suplementy diety bez tajemnic

Hupercyna A

Suplement diety Hupercyna A (wegetaria艅skie kapsu艂ki) sk艂adaj膮cy si臋 z: dwutlenek krzemu, kwasy t艂uszczowe (kwas stearynowy), maltodekstryna, celuloza ro艣linna, celuloza mikrokrystaliczna, ekstrakt z wid艂aka. Zarejestrowano go w 2018 roku. Jego stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Hupercyna A zosta艂 wyprodukowany przez suplementu diety, oraz zg艂oszony do rejestracji przez LifeExtensionIE LIMITED.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: dwutlenek krzemu, kwasy t艂uszczowe (kwas stearynowy), maltodekstryna, celuloza ro艣linna, celuloza mikrokrystaliczna, ekstrakt z wid艂aka
    Forma: wegetaria艅skie kapsu艂ki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2018
    Producent: Quality Supplements and Vitamins, Inc.
    Rejestruj膮cy: LifeExtensionIE LIMITED
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    dwutlenek krzemu - Ditlenek krzemu, krzemionka (nazwa Stocka: tlenek krzemu(IV)), SiO2 鈥 nieorganiczny zwi膮zek chemiczny z grupy tlenk贸w, w kt贸rym krzem wyst臋puje na IV stopniu utlenienia. Zwykle jest krystalicznym cia艂em sta艂ym o du偶ej twardo艣ci. Wyst臋puje powszechnie na Ziemi jako minera艂 kwarc 鈥 sk艂adnik r贸偶nego rodzaju ska艂, piasku i wielu minera艂贸w. Tworzy kamienie p贸艂szlachetne.

    kwasy t艂uszczowe kwas stearynowy - Kwasy t艂uszczowe 鈥 kwasy monokarboksylowe o wzorze og贸lnym R-COOH (R oznacza 艂a艅cuch w臋glowodorowy, a COOH jest grup膮 karboksylow膮 znajduj膮c膮 si臋 na ko艅cu tego 艂a艅cucha). Poj臋cie kwas贸w t艂uszczowych bywa rozszerzane na wszystkie alifatyczne niecykliczne kwasy karboksylowe. Kwasy t艂uszczowe wyst臋puj膮ce naturalnie wchodz膮 w sk艂ad t艂uszcz贸w lub wyst臋puj膮 w postaci 鈥瀢olnej鈥 (tzn. wolne kwasy t艂uszczowe, FFA, z ang. free fatty acids). Po艂膮czenie 3 cz膮steczek kwas贸w t艂uszczowych z cz膮steczk膮 glicerolu tworzy triglicerydy. 艁a艅cuch w臋glowodorowy naturalnych kwas贸w t艂uszczowych jest zazwyczaj prosty (nierozga艂臋ziony) i mo偶e zawiera膰 kilka wi膮za艅 podw贸jnych (o konfiguracji Z). Dla kwas贸w zawieraj膮cych 10 lub wi臋cej atom贸w w臋gla stosuje si臋 okre艣lenie wy偶sze kwasy t艂uszczowe. Naturalne kwasy t艂uszczowe zbudowane s膮 z parzystej liczby atom贸w w臋gla, a ich liczba wynosi najcz臋艣ciej 12鈥20. Od ni偶szych kwas贸w karboksylowych r贸偶ni膮 si臋 g艂贸wnie tym, 偶e z powodu przewagi cz臋艣ci hydrofobowej nad hydrofilow膮 s膮 nierozpuszczalne w wodzie i maj膮 neutralne pH. Kwasy t艂uszczowe cz臋sto oznacza si臋 w notacji n:m, gdzie n to liczba atom贸w w臋gla w cz膮steczce (wliczaj膮c w to atom zawarty w grupie karboksylowej), za艣 m to liczba wi膮za艅 podw贸jnych mi臋dzy nimi. W przyrodzie wyst臋puj膮 w postaci estr贸w z gliceryn膮, czyli t艂uszcz贸w, z kt贸rych otrzymuje si臋 je przez hydroliz臋. Nasycone kwasy t艂uszczowe mo偶na tak偶e uzyska膰 przez katalityczne uwodornienie odpowiednich kwas贸w nienasyconych. Kwasy t艂uszczowe wykorzystywane s膮 do produkcji myd艂a, farb olejnych, lek贸w i kosmetyk贸w. Poza tym wykorzystuje si臋 je w przemy艣le spo偶ywczym (mas艂o, oleje, smalec, margaryna), oraz jako paliwa (stearyna w 艣wiecy) tak偶e w postaci t艂uszcz贸w (lampki olejowe). Kwasy t艂uszczowe pe艂ni膮 istotn膮 rol臋 biologiczn膮, g艂贸wnie jako materia艂 energetyczny i zapasowy. W wyniku procesu 尾-oksydacji Knoopa s膮 rozk艂adane do reszt acetylowych zwi膮zanych tioestrowo z koenzymem A. Powsta艂y acetylokoenzym A ulega w cyklu Krebsa rozk艂adowi z utlenieniem do CO2 i wydzieleniem atom贸w wodoru, kt贸re s膮 nast臋pnie utleniane do wody w 艂a艅cuchu oddechowym. Kwasy t艂uszczowe s膮 wa偶nym zapasowym materia艂em energetycznym, przechowywanym w postaci tr贸jgliceryd贸w w tkance t艂uszczowej. W wyniku utleniania kwas贸w t艂uszczowych powstaje energia potrzebna do proces贸w 偶yciowych. Mog膮 by膰 syntezowane w procesie liponeogenezy. W zale偶no艣ci od obecno艣ci i liczby wi膮za艅 nienasyconych kwasy t艂uszczowe dziel膮 si臋 na nasycone i nienasycone (jedno- i wielonienasycone).

    maltodekstryna - Dekstryny 鈥 grupa z艂o偶onych w臋glowodan贸w, zbudowanych z pochodnych cukr贸w prostych, po艂膮czonych wi膮zaniami 伪-1,4-glikozydowymi, o d艂ugo艣ci od 3 do ok. 12鈥14 mer贸w. Dekstryny powstaj膮 w wyniku enzymatycznej lub powodowanej kwasami mineralnymi hydrolizy skrobi. W przemy艣le dekstryny s膮 produkowane w wyniku katalitycznej hydrolizy skrobi pochodz膮cej mi臋dzy innymi z ziemniak贸w, kukurydzy, owsa, ry偶u, tapioki. Dekstryny powstaj膮 w jamie ustnej w czasie wst臋pnego trawienia skrobi i innych cukr贸w z艂o偶onych, na skutek p臋kania wi膮za艅 伪-1,4-glikozydowych, 艂膮cz膮cych mery glukozowe pod wp艂ywem enzym贸w obecnych w 艣linie, m.in. amylazy. Dekstryny s膮 艂atwo rozpuszczalnymi w wodzie, substancjami krystalicznymi o barwie bia艂ej. Rozr贸偶nia si臋 dekstryny liniowe (o otwartych 艂a艅cuchach) oraz dekstryny cykliczne, o kszta艂cie toroidalnym zwane cyklodekstrynami. Wszystkie dekstryny s膮 stosunkowo 艂atwo przyswajalne, gdy偶 po spo偶yciu ulegaj膮 takiemu samemu rozk艂adowi do glukozy, jak inne cukry z艂o偶one. Dekstryny maj膮 szereg zastosowa艅 praktycznych, ze wzgl臋du na 艂atwo艣膰 ich produkcji i nisk膮 cen臋. S膮 m.in. stosowane jako nietoksyczne kleje biurowe o charakterystycznym s艂odkim smaku, substancje zag臋szczaj膮ce w produkcji s艂odyczy oraz tanie masy plastyczne, z kt贸rych produkowa膰 mo偶na np. jednorazowe, ekologiczne naczynia. W farmacji dekstryny s膮 stosowane jako sk艂adniki mas tabletkowych oraz otoczki tabletek i kapsu艂ek, kt贸re po spo偶yciu same rozpuszczaj膮 si臋 w przewodzie pokarmowym. W medycynie wodne roztwory dekstryn, s膮 stosowane jako p艂yny krwiozast臋pcze, gdy偶 stosunkowo 艂atwo jest uzyska膰 z dekstryn roztw贸r o odpowiedniej lepko艣ci umo偶liwiaj膮cej ich podawanie do偶ylne w postaci wlewu kroplowego. Cyklodekstryny, dzi臋ki swojej unikatowej budowie, s膮 stosowane jako cz膮steczki zdolne do transportu lek贸w do 艣ci艣le okre艣lonych tkanek.

    celuloza ro艣linna - 艢ciana kom贸rkowa 鈥 struktura otaczaj膮ca cytoplast kom贸rek ro艣lin, grzyb贸w, bakterii, archeon贸w oraz cz臋艣ci protist贸w. Zapewnia kom贸rkom ochron臋 przed czynnikami fizycznymi, chemicznymi i biologicznymi, oraz decyduje o ich kszta艂cie. U organizm贸w jednokom贸rkowych pe艂ni funkcj臋 szkieletu zewn臋trznego. Zbudowana jest z wielu substancji, a sk艂ad jest zale偶ny od przynale偶no艣ci taksonomicznej. Wsp贸ln膮 cech膮 jest wyst臋powanie w 艣cianie kom贸rkowej biopolimer贸w (celulozy, chityny, mureiny), tworz膮cych jej szkielet. Poza sk艂adnikami szkieletowymi w sk艂ad 艣ciany kom贸rkowej mog膮 wchodzi膰 inne polisacharydy, lipoproteiny, lipopolisacharydy lub inne lipidy. Sk艂adniki zapewniaj膮 strukturze zar贸wno znaczn膮 sztywno艣膰, jak i du偶y stopie艅 elastyczno艣ci. Le偶膮ca na zewn膮trz b艂ony kom贸rkowej 艣ciana kom贸rkowa to pierwsza struktura kom贸rkowa poznana dzi臋ki obserwacjom mikroskopowym. Jej istnienie zosta艂o stwierdzone przez Roberta Hooke鈥檃 w roku 1663. Polisacharydy 艣ciany kom贸rkowej ro艣lin s膮 sk艂adnikiem tkanin, papieru, drewna budowlanego, folii, 艣rodk贸w zag臋szczaj膮cych i innych, a celuloza jest najbardziej rozpowszechnionym i u偶ytecznym biopolimerem na Ziemi. Przewiduje si臋, 偶e wykorzystanie substancji 艣cian kom贸rkowych b臋d膮cych g艂贸wnym sk艂adnikiem s艂omy zb贸偶 i innych pozosta艂o艣ci ro艣linnych b臋dzie ros艂o w wyniku stosowania odnawialnych 藕r贸de艂 energii oraz wytwarzania materia艂贸w kompozytowych.

    celuloza mikrokrystaliczna - Celuloza mikrokrystaliczna (E 460 I) 鈥 substancja wype艂niaj膮ca, stosowana w gastronomii.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋