suplementy diety bez tajemnic

Lipotec Power Nutrytec

Suplement diety Lipotec Power Nutrytec (P艂yn) sk艂adaj膮cy si臋 z: Wodorowinian choliny, Inozytol, L-metionina, L-karnityna baza, Woda. Zarejestrowano go w 2015 roku. Jego stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Lipotec Power Nutrytec zosta艂 wyprodukowany przez suplementu diety, oraz zg艂oszony do rejestracji przez Nutrytec Sport&Health S.A.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Wodorowinian choliny, Inozytol, L-metionina, L-karnityna baza, Woda
    Forma: P艂yn
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2015
    Producent: NUTRYTEC SPORT & HEALTH S.A.
    Rejestruj膮cy: Nutrytec Sport&Health S.A
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    wodorowinian choliny - Dihydrokodeina (艂ac. dihydrocodeinum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, pochodna morfiny o o艣rodkowym dzia艂aniu przeciwb贸lowym i przeciwkaszlowym. W dawkach terapeutycznych tj. do 120 mg na dob臋, praktycznie nie powoduje zale偶no艣ci fizycznej ani psychicznej. Stosuje si臋 ja w silnych b贸lach nowotworowych oraz w b贸lach o innej etiologii. Mo偶e powodowa膰 niewydolno艣膰 uk艂adu oddechowego, napad astmy oskrzelowej, wymioty lub zaparcia. Zwalnia perystaltyk臋 jelit. Alkohol etylowy jak i leki nasenne z grupy benzodiazepin lub pochodnych kwasu barbiturowego nasilaj膮 depresyjne o艣rodkowe dzia艂anie dihydrokodeiny. Dihydrokodeina nale偶y do grupy III-N (艢rodki odurzaj膮ce). Obecnie jeden z g艂贸wnych lek贸w polecanych przez WHO w leczeniu b贸l贸w nowotworowych na tzw. II-stopniu drabiny analgetycznej, cz臋sto w po艂膮czeniu z paracetamolem lub NLPZ (Niesterydowe leki przeciwzapalne) jak na przyk艂ad ibuprofen, naproksen, diklofenak, nimesulid. W Polsce winian dihydrokodeiny jest sprzedawany pod nazw膮 handlow膮 DHC Continus w postaci tabletek o przed艂u偶onym uwalnianiu w dawkach 60, 90 i 120 mg.

    inozytol - Inozytol (cykloheksanoheksaol; 艂ac. myo-Inositolum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy cukroli, cykliczny sze艣ciow臋glowy alkohol polihydroksylowy zawieraj膮cy sze艣膰 grup hydroksylowych. Bywa okre艣lany jako 鈥瀢itamina B8鈥, nie jest jednak witamin膮, gdy偶 mo偶e by膰 syntetyzowany przez organizm. Wszystkie izomery maj膮 s艂odkawy smak. Zale偶nie od po艂o偶enia grup hydroksylowych istnieje teoretycznie dziewi臋膰 stereoizomer贸w inozytolu, przy czym istnieje para enancjomer贸w (chiro-inozytol). W myo-inozytolu (cykloheksan-cis-1,2,3,5-trans-4,6-heksaolu) grupy hydroksylowe przy w臋glach 1, 2, 3 i 5 znajduj膮 si臋 po tej samej stronie pier艣cienia, a grupy hydroksylowe przy w臋glach C4 i C6 po przeciwnej stronie. Ta forma spotykana jest najcz臋艣ciej w przyrodzie i wyst臋puje w wielu ro艣linach i zwierz臋tach. Nazwy zwyczajowe pozosta艂ych izomer贸w to: scyllo-, D-chiro-, L-chiro-, muko-, neo-, allo-, epi- i cis-inozytol. W naturze wyst臋puj膮 one jednak bardzo rzadko.

    l-metionina - Metionina (skr贸ty: Met, M) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy podstawowych aminokwas贸w bia艂kowych. Jest oboj臋tna elektrycznie. Obok cysteiny jest jednym z dw贸ch aminokwas贸w zawieraj膮cych siark臋. Wyst臋puje w du偶ych ilo艣ciach w kazeinie mlekowej, bia艂ku jaj. Naturalnie wyst臋puj膮ca metionina ma zazwyczaj konfiguracj臋 L. Nale偶y do aminokwas贸w niezb臋dnych dla cz艂owieka (nie mo偶e by膰 syntetyzowany w organizmie cz艂owieka i musi by膰 dostarczany z po偶ywieniem). Uczestniczy w wielu reakcjach metylacji (S-adenozylometionina), a tak偶e w reakcjach metabolicznych, dostarczaj膮c grupy siarkowej. Nie tworzy mostk贸w siarczkowych 鈭扴鈭扴鈭, gdy偶 nie ma grup tiolowych 鈭扴H. Metionina jest jednym z dw贸ch (obok tryptofanu) aminokwas贸w posiadaj膮cych tylko jeden kodon 鈥 kodowana jest przez tr贸jk臋 AUG. Jest to kodon o szczeg贸lnym znaczeniu, poniewa偶 jest odczytywany przez rybosom jako miejsce startu translacji 鈥 w efekcie u eukariont贸w metionina jest wbudowywana w koniec aminowy, jako pierwsza reszta aminokwasowa wszystkich bia艂ek. U prokariont贸w analogicznie pierwsz膮 reszt膮 aminokwasow膮 jest N-formylometionina, kt贸ra jednak zwykle jest usuwana w procesie modyfikacji potranslacyjnej. Reszty metioniny znajduj膮ce si臋 wewn膮trz sekwencji aminokwasowej wbudowywane s膮 z wykorzystaniem innego tRNA ni偶 reszty inicjuj膮ce 艂a艅cuch. Metionina jest r贸wnie偶 prekursorem biosyntezy fitohormonu etylenu, szczeg贸lnie w trakcie dojrzewania owoc贸w oraz w reakcji ro艣lin na stres. DL-Metionina jest stosowana jako dodatek do pasz w celu podniesienia ich warto艣ci od偶ywczej (podobnie jak lizyna). Roczna 艣wiatowa produkcja DL-metioniny wynios艂a w 2005 r. 600 tys. ton (trzecie miejsce po kwasie glutaminowym i lizynie), a L-metioniny 鈥 400 ton.

    l-karnityna baza - Amfetamina, pot. speed 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, silny stymulant OUN, wykorzystywany w leczeniu ADHD, narkolepsji i oty艂o艣ci. Odkryta w 1887, wyst臋puje w dw贸ch enancjomerach, kt贸rymi s膮 lewoamfetamina i dekstroamfetamina. Nazwa amfetamina odnosi si臋 za艣 do racemicznej wolnej zasady, a wi臋c sk艂adaj膮cej si臋 z r贸wnomolowej mieszaniny czystych enancjomer贸w. Niemniej termin ten jest cz臋sto u偶ywany nieformalnie do dowolnej mieszaniny enancjomer贸w, a nawet do czystych enancjomer贸w. Historycznie wykorzystywano j膮 do leczenia obrz臋ku nosa i zaburze艅 depresyjnych. Stosuje si臋 j膮 jako 艣rodek dopinguj膮cy oraz substancj臋 nootropow膮, a tak偶e rekreacyjnie jako afrodyzjak i zwi膮zek euforyzuj膮cy. Posiadanie i dystrybucja s膮 艣ci艣le kontrolowane w wielu krajach, z powodu znacznego ryzyka zdrowotnego, zwi膮zanego z u偶yciem rekreacyjnym. Pierwszym farmaceutycznym preparatem amfetaminy by艂 Benzedrine, u偶ywany w leczeniu r贸偶norodnych stan贸w. Obecnie przepisuje si臋 racemiczny Adderall (siarczan dekstramfetaminy), glukaran dekstroamfetaminy, siarczan amfetaminy i aspartam amfetaminy, dekstroamfetamin臋 b膮d藕 nieaktywny prolek lizdeksamfetamin臋. Amfetamina poprzez aktywacj臋 TAAR1 zwi臋ksza aktywno艣膰 monoamin i neuroprzeka藕nik贸w pobudzaj膮cych w m贸zgu, najsilniej wp艂ywaj膮c na noradrenalin臋 i dopamin臋. W dawkach terapeutycznych amfetamina wywo艂uje zmiany emocjonalne i poznawcze, jak euforia, zmiany libido, zwi臋kszone czuwanie, polepszone funkcje wykonawcze. Indukuje efekty tak jak kr贸tszy czas reakcji, brak poczucia zm臋czenia, zwi臋kszona si艂a mi臋艣niowa. Wi臋ksze dawki amfetaminy mog膮 uszkadza膰 funkcje poznawcze, a nawet gwa艂townie niszczy膰 mi臋艣nie. Powa偶ne ryzyko stanowi zesp贸艂 uzale偶nienia w wyniku stosowania du偶ych dawek, natomiast jest on ma艂o prawdopodobny przy stosowaniu dawek medycznych, nawet d艂ugoterminowo. Bardzo du偶e dawki mog膮 wywo艂ywa膰 psychoz臋 (m.in. obecno艣膰 uroje艅). Rzadko obserwuje si臋 j膮 po za偶yciu dawki terapeutycznej, nawet po d艂ugotrwa艂ym ich przyjmowaniu. Dawki rekreacyjne s膮 og贸lnie znacznie wi臋ksze od przepisywanych w leczeniu i wi膮偶膮 si臋 ze znacznie wi臋kszym ryzykiem powa偶nych efekt贸w ubocznych. Amfetamina zalicza si臋 do fenyloetyloamin. Posiada ca艂膮 klas臋 pochodnych, podstawionych amfetamin. Termin 鈥瀉mfetaminy鈥 odnosi si臋 tak偶e do klasy zwi膮zk贸w chemicznych, ale w przeciwie艅stwie do podstawionych amfetamin nie ma standardowej definicji w literaturze akademickiej. Jedna z bardziej restrykcyjnych definicji obejmuje tylko racemat i enancjomery amfetaminy lub metamfetaminy. Najog贸lniejsza definicja obejmuje szeroki zakres zwi膮zk贸w powi膮zanych ze sob膮 farmakologicznie lub strukturalnie. Z powodu niejednoznaczno艣ci zwi膮zanej z u偶yciem s艂owa 鈥瀉mfetamina鈥 w liczbie mnogiej w artykule s艂owo to u偶ywane b臋dzie na oznaczenie racematu (L-amfetaminy, D-amfetaminy). Do podstawionych amfetamin zaliczaj膮 si臋 bupropion, katynon, MDMA (ecstasy) i metamfetamina. Jako fenyloetyloamina amfetamina zwi膮zana jest tak偶e chemicznie z naturalnie wyst臋puj膮cymi neuromodulatorami (trace amine), zw艂aszcza 2-fenyloetyloamin膮 i N-metylofenyloetyloamin膮. Oba te zwi膮zki syntezowane s膮 w organizmie cz艂owieka. Amfetamina jest pochodn膮 fenyloetyloaminy. Natomiast N-metylofenyloetyloamina jest izomerem konstytucyjnym r贸偶ni膮cym si臋 od niej po艂o偶eniem grupy metylowej.

    woda - Woda (tlenek wodoru; nazwa systematyczna IUPAC: oksydan) 鈥 zwi膮zek chemiczny o wzorze H2O, wyst臋puj膮cy w warunkach standardowych w stanie ciek艂ym. W stanie gazowym wod臋 okre艣la si臋 mianem pary wodnej, a w sta艂ym stanie skupienia 鈥 lodem. S艂owo 鈥瀢oda鈥 jako nazwa zwi膮zku chemicznego mo偶e si臋 odnosi膰 do ka偶dego stanu skupienia. Woda jest bardzo dobrym rozpuszczalnikiem dla substancji polarnych. Wi臋kszo艣膰 (oko艂o 97,38%) wyst臋puj膮cej na Ziemi wody jest 鈥瀞艂ona鈥, to znaczy zawiera du偶o rozpuszczonych soli, g艂贸wnie chlorku sodu. W naturalnej wodzie rozpuszczone s膮 gazy atmosferyczne, z kt贸rych w najwi臋kszym st臋偶eniu znajduje si臋 dwutlenek w臋gla. Woda naturalna w wielu przypadkach przed zastosowaniem musi zosta膰 uzdatniona. Proces uzdatniania wody dotyczy zar贸wno wody pitnej, jak i przemys艂owej.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋