suplementy diety bez tajemnic

JOINT MOBILITY

JOINT MOBILITY to suplement diety w formie tabletki. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: Szyszki chmielu, Kwiat rumianku, Li艣膰 laurowy, Li艣膰 brzozy, Owoc dzikiej r贸偶y, Owocnia fasoli, Korze艅 艂opianu, Ig艂y sosny, Ziele rdestu ptasiego, Ziele uczepu, Li艣膰 bor贸wki brusznicy, Kora wierzby, Glukozamina (pochodzenia ro艣linnego). Produkt ten zg艂oszono do rejestracji w 2019 roku. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety JOINT MOBILITY zosta艂 wyprodukowany przez „AIM”, Reserch and Production Pharmaceutical Company, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma BIOFITON SP脫艁KA Z OGRANICZON膭 ODPOWIEDZIALNO艢CI膭.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Szyszki chmielu, Kwiat rumianku, Li艣膰 laurowy, Li艣膰 brzozy, Owoc dzikiej r贸偶y, Owocnia fasoli, Korze艅 艂opianu, Ig艂y sosny, Ziele rdestu ptasiego, Ziele uczepu, Li艣膰 bor贸wki brusznicy, Kora wierzby, Glukozamina (pochodzenia ro艣linnego)
    Forma: tabletki
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: "AIM", Reserch and Production Pharmaceutical Company
    Rejestruj膮cy: BIOFITON SP脫艁KA Z OGRANICZON膭 ODPOWIEDZIALNO艢CI膭
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    szyszki chmielu - Chmiel zwyczajny (Humulus lupulus) 鈥 gatunek byliny z rodziny konopiowatych (Cannabaceae). Wyst臋powa艂 w stanie dzikim prawdopodobnie w po艂udniowej Europie, na Bliskim Wschodzie i w Ameryce P贸艂nocnej. W Polsce gatunek pospolity do 700 m n.p.m. Uprawiany przez cz艂owieka skolonizowa艂 (jako zdzicza艂a ro艣lina uprawna) stref臋 klimat贸w umiarkowanych i ciep艂ych ca艂ej Eurazji.

    kwiat rumianku - Kwiat 鈥 organ ro艣lin nasiennych, w kt贸rym wykszta艂caj膮 si臋 wyspecjalizowane elementy s艂u偶膮ce do rozmna偶ania. Stanowi fragment p臋du o ograniczonym wzro艣cie ze skupieniem li艣ci p艂odnych i p艂onnych, s艂u偶膮cych odpowiednio, bezpo艣rednio i po艣rednio do rozmna偶ania p艂ciowego (generatywnego). Kwiat charakterystyczny dla ro艣lin nasiennych (czyli kwiatowych) jest organem homologicznym do k艂osa zarodniono艣nego (sporofilostanu) ro艣lin ewolucyjnie starszych.

    li艣膰 laurowy - Li艣膰 laurowy zwany te偶 li艣ciem bobkowym 鈥 suszony li艣膰 ro艣liny o nazwie wawrzyn szlachetny (Laurus nobilis). Pochodzi z regionu 艣r贸dziemnomorskiego, w Polsce nie wyst臋puje, czasami jest jednak uprawiana jako ro艣lina pokojowa. Li艣cie laurowe s膮 powszechnie stosowane w sztuce kulinarnej jako przyprawa. Dobrze wysuszone maj膮 jasnozielony kolor i bardzo aromatyczny zapach. Najcz臋艣ciej u偶ywane s膮 do przyprawiania bigosu, galaret mi臋snych, kapu艣niaku z kwa艣nej kapusty, roso艂u, ale nadaj膮 si臋 tak偶e do zup jarzynowych i mi臋snych, pasztet贸w, potraw duszonych, sos贸w i pieczeni. S膮 wa偶nym sk艂adnikiem marynat oraz zalew do marynowania warzyw. S膮 u偶ywane r贸wnie偶 w zio艂olecznictwie przy kaszlu, zaburzeniach ukrwienia, schorzeniach sk贸ry, domowym leczeniu ran, przy chorobach reumatycznych

    li艣膰 brzozy - Li艣膰 (艂ac. folium) 鈥 organ ro艣linny, element budowy cz臋艣ci osiowej (p臋dowej) ro艣lin telomowych. Wyrastaj膮ce z w臋z艂贸w ko艅cowe elementy rozga艂臋zie艅 p臋du, wyodr臋bniaj膮ce si臋 ze wzgl臋du na funkcj臋 i budow臋 od 艂odygi (nie maj膮 np. zdolno艣ci do nieprzerwanego wzrostu). Pe艂ni膮 g艂贸wnie funkcje od偶ywcze i z tego powodu maj膮 zwykle du偶膮 powierzchni臋 umo偶liwiaj膮c膮 poch艂anianie odpowiedniej ilo艣ci promieniowania s艂onecznego. Poza tym li艣cie bior膮 udzia艂 w transpiracji, gutacji i wymianie gazowej. Li艣cie wyspecjalizowane w fotosyntezie okre艣lane s膮 mianem li艣ci zielonych oraz li艣ci listowia. Nierzadko organy te pe艂ni膮 tak偶e funkcje spichrzowe, czepne, ochronne, obronne i pu艂apkowe, w takich przypadkach ulegaj膮c daleko id膮cym przystosowaniom w zakresie funkcji i budowy.

    owoc dzikiej r贸偶y - R贸偶a dzika (Rosa canina L.) 鈥 gatunek krzewu z rodziny r贸偶owatych, z rodzaju r贸偶a. Ludowe nazwy: psia r贸偶a, kt贸ra jest t艂umaczeniem nazwy 艂aci艅skiej, oraz szypszyna (st膮d szypszyniec r贸偶any), nazwa o pochodzeniu s艂owia艅skim. Wyst臋puje na obszarach umiarkowanych i ciep艂ych p贸艂kuli p贸艂nocnej. Mo偶na j膮 spotka膰 prawie w ca艂ej Europie, na terenach do 1500 m n.p.m., w Afryce P贸艂nocnej, na Wyspach Kanaryjskich, na Maderze, w Azji, rozprzestrzeni艂a si臋 tak偶e w Australii i Nowej Zelandii. W Polsce jest gatunkiem pospolitym.

    owocnia fasoli - Owoc (艂ac. fructus) 鈭 w znaczeniu botanicznym wyst臋puj膮cy u ro艣lin okrytozal膮偶kowych organ powstaj膮cy z zal膮偶ni s艂upka, zawieraj膮cy w swym wn臋trzu nasiona, os艂aniaj膮cy je i u艂atwiaj膮cy rozsiewanie. Cz臋艣膰 owocu otaczaj膮ca nasiona okre艣la si臋 mianem owocni (perykarpu). Gdy w powstaniu organu otaczaj膮cego nasiona bior膮 udzia艂 inne cz臋艣ci ro艣liny ni偶 s艂upek 鈥 tw贸r taki okre艣lany jest mianem owocu pozornego. Gdy w jednym kwiecie wyst臋puje wi臋ksza liczba s艂upk贸w wolnych (s艂upkowie apokarpiczne), wtedy powstaj膮ce z nich owoce tworz膮 owoc zbiorowy na wsp贸lnym dnie kwiatowym (np. malina, jaskier). Natomiast z kilku kwiat贸w zebranych w skupiony kwiatostan powstaj膮 owocostany (morwa, k艂臋bek buraka, figowiec, ananas). Budowa owoc贸w stanowi adaptacj臋 do r贸偶nych form rozsiewania. Owoce mi臋siste mog膮 by膰 roznoszone przez zwierz臋ta, dla kt贸rych stanowi膮 pokarm (zoochoria), owoce suche rozprzestrzeniane s膮 m.in. przez wiatr (anemochoria), wod臋 (hydrochoria) lub zwierz臋ta. Owocami jako rodzajem po偶ywienia okre艣lane s膮 cz臋艣ci ro艣lin o grubej warstwie mi膮偶szu i przyjemnym, zwykle s艂odkim smaku i zapachu. Owoce stanowi膮 istotn膮 cz臋艣膰 po偶ywienia dla ludzi i wielu zwierz膮t.

    korze艅 艂opianu - 艁opian wi臋kszy (Arctium lappa L.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny astrowatych. Inne (ludowe) nazwy: 艂opuch, g艂owacz, kostropie艅, topie艅, dziady. Wyst臋puje w Europie, na Syberii, w Himalajach, Chinach, Japonii, Azji Mniejszej, na Kaukazie, a jako gatunek zawleczony r贸wnie偶 w Ameryce P贸艂nocnej i Po艂udniowej. Jest pospolity na terenie ca艂ej Polski. Status gatunku we florze Polski: gatunek rodzimy.

    ig艂y sosny - Sosna (Pinus L. 1753) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny sosnowatych (Pinaceae Lindl.) obejmuj膮cy niemal 115 gatunk贸w drzew i krzew贸w. Wyst臋puj膮 przewa偶nie w strefie klimatu umiarkowanego p贸艂kuli p贸艂nocnej, cho膰 niekt贸re gatunki rosn膮 r贸wnie偶 w strefach cieplejszych (tu jednak zwykle w g贸rach). W Ameryce 艢rodkowej najdalej na po艂udnie si臋gaj膮 do Gwatemali, Salwadoru i Nikaragui, za艣 w Azji do Archipelagu Malajskiego. Jedyne naturalne stanowisko na p贸艂kuli po艂udniowej znajduje si臋 na Sumatrze (P. merkusii). Sosny to ro艣liny zimozielone o d艂ugich, w膮skich ig艂ach. Charakteryzuj膮 si臋 du偶ym zakresem tolerancji na warunki 艣rodowiska i temperatury. Rozmna偶aj膮 si臋 p艂ciowo, wytwarzaj膮c osobno m臋skie i 偶e艅skie kwiatostany. Nasiona dojrzewaj膮 w twardych, drewniej膮cych szyszkach. Do tego rodzaju nale偶膮 gatunki uwa偶ane za jedne z najd艂u偶ej 偶yj膮cych ro艣lin na Ziemi i w wi臋kszo艣ci nie s膮 zagro偶one wygini臋ciem. Cz臋艣膰 gatunk贸w podlega ochronie prawnej, przy czym w Polsce 艣cis艂膮 ochron膮 obj臋te s膮 3 gatunki. Niekt贸re gatunki i odmiany ciesz膮 si臋 popularno艣ci膮 jako ro艣liny ozdobne. Sosny s膮 藕r贸d艂em po偶ywienia dla wielu owad贸w, z kt贸rych cz臋艣膰 zwalczana jest jako szkodniki. W warunkach os艂abienia mog膮 by膰 podatne na dzia艂anie patogen贸w wywo艂uj膮cych szereg chor贸b. Niekt贸re choroby s膮 charakterystyczne dla sosen, inne mog膮 przenosi膰 si臋 na pozosta艂e sosnowate lub ro艣liny z innych rodzin. Sosny stanowi膮 istotne 藕r贸d艂o drewna, 偶ywicy, olejk贸w eterycznych, a tak偶e jadalnych nasion. Na przestrzeni wiek贸w dostarcza艂y ludziom produkt贸w wa偶nych w ich codziennym 偶yciu, przez co w naturalny spos贸b wpisa艂y si臋 w folklor, kultur臋 i sztuk臋 wielu spo艂ecze艅stw. Sosny u偶ywane by艂y tak偶e jako symbole religijne i polityczne.

    ziele rdestu ptasiego - Kamica 偶贸艂ciowa (艂ac. cholelithiasis, choledocholithiasis, cholecystolithiasis) 鈥 choroba polegaj膮ca na powstawaniu tzw. z艂og贸w, czyli kamieni 偶贸艂ciowych w drogach 偶贸艂ciowych. Kamienie mog膮 by膰 pojedyncze lub mnogie, przy czym mog膮 powstawa膰 w samym p臋cherzyku 偶贸艂ciowym lub w przewodach 偶贸艂ciowych wskutek wytr膮cania si臋 z 偶贸艂ci z艂og贸w cholesterolu, bilirubiny, bia艂ka, w臋glanu wapnia i bilirubinianu wapnia. Kamica p臋cherzyka 偶贸艂ciowego prowadzi cz臋sto do jego przewlek艂ego zapalenia. Kamica przewod贸w 偶贸艂ciowych mo偶e powodowa膰 ich cz臋艣ciowe lub ca艂kowite zatkanie, co prowadzi do 偶贸艂taczki mechanicznej; bywa te偶 przyczyn膮 ostrego zapalenia trzustki w wyniku zatkania przewodu trzustkowego.

    li艣膰 bor贸wki brusznicy - Plamisto艣膰 li艣ci bor贸wki 鈥 grzybowa choroba bor贸wek (Vaccinium) wywo艂ana przez Valdensinia heterodoxa.

    kora wierzby - Wierzba 偶a艂obna 'Chrysocoma' (Salix 脳 sepulcralis 'Chrysocoma'), inaczej wierzba p艂acz膮ca 'Chrysocoma', wierzba p艂acz膮ca, wierzba nagrobna, wierzba 偶a艂obna 鈥 najpospolitsza sadzona w kraju wierzba ozdobna, b臋d膮ca miesza艅cem nieodpornej na 艣rodkowoeuropejskie zimy wierzby babilo艅skiej 'Babylon' - S. babylonica 'Babylon' (chi艅skiej wierzby 鈥瀙艂acz膮cej鈥) oraz 偶贸艂tokorej wierzby bia艂ej 'Vitellina' - S. alba 'Vitellina'.

    glukozamina pochodzenia ro艣linnego - Lipidy (gr. 位委蟺慰蟼, t艂uszcz) 鈥 szeroka grupa wyst臋puj膮cych w naturze zwi膮zk贸w chemicznych. Zalicza si臋 do nich t艂uszcze, woski, sterole (w tym cholesterol), rozpuszczalne w t艂uszczach witaminy (A, D, E, K), monoacyloglicerole, diacyloglicerole, fosfolipidy i wiele innych substancji. G艂贸wne biologiczne funkcje lipid贸w to magazynowanie energii, tworzenie b艂on biologicznych i udzia艂 w przesy艂aniu sygna艂贸w. Chocia偶 cz艂owiek i zwierz臋ta maj膮 r贸偶norodne szlaki metaboliczne zdolne do syntezy i rozk艂adu lipid贸w, niekt贸re kluczowe z nich nie mog膮 powstawa膰 w ten spos贸b i musz膮 by膰 dostarczane z diet膮. Zwi膮zki te mo偶na szeroko zdefiniowa膰 jako niewielkie hydrofobowe lub amfifilowe cz膮steczki, amfifilowo艣膰 niekt贸rych z nich pozwala im w 艣rodowisku wodnym tworzy膰 p臋cherzyki, liposomy, czy b艂ony. Biologiczne lipidy powstaj膮 w ca艂o艣ci lub cz臋艣ciowo z dw贸ch odr臋bnych typ贸w podjednostek (鈥瀋egie艂ek鈥): grup ketoacylowych i izoprenowych. Id膮c t膮 drog膮, lipidy podzieli膰 mo偶na na osiem grup: kwasy t艂uszczowe, glicerolipidy, glicerofosfolipidy, sfingolipidy, glikolipidy i zwi膮zki poliketydowe (pochodne kondensacji podjednostek ketoacylowych), sterole i lipidy prenylowe (produkty kondensacji podjednostek izoprenoidowych). Chocia偶 terminu 鈥瀕ipidy鈥 u偶ywa si臋 czasami jako synonimu t艂uszcz贸w, te ostatnie s膮 w rzeczywisto艣ci ich podgrup膮 鈥 triacyloglicerolami.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋