suplementy diety bez tajemnic

Leber-Detox

Suplement diety Leber-Detox zawiera w sk艂adzie: L-metionina, Witamina C, Kurkuma, Berberys, Cytryniec, L-karnityna, Skoncentrowany ekstrakt z korzenia mniszka lekarskiego, Ekstrakt z pestek winogron, NAC, L-glutation, Chroniona mieszanka enzym贸w zi贸艂, Ekstrakt z ostropestu. Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2018. Jego obecny stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez ProV Nutraceutical B.V., oraz zg艂oszony do rejestracji przez Wydawnictwo Lew.S艂awomir Usielski.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: L-metionina, Witamina C, Kurkuma, Berberys, Cytryniec, L-karnityna, Skoncentrowany ekstrakt z korzenia mniszka lekarskiego, Ekstrakt z pestek winogron, NAC, L-glutation, Chroniona mieszanka enzym贸w zi贸艂, Ekstrakt z ostropestu
    Forma: kapsu艂ki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2018
    Producent: ProV Nutraceutical B.V.
    Rejestruj膮cy: Wydawnictwo Lew.S艂awomir Usielski
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    l-metionina - Metionina (skr贸ty: Met, M) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy podstawowych aminokwas贸w bia艂kowych. Jest oboj臋tna elektrycznie. Obok cysteiny jest jednym z dw贸ch aminokwas贸w zawieraj膮cych siark臋. Wyst臋puje w du偶ych ilo艣ciach w kazeinie mlekowej, bia艂ku jaj. Naturalnie wyst臋puj膮ca metionina ma zazwyczaj konfiguracj臋 L. Nale偶y do aminokwas贸w niezb臋dnych dla cz艂owieka (nie mo偶e by膰 syntetyzowany w organizmie cz艂owieka i musi by膰 dostarczany z po偶ywieniem). Uczestniczy w wielu reakcjach metylacji (S-adenozylometionina), a tak偶e w reakcjach metabolicznych, dostarczaj膮c grupy siarkowej. Nie tworzy mostk贸w siarczkowych 鈭扴鈭扴鈭, gdy偶 nie ma grup tiolowych 鈭扴H. Metionina jest jednym z dw贸ch (obok tryptofanu) aminokwas贸w posiadaj膮cych tylko jeden kodon 鈥 kodowana jest przez tr贸jk臋 AUG. Jest to kodon o szczeg贸lnym znaczeniu, poniewa偶 jest odczytywany przez rybosom jako miejsce startu translacji 鈥 w efekcie u eukariont贸w metionina jest wbudowywana w koniec aminowy, jako pierwsza reszta aminokwasowa wszystkich bia艂ek. U prokariont贸w analogicznie pierwsz膮 reszt膮 aminokwasow膮 jest N-formylometionina, kt贸ra jednak zwykle jest usuwana w procesie modyfikacji potranslacyjnej. Reszty metioniny znajduj膮ce si臋 wewn膮trz sekwencji aminokwasowej wbudowywane s膮 z wykorzystaniem innego tRNA ni偶 reszty inicjuj膮ce 艂a艅cuch. Metionina jest r贸wnie偶 prekursorem biosyntezy fitohormonu etylenu, szczeg贸lnie w trakcie dojrzewania owoc贸w oraz w reakcji ro艣lin na stres. DL-Metionina jest stosowana jako dodatek do pasz w celu podniesienia ich warto艣ci od偶ywczej (podobnie jak lizyna). Roczna 艣wiatowa produkcja DL-metioniny wynios艂a w 2005 r. 600 tys. ton (trzecie miejsce po kwasie glutaminowym i lizynie), a L-metioniny 鈥 400 ton.

    kwas askorbinowy - Kwas askorbinowy, witamina C, E300 (艂ac. acidum ascorbicum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy nienasyconych alkoholi polihydroksylowych. Jest niezb臋dny do funkcjonowania organizm贸w 偶ywych. Dla niekt贸rych zwierz膮t, w tym ludzi, jest witamin膮, czyli musi by膰 dostarczany w po偶ywieniu. Jest tak偶e przeciwutleniaczem stosowanym jako dodatek do 偶ywno艣ci.

    kurkuma - Ostry偶, kurkuma, szafranica, 偶贸艂cie艅 (Curcuma L.) 鈥 rodzaj bylin z rodziny imbirowatych. Zalicza si臋 do niego 93 gatunki.

    berberys - Berberys, kwa艣nica (Berberis L.) 鈥 rodzaj krzew贸w z rodziny berberysowatych (Berberidaceae Juss.). Nale偶y do niego ok. 450 gatunk贸w, przy czym ich klasyfikacja i relacja wzgl臋dem rodzaju mahonia Mahonia pozostaje od dawna przedmiotem debaty naukowej. Ro艣liny te wyst臋puj膮 w Eurazji, Ameryce i Afryce. W Polsce ro艣nie dziko tylko berberys zwyczajny.

    cytryniec - Cytryniec (Schisandra Michx.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny cytry艅cowatych (Schisandraceae). Do rodzaju nale偶y ok. 25 gatunk贸w wyst臋puj膮cych g艂贸wnie w Azji wschodniej i po艂udniowo-wschodniej. Jeden gatunek 鈥 Schisandra glabra ro艣nie w Ameryce P贸艂nocnej. Wiele gatunk贸w u偶ytkowanych jest jako ro艣liny lecznicze. Z p臋d贸w niekt贸rych pozyskuje si臋 olejki i w艂贸kna do wyrobu sznur贸w. W Europie (w tym w Polsce) uprawiany jako ro艣lina ozdobna jest cytryniec chi艅ski, ozdobny zw艂aszcza jesieni膮 z powodu czerwonych owoc贸w i przebarwiaj膮cych si臋 na 偶贸艂to li艣ci.

    l-karnityna - Karnityna (尾-hydroksy-纬-trimetyloamonioma艣lan), (CH3)3N+鈥揅H2鈥揅H(OH)鈥揅H2鈥揅OO鈭 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny o budowie betainowej, N,N,N-trimetylowa pochodna kwasu 纬-amino-尾-hydroksymas艂owego (GABAOB). W organizmach jest syntetyzowany w w膮trobie, nerkach i m贸zgu z aminokwas贸w (lizyny i metioniny) i pe艂ni rol臋 w transporcie kwas贸w t艂uszczowych z cytozolu do mitochondri贸w. Do艣膰 obficie wyst臋puje w mi臋艣niach. Karnityna jest zwi膮zkiem chiralnym, w kt贸rym centrum stereogeniczne stanowi 3 atom w臋gla. Substancja pochodzenia naturalnego, o nazwie zwyczajowej 鈥濴-karnityna鈥, jest enancjomerem o konfiguracji R. Tylko ten enancjomer ma dzia艂anie biologiczne, dlatego w tej postaci powinna by膰 obecna w codziennej diecie lub podawana jako suplement. Nazwa karnityny pochodzi st膮d, 偶e po raz pierwszy wyizolowano j膮 z mi臋艣ni (nazwa od 艂ac. caro, carnis 鈥 mi臋so) w 1905 roku. Pocz膮tkowo nazywano j膮 witamin膮 BT, poniewa偶 jej brak w po偶ywieniu prowadzi艂 do gromadzenia t艂uszczu u larw m膮cznika m艂ynarka (Tenebrio molitor). Poniewa偶 karnityna u cz艂owieka pochodzi z dw贸ch 藕r贸de艂: jest syntetyzowana i dostarczana z po偶ywieniem, bywa nazywana substancj膮 witaminopodobn膮. Jest ona naturalnie wyst臋puj膮c膮 substancj膮 w organizmie. G艂贸wnym 藕r贸d艂em karnityny w 偶ywno艣ci s膮 mi臋so i przetwory mleczne. Najbogatsze w karnityn臋 s膮 baranina, wo艂owina, wieprzowina i ryby. Mniej L-karnityny zawiera mi臋so z drobiu. Pokarmy pochodzenia ro艣linnego (warzywa, owoce) zawieraj膮 tylko 艣ladowe ilo艣ci karnityny. Dzienne zapotrzebowanie zdrowej, doros艂ej osoby na karnityn臋 wynosi 艣rednio 15 mg. Dzienne synteza karnityny wynosi 11鈥34 mg, a z diet膮 dostarczane jest codziennie 艣rednio 20鈥200 mg. U wegan i niekt贸rych wegetarian ilo艣膰 karnityny w po偶ywieniu jest du偶o mniejsza i wynosi ok. 1 mg/dzie艅. Karnityna nie podlega metabolizmowi. W nerkach ulega filtracji w k艂臋buszkach nerkowych, a nast臋pnie prawie w ca艂o艣ci wch艂aniana zwrotnie w kanalikach nerkowych. U os贸b zdrowych na og贸艂 nie stwierdza si臋 niedoboru karnityny, gdy偶 biosynteza i codzienna dieta zaspokaja potrzeby organizmu. Jednak偶e niedobory karnityny mog膮 pojawia膰 si臋 u os贸b niedo偶ywionych, przy nieprawid艂owej, ubogiej diecie, a tak偶e u os贸b na diecie wega艅skiej lub w schorzeniach nerek czy w膮troby.

    ekstrakt z korzenia mniszka lekarskiego - Mniszek pospolity, mniszek lekarski (Taraxacum officinale F.H. Wiggers coll., w艂a艣c. Taraxacum sect. Taraxacum) 鈥 okre艣lenie ro艣lin z rodzaju mniszek, w zale偶no艣ci od uj臋cia systematycznego stanowi膮ce nazw臋 zbiorow膮 drobnych gatunk贸w z sekcji Taraxacum (= Vulgaria, Ruderalia) lub odnosz膮ce si臋 do jednego gatunku wyst臋puj膮cego na niewielkim obszarze w Skandynawii 鈥 T. campylodes. W dominuj膮cym znaczeniu s膮 to mniszki z sekcji obfituj膮cej w drobne, apomiktyczne gatunki. W samej Europie opisano ich ponad tysi膮c, w tym w Polsce ponad 200, a wyst臋puj膮 tak偶e w Azji i p贸艂nocnej Afryce. Zawleczone zosta艂y na wszystkie inne kontynenty. Poza Europ膮 dane o poszczeg贸lnych taksonach s膮 bardzo fragmentaryczne. Ro艣liny te rosn膮 na siedliskach ruderalnych, na 艂膮kach i murawach, w uprawach i widnych lasach. S膮 wykorzystywane jako ro艣liny jadalne, pastewne, miododajne i lecznicze. W uprawach uznawane za chwasty.

    nac - NAC 鈥 Narodowe Archiwum Cyfrowe NAC (North Atlantic Council, Rada P贸艂nocnoatlantycka) 鈥 organ decyzyjny NATO NAC (Nanjing Automobile Corporation) 鈥 chi艅skie przedsi臋biorstwo motoryzacyjne

    l-glutation - Glutation, 艂ac. glutathionum, inna nazwa: 纬-glutamylocysteinyloglicyna (纬-glu-cys-gly) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, tripeptyd o w艂a艣ciwo艣ciach przeciwutleniaj膮cych, zbudowany z reszt aminokwasowych kwasu glutaminowego, cysteiny i glicyny. Wyst臋puje we wszystkich organizmach ro艣linnych i zwierz臋cych (poza organizmem jest nietrwa艂y), jest najbardziej rozpowszechnionym i najobfitszym tiolem wewn膮trzkom贸rkowym (sk艂adnikiem zawieraj膮cym siark臋) wyst臋puj膮cym w kom贸rkach ssak贸w oraz drobnocz膮steczkowym tripeptydem buduj膮cym 偶ywe kom贸rki.

    chroniona mieszanka enzym贸w zi贸艂 - Koszatniczka pospolita, dawniej tak偶e: koszatniczka (Octodon degus) 鈥 endemiczny gatunek gryzonia z rodziny koszatniczkowatych (Octodontidae), zamieszkuj膮cy w Chile obszar mi臋dzy wybrze偶em Oceanu Spokojnego i zachodnimi zboczami And贸w, najliczniej pomi臋dzy Vallenar a Curic贸 (28鈥35掳S) do wysoko艣ci 1200 m n.p.m., 1800 m n.p.m. lub 2000 m n.p.m.Koszatniczka pospolita jest zwierz臋ciem silnie terytorialnym, wiedzie dzienny tryb 偶ycia w niewielkich grupach spo艂ecznych sk艂adaj膮cych si臋 z 2鈥5 samic i 1鈥2 samc贸w, w ramach kt贸rych osobniki wsp贸lnie u偶ytkuj膮 nory oraz tereny 偶erowania. Buduje podziemne nory i sp臋dza w nich znaczn膮 cz臋艣膰 偶ycia. Ma szereg cech morfologicznych i fizjologicznych, kt贸re u艂atwiaj膮 jej prowadzenie 偶ycia pod ziemi膮 i w p贸艂pustynnych warunkach panuj膮cych w jej zasi臋gu wyst臋powania. Wykorzystuje wod臋 w spos贸b bardzo efektywny (mo偶e prze偶y膰 bez dost臋pu do wody nawet 13 dni), jej uk艂ad oddechowy wykazuje stosunkowo ma艂膮 reakcj臋 na niedotlenienie, kt贸re grozi ssakom przebywaj膮cym przez d艂u偶szy czas pod ziemi膮. Grzbietowe cz臋艣ci cia艂a s膮 mocniej wybarwione ni偶 brzuszne i maj膮 istotny wsp贸艂czynnik odbicia promieniowania UV, a samo wybarwienie grzbietu stanowi dobry kamufla偶 i pozwala w naturze wtopi膰 si臋 w t艂o i pozosta膰 niezauwa偶onym przez wroga. Do laboratori贸w Ameryki P贸艂nocnej i Europy koszatniczki trafi艂y w po艂owie lat 60. XX wieku, jako zwierz臋ta do prowadzenia bada艅 nad cukrzyc膮. Insulina tych gryzoni ma odmienn膮 struktur臋 i wykazuje tylko 1鈥10% aktywno艣ci biologicznej w por贸wnaniu z innymi ssakami, wi臋c ich metabolizm nie pozwala na przyswajanie glukozy i koszatniczki s膮 bardzo podatne na t臋 chorob臋. Osobniki pochodz膮ce z populacji sprowadzonych jako zwierz臋ta laboratoryjne do laboratori贸w w USA i Wielkiej Brytanii trafi艂y z czasem do indywidualnych hodowc贸w hobbystycznych. W hodowli wymagaj膮 du偶o wolnej przestrzeni. Powinny by膰 hodowane w jednop艂ciowych parach lub stadach do 4鈥5 osobnik贸w. W Chile jest ssakiem o najliczniejszej populacji. W Polsce wyj膮tkowo stwierdza si臋 osobniki zdzicza艂e, wyst臋puj膮ce jako gatunek zawleczony. Mi臋dzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) wymienia koszatniczk臋 pospolit膮 w Czerwonej ksi臋dze gatunk贸w zagro偶onych jako gatunek najmniejszej troski.

    ekstrakt z ostropestu - Sylimaryna 鈥 wykorzystywany w lecznictwie kompleks zwi膮zk贸w pochodzenia ro艣linnego, pozyskiwany z 艂upin nasiennych ostropestu plamistego, sk艂adaj膮cy si臋 przede wszystkim z flawonoligan贸w: sylibiny, izosylibiny, sylikrystyny i sylidianiny oraz flawonoidu 鈥 taksyfoliny. Zawarto艣膰 sylimaryny w surowcu ro艣linnym wynosi 2-3%, z czego ok. 50% stanowi sylibina, a jest zale偶na od pochodzenia materia艂u biologicznego i sposobu ekstrakcji. Sylimaryna nie rozpuszcza si臋 w wodzie, za to jest dobrze rozpuszczalna w octanie etylu i acetonie.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋