suplementy diety bez tajemnic

Mass tech milk chocolate

Suplement diety Mass tech milk chocolate zawiera w sk艂adzie: amylaza, papaina, tauryna, glicyna, L-alanina, L-leucyna, kreatyna, MULTI-PHASE PROTEIN SYSTEM. Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2017. Jego obecny stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez Iovate Health Sciences, oraz zg艂oszony do rejestracji przez SFD S.A..

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: amylaza, papaina, tauryna, glicyna, L-alanina, L-leucyna, kreatyna, MULTI-PHASE PROTEIN SYSTEM
    Forma: proszek
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2017
    Producent: Iovate Health Sciences
    Rejestruj膮cy: SFD S.A.
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    amylaza - Amylazy, diastazy, enzymy amylolityczne (EC 3.2.1) 鈥 grupa enzym贸w zaliczanych do hydrolaz, rozk艂adaj膮cych skrobi臋 i inne polisacharydy. Wyst臋puj膮 w soku trzustkowym (amylaza trzustkowa) i w 艣linie (amylaza 艣linowa). Amylazy s膮 tak偶e syntezowane w owocach wielu ro艣lin podczas dojrzewania (powoduje to, 偶e staj膮 si臋 one s艂odsze) oraz podczas kie艂kowania ziaren zb贸偶. Amylaza z ziaren ma istotne znaczenie przy produkcji s艂odu.

    papaina - Papaina (EC 3.4.22.2) 鈥 enzym z podklasy proteaz o niskiej specyficzno艣ci substratowej (proteoliza zachodzi niezale偶nie od tego jakie aminokwasy s膮siaduj膮 z wi膮zaniem peptydowym) otrzymywany z mleczka zielonych owoc贸w i li艣ci melonowca w艂a艣ciwego (od kt贸rego 艂aci艅skiej nazwy gatunkowej pochodzi nazwa papainy). Jest to substancja podobna do ludzkiej pepsyny. Uczestniczy w rozk艂adzie bia艂ek. 艁a艅cuch papainy zbudowany jest z 212 reszt aminokwasowych, stabilizowany jest 4 mostkami dwusiarczkowymi (-S-S-) i tworzy dwie domeny podobnie jak insulina. Do osi膮gni臋cia pe艂ni aktywno艣ci enzymatycznej papaina musi mie膰 woln膮 grup臋 -SH i lekko kwa艣ne 艣rodowisko. Jest sk艂adnikiem sos贸w nadaj膮cych krucho艣膰 potrawom mi臋snym, soli zmi臋kczaj膮cej mi臋so oraz produkt贸w kosmetycznych (peelingi chemiczne).

    tauryna - Tauryna, kwas 2-aminoetanosulfonowy 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy aminokwas贸w biogennych. W przeciwie艅stwie do aminokwas贸w bia艂kowych nie ma kwasowej grupy karboksylowej, lecz grup臋 sulfonow膮. Tauryna jest 尾-aminokwasem (grupa aminowa i sulfonowa s膮 rozdzielone 2 atomami w臋gla). Nie zawiera atom贸w asymetrycznych, nie wykazuje wi臋c aktywno艣ci optycznej. Zwi膮zek ten jest produktem ko艅cowym degradacji aminokwasu siarkowego, cysteiny. Mo偶e by膰 wbudowywana do peptyd贸w, lecz nie stwierdzono wyst臋powania aminoacylo-tRNA specyficznego dla tauryny.

    glicyna - Glicyna (艂ac. acidum aminoaceticum), skr. Gly, G 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, najprostszy spo艣r贸d 20 standardowych aminokwas贸w bia艂kowych, jedyny nieb臋d膮cy czynny optycznie. Za jej pojawienie si臋 w 艂a艅cuchu polipeptydowym odpowiada obecno艣膰 kodon贸w GGU, GGC, GGA lub GGG w 艂a艅cuchu mRNA. Mo偶na j膮 otrzyma膰 sztucznie w reakcji kwasu chlorooctowego z amoniakiem. ClCH2COOH + 2NH3 鈫 H2NCH2COOH + NH4Cl

    l-alanina - Alanina, skr. Ala, A 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy 伪-aminokwas贸w. Enancjomer o konfiguracji S (L) jest jednym z dwudziestu podstawowych aminokwas贸w bia艂kowych. Bierze te偶 udzia艂 w cyklu glukozowo-alaninowym.

    l-leucyna - Leucyna (skr贸ty: Leu, L) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, jest kodowanym aminokwasem alifatycznym, o rozga艂臋zionym 艂a艅cuchu bocznym, oboj臋tnym elektrycznie. Odkryta przez francuskiego chemika L. J. Prousta. Wyst臋puje we wszystkich bia艂kach, du偶e ilo艣ci w albuminach i cia艂ach wyst臋puj膮cych w osoczu. Nale偶y do grupy aminokwas贸w egzogennych, niewytwarzanych przez organizm ludzki. Ma posta膰 bia艂ego proszku, jest rozpuszczalna w wodzie, jej temperatura topnienia wynosi 337 掳C. Otrzymywana jest przez hydroliz臋 bia艂ek lub syntetycznie. Izomerem leucyny jest izoleucyna. Oba aminokwasy maj膮 zastosowanie w medycynie.

    kreatyna - Kreatyna (kwas 尾-metyloguanidynooctowy) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny zawieraj膮cy elementy strukturalne guanidyny i kwasu octowego. W organizmach zwierz臋cych tworzy si臋 w trakcie przemiany materii, wyst臋puje g艂贸wnie w mi臋艣niach i 艣ci臋gnach. Kreatyna zosta艂a odkryta w 1832 roku przez Michela Eug猫ne鈥檃 Chevreula jako sk艂adnik mi臋艣nia szkieletowego, a nazw臋 nadano jej od greckiego s艂owa kreas (鈥瀖i臋so鈥). Ulega fosforylacji przy u偶yciu enzymu kinazy kreatynowej przechodz膮c w fosfokreatyn臋. Jest wykorzystywana do magazynowania i uwalniania energii niezb臋dnej do wielu proces贸w chemicznych zachodz膮cych w kom贸rkach, w tym do syntezy bia艂ek mi臋艣niowych. Kreatyna wyst臋puje u cz艂owieka w mi臋艣niach (98% ca艂kowitej zawarto艣ci kreatyny w organizmie cz艂owieka), ma艂e ilo艣ci tego zwi膮zku znajduj膮 si臋 tak偶e w m贸zgu, w膮trobie, nerkach oraz j膮drach. Szacuje si臋, 偶e dobowe zapotrzebowanie organizmu osoby o masie 70 kg na kreatyn臋 wynosi 2 g, przy czym 1 g tego zwi膮zku jest syntezowany przez organizm z aminokwas贸w, a pozosta艂a ilo艣膰 powinna by膰 dostarczona w po偶ywieniu 鈥 najlepszymi 藕r贸d艂ami kreatyny s膮 mi臋so (1 g jest zawarty w 250 g 艣wie偶ego mi臋sa) oraz ryby. Preparaty kreatynowe bywaj膮 stosowane przez osoby uprawiaj膮ce sporty si艂owe. Glicyna reaguje w ustroju z arginin膮 i wobec enzymu fermentu transaminacyjnego zamienia si臋 na kwas guanidynooctowy, czyli glukocyjamin臋, z argininy tworzy si臋 w贸wczas ornityna (kt贸ra stymuluje wydzielanie hormonu wzrostu). Z glukocyjaminy w ustroju powstaje kreatyna. Wytworzona kreatyna 艂膮czy si臋 w tkankach z kwasem fosforowym tworz膮c kwas kreatynofosforowy (fosfagen), niezb臋dny do proces贸w 偶yciowych w tkankach zwierz臋cych.

    multi-phase protein system - Zesp贸艂 Aspergera (ZA) (ang. Asperger syndrome, AS) 鈥 ca艂o艣ciowe zaburzenie rozwoju, mieszcz膮ce si臋 w spektrum autyzmu, opisane po raz pierwszy przez Hansa Aspergera w 1944 roku (zob. te偶 badania Simona Barona-Cohena). Po raz pierwszy termin Asperger鈥檚 Syndrome zosta艂 u偶yty w 1981 roku w publikacji Lorny Wing. Zwr贸ci艂a ona uwag臋 na to, i偶 u niekt贸rych dzieci z objawami autyzmu we wczesnym dzieci艅stwie by艂a dobrze rozwini臋ta mowa i procesy poznawcze, a zaburzony rozw贸j motoryczny i spo艂eczny. Stwierdzi艂a ona, 偶e s膮 to zaburzenia opisane wcze艣niej przez Aspergera. Zaburzenie to obejmuje m.in. uporczywe trudno艣ci w zakresie umiej臋tno艣ci spo艂ecznych, trudno艣ci w akceptowaniu zmian, ograniczon膮 elastyczno艣膰 my艣lenia przy braku upo艣ledzenia umys艂owego oraz ograniczone, w膮skie i powtarzaj膮ce si臋 zachowania oraz zainteresowania. Objawy te ograniczaj膮 lub upo艣ledzaj膮 codzienne funkcjonowanie. Rozw贸j mowy oraz rozw贸j poznawczy przebiega bardziej typowo w por贸wnaniu do zaburze艅 ze spektrum o ci臋偶szym nasileniu. G艂贸wnymi kryteriami r贸偶nicuj膮cymi zesp贸艂 Aspergera od innych, ci臋偶szych zaburze艅 autystycznych, s膮 brak op贸藕nienia rozwoju mowy i innych istotnych jej zaburze艅 uniemo偶liwiaj膮cych logiczn膮 komunikacj臋 oraz typowy rozw贸j poznawczy. Ludzie z tym zaburzeniem przypominaj膮 osoby z autyzmem dzieci臋cym pod tym wzgl臋dem, 偶e od wczesnego dzieci艅stwa wyst臋puje u nich ten sam rodzaj trudno艣ci (jednak w du偶o 艂agodniejszej postaci). W stosunku do autyzmu dzieci臋cego wyr贸偶niaj膮 si臋 o wiele bardziej prawid艂owym rozwojem mowy i proces贸w poznawczych, za艣 z powodu swych niezwyk艂ych zainteresowa艅 ludzie z 艂agodniejsz膮 odmian膮 Zespo艂u Aspergera uchodz膮 cz臋艣ciej za ekscentryk贸w ni偶 za osoby z zaburzeniem osobowo艣ci. Granice zespo艂u Aspergera s膮 bardzo nieostre, pokrewne zaburzenia to m.in. 鈥瀉utyzm wysokofunkcjonuj膮cy鈥 (HFA, High-Functioning Autism; okre艣lenie nieformalne, bez odzwierciedlenia w klasyfikacji medycznej), hiperleksja, zaburzenie semantyczno-pragmatyczne (SPD, Semantic pragmatic disorder), upo艣ledzenie zdolno艣ci niewerbalnego uczenia si臋 (NLD, Nonverbal Learning Disabilities/Disorder), a tak偶e zaburzenia emocjonalne jak reaktywne zaburzenie przywi膮zania (RAD, Reactive attachment disorder), ADHD i wiele innych rzadkich zespo艂贸w 鈥 ich prawid艂owa diagnoza i rozr贸偶nianie mog膮 sprawia膰 problemy w wielu indywidualnych przypadkach. Dlatego nierzadko potocznie okre艣la si臋 mianem zespo艂u Aspergera wszystkie relatywnie 艂agodne zaburzenia rozwoju, gdzie g艂贸wnym problemem jest nieumiej臋tno艣膰 nawi膮zywania kontakt贸w spo艂ecznych. Wymienia si臋 zesp贸艂 sze艣ciu g艂贸wnych kryteri贸w diagnostycznych Gillberg贸w z 1989 r., obejmuj膮cych aspekty, kt贸re nie zosta艂y wymienione w DSM-IV czy ICD-10. S膮 to: zaburzenia interakcji spo艂ecznej, nieumiej臋tno艣膰 lub brak ch臋ci wsp贸艂pracy w grupie, zaburzenia mowy i j臋zyka (op贸藕niony rozw贸j, powierzchownie perfekcyjny j臋zyk ekspresyjny, sztywna i pedantyczna mowa, nietypowa prozodia i charakterystyka g艂osu, uszkodzenie zdolno艣ci rozumienia j臋zyka 鈥 przede wszystkim znacze艅 przeno艣nych i ukrytych) zaw臋偶one, specjalistyczne zainteresowania, po艂膮czone czasem z obsesyjnym zainteresowaniem jedn膮 dziedzin膮, zachowania powtarzalne, rutynowe, niezmienne, trudno艣ci w komunikacji niewerbalnej (ograniczone gesty, sk膮pa ekspresja twarzy, dystans fizyczny, zachwianie rozumienia blisko艣ci do innej osoby, k艂opoty z kontaktem wzrokowym), niezdarno艣膰 ruchowa (nie zawsze).Kryteria te pomagaj膮 odr贸偶ni膰 ZA np. od zaburze艅 osobowo艣ci czy emocji. Mo偶e si臋 zdarzy膰, 偶e osoba spe艂niaj膮ca warunki opisane w DSM-IV czy ICD-10 nie spe艂ni kryteri贸w Gillberg贸w, zw艂aszcza pod wzgl臋dem zaburze艅 w rozwoju j臋zyka (co najmniej trzy z wymienionych s膮 konieczne do potwierdzenia diagnozy ZA).

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋