suplementy diety bez tajemnic

Optymalizator Energii Mitochondrialnej z PQQ

Suplement diety Optymalizator Energii Mitochondrialnej z PQQ (kapsu艂ki) sk艂adaj膮cy si臋 z: krzemian wapnia, wosk pszczeli, wosk candelilla, dwutlenek krzemu, kwasy t艂uszczowe (kwas stearynowy), celuloza mikrokrystaliczna, celuloza ro艣linna, ekstrakt z owoc贸w pomara艅czy, Pirolochinolinochinonu s贸l dwusodowa, Kwas R – liponowy, Benfotiamina, L-tauryna, Karnozyna, S贸d, Witamina B6. Zarejestrowano go w 2018 roku. Jego stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Optymalizator Energii Mitochondrialnej z PQQ zosta艂 wyprodukowany przez suplementu diety, oraz zg艂oszony do rejestracji przez LifeExtensionIE LIMITED.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: krzemian wapnia, wosk pszczeli, wosk candelilla, dwutlenek krzemu, kwasy t艂uszczowe (kwas stearynowy), celuloza mikrokrystaliczna, celuloza ro艣linna, ekstrakt z owoc贸w pomara艅czy, Pirolochinolinochinonu s贸l dwusodowa, Kwas R - liponowy, Benfotiamina, L-tauryna, Karnozyna, S贸d, Witamina B6
    Forma: kapsu艂ki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2018
    Producent: Quality Supplements and Vitamins, Inc.
    Rejestruj膮cy: LifeExtensionIE LIMITED
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    wosk pszczeli - Wosk pszczeli (wosk 偶贸艂ty, 艂ac. Cera flava) 鈥 wydzielina gruczo艂贸w woskowych pszcz贸艂 s艂u偶膮ca im do budowania plastr贸w w ulu. Gruczo艂y woskowe pszcz贸艂 znajduj膮 si臋 na spodniej cz臋艣ci odw艂oka pszczo艂y robotnicy. Produkcja wosku zale偶y od jej wieku. Najwi臋ksza jest w trzecim tygodniu 偶ycia pszczo艂y. W temperaturze pokojowej jest cia艂em sta艂ym. Topi si臋 przy 62-72 掳C (w zale偶no艣ci od sk艂adu). Jego ci臋偶ar w艂a艣ciwy wynosi 0,954-0.969 g /cm鲁. Wydzielony na powierzchni odw艂oka pszczo艂y ma barw臋 bia艂aw膮 i jest nieco przezroczysty. Ciemniejsze zabarwienie wosku plastra spowodowane jest domieszk膮 kitu pszczelego oraz zanieczyszczeniami. W miar臋 up艂ywu czasu wosk w plastrze zmienia barw臋 na ciemno偶贸艂t膮 a nawet ciemnobr膮zow膮. W przemy艣le spo偶ywczym posiada oznaczenie E-901. Syntetyczny wosk pszczeli jest wysoce rafinowanym produktem ropy naftowej.

    dwutlenek krzemu - Ditlenek krzemu, krzemionka (nazwa Stocka: tlenek krzemu(IV)), SiO2 鈥 nieorganiczny zwi膮zek chemiczny z grupy tlenk贸w, w kt贸rym krzem wyst臋puje na IV stopniu utlenienia. Zwykle jest krystalicznym cia艂em sta艂ym o du偶ej twardo艣ci. Wyst臋puje powszechnie na Ziemi jako minera艂 kwarc 鈥 sk艂adnik r贸偶nego rodzaju ska艂, piasku i wielu minera艂贸w. Tworzy kamienie p贸艂szlachetne.

    kwasy t艂uszczowe kwas stearynowy - Kwasy t艂uszczowe 鈥 kwasy monokarboksylowe o wzorze og贸lnym R-COOH (R oznacza 艂a艅cuch w臋glowodorowy, a COOH jest grup膮 karboksylow膮 znajduj膮c膮 si臋 na ko艅cu tego 艂a艅cucha). Poj臋cie kwas贸w t艂uszczowych bywa rozszerzane na wszystkie alifatyczne niecykliczne kwasy karboksylowe. Kwasy t艂uszczowe wyst臋puj膮ce naturalnie wchodz膮 w sk艂ad t艂uszcz贸w lub wyst臋puj膮 w postaci 鈥瀢olnej鈥 (tzn. wolne kwasy t艂uszczowe, FFA, z ang. free fatty acids). Po艂膮czenie 3 cz膮steczek kwas贸w t艂uszczowych z cz膮steczk膮 glicerolu tworzy triglicerydy. 艁a艅cuch w臋glowodorowy naturalnych kwas贸w t艂uszczowych jest zazwyczaj prosty (nierozga艂臋ziony) i mo偶e zawiera膰 kilka wi膮za艅 podw贸jnych (o konfiguracji Z). Dla kwas贸w zawieraj膮cych 10 lub wi臋cej atom贸w w臋gla stosuje si臋 okre艣lenie wy偶sze kwasy t艂uszczowe. Naturalne kwasy t艂uszczowe zbudowane s膮 z parzystej liczby atom贸w w臋gla, a ich liczba wynosi najcz臋艣ciej 12鈥20. Od ni偶szych kwas贸w karboksylowych r贸偶ni膮 si臋 g艂贸wnie tym, 偶e z powodu przewagi cz臋艣ci hydrofobowej nad hydrofilow膮 s膮 nierozpuszczalne w wodzie i maj膮 neutralne pH. Kwasy t艂uszczowe cz臋sto oznacza si臋 w notacji n:m, gdzie n to liczba atom贸w w臋gla w cz膮steczce (wliczaj膮c w to atom zawarty w grupie karboksylowej), za艣 m to liczba wi膮za艅 podw贸jnych mi臋dzy nimi. W przyrodzie wyst臋puj膮 w postaci estr贸w z gliceryn膮, czyli t艂uszcz贸w, z kt贸rych otrzymuje si臋 je przez hydroliz臋. Nasycone kwasy t艂uszczowe mo偶na tak偶e uzyska膰 przez katalityczne uwodornienie odpowiednich kwas贸w nienasyconych. Kwasy t艂uszczowe wykorzystywane s膮 do produkcji myd艂a, farb olejnych, lek贸w i kosmetyk贸w. Poza tym wykorzystuje si臋 je w przemy艣le spo偶ywczym (mas艂o, oleje, smalec, margaryna), oraz jako paliwa (stearyna w 艣wiecy) tak偶e w postaci t艂uszcz贸w (lampki olejowe). Kwasy t艂uszczowe pe艂ni膮 istotn膮 rol臋 biologiczn膮, g艂贸wnie jako materia艂 energetyczny i zapasowy. W wyniku procesu 尾-oksydacji Knoopa s膮 rozk艂adane do reszt acetylowych zwi膮zanych tioestrowo z koenzymem A. Powsta艂y acetylokoenzym A ulega w cyklu Krebsa rozk艂adowi z utlenieniem do CO2 i wydzieleniem atom贸w wodoru, kt贸re s膮 nast臋pnie utleniane do wody w 艂a艅cuchu oddechowym. Kwasy t艂uszczowe s膮 wa偶nym zapasowym materia艂em energetycznym, przechowywanym w postaci tr贸jgliceryd贸w w tkance t艂uszczowej. W wyniku utleniania kwas贸w t艂uszczowych powstaje energia potrzebna do proces贸w 偶yciowych. Mog膮 by膰 syntezowane w procesie liponeogenezy. W zale偶no艣ci od obecno艣ci i liczby wi膮za艅 nienasyconych kwasy t艂uszczowe dziel膮 si臋 na nasycone i nienasycone (jedno- i wielonienasycone).

    celuloza mikrokrystaliczna - Celuloza mikrokrystaliczna (E 460 I) 鈥 substancja wype艂niaj膮ca, stosowana w gastronomii.

    celuloza ro艣linna - Kom贸rka ro艣linna 鈥 podstawowa jednostka strukturalna i funkcjonalna buduj膮ca organizm ro艣liny, maj膮ca zdolno艣膰 wymiany materii z otoczeniem i jej przetwarzania. Pod wzgl臋dem kszta艂tu kom贸rki ro艣linne mo偶na podzieli膰 na: r贸wnowymiarowe 鈥 o kszta艂cie kuli (parenchymatyczne), silnie wyd艂u偶one w jednym kierunku (prozenchymatyczne).Kszta艂t kom贸rki zale偶y od funkcji jak膮 pe艂ni i od rodzaju tkanki, kt贸rej jest elementem.

    ekstrakt z owoc贸w pomara艅czy - Gatunki piw 鈥 ze wzgl臋du na odmienne sk艂adniki, profil aromatyczno-smakowy, technologi臋 produkcji czy wygl膮d, piwa r贸偶ni膮 si臋 mi臋dzy sob膮 tworz膮c poszczeg贸lne gatunki, style lub odmiany. W ca艂ej historii piwa licz膮cej sobie ponad 6 tys. lat r贸偶nicowano piwo wed艂ug jego barwy, smaku, zawarto艣ci alkoholu czy u偶ytych surowc贸w. Jednak偶e do XIX wieku technologia warzenia piwa nie zmienia艂a si臋 wiele. Dopiero rozw贸j nauki i techniki doprowadzi艂y do znacznego rozwoju receptur i metod warzenia piwa, kt贸re coraz bardziej zacz臋艂y si臋 r贸偶ni膰. Z czasem pa艅stwa (np. Belgia), regiony (np. Bawaria), miasta (np. Pilzno) lub miejsca (np. klasztory) wykreowa艂y charakterystyczny styl b膮d藕 gatunek piwa, 艂膮czony z miejscem jego pochodzenia. Zacz臋艂y mno偶y膰 si臋 receptury, na艣ladowcy i modyfikacje doprowadzaj膮c do powstawania nowych gatunk贸w czy styl贸w. Nowoczesne podej艣cie do typologii zaproponowa艂 pisarz i krytyk piwny Michael Jackson, kt贸ry w swojej ksi膮偶ce The World Guide to Beer z 1977 r. dokona艂 pr贸by opisu i klasyfikacji piw z ca艂ego 艣wiata. Jego prac臋 kontynuowa艂 Fred Eckhardt, kt贸ry w 1989 r. opublikowa艂 ksi膮偶k臋 Essentials of Beer Style. Obecnie ze wzgl臋du na rodzaj u偶ytych dro偶d偶y, a co za tym idzie inn膮 technologi臋 produkcji, piwa dziel膮 si臋 na dwie du偶e rodziny: Ale (czyt.: ejl); g贸rnej fermentacji Lager; dolnej fermentacjiDo piw typu ale nale偶膮 r贸wnie偶 belgijskie piwa fermentacji spontanicznej korzystaj膮ce z tzw. dzikich dro偶d偶y. W ramach obu grup wyr贸偶nia si臋 poszczeg贸lne gatunki, style i odmiany charakteryzuj膮ce si臋 r贸偶nymi elementami. O przynale偶no艣ci piwa do danego gatunku decyduje kilka czynnik贸w: rodzaj fermentacji 鈥 wyr贸偶niamy fermentacj臋 g贸rn膮 i doln膮. Rodzaj fermentacji zale偶ny jest od u偶ytych dro偶d偶y piwowarskich, kt贸re dziel膮 si臋 na dro偶d偶e g贸rnej i dolnej fermentacji. Dro偶d偶e fermentacji dolnej fermentuj膮 w ni偶szych temperaturach, osadzaj膮 si臋 na dnie fermentora, w wi臋kszym stopniu wp艂ywaj膮 na wydzielanie si臋 dwutlenku w臋gla, powoduj膮 tym samym, 偶e piwo jest bardziej orze藕wiaj膮ce, ma czystszy i pe艂niejszy smak. Po fermentacji piwo le偶akuje w niskich temperaturach, dojrzewa d艂u偶ej oraz posiada wi臋ksz膮 trwa艂o艣膰. Dro偶d偶e g贸rnej fermentacji natomiast fermentuj膮 w wy偶szych temperaturach, zbieraj膮 si臋 na powierzchni brzeczki i wydzielaj膮 wi臋ksz膮 ilo艣膰 produkt贸w ubocznych, alkoholi i estr贸w owocowych, co wp艂ywa na wi臋ksze bogactwo aromatyczno-smakowe. aromat 鈥 ka偶dy gatunek piwa ma sw贸j charakterystyczny profil aromatyczno-smakowy. Na zapach w piwie wp艂yw maj膮 niemal wszystkie sk艂adniki i surowce u偶yte do jego produkcji (poszczeg贸lne rodzaje s艂od贸w, dro偶d偶e, chmiel, woda i inne) oraz technologia produkcji (np. rodzaj zacierania, fermentacji, spos贸b i d艂ugo艣膰 le偶akowania). smak 鈥 podobnie jak w przypadku aromatu r贸wnie偶 smak charakterystyczny dla poszczeg贸lnych gatunk贸w piwa zale偶ny jest zar贸wno od u偶ytych surowc贸w jak i technologii produkcji. woda 鈥 jest to g艂贸wny sk艂adnik piwa, jej sk艂ad chemiczny i odczyn ph maj膮 fundamentalny wp艂yw na smak i po艣redni wp艂yw na kolor i poziom goryczki w gotowym piwie. Przyk艂adowo piwa jasne, lekkie i orze藕wiaj膮ce takie jak Pilzner s膮 warzone na mi臋kkiej wodzie, natomiast piwa ciemne (np. Stout, Porter) na wodzie twardszej, bardziej zmineralizowanej. s艂贸d 鈥 jest to podstawowy sk艂adnik piwa maj膮cy ogromny wp艂yw na profil aromatyczno-smakowy danego gatunku. U偶ycie danego rodzaju s艂odu lub s艂od贸w (j臋czmienne, pszeniczne, 偶ytnie, palone, w臋dzone, karmelowe) w odpowiedniej ilo艣ci decyduje w znacznym stopniu o charakterze piwa. Na charakter piwa wp艂ywa r贸wnie偶 sam proces produkcji s艂odu (s艂odowanie), nast臋pnie jego zacieranie, czas trwania oraz temperatura w jakiej zacieranie si臋 odbywa. W zale偶no艣ci od odmiany piwa mo偶na u偶y膰 jednego lub kilku rodzaj贸w s艂od贸w. chmiel 鈥 u偶ywany jest do piwa g艂贸wnie jako przyprawa. Ilo艣膰 i rodzaj u偶ytego chmielu jest cz臋艣ci膮 harmonii smakowej danego gatunku piwa. Silnie chmielone piwo zawiera mocne, aromatyczne, zio艂owo-goryczkowe tony, natomiast mniejsza ilo艣膰 chmielu mo偶e bardziej uwypukla膰 walory s艂odu np. jego s艂odycz. ekstrakt brzeczki nastawnej 鈥 czyli wodny wyci膮g ze s艂od贸w (g艂贸wnie cukry), kt贸ry po dodaniu dro偶d偶y poddawany jest fermentacji. W przypadku typologii piw podstawow膮 informacj膮 jest ilo艣膰 ekstraktu, z jakiej powsta艂o piwo. U偶ycie danej ilo艣ci ekstraktu wp艂ywa na tre艣ciwo艣膰 piwa (lekkie, ci臋偶kie), si艂臋 profilu aromatyczno-smakowego, barw臋 piwa oraz zawarto艣膰 alkoholu. Ekstrakt w gotowym produkcie podawany jest w procentach wagowych (% e.w.), stopniach Ballinga (掳Blg) lub stopniach Plato (掳P). Wszystkie trzy warto艣ci s膮 niemal identyczne. zawarto艣膰 alkoholu 鈥 wyra偶ana jest w procentach obj臋to艣ci. Odpowiednia ilo艣膰 alkoholu stanowi r贸wnie偶 o charakterze danego piwa i jego przynale偶no艣ci gatunkowej. Mniejsza zawarto艣膰 alkoholu powoduje, 偶e piwa s膮 l偶ejsze, bardziej rze艣kie i lepiej gasz膮 pragnienie, maj膮 wy偶sz膮 pijalno艣膰 (sesyjno艣膰). Mocniejsze piwa natomiast s膮 bardziej rozgrzewaj膮ce, likierowe i ci臋偶sze. Wyr贸偶nia si臋 piwa bezalkoholowe, lekkie, pe艂ne, mocne i bardzo mocne. Moc piwa nie jest miar膮 jego jako艣ci. Zawarto艣膰 alkoholu zwi膮zana jest z procesem fermentacji. Im g艂臋biej przeprowadzona jest fermentacja, tym uzyskuje si臋 wi臋ksz膮 zawarto艣膰 alkoholu. goryczka 鈥 osi膮gana jest w piwie g艂贸wnie dzi臋ki chmielowi i u偶ytej wodzie. Mog膮 ja r贸wnie偶 podnie艣膰 specjalne s艂ody (palone). Si艂a goryczki, jej jako艣膰, intensywno艣膰 i harmonia z innymi sk艂adnikami jest jednym z element贸w wyr贸偶niaj膮cych dane gatunki. Przyk艂adowo pilznery maj膮 wy偶sz膮 zawarto艣膰 goryczki od lager贸w, kt贸re z kolei charakteryzuj膮 si臋 dominacj膮 smak贸w s艂odowych (s艂odycz, chlebowo艣膰, zbo偶owo艣膰). Poziom goryczki w piwie mierzony jest w stopniach IBU (International Bittering Units) opracowanych przez European Brewery Convention. barwa 鈥 ze wzgl臋du na barw臋 wyr贸偶niamy piwa jasne i ciemne ze wszelkimi ich tonacjami np. s艂omkowo-偶贸艂te, ciemno-bursztynowe itp. Na barw臋 piwa wp艂ywa przede wszystkim rodzaj u偶ytych s艂od贸w (jasne pilzne艅skie, ciemne palone, barwi膮ce i.in.) oraz dodatki nies艂odowane np. kukurydza, ry偶. Kolor piwa podaje si臋 w jednostkach EBC. piana 鈥 jest jednym z dodatkowych element贸w 艣wiadcz膮cych o jako艣ci piwa. W zale偶no艣ci od gatunku poszczeg贸lne piwa mo偶e cechowa膰 piana bardziej lub mniej obfita, g臋sta i trwa艂a. nasycenie 鈥 powstaje w wyniku fermentacji brzeczki. Docelowe nasycenie w butelkach i kegach osi膮gane jest sztucznie przez dodanie dwutlenku w臋gla, b膮d藕 naturalnie poprzez refermentacj臋 w docelowym naczyniu. Piwa mog膮 mie膰 wysokie, 艣rednie lub niskie nasycenie dwutlenkiem w臋gla zale偶ne od danego gatunku piwa. sk艂adniki dodatkowe 鈥 r贸wnie偶 wp艂ywaj膮 na charakter poszczeg贸lnego gatunku piwa. Dodatek surowc贸w nies艂odowanych, miodu, r贸偶nych owoc贸w, przypraw czy warzyw wp艂ywa znacz膮co na profil aromatyczno-smakowy piwa.

    kwas r - Kwas mlekowy, kwas 2-hydroksypropanowy (艂ac. acidum lacticum), E270 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy hydroksykwas贸w, obecny w skwa艣nia艂ym mleku (sk膮d pochodzi jego nazwa) oraz powstaj膮cy w mi臋艣niach w trakcie intensywnego wysi艂ku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowego oddychania zwanego fermentacj膮 mleczanow膮. Sole tego kwasu to mleczany. Ze wzgl臋du na to, 偶e atom w臋gla, do kt贸rego przy艂膮cza si臋 grupa hydroksylowa, jest asymetryczny, kwas mlekowy wykazuje chiralno艣膰 i ma dwa enancjomery: L(+) (o konfiguracji absolutnej S): kwas (S)-2-hydroksypropanowy D(鈥) (o konfiguracji absolutnej R): kwas (R)-2-hydroksypropanowyW organizmie ludzkim wyst臋puje wy艂膮cznie forma L(+).

    liponowy - Kwas liponowy 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy kwas贸w karboksylowych. Jest to o艣miow臋glowy, nasycony kwas t艂uszczowy, w kt贸rym atomy w臋gla 6, 7 i 8 wraz z dwoma atomami siarki tworz膮 pier艣cie艅 ditiolowy. Po redukcji pier艣cienia powstaje kwas dihydroliponowy. Utleniona forma amidu kwasu liponowego (lipoamid), jako kofaktor (koenzym), bierze udzia艂 w reakcji dekarboksylacji oksydacyjnej 伪-ketokwas贸w. Uczestniczy w przemianie kwasu pirogronowego do octanu i dwutlenku w臋gla oraz w rozszczepianiu glicyny. Zar贸wno kwas liponowy jak i kwas dihydroliponowy mog膮 pe艂ni膰 rol臋 w unieszkodliwianiu rodnik贸w (鈥瀦miatacze鈥 wolnych rodnik贸w). Poza tym wykazuj膮 rol臋 w regeneracji zredukowanych postaci innych przeciwutleniaczy, takich jak witamina C i witamina E. Kwas liponowy ma zdolno艣膰 chelatowania jon贸w metali. Pocz膮tkowo s膮dzono, 偶e kwas liponowy jest witamin膮 i musi by膰 dostarczany z po偶ywieniem. Jednak p贸藕niej okaza艂o si臋, 偶e mo偶e by膰 syntetyzowany zar贸wno przez ro艣liny jak i zwierz臋ta, tak偶e u cz艂owieka. Kwas liponowy wyst臋puje w wielu produktach 偶ywno艣ciowych (najwi臋cej w broku艂ach, szpinaku i podrobach). Nie s膮 znane przypadki niedoboru. Zastosowanie kwasu liponowego: neuropatia cukrzycowa zatrucia grzybami i metalami ci臋偶kimi hepatopatie (schorzenia w膮troby)Postuluje si臋 wykorzystanie antyoksydacyjnych w艂a艣ciwo艣ci w nadci艣nieniu t臋tniczym i chorobach autoimmunologicznych.

    benfotiamina - Witamina D (ATC: A 11 CC 05) 鈥 grupa rozpuszczalnych w t艂uszczach steroidowych organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, kt贸re wywieraj膮 wielostronne dzia艂anie fizjologiczne, przede wszystkim w gospodarce wapniowo-fosforanowej oraz utrzymywaniu prawid艂owej struktury i funkcji ko艣膰ca. Podstawowe znaczenie maj膮 dwie formy witaminy D, r贸偶ni膮ce si臋 budow膮 艂a艅cucha bocznego: ergokalcyferol (witamina D2), naturalnie wyst臋puj膮cy w organizmach ro艣linnych/dro偶d偶ach cholekalcyferol (witamina D3), naturalnie wyst臋puj膮cy w organizmach zwierz臋cychWitaminy D w organizmie cz艂owieka tradycyjnie zalicza si臋 do witamin, jednak spe艂niaj膮 one funkcj臋 prohormon贸w, poniewa偶 w wyniku przekszta艂ce艅 metabolicznych powstaje aktywna biologicznie posta膰 鈥 1伪,25-dihydroksycholekalcyferol. W farmakoterapii witamina D znajduje zastosowanie przede wszystkim w profilaktyce i leczeniu krzywicy, osteomalacji i osteoporozy.

    l-tauryna - Tauryna, kwas 2-aminoetanosulfonowy 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy aminokwas贸w biogennych. W przeciwie艅stwie do aminokwas贸w bia艂kowych nie ma kwasowej grupy karboksylowej, lecz grup臋 sulfonow膮. Tauryna jest 尾-aminokwasem (grupa aminowa i sulfonowa s膮 rozdzielone 2 atomami w臋gla). Nie zawiera atom贸w asymetrycznych, nie wykazuje wi臋c aktywno艣ci optycznej. Zwi膮zek ten jest produktem ko艅cowym degradacji aminokwasu siarkowego, cysteiny. Mo偶e by膰 wbudowywana do peptyd贸w, lecz nie stwierdzono wyst臋powania aminoacylo-tRNA specyficznego dla tauryny.

    karnozyna - Karnozyna 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, dipeptyd z艂o偶ony z 尾-alaniny i histydyny. Wyst臋puje g艂贸wnie w mi臋艣niach.

    s贸d - S贸d (Na, 艂ac. natrium) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 11, metal z I grupy uk艂adu okresowego, nale偶膮cy do grupy metali alkalicznych. Mi臋kki, srebrzystobia艂y, silnie reaktywny. Pojedynczy elektron na pow艂oce walencyjnej szybko przekazuje, staj膮c si臋 kationem Na+. Jedyny stabilny izotop sodu to 23Na. W przyrodzie pierwiastek ten nie wyst臋puje w stanie wolnym; mo偶na go otrzyma膰 z tworzonych przeze艅 zwi膮zk贸w. S贸d jest sz贸stym najbardziej rozpowszechnionym pierwiastkiem w skorupie ziemskiej. Wyst臋puje w wielu minera艂ach, takich jak: skale艅, sodalit, czy s贸l kamienna (chlorek sodu, NaCl). Po raz pierwszy s贸d wyizolowa艂 Humphry Davy w 1807 r. przez elektroliz臋 wodorotlenku sodu. Spo艣r贸d wielu innych u偶ytecznych zwi膮zk贸w sodu wodorotlenek sodu (艂ug) stosuje si臋 w procesie wytwarzania myd艂a, a chlorek sodu (s贸l spo偶ywcza) jest stosowany jako 艣rodek do odladzania oraz jako sk艂adnik od偶ywczy dla ludzi i zwierz膮t. S贸d jest niezb臋dnym pierwiastkiem do prawid艂owego funkcjonowania organizm贸w wszystkich zwierz膮t oraz niekt贸rych ro艣lin.

    witamina b6 - Witamina B6 (ATC: A 11 HA 02) 鈥 grupa 6 organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, pochodnych pirydyny: pirydoksyny, pirydoksalu i pirydoksaminy oraz ich 5'-fosforan贸w. Form膮 aktywn膮 biologicznie jest fosforan pirydoksalu, do kt贸rego pozosta艂e formy s膮 przekszta艂cane enzymatycznie, w wyniku dzia艂ania kinaz i oksydaz. Niekt贸re formy witaminy B6 Jest to witamina z grupy B, rozpuszcza si臋 w wodzie i jest prekursorem wa偶nych koenzym贸w, kt贸re kontroluj膮 przebieg wielu kluczowych reakcji biochemicznych. Stosowanie izoniazydu jest najcz臋stsz膮 przyczyn膮 niedoboru tej witaminy.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋