suplementy diety bez tajemnic

NEOGARDIN KINDER

Suplement diety NEOGARDIN KINDER zawiera w sk艂adzie: ksylitol, Suchy mi贸d, Suchy wyci膮g z rumianku, Suchy wyci膮g z prawo艣lazu, Laktoferyna. Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2010. Jego obecny stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez UNI-PHAR Sp. Z o. o., oraz zg艂oszony do rejestracji przez UNI-PHAR Sp. Z o. o..

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: ksylitol, Suchy mi贸d, Suchy wyci膮g z rumianku, Suchy wyci膮g z prawo艣lazu, Laktoferyna
    Forma: pastylki do ssania
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2010
    Producent: UNI-PHAR Sp. Z o. o.
    Rejestruj膮cy: UNI-PHAR Sp. Z o. o.
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    ksylitol - Ksylitol (z gr. 尉蠉位慰谓 鈥榙rewno鈥), cukier brzozowy, E967, C5H12O5 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, pi臋ciow臋glowy alkohol polihydroksylowy o s艂odkim smaku (cukrol), zredukowana pochodna ksylozy. Stosowany w przemy艣le spo偶ywczym do s艂odzenia jako zamiennik cukru (s艂odzik), g艂贸wnie gum do 偶ucia i cukierk贸w ze wzgl臋du na dzia艂anie przeciwpr贸chnicze. Zalecany r贸wnie偶 dla diabetyk贸w, poniewa偶 jest metabolizowany z niewielkim udzia艂em insuliny. Ma wielokrotnie ni偶szy indeks glikemiczny (IG:8) ni偶 glukoza (IG:100) czy sacharoza (IG:70). FDA uzna艂o ksylitol za substancj臋, kt贸ra nie wywo艂uje pr贸chnicy. W roku 1996 JEFCA (organ doradczy WHO i FAO) nie okre艣li艂o g贸rnej granicy spo偶ycia (ADI 鈥 dopuszczalna dzienna dawka) i jednocze艣nie stwierdzi艂o, 偶e wcze艣niejsze niekorzystne wyniki bada艅 na zwierz臋tach przeprowadzone w latach 70. XX w. nie maj膮 zastosowania dla ludzi. Ksylitol wytwarza si臋 naturalnie w organizmie cz艂owieka w ilo艣ci ok. 15 g dziennie w procesach trawienia. Jego spo偶ycie mo偶e sprzyja膰 likwidacji p艂ytki naz臋bnej, jak r贸wnie偶 np. pomaga膰 w leczeniu zaka偶enia jamy ustnej dro偶d偶akowcami z rodzaju Candida (w przeciwie艅stwie do cukr贸w takich jak sacharoza, glukoza czy galaktoza). Natomiast u ps贸w ksylitol mo偶e powodowa膰 powa偶ne uszkodzenie w膮troby, a nawet 艣mier膰. Spo偶ycie ksylitolu w ilo艣ci >100 mg/kg masy cia艂a wywo艂uje u psa wydzielanie du偶ych ilo艣ci insuliny, prowadz膮c w konsekwencji do znacznego obni偶enia poziomu cukru we krwi (hipoglikemii).

    suchy mi贸d - Wymiennik w臋glowodanowy (jednostka chlebowa, [ww]) - to jednostka u偶ywana w diabetologii, okre艣laj膮ca 10 gram贸w (lub - w zale偶no艣ci od kraju - 12 gram贸w) w臋glowodan贸w przyswajalnych. R贸wnowa偶na definicja wymiennika w臋glowodanowego, stosowana w Polsce, okre艣la 1 wymiennik w臋glowodanowy jako 40 kcal/167 kJ. Na przyk艂ad 1 wymiennik w臋glowodanowy zawarty jest w kromce razowego chleba (o masie 22-24 gram贸w) lub w 艣redniej wielko艣ci ziemniaku (o masie 51-69 gram贸w). Poj臋ciem zwi膮zanym z wymiennikiem w臋glowodanowym, cz臋sto mylnie u偶ywanym zamiast wymiennika w臋glowodanowego, jest r贸wnowa偶nik w臋glowodanowy artyku艂u spo偶ywczego[potrzebny przypis], okre艣laj膮cy tak膮 mas臋 tego artyku艂u spo偶ywczego, kt贸ra zawiera 1 wymiennik w臋glowodanowy. Na przyk艂ad r贸wnowa偶nik w臋glowodanowy chleba razowego wynosi 22-24 gramy. Istniej膮 tabele z wymiennikami w臋glowodanowymi, kt贸re u艂atwiaj膮 diabetykom stosowa膰 oraz urozmaica膰 diet臋. Podanie w diecie ilo艣ci wymiennik贸w w臋glowodanowych (np. 2 WW), pozostawia w gestii diabetyka wyb贸r, czy b臋d膮 to na przyk艂ad dwie kromki chleba, czy dwa 艣redniej wielko艣ci ziemniaki. Wprowadzaj膮c poj臋cie jednostki chlebowej kierowano si臋 uproszczeniem, 偶e spo偶ycie r贸偶nych produkt贸w, zawieraj膮cych tak膮 sam膮 ilo艣膰 w臋glowodan贸w przyswajalnych powoduje jednakowy wzrost glikemii u osoby je spo偶ywaj膮cej. Mo偶liwo艣膰 uwzgl臋dnienia wp艂ywu bia艂ek i t艂uszcz贸w na glikemi臋, zw艂aszcza w terapii pomp膮 insulinow膮, spowodowa艂o wprowadzenie poj臋cia wymiennika bia艂kowo-t艂uszczowego ([WBT] - 1 WBT to 100 kcal liczone z bia艂ek i t艂uszcz贸w pochodz膮cych z artyku艂u spo偶ywczego) oraz rzadziej u偶ywanego r贸wnowa偶nika bia艂kowo-t艂uszczowego artyku艂u spo偶ywczego (takiej masy tego artyku艂u, kt贸ra zawiera 1 WBT). Por贸wnaj: Indeks glikemiczny, dieta cukrzycowa (niskoglikemiczna)

    suchy wyci膮g z rumianku - Kuchnia rosyjska 鈥 narodowa kuchnia Rosjan. Tradycyjna kuchnia rosyjska dominowa艂a na obszarze le偶膮cym pomi臋dzy zachodni膮 granic膮 kraju a Wo艂g膮, w艂膮cznie z obszarami metropolitalnymi Moskw膮 i Sankt Petersburgiem. Wyst臋powa艂a w wielu wariantach, od kuchni ch艂opskiej a偶 do kuchni carskiej. Wykwintna kuchnia klas 艣redniej i wy偶szej prze偶ywa艂a okres swojej najwi臋kszej 艣wietno艣ci sto lat przed wybuchem rewolucji w 1917 roku. Prosta kuchnia ch艂opska wykorzystywa艂a surowce mo偶liwe do wyprodukowania we w艂asnym zakresie w p贸艂nocnym klimacie. Jej podstaw臋 stanowi艂y: ciemny chleb 偶ytni, r贸偶ne warianty zupy szczi oraz kasza gryczana, co znalaz艂o sw贸j wyraz w przys艂owiu rosyjskim: Szczi i kasza 鈥 strawa nasza. Znaczny wp艂yw na narodow膮 kuchni臋 w europejskiej cz臋艣ci Rosji wywar艂 obrz膮dek Ko艣cio艂a prawos艂awnego ze wzgl臋du na bardzo du偶膮 liczb臋 dni postnych w roku. W zwi膮zku z tym kuchnia rosyjska oferuje bogaty wyb贸r przepis贸w na potrawy z rybami oraz potrawy, w kt贸rych g艂贸wn膮 rol臋 odgrywaj膮 warzywa, grzyby i le艣ne owoce. W procesie kszta艂towania si臋 tradycyjnej kuchni rosyjskiej wyr贸偶niamy nast臋puj膮ce okresy: kuchni staroruskiej, kuchni moskiewskiej, kuchni za panowania Piotra Wielkiego i Katarzyny Wielkiej, kuchni petersburskiej, kuchni wszystkich Rusin贸w, kuchni radzieckiej oraz wsp贸艂czesnej kuchni rosyjskiej. Kuchnia rosyjska s艂ynie z kawioru 鈥 luksusowego artyku艂u spo偶ywczego, z tradycji podawania zak膮sek, od kt贸rych dawniej rozpoczyna艂 si臋 ka偶dy uroczysty posi艂ek, oraz kiszonych warzyw (kapusty, og贸rk贸w i pomidor贸w). Lista potraw, charakterystycznych dla tradycyjnej kuchni rosyjskiej, obejmuje: bliny, pi(e)r贸g i ma艂e piro偶ki, pielmieni, wareniki (pierogi gotowane) i boeuf Stroganow. Z zup tradycyjn膮 kuchni臋 rosyjsk膮 reprezentuj膮 szczi, ucha, okroszka i barszcz. Smak potraw wzbogacano dodatkiem koperku i 艣mietany. G艂贸wnym tradycyjnym napojem bezalkoholowym jest herbata, kt贸r膮 Rosjanie pij膮 gor膮c膮, bez mleka, czasami pos艂odzon膮 i doprawion膮 do smaku konfitur膮 owocow膮. Dawniej herbat臋 zaparzano przy u偶yciu samowaru i serwowano do niej lekko s艂odkie wypieki o charakterze obwarzank贸w tzw. suszki. Innymi tradycyjnymi napojami, kt贸re w dalszym ci膮gu ciesz膮 si臋 popularno艣ci膮, s膮 tak偶e kwas chlebowy i kefir. Najpopularniejszym napojem alkoholowym Rosjan jest w贸dka. Jako deser tradycyjnie podawany by艂 kisiel i kompot. Wsp贸艂cze艣nie Rosjanie preferuj膮 lody i torty.

    laktoferyna - Laktoferyna (inna nazwa: laktoferryna, skr贸t: LF) 鈥 wielofunkcyjne bia艂ko z grupy transferryn, wykazuj膮ce du偶e powinowactwo do jon贸w 偶elaza. Jest to globularna glikoproteina o masie cz膮steczkowej ok. 80 kDa i obecne w wielu p艂ynach ustrojowych i wydzielinach gruczo艂贸w, takich jak: mleko, 艣lina, 艂zy, wydzielina gruczo艂贸w jamy nosowej. Poza tym stwierdzono wyst臋powanie laktoferyny w ziarnisto艣ciach granulocyt贸w oboj臋tnoch艂onnych. Najwi臋ksze st臋偶enie laktoferyny stwierdzono w siarze i wyst臋puje te偶 w mleku karmi膮cej matki, dzi臋ki kt贸remu noworodek otrzymuje sk艂adniki od偶ywcze oraz ochron臋 przeciwbakteryjn膮. To bia艂ko wchodzi w sk艂ad odporno艣ci nieswoistej (wrodzonej) i tworz膮c pierwsz膮 lini臋 obrony organizmu przed patogenami.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋