suplementy diety bez tajemnic

Ovudex

Ovudex to suplement diety w formie kapsu艂ki. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: Kwas foliowy, Melatonina, kwas alfa liponowy, Witamina E, Ekstrakt z aronii, Ekstrakt z winogron, Koenzym Q10, Inozytol. Produkt ten zg艂oszono do rejestracji w 2019 roku. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Ovudex zosta艂 wyprodukowany przez GLOBAL PHARMA CM Sp. z o.o, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma GLOBAL PHARMA CM SP. Z O.O..

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Kwas foliowy, Melatonina, kwas alfa liponowy, Witamina E, Ekstrakt z aronii, Ekstrakt z winogron, Koenzym Q10, Inozytol
    Forma: kapsu艂ki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: GLOBAL PHARMA CM Sp. z o.o
    Rejestruj膮cy: GLOBAL PHARMA CM SP. Z O.O.
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    kwas foliowy - Kwas foliowy (folacyna, witamina B9) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy witamin B. Jego nazwa pochodzi od 艂aci艅skiego s艂owa folium, oznaczaj膮cego 鈥瀕i艣膰鈥. W organizmie cz艂owieka jest syntezowany przez bakterie jelitowe, a jego biologicznie aktywn膮 form膮 jest kwas lewomefoliowy (5-MTHF).

    melatonina - Melatonina 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, pochodna tryptofanu. U zwierz膮t jest hormonem syntetyzowanym g艂贸wnie w szyszynce. Koordynuje prac臋 nadrz臋dnego zegara biologicznego u ssak贸w, reguluj膮cego rytmy dobowe, mi臋dzy innymi snu i czuwania. Biosynteza melatoniny zachodzi w pinealocytach. Produktem wyj艣ciowym jest tryptofan, kt贸ry dzi臋ki dzia艂aniu hydroksylazy ulega przekszta艂ceniu w 5-hydroksytryptofan, kt贸ry pod wp艂ywem dekarboksylazy 5-hydroksytryptofanowej przekszta艂ca si臋 w 5-hydroksytryptamin臋 (serotonin臋). Dalsza synteza polega na N-acetylacji pod wp艂ywem N-acetylotransferazy serotoninowej (jej aktywno艣膰 podlega wahaniom dobowym) z powstaniem N-acetyloserotoniny, kt贸ra ulega O-metylacji z udzia艂em 5-hydroksyindolo-O-metylotransferazy z wytworzeniem 5-metoksy-N-acetylotryptaminy, czyli melatoniny. Jest katabolizowana do kynuramin. Jako przyk艂ad jednej z najlepiej poznanych kynuramin Jaworek i in. podaj膮 N1-acetylo-N1-formylo-5-metoksykynuramin臋 (AFMK). Zwi膮zki te, podobnie jak i tryptofan, przypominaj膮 w艂a艣ciwo艣ciami melatonin臋. Wytwarzanie melatoniny pozostaje pod hamuj膮cym wp艂ywem 艣wiat艂a. Ekspozycja organizmu w porze snu na o艣wietlenie powoduje znaczne zmniejszenie syntezy i uwalniania melatoniny. Impulsy nerwowe przekazywane s膮 drog膮 nerwow膮 rozpoczynaj膮c膮 si臋 w neuronach siatk贸wki i ko艅cz膮c膮 w przestrzeniach oko艂onaczyniowych w pobli偶u cia艂a pinealocyt贸w. Obecno艣膰 receptor贸w melatoniny opisano ju偶 u p艂od贸w. Niemowl臋ta do 12 tygodnia nie maj膮 艣ci艣le okre艣lonego rytmu dobowego (ich organizm prawie wcale nie produkuje melatoniny, dziecko 艣pi kiedy jest najedzone), dopiero oko艂o 20 tygodnia pojawia si臋 wyra藕ny zarys tego cyklu. Wraz ze starzeniem si臋 organizmu dochodzi do zwapnienia szyszynki, zmniejsza to ilo艣膰 zsyntezowanej melatoniny (dlatego osoby w wieku 80 i wi臋cej lat maj膮 problemy ze snem, cz臋sto sypiaj膮 w dzie艅 i budz膮 si臋 wcze艣nie rano). Obecnie sprzedawana jest w postaci tabletek bez recepty jako lek (ATC N05CM17) u艂atwiaj膮cy zasypianie w zaburzeniach rytmu dobowego u pacjent贸w niewidomych oraz w zaburzeniach snu zwi膮zanych ze zmian膮 stref czasowych (zesp贸艂 nag艂ej zmiany strefy czasowej). Jest szybko przetwarzana w dwa metabolity: 6-hydroksymelatonin臋 i 6-sulfotoksymelatonin臋. Melatonina ma tak偶e dzia艂anie antygonadotropowe. Zniszczenie szyszynki powoduje przedwczesne pokwitanie u dzieci. Opr贸cz szyszynki melatonina jest tak偶e syntetyzowana przez siatk贸wk臋 i kom贸rki enterochromatofilne przewodu pokarmowego. W uk艂adzie pokarmowym odpowiada za spowalnianie proces贸w trawiennych, cho膰 pobudza wydzielanie enzym贸w przez trzustk臋. Poza regulowaniem rytm贸w dobowych melatonina ma r贸wnie偶 korzystny wp艂yw na uk艂ad odporno艣ciowy. Jest te偶 silnym przeciwutleniaczem. Przy nowotworach trzustki, podanie melatoniny lub AFMK wywo艂uje w kom贸rkach nowotworowych apoptoz臋.

    kwas alfa liponowy - Terapia zaburze艅 ze spektrum autyzmu (ang. autism spectrum disorders, ASD) ma charakter kompleksowy i interdyscyplinarny. Interwencje powinny celowa膰 w ograniczenie osiowych objaw贸w autyzmu, zwi膮zanych z deficytami w spo艂ecznymi i w komunikacji, a tak偶e, pojawiaj膮cych si臋 czasem, zachowa艅 trudnych. Istotna jest te偶 diagnoza i terapia ewentualnych zaburze艅 wsp贸艂wyst臋puj膮cych (np. l臋kowych, ADHD, epilepsji). U dzieci zalecane oddzia艂ywania opieraj膮 si臋 na zasadach terapii behawioralnej, uwzgl臋dniaj膮 r贸wnie偶 ustalenia psychologii rozwojowej, k艂ad膮 nacisk na dostarczanie interwencji w naturalnych warunkach i rozw贸j umiej臋tno艣ci zwi膮zanych z interakcjami spo艂ecznymi. Podej艣cia te s膮 zalecane ze wzgl臋du na najwi臋ksz膮 ilo艣膰 bada艅 im po艣wi臋conych, cho膰 nie jest jasne, czy s膮 bardziej efektywne ni偶 inne interwencje o podobnej intensywno艣ci. W wypadku ma艂ych dzieci wskazany jest udzia艂 rodzic贸w w terapii; u starszych 鈥 po艣redniczy膰 mog膮 r贸wie艣nicy. M艂odzie偶y i doros艂ym dedykowane s膮, przede wszystkim, zaj臋cia (najlepiej) grupowe, ucz膮ce umiej臋tno艣ci spo艂ecznych, akademickich, zawodowych lub 偶yciowych oraz terapia behawioralna w przypadku zachowa艅 niepo偶膮danych. Farmakoterapia stosowana jest jedynie przy zaburzeniach wsp贸艂wyst臋puj膮cych i utrzymuj膮cych si臋 zachowaniach trudnych. Stan wiedzy na temat autyzmu ci膮gle si臋 poszerza i w zwi膮zku z tym opracowuje si臋 nowe interwencje 鈥 jednak偶e dowody naukowe na efektywno艣膰 wi臋kszo艣ci z nich s膮 ograniczone. Du偶ym problemem jest promowanie i popularno艣膰 metod, kt贸rych skuteczno艣膰 nie zosta艂a potwierdzona w wiarygodny spos贸b. Czerpi膮 one (czasem w lu藕ny spos贸b) z r贸偶nych dziedzin naukowych; nale偶膮 do nich: interwencje psychoterapeutyczne, z terapii zaj臋ciowej, biomedyczne i dietetyczne, a czasem 鈥 opieraj膮ce si臋 na pseudonauce.

    witamina e - Witamina E 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, w sk艂ad kt贸rej wchodz膮 tokoferole i tokotrienole, pe艂ni膮cych w organizmie funkcj臋 niezb臋dnego sk艂adnika pokarmowego, rozpuszczalnej w t艂uszczach witaminy. Ich wsp贸ln膮 cech膮 jest dwupier艣cieniowy szkielet 6-chromanolu oraz 艂a艅cuch boczny zbudowany z 3 jednostek izoprenowych. Stosowana jako dodatek do 偶ywno艣ci o numerze E306 (ponadto syntetyczne tokoferole nosz膮 numery E307-309). Witamina E wyst臋puje w postaci o艣miu kongener贸w: czterech tokoferoli o nasyconym 艂a艅cuchu bocznym i czterech analogicznych tokotrienoli posiadaj膮cych w 艂a艅cuchu bocznym 3 wi膮zania podw贸jne. W obu grupach wyr贸偶nia si臋 4 formy: 伪, 尾, 纬 i 未, r贸偶ni膮ce si臋 liczb膮 podstawnik贸w metylowych przy pier艣cieniu fenylowym. Ka偶da z 8 form witaminy E wykazuje nieco inn膮 aktywno艣膰 biologiczn膮. W organizmie cz艂owieka najistotniejsz膮 rol臋 pe艂ni 伪-tokoferol. Do naturalnych 藕r贸de艂 witaminy E nale偶膮: nasiona s艂onecznika, migda艂y, orzechy laskowe, orzeszki ziemne, oleje (s艂onecznikowy, szafranowy), pomidory, botwina, suszone morele, szpinak.

    ekstrakt z aronii - Ba偶yna czarna (Empetrum nigrum L.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny ba偶ynowatych. Jego uj臋cie taksonomiczne jest bardzo problematyczne 鈥 obok formy typowej (diploidalnej z jednop艂ciowymi kwiatami) wyr贸偶niane s膮 liczne i w r贸偶ny spos贸b odmienne taksony w randze osobnych gatunk贸w lub w艂膮czanych tu podgatunk贸w lub odmian. W szerokim uj臋ciu jest to ro艣lina o rozleg艂ym zasi臋gu obejmuj膮cym obszary o klimacie arktycznym i umiarkowanym w Azji, Europie i Ameryce P贸艂nocnej. W Polsce podlega ochronie gatunkowej i wyst臋puje g艂贸wnie w p贸艂nocnej cz臋艣ci kraju 鈥 nad morzem, g艂贸wnie w borze ba偶ynowym i na torfowiskach, poza tym w Sudetach i Karpatach. Ba偶yna bywa wykorzystywana jako ro艣lina jadalna, lecznicza i okrywowa.

    ekstrakt z winogron - Metaxa (gr. 渭蔚蟿伪尉维) 鈥 grecki nap贸j alkoholowy opracowany przez kupca Spirosa Metaksasa w 1888 roku. Metaxa jest odmian膮 destylatu z domieszk膮 wina muskatowego. Pochodzi z wysp Samos i Lemnos. Wzbogaca si臋 j膮 ekstraktem z zi贸艂, w艣r贸d kt贸rych znale藕膰 mo偶na m.in. any偶. Jednym ze sk艂adnik贸w s膮 te偶 p艂atki r贸偶. Sw贸j aromat zawdzi臋cza le偶akowaniu w wiekowych, d臋bowych beczkach przez co najmniej 3 lata. Do Stan贸w Zjednoczonych nap贸j trafi艂 w 1900 roku. Dzi艣 jest popularny w wielu krajach. Metaxa produkowana z czerwonych winogron gatunku Savatiano, Sultanina i Black Corinth, poddawana jest dwukrotnej destylacji i rozlewana do d臋bowych kadzi. 60% trunek le偶akuje od 3 do 15 lat. P贸藕niej dodaje si臋 do niego sezonowane muskatowe wina z wysp Samos i Lemnos, a na koniec doprawia si臋 sekretnym zestawem zi贸艂. Dodaje si臋 te偶 macerat z p艂atk贸w r贸偶. P贸藕niej trunek rozlewany jest do wykonanych r臋cznie d臋bowych beczek i rozpoczyna proces le偶akowania w temperaturze 6 掳C, kt贸ry trwa co najmniej 6 miesi臋cy. Na koniec metaxa jest butelkowana. Metaxa oznaczona 3, 5, 7 i 12 gwiazdkami oznacza liczb臋 lat le偶akowania destylat贸w winnych. Trunek le偶akowany przez 30 lat nosi nazw臋 Metaxa Private Reserve. W艣r贸d specjalnych gatunk贸w wyr贸偶niaj膮 si臋: Metaxa Centenary, Metaxa Rhodes, Metaxa Golden Reserve, Metaxa Grand Olympian Reserve, Metaxa Golden Age i Metaxa AEN. God艂em wytw贸rni metaxy jest wojownik spod Salaminy. Wytw贸rnia znajduje si臋 w Pireusie przy ulicy Goiunari 21-23.

    koenzym q10 - Ubichinon, koenzym Q10 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy chinon贸w, wyst臋puj膮cy w mitochondriach kom贸rek ro艣linnych i zwierz臋cych. Jest odpowiedzialny za przenoszenie elektron贸w w 艂a艅cuchu oddechowym. Po przy艂膮czeniu elektron贸w swobodnie porusza si臋 w wewn臋trznej b艂onie mitochondrialnej umo偶liwiaj膮c transport elektron贸w mi臋dzy kompleksami bia艂ek 艂a艅cucha oddechowego, kt贸re wbudowane s膮 w wewn臋trzn膮 b艂on臋 mitochondrialn膮. Przenosi elektrony mi臋dzy dehydrogenaz膮 NADH (kompleks I), wzgl臋dnie reduktaz膮 bursztynian-koenzym-Q (kompleks II) na kompleks cytochrom贸w bc1, jest wi臋c miejscem zej艣cia si臋 dr贸g elektron贸w pochodz膮cych z NADH oraz FADH2. Ubichinon stosowany jest jako kosmetyk i suplement diety.

    inozytol - Inozytol (cykloheksanoheksaol; 艂ac. myo-Inositolum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy cukroli, cykliczny sze艣ciow臋glowy alkohol polihydroksylowy zawieraj膮cy sze艣膰 grup hydroksylowych. Bywa okre艣lany jako 鈥瀢itamina B8鈥, nie jest jednak witamin膮, gdy偶 mo偶e by膰 syntetyzowany przez organizm. Wszystkie izomery maj膮 s艂odkawy smak. Zale偶nie od po艂o偶enia grup hydroksylowych istnieje teoretycznie dziewi臋膰 stereoizomer贸w inozytolu, przy czym istnieje para enancjomer贸w (chiro-inozytol). W myo-inozytolu (cykloheksan-cis-1,2,3,5-trans-4,6-heksaolu) grupy hydroksylowe przy w臋glach 1, 2, 3 i 5 znajduj膮 si臋 po tej samej stronie pier艣cienia, a grupy hydroksylowe przy w臋glach C4 i C6 po przeciwnej stronie. Ta forma spotykana jest najcz臋艣ciej w przyrodzie i wyst臋puje w wielu ro艣linach i zwierz臋tach. Nazwy zwyczajowe pozosta艂ych izomer贸w to: scyllo-, D-chiro-, L-chiro-, muko-, neo-, allo-, epi- i cis-inozytol. W naturze wyst臋puj膮 one jednak bardzo rzadko.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋