suplementy diety bez tajemnic

Ph Friendly Vitamin C

Suplement diety Ph Friendly Vitamin C (kapsu艂ki) sk艂adaj膮cy si臋 z: Marchewka, burak czerwony, wierzba bia艂a, trawa pszeniczna, wi膮z czerwony, mi臋ta, metylosulfonylometan, Czosnek, Bor贸wka, aloes ( 200 x koncentrat), lucerna siewna, proteaza, lipaza, amylaza, Witamina C. Zarejestrowano go w 2020 roku. Jego stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Ph Friendly Vitamin C zosta艂 wyprodukowany przez suplementu diety, oraz zg艂oszony do rejestracji przez Habio Mariola Olszewska.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Marchewka, burak czerwony, wierzba bia艂a, trawa pszeniczna, wi膮z czerwony, mi臋ta, metylosulfonylometan, Czosnek, Bor贸wka, aloes ( 200 x koncentrat), lucerna siewna, proteaza, lipaza, amylaza, Witamina C
    Forma: kapsu艂ki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2020
    Producent: G&G Food Supplies LTD
    Rejestruj膮cy: Habio Mariola Olszewska
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    marchewka - Marchew zwyczajna Daucus carota L. 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny selerowatych. Wyst臋puje w stanie dzikim pospolicie na terenach Europy, Azji i p贸艂nocnej Afryki. Jest r贸wnie偶 ro艣lin膮 uprawn膮. W Polsce w stanie dzikim jest ro艣lin膮 bardzo pospolit膮.

    burak czerwony - Burak 膰wik艂owy 鈥 grupa kultywar贸w podgatunku buraka zwyczajnego (Beta vulgaris L. subsp. vulgaris). Ma formy jednoroczne, dwuletnie i trwa艂e. By艂 uprawiany w czasach staro偶ytnych dla cel贸w spo偶ywczych i leczniczych, przy czym uprawiane w贸wczas formy r贸偶ni艂y si臋 znacznie od wsp贸艂czesnych.

    wierzba bia艂a - Wierzba bia艂a, w. srebrna, w. pospolita (Salix alba L.) 鈥 gatunek drzewa nale偶膮cy do rodziny wierzbowatych. Rodzimym obszarem jej wyst臋powania jest Europa, Azja i Afryka P贸艂nocna (Algieria, Maroko), rozprzestrzenia si臋 te偶 gdzie indziej. Nie wyst臋powa艂a w Skandynawii, Irlandii i Szkocji, ale zosta艂a tam sprowadzona i jest sadzona jako ro艣lina ozdobna. W Polsce pospolita na ca艂ym terytorium. Zazwyczaj ro艣nie na brzegach rzek, przy rowach b膮d藕 innych miejscach o bardzo wilgotnym pod艂o偶u. Status gatunku we florze Polski: gatunek rodzimy. Gatunek typowy w obr臋bie swego rodzaju.

    trawa pszeniczna - Gatunki piw 鈥 ze wzgl臋du na odmienne sk艂adniki, profil aromatyczno-smakowy, technologi臋 produkcji czy wygl膮d, piwa r贸偶ni膮 si臋 mi臋dzy sob膮 tworz膮c poszczeg贸lne gatunki, style lub odmiany. W ca艂ej historii piwa licz膮cej sobie ponad 6 tys. lat r贸偶nicowano piwo wed艂ug jego barwy, smaku, zawarto艣ci alkoholu czy u偶ytych surowc贸w. Jednak偶e do XIX wieku technologia warzenia piwa nie zmienia艂a si臋 wiele. Dopiero rozw贸j nauki i techniki doprowadzi艂y do znacznego rozwoju receptur i metod warzenia piwa, kt贸re coraz bardziej zacz臋艂y si臋 r贸偶ni膰. Z czasem pa艅stwa (np. Belgia), regiony (np. Bawaria), miasta (np. Pilzno) lub miejsca (np. klasztory) wykreowa艂y charakterystyczny styl b膮d藕 gatunek piwa, 艂膮czony z miejscem jego pochodzenia. Zacz臋艂y mno偶y膰 si臋 receptury, na艣ladowcy i modyfikacje doprowadzaj膮c do powstawania nowych gatunk贸w czy styl贸w. Nowoczesne podej艣cie do typologii zaproponowa艂 pisarz i krytyk piwny Michael Jackson, kt贸ry w swojej ksi膮偶ce The World Guide to Beer z 1977 r. dokona艂 pr贸by opisu i klasyfikacji piw z ca艂ego 艣wiata. Jego prac臋 kontynuowa艂 Fred Eckhardt, kt贸ry w 1989 r. opublikowa艂 ksi膮偶k臋 Essentials of Beer Style. Obecnie ze wzgl臋du na rodzaj u偶ytych dro偶d偶y, a co za tym idzie inn膮 technologi臋 produkcji, piwa dziel膮 si臋 na dwie du偶e rodziny: Ale (czyt.: ejl); g贸rnej fermentacji Lager; dolnej fermentacjiDo piw typu ale nale偶膮 r贸wnie偶 belgijskie piwa fermentacji spontanicznej korzystaj膮ce z tzw. dzikich dro偶d偶y. W ramach obu grup wyr贸偶nia si臋 poszczeg贸lne gatunki, style i odmiany charakteryzuj膮ce si臋 r贸偶nymi elementami. O przynale偶no艣ci piwa do danego gatunku decyduje kilka czynnik贸w: rodzaj fermentacji 鈥 wyr贸偶niamy fermentacj臋 g贸rn膮 i doln膮. Rodzaj fermentacji zale偶ny jest od u偶ytych dro偶d偶y piwowarskich, kt贸re dziel膮 si臋 na dro偶d偶e g贸rnej i dolnej fermentacji. Dro偶d偶e fermentacji dolnej fermentuj膮 w ni偶szych temperaturach, osadzaj膮 si臋 na dnie fermentora, w wi臋kszym stopniu wp艂ywaj膮 na wydzielanie si臋 dwutlenku w臋gla, powoduj膮 tym samym, 偶e piwo jest bardziej orze藕wiaj膮ce, ma czystszy i pe艂niejszy smak. Po fermentacji piwo le偶akuje w niskich temperaturach, dojrzewa d艂u偶ej oraz posiada wi臋ksz膮 trwa艂o艣膰. Dro偶d偶e g贸rnej fermentacji natomiast fermentuj膮 w wy偶szych temperaturach, zbieraj膮 si臋 na powierzchni brzeczki i wydzielaj膮 wi臋ksz膮 ilo艣膰 produkt贸w ubocznych, alkoholi i estr贸w owocowych, co wp艂ywa na wi臋ksze bogactwo aromatyczno-smakowe. aromat 鈥 ka偶dy gatunek piwa ma sw贸j charakterystyczny profil aromatyczno-smakowy. Na zapach w piwie wp艂yw maj膮 niemal wszystkie sk艂adniki i surowce u偶yte do jego produkcji (poszczeg贸lne rodzaje s艂od贸w, dro偶d偶e, chmiel, woda i inne) oraz technologia produkcji (np. rodzaj zacierania, fermentacji, spos贸b i d艂ugo艣膰 le偶akowania). smak 鈥 podobnie jak w przypadku aromatu r贸wnie偶 smak charakterystyczny dla poszczeg贸lnych gatunk贸w piwa zale偶ny jest zar贸wno od u偶ytych surowc贸w jak i technologii produkcji. woda 鈥 jest to g艂贸wny sk艂adnik piwa, jej sk艂ad chemiczny i odczyn ph maj膮 fundamentalny wp艂yw na smak i po艣redni wp艂yw na kolor i poziom goryczki w gotowym piwie. Przyk艂adowo piwa jasne, lekkie i orze藕wiaj膮ce takie jak Pilzner s膮 warzone na mi臋kkiej wodzie, natomiast piwa ciemne (np. Stout, Porter) na wodzie twardszej, bardziej zmineralizowanej. s艂贸d 鈥 jest to podstawowy sk艂adnik piwa maj膮cy ogromny wp艂yw na profil aromatyczno-smakowy danego gatunku. U偶ycie danego rodzaju s艂odu lub s艂od贸w (j臋czmienne, pszeniczne, 偶ytnie, palone, w臋dzone, karmelowe) w odpowiedniej ilo艣ci decyduje w znacznym stopniu o charakterze piwa. Na charakter piwa wp艂ywa r贸wnie偶 sam proces produkcji s艂odu (s艂odowanie), nast臋pnie jego zacieranie, czas trwania oraz temperatura w jakiej zacieranie si臋 odbywa. W zale偶no艣ci od odmiany piwa mo偶na u偶y膰 jednego lub kilku rodzaj贸w s艂od贸w. chmiel 鈥 u偶ywany jest do piwa g艂贸wnie jako przyprawa. Ilo艣膰 i rodzaj u偶ytego chmielu jest cz臋艣ci膮 harmonii smakowej danego gatunku piwa. Silnie chmielone piwo zawiera mocne, aromatyczne, zio艂owo-goryczkowe tony, natomiast mniejsza ilo艣膰 chmielu mo偶e bardziej uwypukla膰 walory s艂odu np. jego s艂odycz. ekstrakt brzeczki nastawnej 鈥 czyli wodny wyci膮g ze s艂od贸w (g艂贸wnie cukry), kt贸ry po dodaniu dro偶d偶y poddawany jest fermentacji. W przypadku typologii piw podstawow膮 informacj膮 jest ilo艣膰 ekstraktu, z jakiej powsta艂o piwo. U偶ycie danej ilo艣ci ekstraktu wp艂ywa na tre艣ciwo艣膰 piwa (lekkie, ci臋偶kie), si艂臋 profilu aromatyczno-smakowego, barw臋 piwa oraz zawarto艣膰 alkoholu. Ekstrakt w gotowym produkcie podawany jest w procentach wagowych (% e.w.), stopniach Ballinga (掳Blg) lub stopniach Plato (掳P). Wszystkie trzy warto艣ci s膮 niemal identyczne. zawarto艣膰 alkoholu 鈥 wyra偶ana jest w procentach obj臋to艣ci. Odpowiednia ilo艣膰 alkoholu stanowi r贸wnie偶 o charakterze danego piwa i jego przynale偶no艣ci gatunkowej. Mniejsza zawarto艣膰 alkoholu powoduje, 偶e piwa s膮 l偶ejsze, bardziej rze艣kie i lepiej gasz膮 pragnienie, maj膮 wy偶sz膮 pijalno艣膰 (sesyjno艣膰). Mocniejsze piwa natomiast s膮 bardziej rozgrzewaj膮ce, likierowe i ci臋偶sze. Wyr贸偶nia si臋 piwa bezalkoholowe, lekkie, pe艂ne, mocne i bardzo mocne. Moc piwa nie jest miar膮 jego jako艣ci. Zawarto艣膰 alkoholu zwi膮zana jest z procesem fermentacji. Im g艂臋biej przeprowadzona jest fermentacja, tym uzyskuje si臋 wi臋ksz膮 zawarto艣膰 alkoholu. goryczka 鈥 osi膮gana jest w piwie g艂贸wnie dzi臋ki chmielowi i u偶ytej wodzie. Mog膮 ja r贸wnie偶 podnie艣膰 specjalne s艂ody (palone). Si艂a goryczki, jej jako艣膰, intensywno艣膰 i harmonia z innymi sk艂adnikami jest jednym z element贸w wyr贸偶niaj膮cych dane gatunki. Przyk艂adowo pilznery maj膮 wy偶sz膮 zawarto艣膰 goryczki od lager贸w, kt贸re z kolei charakteryzuj膮 si臋 dominacj膮 smak贸w s艂odowych (s艂odycz, chlebowo艣膰, zbo偶owo艣膰). Poziom goryczki w piwie mierzony jest w stopniach IBU (International Bittering Units) opracowanych przez European Brewery Convention. barwa 鈥 ze wzgl臋du na barw臋 wyr贸偶niamy piwa jasne i ciemne ze wszelkimi ich tonacjami np. s艂omkowo-偶贸艂te, ciemno-bursztynowe itp. Na barw臋 piwa wp艂ywa przede wszystkim rodzaj u偶ytych s艂od贸w (jasne pilzne艅skie, ciemne palone, barwi膮ce i.in.) oraz dodatki nies艂odowane np. kukurydza, ry偶. Kolor piwa podaje si臋 w jednostkach EBC. piana 鈥 jest jednym z dodatkowych element贸w 艣wiadcz膮cych o jako艣ci piwa. W zale偶no艣ci od gatunku poszczeg贸lne piwa mo偶e cechowa膰 piana bardziej lub mniej obfita, g臋sta i trwa艂a. nasycenie 鈥 powstaje w wyniku fermentacji brzeczki. Docelowe nasycenie w butelkach i kegach osi膮gane jest sztucznie przez dodanie dwutlenku w臋gla, b膮d藕 naturalnie poprzez refermentacj臋 w docelowym naczyniu. Piwa mog膮 mie膰 wysokie, 艣rednie lub niskie nasycenie dwutlenkiem w臋gla zale偶ne od danego gatunku piwa. sk艂adniki dodatkowe 鈥 r贸wnie偶 wp艂ywaj膮 na charakter poszczeg贸lnego gatunku piwa. Dodatek surowc贸w nies艂odowanych, miodu, r贸偶nych owoc贸w, przypraw czy warzyw wp艂ywa znacz膮co na profil aromatyczno-smakowy piwa.

    wi膮z czerwony - Wi膮z czerwony (Ulmus rubra Muhl.) 鈥 gatunek drzewa z rodziny wi膮zowatych (Ulmaceae). Wyst臋puje w Ameryce P贸艂nocnej, od kanadyjskiej prowincji Quebec po Karolin臋 Po艂udniow膮 w Stanach Zjednoczonych.

    mi臋ta - Mi臋ta (Mentha L.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae Lindl.). W zale偶no艣ci od uj臋cia taksonomicznego (stopnia uwzgl臋dnienia takson贸w miesza艅cowych, cz臋stych w tym rodzaju) obejmuje ok. 18鈥19, 25, 30 lub nawet ponad 40 gatunk贸w i ich miesza艅c贸w. Wyst臋puj膮 g艂贸wnie w Europie (10 gatunk贸w), Azji i Afryce, ale te偶 6 gatunk贸w obecnych jest w Australii, jeden w Nowej Zelandii i jeden w Ameryce P贸艂nocnej. Liczne gatunki i miesza艅ce rozprzestrzenione zosta艂y na 艣wiecie i zdzicza艂y na r贸偶nych obszarach. Rosn膮 na r贸偶nych siedliskach, najcz臋艣ciej wilgotnych lub mokrych, ale te偶 na suchych stepach. U偶ywane s膮 jako zio艂a o specyficznym, mi臋towym aromacie, w kuchni, ale tak偶e w zio艂olecznictwie. W Ameryce stosowany by艂 tamtejszy gatunek 鈥 M. canadensis. W Staro偶ytnym Rzymie g艂贸wnie mi臋ta nadwodna M. aquatica. Wsp贸艂cze艣nie najwi臋ksze znaczenie u偶ytkowe maj膮: mi臋ta zielona M. spicata, mi臋ta wonna M. suaveolens, mi臋ta pieprzowa M. 脳 piperita, mi臋ta d艂ugolistna M. longifolia, mi臋ta polej M. pulegium. Jako ro艣lina ozdobna na skalniakach uprawiana bywa mi臋ta Requiena M. requienii.

    czosnek - Czosnek (Allium L.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae), dawniej zaliczany do osobno wyodr臋bnianej rodziny czosnkowatych (Alliaceae) lub liliowatych (Liliaceae). Obejmuje oko艂o 700 gatunk贸w rosn膮cych w stanie dzikim na ca艂ej p贸艂kuli p贸艂nocnej, przede wszystkim w strefie umiarkowanej. Istotne znacznie jako ro艣liny jadalne maj膮: czosnek pospolity, cebula zwyczajna, por i szczypiorek, liczne gatunki uprawiane s膮 jako ozdobne.

    bor贸wka - Bor贸wka (Vaccinium L.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny wrzosowatych (Ericaceae Juss). Wed艂ug niekt贸rych uj臋膰 taksonomicznych nale偶y do niego ok. 450 gatunk贸w wyst臋puj膮cych g艂贸wnie na p贸艂kuli p贸艂nocnej. Gatunkiem typowym jest Vaccinium uliginosum L..

    lucerna siewna - Lucerna siewna (Medicago sativa L.) 鈥 gatunek ro艣liny nale偶膮cy do rodziny bobowatych. Rodzimy obszar jego wyst臋powania to Afryka P贸艂nocna (Algieria, Libia, Maroko, Tunezja), znaczna cz臋艣膰 Azji i niemal ca艂a Europa, ale rozprzestrzeni艂 si臋 tak偶e na niekt贸rych innych obszarach Afryki (Egipt, Afryka Po艂udniowa, Azory), w Australii i na Nowej Zelandii, w Finlandii, w Ameryce P贸艂nocnej i Po艂udniowej. Jest uprawiany w licznych rejonach 艣wiata. W Polsce jest uprawiany, cz臋sto dziczej膮cy, kenofit.

    proteaza - Proteazy, enzymy proteolityczne (EC 3.4) 鈥 podklasa enzym贸w z klasy hydrolaz katalizuj膮ca proteoliz臋, czyli hydroliz臋 wi膮za艅 peptydowych.

    lipaza - Lipazy - grupa enzym贸w nale偶膮cych do hydrolaz. Hydrolazy wykazuj膮 niewielk膮 specyficzno艣膰 i katalizuj膮 rozk艂ad estr贸w, utworzonych przez kwasy o kr贸tkim i d艂ugim 艂a艅cuchu, nasycone i nienasycone, oraz alkohole maj膮ce 艂a艅cuch kr贸tki lub d艂ugi, jedno- lub wielowodorotlenowe. Najwa偶niejsz膮 z nich jest lipaza trzustkowa (EC 3.1.1.3).

    amylaza - Amylazy, diastazy, enzymy amylolityczne (EC 3.2.1) 鈥 grupa enzym贸w zaliczanych do hydrolaz, rozk艂adaj膮cych skrobi臋 i inne polisacharydy. Wyst臋puj膮 w soku trzustkowym (amylaza trzustkowa) i w 艣linie (amylaza 艣linowa). Amylazy s膮 tak偶e syntezowane w owocach wielu ro艣lin podczas dojrzewania (powoduje to, 偶e staj膮 si臋 one s艂odsze) oraz podczas kie艂kowania ziaren zb贸偶. Amylaza z ziaren ma istotne znaczenie przy produkcji s艂odu.

    kwas askorbinowy - Kwas askorbinowy, witamina C, E300 (艂ac. acidum ascorbicum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy nienasyconych alkoholi polihydroksylowych. Jest niezb臋dny do funkcjonowania organizm贸w 偶ywych. Dla niekt贸rych zwierz膮t, w tym ludzi, jest witamin膮, czyli musi by膰 dostarczany w po偶ywieniu. Jest tak偶e przeciwutleniaczem stosowanym jako dodatek do 偶ywno艣ci.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋