suplementy diety bez tajemnic

MAGNEZ-WAP艃 2:1 KOMPLEKS

Suplement diety MAGNEZ-WAP艃 2:1 KOMPLEKS zawiera w sk艂adzie: Fruktooligosacharydy z cykorii, Wap艅, Wiosenne p臋dy skrzypu, Kwiat i li艣膰 lucerny, Nasiona zielonego owsa, K艂膮cze/korze艅 imbiru, Li艣膰 pokrzywy, Li艣膰 zielonego j臋czmienia, Stabilizowane otr臋by ry偶owe, Magnez. Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2018. Jego obecny stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez TERRANOVA NUTRITION, oraz zg艂oszony do rejestracji przez HORMETIQ FOREST SP脫艁KA Z OGRANICZON膭 ODPOWIEDZIALNO艢CI膭.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Fruktooligosacharydy z cykorii, Wap艅, Wiosenne p臋dy skrzypu, Kwiat i li艣膰 lucerny, Nasiona zielonego owsa, K艂膮cze/korze艅 imbiru, Li艣膰 pokrzywy, Li艣膰 zielonego j臋czmienia, Stabilizowane otr臋by ry偶owe, Magnez
    Forma: KAPSU艁KI
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2018
    Producent: TERRANOVA NUTRITION
    Rejestruj膮cy: HORMETIQ FOREST SP脫艁KA Z OGRANICZON膭 ODPOWIEDZIALNO艢CI膭
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    fruktooligosacharydy z cykorii - Prebiotyk 鈥 substancja obecna lub wprowadzana do po偶ywienia w celu pobudzania rozwoju prawid艂owej flory jelit, poprawiaj膮ca w ten spos贸b zdrowie. Prebiotykiem mo偶e by膰 naturalny sk艂adnik diety np. skrobia, b艂onnik pokarmowy lub dodatki do 偶ywno艣ci (suplementy diety) o charakterze prozdrowotnym 鈥 healthy food for the colon. W odr贸偶nieniu od probiotyku nie zawiera 偶adnych mikroorganizm贸w, a jedynie substancje stymuluj膮ce. Prebiotyki to nietrawione 鈥 oporne na dzia艂anie enzym贸w trawiennych w przewodzie pokarmowym 鈥 sk艂adniki 偶ywno艣ci, kt贸re korzystnie oddzia艂uj膮 na gospodarza przez selektywn膮 stymulacj臋 wzrostu lub aktywno艣ci jednego rodzaju lub ograniczonej liczby bakterii w okr臋偶nicy i w ten spos贸b poprawiaj膮 zdrowie gospodarza. Tymi substancjami mog膮 by膰 bia艂ka, t艂uszcze, oligo- lub polisacharydy, kt贸re nie ulegaj膮 trawieniu i w formie niezmienionej docieraj膮 do 艣wiat艂a jelita, by tam rozwija膰 swoje dzia艂anie. Prebiotyki ulegaj膮 fermentacji w przewodzie pokarmowym gospodarza za spraw膮 dzia艂ania mikroflory jelitowej, w procesie tym powstaj膮 kr贸tko艂a艅cuchowe kwasy karboksylowe: mas艂owy 鈥 maj膮cy znaczenie w utrzymywaniu prawid艂owej struktury i funkcji kolonocyt贸w propionowy octowy oraz niskocz膮steczkowe produkty przemiany materii (diacetyl), kwas 2-pirolidono-5karboksylowy, bakteriocyny, a tak偶e pochodne tlenuNajcz臋艣ciej stosowanymi prebiotykami s膮: poli- i oligosacharydy 鈥 inulina, fruktooligosacharydy (FOS) zawarte w ro艣linach, takich jak: szparagi, karczochy, cykoria, cebula mannanoligosacharydy (MOS) laktuloza 鈥 polimer fruktozo-glukozowy powstaj膮cy podczas przemian laktozyPo艂膮czenie prebiotyku i probiotyku w jednym preparacie nosi nazw臋 synbiotyku.

    wap艅 - Wap艅 (Ca, 艂ac. calcium; nazwa ta pochodzi od 艂aci艅skiego rzeczownika calx 鈥 wapno, co oznacza wi臋c 鈥瀖etal z wapna鈥) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy berylowc贸w (metali ziem alkalicznych) w uk艂adzie okresowym.

    wiosenne p臋dy skrzypu - Skrzyp (Equisetum L.) 鈥 jedyny wsp贸艂cze艣nie wyst臋puj膮cy rodzaj nale偶膮cy do typu (gromady) skrzyp贸w. Obejmuje 16 gatunk贸w, z kt贸rych w Polsce wyst臋puje 10. Rodzaj znany jest ze wszystkich kontynent贸w z wyj膮tkiem Australazji oraz Antarktyki. Gatunkiem typowym jest Equisetum fluviatile L.

    kwiat i li艣膰 lucerny - Li艣膰 (艂ac. folium) 鈥 organ ro艣linny, element budowy cz臋艣ci osiowej (p臋dowej) ro艣lin telomowych. Wyrastaj膮ce z w臋z艂贸w ko艅cowe elementy rozga艂臋zie艅 p臋du, wyodr臋bniaj膮ce si臋 ze wzgl臋du na funkcj臋 i budow臋 od 艂odygi (nie maj膮 np. zdolno艣ci do nieprzerwanego wzrostu). Pe艂ni膮 g艂贸wnie funkcje od偶ywcze i z tego powodu maj膮 zwykle du偶膮 powierzchni臋 umo偶liwiaj膮c膮 poch艂anianie odpowiedniej ilo艣ci promieniowania s艂onecznego. Poza tym li艣cie bior膮 udzia艂 w transpiracji, gutacji i wymianie gazowej. Li艣cie wyspecjalizowane w fotosyntezie okre艣lane s膮 mianem li艣ci zielonych oraz li艣ci listowia. Nierzadko organy te pe艂ni膮 tak偶e funkcje spichrzowe, czepne, ochronne, obronne i pu艂apkowe, w takich przypadkach ulegaj膮c daleko id膮cym przystosowaniom w zakresie funkcji i budowy.

    nasiona zielonego owsa - Owies g艂uchy (Avena fatua L.) 鈥 gatunek zb贸偶 nale偶膮cy do rodziny wiechlinowatych. Jako gatunek rodzimy wyst臋puje w Eurazji i p贸艂nocnej Afryce. Ponadto szeroko rozprzestrzeniony jako gatunek zawleczony. W Polsce spotykany g艂贸wnie na po艂udniu, gdzie jest pospolitym chwastem, kt贸ry 艂atwo krzy偶uje si臋 z owsem uprawnym.

    k艂膮cze/korze艅 imbiru - Imbir lekarski (Zingiber officinale Rosc.) 鈥 gatunek ro艣liny uprawnej z rodziny imbirowatych (Zingiberaceae). W stanie dzikim obecnie nie wyst臋puje. Pochodzi prawdopodobnie z Melanezji.

    li艣膰 pokrzywy - Li艣膰 (艂ac. folium) 鈥 organ ro艣linny, element budowy cz臋艣ci osiowej (p臋dowej) ro艣lin telomowych. Wyrastaj膮ce z w臋z艂贸w ko艅cowe elementy rozga艂臋zie艅 p臋du, wyodr臋bniaj膮ce si臋 ze wzgl臋du na funkcj臋 i budow臋 od 艂odygi (nie maj膮 np. zdolno艣ci do nieprzerwanego wzrostu). Pe艂ni膮 g艂贸wnie funkcje od偶ywcze i z tego powodu maj膮 zwykle du偶膮 powierzchni臋 umo偶liwiaj膮c膮 poch艂anianie odpowiedniej ilo艣ci promieniowania s艂onecznego. Poza tym li艣cie bior膮 udzia艂 w transpiracji, gutacji i wymianie gazowej. Li艣cie wyspecjalizowane w fotosyntezie okre艣lane s膮 mianem li艣ci zielonych oraz li艣ci listowia. Nierzadko organy te pe艂ni膮 tak偶e funkcje spichrzowe, czepne, ochronne, obronne i pu艂apkowe, w takich przypadkach ulegaj膮c daleko id膮cym przystosowaniom w zakresie funkcji i budowy.

    li艣膰 zielonego j臋czmienia - Absynt 鈥 wysokoprocentowy nap贸j alkoholowy otrzymywany w procesie ekstrakcji kwiat贸w i li艣ci pio艂unu (Artemisia absinthium), any偶u i kopru w艂oskiego oraz mniejszych ilo艣ci innych zi贸艂. Absynt zaliczany jest do w贸dek smakowych. Zdarza si臋, 偶e jest b艂臋dnie klasyfikowany jako rodzaj nalewki. Poniewa偶 absynt jest zazwyczaj zielony (naturalnie lub z powodu dodanego barwnika), a tak偶e ze wzgl臋du na jego w艂a艣ciwo艣ci psychoaktywne (zwi膮zane z zawartym w nim tujonem), nazywany jest potocznie Zielon膮 Wr贸偶k膮 (fr. F茅e Verte, ang. Green Fairy). Z powodu wysokiej zawarto艣ci alkoholu i znacznego st臋偶enia olejk贸w eterycznych powsta艂o wiele sposob贸w spo偶ywania tego trunku. Pij膮cy absynt dodaj膮 trzy do pi臋ciu cz臋艣ci lodowatej wody do jednej cz臋艣ci alkoholu, co powoduje jego m臋tnienie. Woda u偶ywana jest r贸wnie偶 do rozpuszczania cukru dodawanego w celu zmniejszenia goryczy. Wszystkie te przygotowania s膮 uwa偶ane za istotn膮 cz臋艣膰 do艣wiadczenia wynikaj膮cego ze spo偶ywania absyntu, do tego stopnia, 偶e zosta艂y one zrytualizowane oraz uzupe艂nione specjalnymi a偶urowymi 艂y偶eczkami i innymi akcesoriami. Smak absyntu jest podobny do smaku innych alkoholi z zawarto艣ci膮 any偶u z wyra藕nie odznaczaj膮c膮 si臋 gorycz膮, prze艂amywan膮 przez dodawanie r贸偶nych zi贸艂. Pierwsza receptura zosta艂a opracowana w XVIII wieku w Val de Travers w obecnym szwajcarskim kantonie Neuch芒tel. Pocz膮tkowo stosowany by艂 jako leczniczy eliksir na wszelkie dolegliwo艣ci, zw艂aszcza przeciwb贸lowo. Jednak znacznie wi臋ksz膮 popularno艣膰 absynt zdoby艂 na prze艂omie XIX i XX wieku we Francji, zw艂aszcza po艣r贸d paryskiej bohemy artystycznej, dzi臋ki kt贸rej romantyczne skojarzenia z tym alkoholem trwaj膮 w kulturze masowej do dzi艣. U szczytu swojej popularno艣ci trunek zosta艂 opisany jako niebezpieczny, silnie uzale偶niaj膮cy narkotyk. Zawarty w pio艂unie tujon zosta艂 oskar偶ony o wi臋kszo艣膰 szkodliwych skutk贸w spo偶ywania tego alkoholu. Do roku 1915 zakazano wytwarzania i sprzeda偶y w wi臋kszo艣ci pa艅stw europejskich i w Stanach Zjednoczonych. 呕adne jednak dowody nie wskazuj膮 na to, 偶eby absynt by艂 bardziej niebezpieczny, czy w wi臋kszym stopniu psychoaktywny, ni偶 inne alkohole. Wznowienie produkcji nast膮pi艂o na pocz膮tku lat 90. XX wieku, kiedy pa艅stwa nale偶膮ce do Unii Europejskiej zacz臋艂y stopniowo zezwala膰 na produkcj臋 i sprzeda偶 trunku.

    magnez - Magnez (Mg, 艂ac. magnesium) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal ziem alkalicznych (druga grupa g艂贸wna uk艂adu okresowego). Ma trzy stabilne izotopy: 24Mg, 25Mg oraz 26Mg. Magnez po raz pierwszy zosta艂 uznany za pierwiastek przez Josepha Blacka (1755), za艣 wyodr臋bniony w formie czystej w 1808 roku przez Humphry鈥檈go Davy鈥檈go, kt贸ry nada艂 mu 艂aci艅sk膮 nazw臋. Polsk膮 nazw臋 jako pierwszy zaproponowa艂 Filip Neriusz Walter.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋