suplementy diety bez tajemnic

JIA WEI XIAO YAO WAN

JIA WEI XIAO YAO WAN w formie DRA呕ETKI zawiera w sk艂adzie mi臋ta, lukrecja uralska, grzyb poria, arcydzi臋giel chi艅ski, przewiercie艅 chi艅ski, atraktylod wielkog艂贸wkowy, bia艂a piwonia, gardenia ja艣minowata, piwonia drzewiasta. Ten suplement diety zg艂oszono do rejestracji w roku 2016. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety JIA WEI XIAO YAO WAN zosta艂 wyprodukowany przez Lanzhou Taibao Pharmaceutical Co. Ltd., oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma c.m.c. Arkadiusz Curzytek.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: mi臋ta, lukrecja uralska, grzyb poria, arcydzi臋giel chi艅ski, przewiercie艅 chi艅ski, atraktylod wielkog艂贸wkowy, bia艂a piwonia, gardenia ja艣minowata, piwonia drzewiasta
    Forma: DRA呕ETKI
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2016
    Producent: Lanzhou Taibao Pharmaceutical Co. Ltd.
    Rejestruj膮cy: c.m.c. Arkadiusz Curzytek
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    mi臋ta - Mi臋ta (Mentha L.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae Lindl.). W zale偶no艣ci od uj臋cia taksonomicznego (stopnia uwzgl臋dnienia takson贸w miesza艅cowych, cz臋stych w tym rodzaju) obejmuje ok. 18鈥19, 25, 30 lub nawet ponad 40 gatunk贸w i ich miesza艅c贸w. Wyst臋puj膮 g艂贸wnie w Europie (10 gatunk贸w), Azji i Afryce, ale te偶 6 gatunk贸w obecnych jest w Australii, jeden w Nowej Zelandii i jeden w Ameryce P贸艂nocnej. Liczne gatunki i miesza艅ce rozprzestrzenione zosta艂y na 艣wiecie i zdzicza艂y na r贸偶nych obszarach. Rosn膮 na r贸偶nych siedliskach, najcz臋艣ciej wilgotnych lub mokrych, ale te偶 na suchych stepach. U偶ywane s膮 jako zio艂a o specyficznym, mi臋towym aromacie, w kuchni, ale tak偶e w zio艂olecznictwie. W Ameryce stosowany by艂 tamtejszy gatunek 鈥 M. canadensis. W Staro偶ytnym Rzymie g艂贸wnie mi臋ta nadwodna M. aquatica. Wsp贸艂cze艣nie najwi臋ksze znaczenie u偶ytkowe maj膮: mi臋ta zielona M. spicata, mi臋ta wonna M. suaveolens, mi臋ta pieprzowa M. 脳 piperita, mi臋ta d艂ugolistna M. longifolia, mi臋ta polej M. pulegium. Jako ro艣lina ozdobna na skalniakach uprawiana bywa mi臋ta Requiena M. requienii.

    grzyb poria - Drewno 鈥 surowiec drzewny otrzymywany ze 艣ci臋tych drzew i formowany przez obr贸bk臋 w r贸偶nego rodzaju sortymenty. Zajmuje przestrze艅 pomi臋dzy rdzeniem a warstw膮 艂yka i kory. Pod wzgl臋dem technicznym drewno jest naturalnym materia艂em kompozytowym o osnowie polimerowej wzmacniany ci膮g艂ymi w艂贸knami polimerowymi, kt贸rymi s膮 pod艂u偶ne kom贸rki zorientowane jednoosiowo. Z powodu 艂atwo艣ci pozyskiwania, stosunkowo niewielkich wymaga艅 technologicznych podczas obr贸bki oraz innych zalet, drewno stanowi powszechnie wykorzystywan膮 grup臋 materia艂贸w konstrukcyjnych w technice. Mo偶e by膰 ono stosowane w postaci drewna litego lub w formie przetworzonej w postaci tzw. tworzyw drewnopochodnych. Drewno, w postaci 艣cieru, stanowi podstawowy sk艂adnik papieru. Mo偶e by膰 r贸wnie偶 wykorzystywane jako paliwo do cel贸w przemys艂owych, technicznych, gospodarczych. Na 艣wiecie wyst臋puje od 30 000 do 40 000 gatunk贸w ro艣lin drzewiastych, z kt贸rych oko艂o 4000 ma potencjalne lub rzeczywiste znaczenie u偶ytkowe. W literaturze technicznej i naukowej do艣膰 dobrze opisano w艂a艣ciwo艣ci techniczne oko艂o 1500 gatunk贸w, spo艣r贸d kt贸rych mniej wi臋cej 500 jest przedmiotem 艣wiatowego handlu. Drewno nale偶y do najstarszych materia艂贸w u偶ywanych przez cz艂owieka. Pierwotnie stosowane by艂o jako no艣nik energii (spalanie) oraz podstawowy materia艂 budowlany do budowy cha艂up i dom贸w mieszkalnych, budowli gospodarczych, ko艣cio艂贸w, most贸w, a tak偶e budowli obronnych. Wykorzystywano pnie o zr贸偶nicowanym zakresie obr贸bki (z czasem przecinane na po艂贸wki), deski, a nawet plecionki z cienkich ga艂臋zi. Przez tysi膮clecia budowano z drewna 艣ciany, stropy i dachy, kryte dranicami lub gontem. Drewna u偶ywano do wykonywania mebli, sprz臋t贸w domowych, naczy艅 (z czasem w konstrukcji klepkowej) i narz臋dzi, a tak偶e do ogrzewania i o艣wietlania pomieszcze艅 (艂uczywo). Z drewna budowano 艣rodki transportu: 艂odzie (pierwotnie d艂ubane w jednym pniu) i okr臋ty, wozy i sanie. Przez dwa stulecia by艂o podstawowym materia艂em do wykonywania obudowy g贸rniczej w kopalniach. Obecnie drewno stosowane jest jako materia艂 konstrukcyjny oraz wyko艅czeniowy. Swoj膮 popularno艣膰 zawdzi臋cza swej lekko艣ci i wystarczaj膮cym do wielu zastosowa艅 w艂asno艣ciom wytrzyma艂o艣ciowym. Stosuje si臋 je jako materia艂 na pod艂ogi, boazerie, do wykonania wi臋藕b dachowych budynk贸w, altan, wiat, ogrodze艅 i pergoli, mebli i zabawek. W wielu krajach, m.in. w Ameryce P贸艂nocnej (USA i Kanada), drewno jest w dalszym ci膮gu wa偶nym materia艂em budowlanym i u偶ywa si臋 go do budowy wi臋kszo艣ci niskich zabudowa艅 mieszkalnych. Drewno ma艂owarto艣ciowe, odpady powsta艂e przy produkcji r贸偶nych sortyment贸w drewna s膮 wykorzystywane do produkcji p艂yt pil艣niowych, wi贸rowych, OSB, sklejki, itd., kt贸re tak偶e s膮 materia艂em do wykonywania wielu przedmiot贸w codziennego u偶ytku. Inne odpady drewniane (obrzynki, wi贸ry, trociny itp.) s膮 surowcem energetycznym. W Polsce, w grodzie Biskupin wszystkie domy, urz膮dzenia obronne i wiele przedmiot贸w wyposa偶enia i codziennego u偶ytku by艂y wykonane z drewna. W drewnie rozr贸偶niamy trzy zasadnicze przekroje: poprzeczny, utworzony przez przeci臋cie pnia prostopadle do jego osi pod艂u偶nej; pod艂u偶ny promieniowy, utworzony przez przeci臋cie pnia wzd艂u偶 jego osi pod艂u偶nej, przez rdze艅; pod艂u偶ny styczny, utworzony przez przeci臋cie pnia wzd艂u偶 jego osi pod艂u偶nej i przechodz膮cy poza rdzeniem, czyli po stycznej do kt贸regokolwiek pier艣cienia przyrostu rocznego.

    przewiercie艅 chi艅ski - Przewiercie艅 (Bupleurum L.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny selerowatych. Obejmuje wed艂ug r贸偶nych 藕r贸de艂 ok. 165, 180 lub ponad 200 gatunk贸w (generalnie rodzaj trudny taksonomicznie 鈥 wiele z gatunk贸w bardzo podobnych i trudnych do odr贸偶nienia, wiele te偶 jest bardzo zmiennych). Ro艣liny te wyst臋puj膮 g艂贸wnie w Eurazji i p贸艂nocnej Afryce. Rosn膮 w formacjach trawiastych i w zaro艣lach, zwykle w miejscach suchych, na stokach, tak偶e jako chwasty w uprawach. Kwiaty zapylane s膮 g艂贸wnie przez much贸wki. Niekt贸re gatunki u偶ywane s膮 jako lecznicze, zw艂aszcza w medycynie chi艅skiej (przy czym ich stosowanie wymaga ostro偶no艣ci ze wzgl臋du na truj膮ce w艂a艣ciwo艣ci cz臋艣ci podobnych gatunk贸w z tego rodzaju), niekt贸re bywaj膮 uprawiane jako ozdobne, w tym np. przewiercie艅 okr膮g艂olistny B. rotundifolium. Gatunek ten by艂 tak偶e wykorzystywany w Europie jako leczniczy do XVIII wieku.

    bia艂a piwonia - Piwonia (Paeonia L.) 鈥 jedyny rodzaj nale偶膮cy do rodziny piwoniowatych (Paeoniaceae). Nale偶膮 do niego ok. 33 gatunki. Pochodz膮 g艂贸wnie z obszar贸w Europy i Azji o umiarkowanym klimacie, jedynie 2 gatunki pochodz膮 z zachodniego wybrze偶a Ameryki P贸艂nocnej. Gatunkiem typowym jest Paeonia officinalis L..

    gardenia ja艣minowata - Gardenia ja艣minowata (Gardenia jasminoides) 鈥 gatunek ozdobnego, niewielkiego, wiecznie zielonego krzewu z rodziny marzanowatych (Rubiaceae). Pochodzi z las贸w laurolistnych Chin, Japonii, Wietnamu i Tajwanu. Nazwa rodzajowa upami臋tnia Aleksandra Gardena 鈥 botanika z Charleston w stanie Karolina (USA), 偶yj膮cego w XVII wieku.

    piwonia drzewiasta - Piwonia drzewiasta (Paeonia suffruticosa Andrews), ; chi艅. 鐗′腹 鈥 m菙d膩n) 鈥 ro艣lina z rodziny piwoniowatych wyst臋puj膮ca w g贸rskich i zalesionych rejonach zachodniego Henanu oraz Bhutanu. Jest to jeden z trzech gatunk贸w piwonii, kt贸re maj膮 drewniej膮ce p臋dy. Wed艂ug niekt贸rych 藕r贸de艂 piwonia drzewiasta (razem z podgatunkami) jest jako jedyna krzewem, gdy偶 pozosta艂e gatunki krzewiaste (piwonia Delavaya z podsekcji Delavayanae Stern i Paeonia decomposita Handel 鈥 Mazzetti z podsekcji Vaginatae Stern) s膮 w zasadzie p贸艂krzewami. Ro艣liny te prawie od zawsze zwi膮zane by艂y z Chinami 鈥 tam uprawia si臋 te wspania艂e krzewy ju偶 przesz艂o 2000 lat i tam powsta艂y pierwsze ich odmiany. Piwonie drzewiaste uprawiano tak偶e 鈥 na mniejsz膮 skal臋 鈥 w Japonii i Korei. Do Europy pierwsze sadzonki tych krzew贸w zosta艂y przywiezione w XVI wieku. W Polsce te ro艣liny nadal s膮 ma艂o rozpowszechnione. Spotka膰 je mo偶na raczej w specjalistycznych kolekcjach i ogrodach botanicznych.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋