suplementy diety bez tajemnic

Herbatiny Slim White

Suplement diety Herbatiny Slim White zawiera w sk艂adzie: wyci膮g wody z bia艂ej herbaty, wyci膮g wodny z angielskiego ziela, wyci膮g wodny z ziela rdestu ptasiego, wyci膮g wodny z broku艂ow, wyci膮g wodny z pomidor贸w, ocet jab艂kowy, inulina, b艂onnik cytrusowy, witamina C. Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2009. Jego obecny stan w rejestrze to: weryfikacja pozytywna. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez P.P.H.U. Planta-Lek Wroc艂aw, oraz zg艂oszony do rejestracji przez Holbex Sp.z.o.o Stara Iwiczna.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: wyci膮g wody z bia艂ej herbaty, wyci膮g wodny z angielskiego ziela, wyci膮g wodny z ziela rdestu ptasiego, wyci膮g wodny z broku艂ow, wyci膮g wodny z pomidor贸w, ocet jab艂kowy, inulina, b艂onnik cytrusowy, witamina C
    Forma: pastylki
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: weryfikacja pozytywna

    Rok zg艂oszenia: 2009
    Producent: P.P.H.U. Planta-Lek Wroc艂aw
    Rejestruj膮cy: Holbex Sp.z.o.o Stara Iwiczna
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    wyci膮g wody z bia艂ej herbaty - Herbata 鈥 napar przyrz膮dzany z li艣ci i p膮k贸w grupy ro艣lin, nazywanych t膮 sam膮 nazw膮, nale偶膮cych do rodzaju kamelia (Camellia). Ro艣liny te s膮 do siebie podobne, traktowane jako odr臋bne gatunki lub odmiany jednego gatunku 鈥 herbaty chi艅skiej (Camellia sinensis). Dawniej zaliczano je do rodzaju Thea, r贸偶ni膮 si臋 od innych kamelii zawarto艣ci膮 substancji swoistych i kilkoma drobnymi cechami morfologicznymi. W Chinach zapisuje si臋 j膮 znakiem 鑼, kt贸ry jest jednak r贸偶nie czytany w zale偶no艣ci od dialektu: t锚 鈥 dialekt hokkien (czego odmiany s膮 cz臋sto obecne w j臋zykach zachodniej Europy) oraz ch谩, w dialekcie kanto艅skim i mandary艅skim (z odmianami tej wymowy popularnymi na wschodzie 鈥 Indie, Iran, Turcja, Rosja, Czechy). Polska nazwa herbata to zbitka pochodz膮ca od 艂ac. herba thea (gdzie pierwszy wyraz herba oznacza 鈥瀦io艂o鈥, a drugi 鈥 thea 鈥 jest zlatynizowan膮 postaci膮 chi艅skiej nazwy tej偶e ro艣liny). Nazw膮 herbata okre艣la si臋 r贸wnie偶 napary z r贸偶nych zi贸艂, suszu owocowego, dlatego w u偶yciu s膮 okre艣lenia: lipowa, mi臋towa, rumiankowa itp. herbata, herbata z malin, dzikiej r贸偶y, bzu czarnego itp., herbata paragwajska, Rooibos.

    wyci膮g wodny z angielskiego ziela - Mniszek pospolity, mniszek lekarski (Taraxacum officinale F.H. Wiggers coll., w艂a艣c. Taraxacum sect. Taraxacum) 鈥 okre艣lenie ro艣lin z rodzaju mniszek, w zale偶no艣ci od uj臋cia systematycznego stanowi膮ce nazw臋 zbiorow膮 drobnych gatunk贸w z sekcji Taraxacum (= Vulgaria, Ruderalia) lub odnosz膮ce si臋 do jednego gatunku wyst臋puj膮cego na niewielkim obszarze w Skandynawii 鈥 T. campylodes. W dominuj膮cym znaczeniu s膮 to mniszki z sekcji obfituj膮cej w drobne, apomiktyczne gatunki. W samej Europie opisano ich ponad tysi膮c, w tym w Polsce ponad 200, a wyst臋puj膮 tak偶e w Azji i p贸艂nocnej Afryce. Zawleczone zosta艂y na wszystkie inne kontynenty. Poza Europ膮 dane o poszczeg贸lnych taksonach s膮 bardzo fragmentaryczne. Ro艣liny te rosn膮 na siedliskach ruderalnych, na 艂膮kach i murawach, w uprawach i widnych lasach. S膮 wykorzystywane jako ro艣liny jadalne, pastewne, miododajne i lecznicze. W uprawach uznawane za chwasty.

    wyci膮g wodny z pomidor贸w - Kuchnia rosyjska 鈥 narodowa kuchnia Rosjan. Tradycyjna kuchnia rosyjska dominowa艂a na obszarze le偶膮cym pomi臋dzy zachodni膮 granic膮 kraju a Wo艂g膮, w艂膮cznie z obszarami metropolitalnymi Moskw膮 i Sankt Petersburgiem. Wyst臋powa艂a w wielu wariantach, od kuchni ch艂opskiej a偶 do kuchni carskiej. Wykwintna kuchnia klas 艣redniej i wy偶szej prze偶ywa艂a okres swojej najwi臋kszej 艣wietno艣ci sto lat przed wybuchem rewolucji w 1917 roku. Prosta kuchnia ch艂opska wykorzystywa艂a surowce mo偶liwe do wyprodukowania we w艂asnym zakresie w p贸艂nocnym klimacie. Jej podstaw臋 stanowi艂y: ciemny chleb 偶ytni, r贸偶ne warianty zupy szczi oraz kasza gryczana, co znalaz艂o sw贸j wyraz w przys艂owiu rosyjskim: Szczi i kasza 鈥 strawa nasza. Znaczny wp艂yw na narodow膮 kuchni臋 w europejskiej cz臋艣ci Rosji wywar艂 obrz膮dek Ko艣cio艂a prawos艂awnego ze wzgl臋du na bardzo du偶膮 liczb臋 dni postnych w roku. W zwi膮zku z tym kuchnia rosyjska oferuje bogaty wyb贸r przepis贸w na potrawy z rybami oraz potrawy, w kt贸rych g艂贸wn膮 rol臋 odgrywaj膮 warzywa, grzyby i le艣ne owoce. W procesie kszta艂towania si臋 tradycyjnej kuchni rosyjskiej wyr贸偶niamy nast臋puj膮ce okresy: kuchni staroruskiej, kuchni moskiewskiej, kuchni za panowania Piotra Wielkiego i Katarzyny Wielkiej, kuchni petersburskiej, kuchni wszystkich Rusin贸w, kuchni radzieckiej oraz wsp贸艂czesnej kuchni rosyjskiej. Kuchnia rosyjska s艂ynie z kawioru 鈥 luksusowego artyku艂u spo偶ywczego, z tradycji podawania zak膮sek, od kt贸rych dawniej rozpoczyna艂 si臋 ka偶dy uroczysty posi艂ek, oraz kiszonych warzyw (kapusty, og贸rk贸w i pomidor贸w). Lista potraw, charakterystycznych dla tradycyjnej kuchni rosyjskiej, obejmuje: bliny, pi(e)r贸g i ma艂e piro偶ki, pielmieni, wareniki (pierogi gotowane) i boeuf Stroganow. Z zup tradycyjn膮 kuchni臋 rosyjsk膮 reprezentuj膮 szczi, ucha, okroszka i barszcz. Smak potraw wzbogacano dodatkiem koperku i 艣mietany. G艂贸wnym tradycyjnym napojem bezalkoholowym jest herbata, kt贸r膮 Rosjanie pij膮 gor膮c膮, bez mleka, czasami pos艂odzon膮 i doprawion膮 do smaku konfitur膮 owocow膮. Dawniej herbat臋 zaparzano przy u偶yciu samowaru i serwowano do niej lekko s艂odkie wypieki o charakterze obwarzank贸w tzw. suszki. Innymi tradycyjnymi napojami, kt贸re w dalszym ci膮gu ciesz膮 si臋 popularno艣ci膮, s膮 tak偶e kwas chlebowy i kefir. Najpopularniejszym napojem alkoholowym Rosjan jest w贸dka. Jako deser tradycyjnie podawany by艂 kisiel i kompot. Wsp贸艂cze艣nie Rosjanie preferuj膮 lody i torty.

    ocet jab艂kowy - Ocet jab艂kowy 鈥 odmiana octu wytwarzana na bazie jab艂ek. Znajduje zastosowanie jako przyprawa lub dodatek do potraw oraz jest u偶ywany jako naturalny konserwant.

    inulina - Inulina (艂ac. inulinum) 鈥 polisacharyd zbudowany z oko艂o 30鈥35 cz膮steczek monocukr贸w po艂膮czonych wi膮zaniami 尾-2,1-glikozydowymi w nierozga艂臋ziony 艂a艅cuch. 艁a艅cuch ten, zbudowany z reszt 尾-D-fruktofuranozy, zawiera jedn膮 terminalnie umieszczon膮 cz膮steczk臋 D-glukozy (na ko艅cu redukuj膮cym) oraz drug膮, w 艣rodku 艂a艅cucha, po艂膮czon膮 wi膮zaniem 1,3-glikozydowym. Masa cz膮steczkowa inuliny to ok. 5000 Da. Nale偶y do fruktan贸w, jest prebiotykiem. Cz艂owiek nie trawi inuliny. Jej rozk艂adu dokonuj膮 bakterie w okr臋偶nicy. Spo偶ywanie du偶ych ilo艣ci inuliny (ponad 20 - 30 g/ doba) mo偶e powodowa膰 wzd臋cie, b贸l brzucha w skrajnym przypadku biegunk臋.

    b艂onnik cytrusowy - Pektyny (gr. 蟺畏魏蟿蠈蟼 pekt贸s = zwarty, ciekn膮cy) 鈥 mieszanina w臋glowodan贸w wyst臋puj膮ca w 艣cianach kom贸rkowych wielu ro艣lin. Pektyny s膮 generalnie polisacharydami i oligosacharydami o zmiennym sk艂adzie. S膮 to przede wszystkim poliuronidy sk艂adaj膮ce si臋 z po艂膮czonych ze sob膮 wi膮zaniami 伪-1,4-glikozydowymi jednostek kwasu D-galakturonowego, w znacznej cz臋艣ci zestryfikowanych grupami metylowymi. Pektyny dla ludzi, pod wzgl臋dem od偶ywczym, s膮 cia艂ami balastowymi. Pod wzgl臋dem 偶ywieniowym stanowi膮 jedn膮 z frakcji rozpuszczalnego w艂贸kna pokarmowego (b艂onnika). Wiele mikroorganizm贸w jest w stanie rozk艂ada膰 pektyn臋. Po raz pierwszy wspomniane w przepisach z I wieku n.e.Wyr贸偶nia si臋 dwie frakcje pektyn, w zale偶no艣ci od stopnia estryfikacji: wysokometylowane WM (inaczej wysokoestryfikowane WE), w kt贸rych zestryfikowanych jest >50% grup karboksylowych reszt kwasu galakturonowego; niskometylowane NM (inaczej niskoestryfikowane NE), w kt贸rych stopie艅 estryfikacji jest mniejszy od 50%.Wsp贸ln膮 cech膮 pektyn jest zdolno艣膰 do tworzenia 偶eli w kwa艣nych warunkach. Zdolno艣膰 偶elowania zale偶na jest od stopnia zmetylowania pektyn. Pektyny wysokometylowane 偶eluj膮 przy pH 3,0, st臋偶eniu cukru 65% oraz zawarto艣ci pektyn 0,3 鈥 2%. 呕ele pektyn niskometylowanych powstaj膮 przy ni偶szym st臋偶eniu cukru (30-40%) oraz w szerszym zakresie pH (3-6). Jednak niezb臋dnym czynnikiem utworzenia tr贸jwymiarowej siatki 偶elu jest obecno艣膰 jon贸w wapnia, w st臋偶eniu 0,01 鈥 0,1%. Zawarto艣膰 pektyn wynosi wtedy 1,5 鈥 3,0%. Z tego wzgl臋du s膮 one wykorzystywane w przemy艣le spo偶ywczym jako 艣rodek zag臋szczaj膮cy. Pektyny mi臋dzy innymi odpowiedzialne s膮 za zestalanie si臋 d偶em贸w i powide艂. Pektyny sk艂adaj膮 si臋 z trzech g艂贸wnych rodzaj贸w w臋glowodan贸w: homogalakturonan 鈥 polisacharyd zbudowany z mer贸w kwasu galakturonowego ramnogalakturonan I 鈥 polisacharyd z艂o偶ony z dimer贸w (ramnoza + kwas galakturonowy) ramnogalakturonan II 鈥 rozga艂臋ziony polisacharyd.Zawarto艣膰 pektyny w r贸偶nych ro艣linach: jab艂ko 鈥 1-1,5% morela zwyczajna 鈥 1% czere艣nia 鈥 0,4% pomara艅cza 鈥 0,5-3,5% marchew 鈥 1,4% sk贸rki owoc贸w cytrusowych 鈥 30% wyt艂oki jab艂kowe - 8-15%

    kwas askorbinowy - Kwas askorbinowy, witamina C, E300 (艂ac. acidum ascorbicum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy nienasyconych alkoholi polihydroksylowych. Jest niezb臋dny do funkcjonowania organizm贸w 偶ywych. Dla niekt贸rych zwierz膮t, w tym ludzi, jest witamin膮, czyli musi by膰 dostarczany w po偶ywieniu. Jest tak偶e przeciwutleniaczem stosowanym jako dodatek do 偶ywno艣ci.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋