suplementy diety bez tajemnic

PeaceGreens

Suplement diety PeaceGreens zawiera w sk艂adzie: Enzymy trawienne pochodzenia ro艣linnego, Bor贸wka czarna, Herbata chi艅ska, Inulina, Mi艂orz膮b dwukwiatowy, Winoro艣l w艂a艣ciwa, Dulse, Broku艂, Eleuterokok kolczasty, Ostropest plamisty, Burak zwyczajny, Acerola, Lukrecja uralska, Pszenica zwyczajna, Mleczko pszczele, Pierzga wielokwiatowa, Glikozydy stewiolowe, Bakterie kwasu mlekowego, Ry偶 siewny, Chlorella, J臋czmie艅 zwyczajny, Lucerna siewna, Pektyna jab艂kowa, Spirulina, Lecytyna s艂onecznikowa. Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2019. Jego obecny stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez New Roots Herbal, oraz zg艂oszony do rejestracji przez MWS Maciej Zubiel.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Enzymy trawienne pochodzenia ro艣linnego, Bor贸wka czarna, Herbata chi艅ska, Inulina, Mi艂orz膮b dwukwiatowy, Winoro艣l w艂a艣ciwa, Dulse, Broku艂, Eleuterokok kolczasty, Ostropest plamisty, Burak zwyczajny, Acerola, Lukrecja uralska, Pszenica zwyczajna, Mleczko pszczele, Pierzga wielokwiatowa, Glikozydy stewiolowe, Bakterie kwasu mlekowego, Ry偶 siewny, Chlorella, J臋czmie艅 zwyczajny, Lucerna siewna, Pektyna jab艂kowa, Spirulina, Lecytyna s艂onecznikowa
    Forma: Kapsu艂ka
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: New Roots Herbal
    Rejestruj膮cy: MWS Maciej Zubiel
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    enzymy trawienne pochodzenia ro艣linnego - Enzymy (z gr. 峒斘轿断呂嘉课, od 峒斘 en 鈥瀢鈥 i 味蠉渭畏 dz媒m膿 鈥瀦aczyn (za)kwas鈥) 鈥 wielkocz膮steczkowe, w wi臋kszo艣ci bia艂kowe, katalizatory przyspieszaj膮ce specyficzne reakcje chemiczne poprzez obni偶enie ich energii aktywacji. Niemal wszystkie reakcje chemiczne zwi膮zane z funkcjonowaniem organizm贸w 偶ywych (a tak偶e wirus贸w) wymagaj膮 wsp贸艂udzia艂u enzym贸w, by osi膮gn膮膰 wystarczaj膮c膮 wydajno艣膰. Enzymy s膮 wysoce specyficzne wobec substrat贸w i wobec tego dany enzym katalizuje zaledwie kilka reakcji spo艣r贸d wielu mo偶liwych dla danych substrat贸w. W ten spos贸b enzymy determinuj膮 procesy metaboliczne i biochemiczne zwi膮zane z funkcjonowaniem organizm贸w 偶ywych. Jak wszystkie katalizatory, enzymy obni偶aj膮 energi臋 aktywacji (Ea lub 螖G鈥) reakcji chemicznej, przyspieszaj膮c w ten spos贸b przebieg reakcji (patrz: Struktury i mechanizmy dzia艂ania). Wi臋kszo艣膰 reakcji enzymatycznych (tj. z udzia艂em enzym贸w) przebiega miliony razy szybciej ni偶 ich niekatalizowane enzymatycznie odpowiedniki. Jednym z najszybciej dzia艂aj膮cych znanych enzym贸w jest anhydraza w臋glanowa. Jedna cz膮steczka tego enzymu potrafi w sprzyjaj膮cych warunkach w jedn膮 sekund臋 uwodni膰 od 104 do 106 cz膮steczek dwutlenku w臋gla. Z kolei jedna cz膮steczka jednego z najwolniejszych enzym贸w 鈥 lizozymu, katalizuje 1 akt elementarny co 2 sekundy. Jak wszystkie katalizatory, r贸wnie偶 enzymy nie zu偶ywaj膮 si臋 w trakcie przebiegu reakcji, a tak偶e nie wp艂ywaj膮 na ich r贸wnowag臋. Enzymy r贸偶ni膮 si臋 od zwyk艂ych katalizator贸w, przejawiaj膮c znacznie wi臋ksz膮 specyficzno艣膰 substratow膮. Aktywno艣膰 enzymatyczna mo偶e by膰 zatrzymana lub obni偶ona przez inne cz膮steczki 鈥 inhibitory. Wiele lek贸w i trucizn jest inhibitorami enzym贸w. Z kolei aktywatory enzymatyczne to cz膮steczki zwi臋kszaj膮ce aktywno艣膰 enzym贸w. Ponadto aktywno艣膰 enzym贸w zale偶y od parametr贸w fizykochemicznych 艣rodowiska reakcji, takich jak: temperatura, pH, si艂a jonowa, obecno艣膰 niekt贸rych jon贸w i innych. Znane s膮 tak偶e biokatalizatory niebia艂kowe. Nale偶膮 do nich rybozymy, cz膮steczki RNA o w艂asno艣ciach katalitycznych oraz deoksyrybozymy (DNAzymy) 鈥 fragmenty DNA zdolne do katalizowania pewnych reakcji. Enzymy niebia艂kowe charakteryzuj膮 si臋 nieco innymi mechanizmami reakcji i mniejsz膮 r贸偶norodno艣ci膮 katalizowanych reakcji, jednak ich kinetyka i mechanika dzia艂ania mo偶e by膰 analizowana i klasyfikowana za pomoc膮 tych samych metod, jakie s膮 u偶ywane dla enzym贸w bia艂kowych. Istniej膮 ponadto sztucznie stworzone cz膮steczki, zwane sztucznymi enzymami, kt贸re przejawiaj膮 podobn膮 do enzymatycznej aktywno艣膰 katalityczn膮. Liczne enzymy znalaz艂y zastosowanie przemys艂owe (patrz: Zastosowanie przemys艂owe), m.in. w przemy艣le spo偶ywczym czy chemii lek贸w. Wiele produkt贸w u偶ywanych w gospodarstwach domowych zawiera enzymy w celu podniesienia wydajno艣ci ich dzia艂ania, jak proszki do prania czy enzymatyczne wywabiacze do plam. Enzymy s膮 tak偶e powszechnie u偶ywane we wsp贸艂czesnych naukach biologicznych i medycznych oraz w diagnostyce medycznej. Badaniem enzym贸w i ich dzia艂ania zajmuje si臋 enzymologia.

    bor贸wka czarna - Bor贸wka czarna (Vaccinium myrtillus L.) 鈥 gatunek ro艣liny wieloletniej z rodziny wrzosowatych (Ericaceae). Ma wiele nazw zwyczajowych, m.in. jagoda, czarna jagoda, czernica. Ro艣lina jest szeroko rozprzestrzeniona w Azji, Europie i Ameryce P贸艂nocnej na obszarach o klimacie umiarkowanym i arktycznym. W Polsce jest pospolita zar贸wno na nizinach, jak i w g贸rach. Jest wykorzystywana szeroko jako ro艣lina jadalna i lecznicza. Znaczenie gospodarcze bor贸wki czarnej pozostaje wysokie mimo silnej konkurencji znacznie bardziej plennych bor贸wek p贸艂nocnoameryka艅skich (g艂贸wnie bor贸wki wysokiej), kt贸rych owoce maj膮 ubo偶szy sk艂ad chemiczny od czernicy.

    herbata chi艅ska - Herbata chi艅ska (Camellia sinensis (L.) Kuntze) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny herbatowatych. Jej li艣cie i p膮czki wykorzystywane s膮 do przygotowania napoju 鈥 herbaty. Pochodzi prawdopodobnie z g贸r na pograniczu Chin, Indii i Mjanmy (obszar wok贸艂 藕r贸de艂 rzeki Irawadi), lecz obecnie jest ro艣lin膮 szeroko rozpowszechnion膮 w uprawie. Ze wzgl臋du na ekstensywn膮 upraw臋 na rozleg艂ym obszarze i 艂atwe dziczenie krzew贸w herbaty chi艅skiej 鈥 aktualny zasi臋g dzikiego wyst臋powania gatunku i jego dw贸ch podstawowych odmian jest niejasny.

    inulina - Inulina (艂ac. inulinum) 鈥 polisacharyd zbudowany z oko艂o 30鈥35 cz膮steczek monocukr贸w po艂膮czonych wi膮zaniami 尾-2,1-glikozydowymi w nierozga艂臋ziony 艂a艅cuch. 艁a艅cuch ten, zbudowany z reszt 尾-D-fruktofuranozy, zawiera jedn膮 terminalnie umieszczon膮 cz膮steczk臋 D-glukozy (na ko艅cu redukuj膮cym) oraz drug膮, w 艣rodku 艂a艅cucha, po艂膮czon膮 wi膮zaniem 1,3-glikozydowym. Masa cz膮steczkowa inuliny to ok. 5000 Da. Nale偶y do fruktan贸w, jest prebiotykiem. Cz艂owiek nie trawi inuliny. Jej rozk艂adu dokonuj膮 bakterie w okr臋偶nicy. Spo偶ywanie du偶ych ilo艣ci inuliny (ponad 20 - 30 g/ doba) mo偶e powodowa膰 wzd臋cie, b贸l brzucha, w skrajnym przypadku biegunk臋.

    winoro艣l w艂a艣ciwa - Winoro艣l w艂a艣ciwa (Vitis vinifera L.), nazywana tak偶e winoro艣l膮 winn膮, latoro艣l膮 winn膮 鈥 gatunek z rodziny winoro艣lowatych. Ro艣liny wyst臋puj膮ce w stanie dzikim i b臋d膮ce przodkami ro艣lin uprawnych ros艂y niegdy艣 niemal w ca艂ym basenie Morza 艢r贸dziemnego, w rejonie Kaukazu i dalej na wsch贸d po Turkmenistan. Winoro艣l uprawna, wyr贸偶niana jako osobny podgatunek, rozprzestrzeniona zosta艂a szeroko w postaci wielu odmian uprawnych na ca艂ym 艣wiecie. Z jag贸d wytwarza si臋 przede wszystkim wina, poza tym wykorzystuje si臋 je do bezpo艣redniego spo偶ycia (tak偶e suszone jako rodzynki), do wyrobu sok贸w, galaretek, d偶em贸w, kwasu winowego i octu winnego. Z nasion t艂oczony jest olej.

    dulse - Kuchnia irlandzka 鈥 zwyczaje kulinarne oraz potrawy i napoje charakterystyczne dla Irlandii. Kraj ten nie ma bogatej tradycji gastronomicznej, a dawne przepisy znane s膮 g艂贸wnie z tradycji ustnej i domowych zapisk贸w. Typowe dla kuchni irlandzkiej s膮 potrawy przygotowywane z ziemniak贸w, mleka i jego przetwor贸w (jak mas艂o), warzyw i mi臋sa oraz produkty zbo偶owe z owsa i pszenicy. Obecny spos贸b od偶ywania si臋 Irlandczyk贸w nie odbiega od powszechnej w Europie kuchni mi臋dzynarodowej, a w miastach popularne s膮 restauracje etniczne. Kuchnia domowa w dalszym ci膮gu w wi臋kszo艣ci opiera si臋 na codziennie przygotowywanych potrawach ze 艣wie偶ych produkt贸w.

    broku艂 - Broku艂, kapusta szparagowa (Brassica oleracea L. var. italica Plenck) 鈥 odmiana kapusty warzywnej. Jest to ro艣lina jednoroczna nale偶膮ca do rodziny kapustowatych, uwa偶ana za przodka kalafiora. Prawdopodobnie pochodzi z Cypru. By艂 powszechnie uprawiany w staro偶ytnej Grecji i Rzymie, pod nazw膮 cyma. Znany jest wy艂膮cznie z uprawy, nie wyst臋puje na stanowiskach naturalnych. Nazwa broku艂 wywodzi si臋 z w艂oskiego broccolo, natomiast 艂aci艅ski odpowiednik to brachium, co oznacza ga艂膮藕, rami臋.

    eleuterokok kolczasty - Eleuterokok kolczasty (Eleutherococcus senticosus Maxim.) 鈥 gatunek ro艣liny nale偶膮cy do rodziny araliowatych (Araliaceae). Obszar wyst臋powania obejmuje rejon W艂adywostoku i Chabarowska w Rosji, po艂udniowo-wschodnie Chiny, Sachalin, Japoni臋 i cz臋艣膰 Korei.

    ostropest plamisty - Ostropest plamisty (Silybum marianum (L.) Gaertner) 鈥 gatunek ro艣liny nale偶膮cy do rodziny astrowatych (Asteraceae).

    burak zwyczajny - Burak zwyczajny (Beta vulgaris L.) 鈥 gatunek w r贸偶nych systemach klasyfikacyjnych zaliczany do rodziny komosowatych lub szar艂atowatych. Wszystkie znane odmiany buraka pochodz膮 od buraka dzikiego, kt贸ry ro艣nie do dzisiaj na Bliskim Wschodzie, mi臋dzy wybrze偶ami Morza 艢r贸dziemnego i Czarnego, w okolicach Morza Kaspijskiego i w Indiach. W Polsce pospolita ro艣lina uprawna.

    acerola - Malpigia granatolistna (Malpighia glabra L.), inaczej acerola, nadgwiazdka granatolistna b膮d藕 wi艣nia z Barbados 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny malpigiowatych. Rodzimym obszarem jej wyst臋powania jest po艂udniowa cz臋艣膰 Ameryki P贸艂nocnej (Teksas, Meksyk), Ameryka 艢rodkowa i p贸艂nocna cz臋艣膰 Ameryki Po艂udniowej.

    pszenica zwyczajna - Pszenica zwyczajna (Triticum aestivum L.) 鈥 gatunek zb贸偶 z rodziny wiechlinowatych. Jest kosmopolityczn膮 ro艣lin膮 uprawn膮, kt贸rej najwi臋ksze uprawy znajduj膮 si臋 w Europie, wschodniej Azji oraz Indiach, obu Amerykach a tak偶e Australii.

    mleczko pszczele - Mleczko pszczele 鈥 kremowa substancja o barwie bia艂ej lub 偶贸艂tawej stanowi膮ca wydzielin臋 艣linianek m艂odych pszcz贸艂 robotnic (Apis mellifera). Jest po偶ywieniem dla wszystkich m艂odych larw pszcz贸艂 (nie d艂u偶ej ni偶 trzy dni) oraz jedynym po偶ywieniem dla kr贸lowej zar贸wno w stadium larwalnym, jak i doros艂ym. R贸偶nice w sposobie od偶ywiania larw uwa偶ane s膮 za g艂贸wny czynnik odpowiedzialny za r贸偶nice w rozwoju robotnic i kr贸lowej. Larwy kr贸lowej s膮 obficie karmione mleczkiem pszczelim tworzonym przez m艂ode robotnice (w wieku 5鈥14 dni), natomiast larwy robotnic tylko przez pierwsze trzy dni stadium larwalnego; potem dostaj膮 mieszanin臋 py艂ku, nektaru, miodu. Po偶ywienie kr贸lowej w por贸wnaniu z po偶ywieniem robotnic zawiera mniej wody i cztery razy wi臋cej cukr贸w, wi臋cej bia艂ek i odmienne st臋偶enia niekt贸rych soli mineralnych. Odmienna dieta kr贸lowej prowadzi do zmian w ekspresji gen贸w najprawdopodobniej przez mechanizmy epigenetyczne, umo偶liwiaj膮c np. pe艂ny rozw贸j jajnik贸w. Kr贸lowa dzi臋ki takiemu po偶ywieniu mo偶e 偶y膰 nawet do pi臋ciu lat (robotnice zwykle oko艂o 45 dni) i sk艂ada膰 dziennie tyle jaj, ile wa偶y (oko艂o 2000鈥3000).

    pierzga wielokwiatowa - Pszczo艂a miodna (Apis mellifera) 鈥 gatunek owada b艂onkoskrzyd艂ego z rodziny pszczo艂owatych (Apidae). Pszczo艂y miodne zbieraj膮 nektar i py艂ek kwiat贸w, kt贸ry jest ich po偶ywieniem i zapylaj膮 ro艣liny owadopylne (np. drzewa owocowe, rzepak). Ro艣liny, kt贸re dostarczaj膮 pszczo艂om surowca do produkcji miodu s膮 nazywane miododajnymi. Do produkt贸w pszcz贸艂 miodnych nale偶膮: mi贸d, wosk, mleczko pszczele, kit pszczeli i pierzga. Pszczo艂a unosi si臋 w powietrzu dzi臋ki pracy dw贸ch par skrzyde艂 zbudowanych z przezroczystej b艂ony. Na trzeciej parze odn贸偶y znajduj膮 si臋 koszyczki s艂u偶膮ce do przenoszenia py艂ku. Narz膮dy rozrodcze samic uleg艂y modyfikacji, w kt贸rej wyniku powsta艂 narz膮d obronny 鈥 偶膮d艂o. Znajduje si臋 ono na ko艅cu odw艂oka i mo偶e zosta膰 przez zagro偶onego owada wprowadzone do cia艂a innego zwierz臋cia. 呕膮dlenie bezkr臋gowc贸w o mi臋kkim ciele nie przynosi 偶膮dl膮cej pszczole wi臋kszych szk贸d, natomiast u偶膮dlenie wi臋kszego zwierz臋cia (kr臋gowca) ko艅czy si臋 艣mierci膮 pszczo艂y. B艂臋dnie uwa偶a si臋, 偶e kr贸lowe-matki nie posiadaj膮 偶膮d艂a 鈥 u偶ywaj膮 go jednak tylko do walk z innymi matkami (dlatego nie 偶膮dl膮 np. trzymaj膮cych je pszczelarzy). Jad pszczeli mo偶e powodowa膰 obrz臋k, ale jest niebezpieczny tylko dla os贸b uczulonych lub w przypadku wielu u偶膮dle艅 (dla doros艂ego zdrowego cz艂owieka zagro偶enie 偶ycia wyst臋puje przy oko艂o stu u偶膮dleniach).

    glikozydy stewiolowe - Glikozydy stewiolowe (stewiozydy) 鈥 organiczne zwi膮zki chemiczne z grupy glikozyd贸w odpowiedzialne za s艂odki smak li艣ci Stevia rebaudiana, ro艣liny 偶yj膮cej w Ameryce Po艂udniowej, stosowane jako 艣rodek s艂odz膮cy pod nazw膮 handlow膮 stevia i paroma innymi.

    bakterie kwasu mlekowego - Fermentacja mlekowa 鈥 fermentacja w臋glowodan贸w do kwasu mlekowego, odbywaj膮ca si臋 pod wp艂ywem dzia艂ania bakterii fermentacji mlekowej. Fermentacja ta odgrywa kluczowe znaczenie przy produkcji wielu przetwor贸w mlecznych. R贸wnanie sumaryczne w艂a艣ciwej fermentacji mlekowej: C6H12O6 _bakterie mlekowe_蜁 2CH3CHOHCOOH + 22,5 kcal

    ry偶 siewny - Ry偶 siewny (Oryza sativa L.) 鈥 gatunek ry偶u, jednorocznej ro艣liny zbo偶owej z rodziny wiechlinowatych (Poaceae), dawniej nazywanych trawami (Graminae). Pochodzi z Azji Po艂udniowo-Wschodniej. Zajmuje drugie (po kukurydzy) miejsce w 艣wiatowej produkcji zb贸偶. W 2018 roku produkcja wynios艂a 782.000.147 ton, stanowi膮c podstaw臋 wy偶ywienia 1/3 ludno艣ci 艣wiata (g艂贸wnie dla mieszka艅c贸w wschodniej i po艂udniowo-wschodniej cz臋艣ci Azji). 95% 艣wiatowych zbior贸w ry偶u siewnego przeznacza si臋 na pokarm dla ludzi. Znane s膮 bardzo liczne odmiany, kt贸re s膮 dostosowane do przer贸偶nych warunk贸w 艣rodowiskowych. Ro艣lina ta upowszechni艂a si臋 i jest uprawiana w rejonach o silnej g臋sto艣ci zaludnienia, poniewa偶 wymaga pracoch艂onnych zabieg贸w 鈥 sadzenia, nawadniania p贸l, zbior贸w.

    chlorella - Chlorella (Chlorella) 鈥 glon z gromady zielenic. Najpowszechniej wyst臋puj膮cy gatunek to chlorella zwyczajna (Chlorella vulgaris), podczas gdy gatunek typowy to Ch. ellipsoidea Gerneck. Wyst臋puje w ka偶dym wodnym i wilgotnym 艣rodowisku: w wodach s艂odkich i s艂onych, w wilgotnej korze i ziemi (aerofit), a tak偶e we wn臋trzu innych organizm贸w, jako zoochlorella. W艣r贸d polskich glon贸w planktonowych znaleziono nast臋puj膮ce gatunki: Ch. ellipsoidea, Ch. luteoviridis, Ch. minutissima i Ch. oocystoides w wodach 艣r贸dl膮dowych i Ch. vulgaris w Ba艂tyku. Jest to glon jednokom贸rkowy o zielonej barwie i kulistym (ewentualnie elipsoidalnym) kszta艂cie. Nie tworzy kolonii. Zawiera jeden du偶y, kubkowaty chloroplast. Jest organizmem autotroficznym. Zawiera barwnik zwany chlorofilem, kt贸ry umo偶liwia przeprowadzanie fotosyntezy. Chlorella bywa tak偶e heterotroficzna gdy pokarm jest 艂atwo dost臋pny (miksotrofizm). Rozmna偶a si臋 przez podzia艂 kom贸rki na autospory, kt贸re wydostaj膮 si臋 na zewn膮trz po rozerwaniu 艣ciany kom贸rkowej kom贸rki macierzystej. Wed艂ug systemu systematycznego Lewisa i McCourta (2004) opieraj膮cego si臋 na badaniach molekularnych, przedstawicieli gatunk贸w nale偶膮cych do tego rodzaju nale偶y umie艣ci膰 w r贸偶nych rz臋dach, a nawet klasach zielenic, gdy偶 podobie艅stwo morfologiczne jest jedynie wynikiem konwergencji.

    j臋czmie艅 zwyczajny - J臋czmie艅 zwyczajny (Hordeum vulgare L.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny wiechlinowatych. Rozpowszechniona w uprawie ro艣lina zbo偶owa.

    lucerna siewna - Lucerna siewna (Medicago sativa L.) 鈥 gatunek ro艣liny nale偶膮cy do rodziny bobowatych. Rodzimy obszar jego wyst臋powania to Afryka P贸艂nocna (Algieria, Libia, Maroko, Tunezja), znaczna cz臋艣膰 Azji i niemal ca艂a Europa, ale rozprzestrzeni艂 si臋 tak偶e na niekt贸rych innych obszarach Afryki (Egipt, Afryka Po艂udniowa, Azory), w Australii i na Nowej Zelandii, w Finlandii, w Ameryce P贸艂nocnej i Po艂udniowej. Jest uprawiany w licznych rejonach 艣wiata. W Polsce jest uprawiany, cz臋sto dziczej膮cy, kenofit.

    pektyna jab艂kowa - Pektyny (gr. 蟺畏魏蟿蠈蟼 pekt贸s = zwarty, ciekn膮cy) 鈥 mieszanina w臋glowodan贸w wyst臋puj膮ca w 艣cianach kom贸rkowych wielu ro艣lin. Pektyny s膮 generalnie polisacharydami i oligosacharydami o zmiennym sk艂adzie. S膮 to przede wszystkim poliuronidy sk艂adaj膮ce si臋 z po艂膮czonych ze sob膮 wi膮zaniami 伪-1,4-glikozydowymi jednostek kwasu D-galakturonowego, w znacznej cz臋艣ci zestryfikowanych grupami metylowymi. Pektyny dla ludzi, pod wzgl臋dem od偶ywczym, s膮 cia艂ami balastowymi. Pod wzgl臋dem 偶ywieniowym stanowi膮 jedn膮 z frakcji rozpuszczalnego w艂贸kna pokarmowego (b艂onnika). Wiele mikroorganizm贸w jest w stanie rozk艂ada膰 pektyn臋. Po raz pierwszy wspomniane w przepisach z I wieku n.e.Wyr贸偶nia si臋 dwie frakcje pektyn, w zale偶no艣ci od stopnia estryfikacji: wysokometylowane WM (inaczej wysokoestryfikowane WE), w kt贸rych zestryfikowanych jest >50% grup karboksylowych reszt kwasu galakturonowego; niskometylowane NM (inaczej niskoestryfikowane NE), w kt贸rych stopie艅 estryfikacji jest mniejszy od 50%.Wsp贸ln膮 cech膮 pektyn jest zdolno艣膰 do tworzenia 偶eli w kwa艣nych warunkach. Zdolno艣膰 偶elowania zale偶na jest od stopnia zmetylowania pektyn. Pektyny wysokometylowane 偶eluj膮 przy pH 3,0, st臋偶eniu cukru 65% oraz zawarto艣ci pektyn 0,3 鈥 2%. 呕ele pektyn niskometylowanych powstaj膮 przy ni偶szym st臋偶eniu cukru (30-40%) oraz w szerszym zakresie pH (3-6). Jednak niezb臋dnym czynnikiem utworzenia tr贸jwymiarowej siatki 偶elu jest obecno艣膰 jon贸w wapnia, w st臋偶eniu 0,01 鈥 0,1%. Zawarto艣膰 pektyn wynosi wtedy 1,5 鈥 3,0%. Z tego wzgl臋du s膮 one wykorzystywane w przemy艣le spo偶ywczym jako 艣rodek zag臋szczaj膮cy. Pektyny mi臋dzy innymi odpowiedzialne s膮 za zestalanie si臋 d偶em贸w i powide艂. Pektyny sk艂adaj膮 si臋 z trzech g艂贸wnych rodzaj贸w w臋glowodan贸w: homogalakturonan 鈥 polisacharyd zbudowany z mer贸w kwasu galakturonowego ramnogalakturonan I 鈥 polisacharyd z艂o偶ony z dimer贸w (ramnoza + kwas galakturonowy) ramnogalakturonan II 鈥 rozga艂臋ziony polisacharyd.Zawarto艣膰 pektyny w r贸偶nych ro艣linach: jab艂ko 鈥 1-1,5% morela zwyczajna 鈥 1% czere艣nia 鈥 0,4% pomara艅cza 鈥 0,5-3,5% marchew 鈥 1,4% sk贸rki owoc贸w cytrusowych 鈥 30% wyt艂oki jab艂kowe - 8-15%

    spirulina - Spirulina Turpin ex Gomont, 1893 鈥 rodzaj sinic z rz臋du trz臋sid艂owc贸w, Spirulina Pompeckj 1912 鈥 podrz膮d dziesi臋ciornic z rz臋du Spirulida, spirulina 鈥 suplement diety stosowany w dietetyce oraz jako dodatek paszowy w akwarystyce.

    lecytyna s艂onecznikowa - Zak艂ady T艂uszczowe 鈥濳ruszwica鈥 S.A. 鈥 przedsi臋biorstwo przemys艂u spo偶ywczego, zlokalizowane w Kruszwicy, w wojew贸dztwie kujawsko-pomorskim. Jest najwi臋kszym w Polsce i jednym z najwi臋kszych w Europie 艢rodkowej przetw贸rc膮 nasion oleistych i producentem t艂uszcz贸w ro艣linnych. Specjalizuje si臋 w produkcji olej贸w butelkowanych, margaryn oraz t艂uszcz贸w dla potrzeb spo偶ywczych i przemys艂owych, m.in. biopaliw. Jest cz臋艣ci膮 Grupy Bunge.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋