suplementy diety bez tajemnic

Kumat Antivir

Suplement diety Kumat Antivir zosta艂 zg艂oszony do rejestracji w 2012 roku. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: proszek cydru jab艂ecznego, Ekstrakt owoc贸w dzikiego bzu czarnego, Ekstrakt zielonej herbaty, Ekstrakt ostropestu plamistego, Kurkumina, Ekstrakt czarnego pieprzu, Kwas askorbinowy, Sukraloza. Jego obecny status rejestracji: weryfikacja w toku. Producentem tego suplementu diety jest firma Inovativo biomedicinas tehnologiju institus 艁otwa.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: proszek cydru jab艂ecznego, Ekstrakt owoc贸w dzikiego bzu czarnego, Ekstrakt zielonej herbaty, Ekstrakt ostropestu plamistego, Kurkumina, Ekstrakt czarnego pieprzu, Kwas askorbinowy, Sukraloza
    Forma: saszetka
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2012
    Producent: Inovativo biomedicinas tehnologiju institus 艁otwa
    Rejestruj膮cy: Wojciech Grzelak Zwardo艅
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    ekstrakt zielonej herbaty - Zielona herbata 鈥 nap贸j przyrz膮dzany wy艂膮cznie z li艣ci herbaty chi艅skiej (Camellia sinensis), kt贸re poddane zosta艂y w czasie przetwarzania jedynie minimalnej oksydacji. Zielona herbata pochodzi z Chin, sk膮d rozpowszechni艂a si臋 na inne kraje Azji, od Japonii po Bliski Wsch贸d. Wsp贸艂cze艣nie zielona herbata rozprzestrzenia si臋 na Zachodzie, gdzie wci膮偶 najpopularniejszym rodzajem tego napoju jest herbata czarna. W krajach, gdzie uprawia si臋 herbat臋, wytwarza si臋 wiele rodzaj贸w zielonej herbaty. R贸偶ni膮 si臋 od siebie z uwagi na specyficzne warunki uprawy, spos贸b przetwarzania i por臋 zbior贸w. W kilku ostatnich dziesi臋cioleciach zielona herbata przechodzi艂a wiele test贸w medycznych, kt贸rych celem by艂o ustalenie, czy rzeczywi艣cie, jak si臋 powszechnie s膮dzi, ma ona w艂a艣ciwo艣ci zdrowotne, a szczeg贸lnie przypisywany jej wp艂yw na zmniejszenie ryzyka zachorowania na choroby serca oraz na niekt贸re odmiany nowotwor贸w. S膮dzi si臋 tak偶e, 偶e spo偶ywanie zielonej herbaty pomaga w kontrolowaniu wagi cia艂a.

    ekstrakt ostropestu plamistego - Sylimaryna 鈥 wykorzystywany w lecznictwie kompleks zwi膮zk贸w pochodzenia ro艣linnego, pozyskiwany z 艂upin nasiennych ostropestu plamistego, sk艂adaj膮cy si臋 przede wszystkim z flawonoligan贸w: sylibiny, izosylibiny, sylikrystyny i sylidianiny oraz flawonoidu 鈥 taksyfoliny. Zawarto艣膰 sylimaryny w surowcu ro艣linnym wynosi 2-3%, z czego ok. 50% stanowi sylibina, a jest zale偶na od pochodzenia materia艂u biologicznego i sposobu ekstrakcji. Sylimaryna nie rozpuszcza si臋 w wodzie, za to jest dobrze rozpuszczalna w octanie etylu i acetonie.

    kurkumina - Kurkumina (E100) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny zbudowany z dw贸ch reszt feruloilowych po艂膮czonych atomem w臋gla. Jest przeciwutleniaczem polifenolowym. Stosowany jako 偶贸艂topomara艅czowy barwnik spo偶ywczy; sk艂adnik m.in. przyprawy curry. Struktur臋 zwi膮zku zbadali w 1910 r. Stanis艂aw Kostanecki, J. Mi艂ob臋dzka i Wiktor Lampe. Dopuszczalne dzienne spo偶ycie w 艣wietle zalece艅 Europejskiego Urz臋du ds. Bezpiecze艅stwa 呕ywno艣ci (EFSA) wynosi 3 mg/kg masy cia艂a. Rozporz膮dzenie polskiego ministra zdrowia z 2008 r. w wielu przypadkach nie nak艂ada艂o ogranicze艅 ilo艣ciowych na stosowanie kurkuminy jako dodatku do 偶ywno艣ci.

    ekstrakt czarnego pieprzu - Kapsaicyna 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piek膮cy smak papryki chili. Pomimo 偶e nie jest typowym alkaloidem, zazwyczaj przypisywany jest do tej grupy zwi膮zk贸w. Dzia艂a na receptory b贸lu (nocyceptory), powoduj膮c uczucie pieczenia i ostro艣ci w jamie ustnej. Ilo艣膰 kapsaicyny w danej potrawie lub produkcie (czyli jego ostro艣膰) jest mierzona w skali Scoville'a (w skr贸cie: SHU) i dla czystej kapsaicyny wynosi 16 000 000 SHU (dla por贸wnania klasyczny sos Tabasco ma 2500鈥5000 SHU). Ju偶 1鈥2 mg/kg 偶ywno艣ci nadaje jej intensywn膮 pikantno艣膰[potrzebny przypis].

    kwas askorbinowy - Kwas askorbinowy, witamina C, E300 (艂ac. acidum ascorbicum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy nienasyconych alkoholi polihydroksylowych. Jest niezb臋dny do funkcjonowania organizm贸w 偶ywych. Dla niekt贸rych zwierz膮t, w tym ludzi, jest witamin膮, czyli musi by膰 dostarczany w po偶ywieniu. Jest tak偶e przeciwutleniaczem stosowanym jako dodatek do 偶ywno艣ci.

    sukraloza - Sukraloza (C12H19Cl3O8) 鈥 pochodna sacharozy, w kt贸rej trzy grupy hydroksylowe zosta艂y podstawione atomami chloru. Jest stosowana jako s艂odzik nie dostarczaj膮cy do organizmu kalorii, gdy偶 nie jest przeze艅 metabolizowany. Na rynku spo偶ywczym dystrybuowana pod nazw膮 handlow膮 Splenda; produkt ten zawiera 1,1% sukralozy oraz maltodekstryn臋 i glukoz臋 jako wype艂niacze. Sukraloza jest ok. 600 razy s艂odsza od zwyk艂ego cukru. Jest bardziej uniwersalna w u偶yciu od innego, powszechnie stosowanego s艂odzika 鈥 aspartamu, gdy偶 jest trwa艂a w szerszym zakresie temperatury i pH. Dzi臋ki temu mo偶na j膮 stosowa膰 r贸wnie偶 w wyrobach piekarniczych i kwa艣nych napojach. Podobn膮 trwa艂o艣膰 termiczn膮 i pH wykazuj膮 stewiozydy 鈥 s艂odkie zwi膮zki zawarte w ro艣linie stewia. Sama sukraloza nie jest szkodliwa, ale rozk艂ada si臋 na zwi膮zki, kt贸re s膮 szkodliwe dla organizmu ludzkiego: chloroglukoz臋 i chlorofruktoz臋. S膮 one toksyczne, ale w wi臋kszych ilo艣ciach ni偶 te, kt贸re znale藕膰 mo偶na w produktach spo偶ywczych. Oko艂o 20% sukralozy rozk艂ada si臋 w organizmie, reszta zostaje wydalona w niezmienionej postaci. W roku 2008 Mohamed B. Abou-Donia i wsp贸艂pracownicy opublikowali wyniki bada艅 s艂odzika Splenda na szczurach, z kt贸rych wynika艂o, 偶e sukraloza nawet w ilo艣ciach mniejszych ni偶 ADI = 5 mg/kg dziennie wykazuje szkodliwe dzia艂anie na organizm. Badania te zosta艂y skrytykowane w roku 2009 przez naukowc贸w powi膮zanych z McNeil Nutritionals, dystrybutorem s艂odzika, oraz przez panel 9 ekspert贸w powo艂anych przez McNeil Nutritionals. W pracach krytycznych zarzucono istotne braki metodologiczne, niedostateczne udokumentowanie wyci膮gni臋tych wniosk贸w oraz ich sprzeczno艣膰 z innymi badaniami. Obie strony sporu podtrzyma艂y swoje stanowisko w listach do wydawcy czasopisma Regulatory Toxicology and Pharmacology opublikowanych w roku 2012. Sukraloza zosta艂a dopuszczona do u偶ycia po raz pierwszy w Kanadzie, w 1991 roku kolejnym krajami, kt贸re dopu艣ci艂y j膮 do u偶ycia by艂y: Australia (1993), Nowa Zelandia (1996), USA (1998), Wielka Brytania (2003) i ca艂a Unia Europejska (2004). Do 2005 roku sukraloza zosta艂a dopuszczona do u偶ycia w ponad 40 krajach na 艣wiecie. Oznaczana na produktach spo偶ywczych kodem E955. Sukraloza zosta艂a po raz pierwszy otrzymana w 1976 roku przez Shashikant Phadisa, chemika pracuj膮cego w Queen Elizabeth College w Londynie, w ramach grantu realizowanego dla firmy Tate & Lyle PLC, podczas przeprowadzania reakcji sacharozy z odczynnikiem chloruj膮cym.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋