ADI = 5 mg/kg dziennie wykazuje szkodliwe dzia艂anie na organizm. Badania te zosta艂y skrytykowane w roku 2009 przez naukowc贸w powi膮zanych z McNeil Nutritionals, dystrybutorem s艂odzika, oraz przez panel 9 ekspert贸w powo艂anych przez McNeil Nutritionals. W pracach krytycznych zarzucono istotne braki metodologiczne, niedostateczne udokumentowanie wyci膮gni臋tych wniosk贸w oraz ich sprzeczno艣膰 z innymi badaniami. Obie strony sporu podtrzyma艂y swoje stanowisko w listach do wydawcy czasopisma Regulatory Toxicology and Pharmacology opublikowanych w roku 2012. Sukraloza zosta艂a dopuszczona do u偶ycia po raz pierwszy w Kanadzie, w 1991 roku kolejnym krajami, kt贸re dopu艣ci艂y j膮 do u偶ycia by艂y: Australia (1993), Nowa Zelandia (1996), USA (1998), Wielka Brytania (2003) i ca艂a Unia Europejska (2004). Do 2005 roku sukraloza zosta艂a dopuszczona do u偶ycia w ponad 40 krajach na 艣wiecie. Oznaczana na produktach spo偶ywczych kodem E955. Sukraloza zosta艂a po raz pierwszy otrzymana w 1976 roku przez Shashikant Phadisa, chemika pracuj膮cego w Queen Elizabeth College w Londynie, w ramach grantu realizowanego dla firmy Tate & Lyle PLC, podczas przeprowadzania reakcji sacharozy z odczynnikiem chloruj膮cym.

    aromat cytrynowy - Gatorade (ang. nazwa handlowa czyt. gejtorejd) 鈥 nap贸j izotoniczny produkowany przez PepsiCo, s艂u偶y do uzupe艂niania poziomu p艂yn贸w w organizmie i dostarczania energii do mi臋艣ni. Nap贸j zosta艂 stworzony w 1965 na Uniwersytecie stanu Floryda z przeznaczeniem dla sportowc贸w oraz os贸b aktywnych fizycznie. Smaki napoju: cytrynowy, pomara艅czowy, je偶ynowy, grapefruitowy, lemon ice.

    piperyna - Piperyna 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, alkaloid wyst臋puj膮cy we wierzchniej warstwie owoc贸w czarnego pieprzu (Piperis nigri), pochodna piperydyny. Jest bezbarwn膮 lub kremowo偶贸艂t膮, krystaliczn膮 substancj膮 rozpuszczaln膮 w benzynie, chloroformie, etanolu, eterze dietylowym oraz w pirydynie. Ma ostro-gorzki smak.

    kofeina - Kofeina (艂ac. coffeinum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, alkaloid purynowy znajduj膮cy si臋 w ziarnach kawy i wielu innych surowcach ro艣linnych. Mo偶e r贸wnie偶 by膰 otrzymywana syntetycznie. Zosta艂a odkryta przez niemieckiego chemika Friedricha Ferdinanda Rungego w 1819 roku. W zale偶no艣ci od 藕r贸d艂a nazywana jest tak偶e tein膮 (gdy 藕r贸d艂em jest herbata), guaranin膮 (gdy pochodzi z guarany) i matein膮 (gdy pochodzi z yerba mate). Kofeina jest 艣rodkiem psychoaktywnym z grupy stymulant贸w. Jest stosowana jako dodatek do niekt贸rych produkt贸w, w tym napoj贸w energetyzuj膮cych, a tak偶e do innych napoj贸w, przede wszystkim gazowanych (na przyk艂ad coli). Po d艂u偶szym okresie regularnego przyjmowania kofeiny wyst臋puje zjawisko tachyfilaksji (tolerancji), czyli stopniowego os艂abienia odpowiedzi biologicznej ustroju.

    acetyl l-karnityna - Zaburzenia depresyjne, depresja (艂ac. depressio 鈥瀏艂臋boko艣膰鈥 od deprimere 鈥瀙rzygniata膰鈥) 鈥 grupa zaburze艅 psychicznych, poj臋cie stosowane w terminologii psychiatrycznej i odnosz膮ce si臋 do zespo艂贸w objaw贸w depresyjnych wyst臋puj膮cych w przebiegu chor贸b afektywnych (nazywanych tak偶e zaburzeniami afektywnymi lub zaburzeniami nastroju). Zespo艂y te objawiaj膮 si臋 g艂贸wnie obni偶eniem nastroju (smutkiem, przygn臋bieniem, nisk膮 samoocen膮, ma艂膮 wiar膮 w swoje mo偶liwo艣ci, poczuciem winy, pesymizmem, u cz臋艣ci pacjent贸w my艣lami samob贸jczymi), niezdolno艣ci膮 do prze偶ywania przyjemno艣ci (anhedoni膮), spowolnieniem psychoruchowym, zaburzeniem rytmu dobowego (bezsenno艣ci膮 lub nadmiern膮 senno艣ci膮) lub zmniejszeniem apetytu (rzadziej jego wzmo偶eniem).

    l-tyrozyna - Tyrozyna (Tyr lub Y) 鈭 organiczny zwi膮zek chemiczny. Stereoizomer L jest jednym z 20 podstawowych aminokwas贸w bia艂kowych. Nazwa tyrozyna pochodzi od gr. tyros 鈥 ser. 艁a艅cuch boczny tyrozyny stanowi niepolarny pier艣cie艅 aromatyczny z przy艂膮czon膮 w pozycji 鈥瀙ara鈥 grup臋 hydroksylow膮 (鈭扥H), po艂膮czony z atomem w臋gla 伪 przez mostek metylenowy. Tyrozyna spe艂nia wa偶ne biologiczne zadania jako wewn膮trzkom贸rkowy przeka藕nik (mo偶e by膰 fosforylowana przez kinazy bia艂kowe), a tak偶e jest prekursorem wa偶nych hormon贸w i biologicznie czynnych substancji (tyroksyna, tr贸jjodotyronina, adrenalina, noradrenalina oraz dopamina). Jest ona aminokwasem endogennym, tzn. organizm ludzki oraz wi臋kszo艣膰 zwierz膮t jest w stanie syntetyzowa膰 go pod warunkiem dostatecznego zaopatrzenia w fenyloalanin臋, od kt贸rej tyrozyna r贸偶ni si臋 obecno艣ci膮 jednej grupy hydroksylowej. Tyrozyn臋 mo偶na te偶 traktowa膰 jako pochodn膮 fenyloetyloaminy, aczkolwiek w biochemicznych cyklach syntetycznych nie powstaje ona z tego zwi膮zku. W praktyce laboratoryjnej r贸wnie偶 nie produkuje si臋 jej z fenyloetyloaminy, gdy偶 pro艣ciej mo偶na j膮 otrzyma膰 przez hydroliz臋 odpowiednich bia艂ek. Tyrozyna jest bardzo istotna dla prawid艂owego funkcjonowania tarczycy i przysadki m贸zgowej. Brak tego aminokwasu wywo艂uje niedoczynno艣膰 tarczycy, co mo偶e objawia膰 si臋 w postaci zm臋czenia i wyczerpania. Zmniejszenie ilo艣ci tyrozyny w organizmie powoduje niedob贸r norepinefryny i dopaminy, co mo偶e wywo艂ywa膰 depresj臋.

    tauryna - Tauryna, kwas 2-aminoetanosulfonowy 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy aminokwas贸w biogennych. W przeciwie艅stwie do aminokwas贸w bia艂kowych nie ma kwasowej grupy karboksylowej, lecz grup臋 sulfonow膮. Tauryna jest 尾-aminokwasem (grupa aminowa i sulfonowa s膮 rozdzielone 2 atomami w臋gla). Nie zawiera atom贸w asymetrycznych, nie wykazuje wi臋c aktywno艣ci optycznej. Zwi膮zek ten jest produktem ko艅cowym degradacji aminokwasu siarkowego, cysteiny. Mo偶e by膰 wbudowywana do peptyd贸w, lecz nie stwierdzono wyst臋powania aminoacylo-tRNA specyficznego dla tauryny.

    alfa-ketoglutaran argininy - Kwas 伪-ketoglutarowy, AKG 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy dikarboksylowych ketokwas贸w, ketonowa pochodna kwasu glutarowego. W swojej strukturze zawiera grup臋 karboksylow膮 i grup臋 ketonow膮, co wp艂ywa na w艂a艣ciwo艣ci cz膮steczki 鈥 grupa karboksylowa nadaje jej charakter kwasowy, natomiast grupa ketonowa wp艂ywa na reaktywno艣膰 zwi膮zku. AKG charakteryzuje si臋 dobr膮 rozpuszczalno艣ci膮 w wodzie i jest nietoksyczny.

    jab艂czan kreatyny - Kreatyna (kwas 尾-metyloguanidynooctowy) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny zawieraj膮cy elementy strukturalne guanidyny i kwasu octowego. W organizmach zwierz臋cych tworzy si臋 w trakcie przemiany materii, wyst臋puje g艂贸wnie w mi臋艣niach i 艣ci臋gnach. Kreatyna zosta艂a odkryta w 1832 roku przez Michela Eug猫ne鈥檃 Chevreula jako sk艂adnik mi臋艣nia szkieletowego, a nazw臋 nadano jej od greckiego s艂owa kreas (鈥瀖i臋so鈥). Ulega fosforylacji przy u偶yciu enzymu kinazy kreatynowej przechodz膮c w fosfokreatyn臋. Jest wykorzystywana do magazynowania i uwalniania energii niezb臋dnej do wielu proces贸w chemicznych zachodz膮cych w kom贸rkach, w tym do syntezy bia艂ek mi臋艣niowych. Kreatyna wyst臋puje u cz艂owieka w mi臋艣niach (98% ca艂kowitej zawarto艣ci kreatyny w organizmie cz艂owieka), ma艂e ilo艣ci tego zwi膮zku znajduj膮 si臋 tak偶e w m贸zgu, w膮trobie, nerkach oraz j膮drach. Szacuje si臋, 偶e dobowe zapotrzebowanie organizmu osoby o masie 70 kg na kreatyn臋 wynosi 2 g, przy czym 1 g tego zwi膮zku jest syntezowany przez organizm z aminokwas贸w, a pozosta艂a ilo艣膰 powinna by膰 dostarczona w po偶ywieniu 鈥 najlepszymi 藕r贸d艂ami kreatyny s膮 mi臋so (1 g jest zawarty w 250 g 艣wie偶ego mi臋sa) oraz ryby. Preparaty kreatynowe bywaj膮 stosowane przez osoby uprawiaj膮ce sporty si艂owe. Glicyna reaguje w ustroju z arginin膮 i wobec enzymu fermentu transaminacyjnego zamienia si臋 na kwas guanidynooctowy, czyli glukocyjamin臋, z argininy tworzy si臋 w贸wczas ornityna (kt贸ra stymuluje wydzielanie hormonu wzrostu). Z glukocyjaminy w ustroju powstaje kreatyna. Wytworzona kreatyna 艂膮czy si臋 w tkankach z kwasem fosforowym tworz膮c kwas kreatynofosforowy (fosfagen), niezb臋dny do proces贸w 偶yciowych w tkankach zwierz臋cych.

    kreatyna - Kreatyna (kwas 尾-metyloguanidynooctowy) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny zawieraj膮cy elementy strukturalne guanidyny i kwasu octowego. W organizmach zwierz臋cych tworzy si臋 w trakcie przemiany materii, wyst臋puje g艂贸wnie w mi臋艣niach i 艣ci臋gnach. Kreatyna zosta艂a odkryta w 1832 roku przez Michela Eug猫ne鈥檃 Chevreula jako sk艂adnik mi臋艣nia szkieletowego, a nazw臋 nadano jej od greckiego s艂owa kreas (鈥瀖i臋so鈥). Ulega fosforylacji przy u偶yciu enzymu kinazy kreatynowej przechodz膮c w fosfokreatyn臋. Jest wykorzystywana do magazynowania i uwalniania energii niezb臋dnej do wielu proces贸w chemicznych zachodz膮cych w kom贸rkach, w tym do syntezy bia艂ek mi臋艣niowych. Kreatyna wyst臋puje u cz艂owieka w mi臋艣niach (98% ca艂kowitej zawarto艣ci kreatyny w organizmie cz艂owieka), ma艂e ilo艣ci tego zwi膮zku znajduj膮 si臋 tak偶e w m贸zgu, w膮trobie, nerkach oraz j膮drach. Szacuje si臋, 偶e dobowe zapotrzebowanie organizmu osoby o masie 70 kg na kreatyn臋 wynosi 2 g, przy czym 1 g tego zwi膮zku jest syntezowany przez organizm z aminokwas贸w, a pozosta艂a ilo艣膰 powinna by膰 dostarczona w po偶ywieniu 鈥 najlepszymi 藕r贸d艂ami kreatyny s膮 mi臋so (1 g jest zawarty w 250 g 艣wie偶ego mi臋sa) oraz ryby. Preparaty kreatynowe bywaj膮 stosowane przez osoby uprawiaj膮ce sporty si艂owe. Glicyna reaguje w ustroju z arginin膮 i wobec enzymu fermentu transaminacyjnego zamienia si臋 na kwas guanidynooctowy, czyli glukocyjamin臋, z argininy tworzy si臋 w贸wczas ornityna (kt贸ra stymuluje wydzielanie hormonu wzrostu). Z glukocyjaminy w ustroju powstaje kreatyna. Wytworzona kreatyna 艂膮czy si臋 w tkankach z kwasem fosforowym tworz膮c kwas kreatynofosforowy (fosfagen), niezb臋dny do proces贸w 偶yciowych w tkankach zwierz臋cych.

    witamina b12 - Witamina B12, kobalamina 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny zawieraj膮cy kobalt jako atom centralny. W organizmach 偶ywych pe艂ni rol臋 regulatora produkcji erytrocyt贸w (czerwonych cia艂ek krwi). Jego niedob贸r powoduje niedokrwisto艣膰. Zaliczany jest do witamin z grupy B, tj. rozpuszczalnych w wodzie prekursor贸w koenzym贸w.

    witamina b6 - Witamina B6 (ATC: A 11 HA 02) 鈥 grupa 6 organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, pochodnych pirydyny: pirydoksyny, pirydoksalu i pirydoksaminy oraz ich 5'-fosforan贸w. Form膮 aktywn膮 biologicznie jest fosforan pirydoksalu, do kt贸rego pozosta艂e formy s膮 przekszta艂cane enzymatycznie, w wyniku dzia艂ania kinaz i oksydaz. Niekt贸re formy witaminy B6 Jest to witamina z grupy B, rozpuszcza si臋 w wodzie i jest prekursorem wa偶nych koenzym贸w, kt贸re kontroluj膮 przebieg wielu kluczowych reakcji biochemicznych. Stosowanie izoniazydu jest najcz臋stsz膮 przyczyn膮 niedoboru tej witaminy.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋