suplementy diety bez tajemnic

Greens freak

Greens freak w formie proszek zawiera w sk艂adzie Liver Support Complex: ekstrakt z nasion ostropestu plamistego (stand. na 80% sylimaryny), ekstrakt z owocu bor贸wki czarnej (stand. na 25% antocyjanin), Witamina E, Proprietary Digestive Enzyme Complex: bromelaina, papaina, pepsyna, lipaza, proteaza, Proprietary Probiotic Culture Complex: Lactobacillus acidophillus,Lactobacillus bulgaricus, Bifido bifidum, Bifido longum, Streptococcus thermophilus, Adaptogen & Adrenal Support Complex: eleuterokok kolczasty – korze艅, lukrecja – korze艅, 偶e艅-sze艅 brazylijski/suma – korze艅, Immune Support Complex: je偶贸wka w膮skolistna – korze艅, traganek b艂oniasty – korze艅, mleczko pszczele – koncentracja 3:3:1, Full Spectrum Antioxidant Complex: j臋czmie艅 – nasiona, mi艂orz膮b japo艅ski – ekstrakt z li艣cia (stand. na 24% glikozyd贸w flawonowych, 6% lakton贸w terpenowych), ekstrakt z pestek winogron, ekstrakt z li艣cia zielonej herbaty (stand. na 50% polifenoli), Red Superfoods Complex: sok z korzenia buraka czerwonego, algi atlantyckie czerwone dulse – ca艂a kom贸rka, Complete Superfoods Complex: py艂ek pszczeli, szpinak – ca艂a roslina, acerola – owoc, pietruszka – li艣膰, Sprouted Super Grains Complex: pszenica – kie艂ki (trawa pszeniczna – bez ziaren), otr臋by ry偶owe – nasiona, b艂onnik jab艂kowy, pektyna jab艂ka, pszenica, j臋czmie艅, lucerna siewna, chlorella, spirulina. Ten suplement diety zg艂oszono do rejestracji w roku 2015. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Greens freak zosta艂 wyprodukowany przez PharmaFreak Sciences Inc., oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma SFD S.A..

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Liver Support Complex: ekstrakt z nasion ostropestu plamistego (stand. na 80% sylimaryny), ekstrakt z owocu bor贸wki czarnej (stand. na 25% antocyjanin), Witamina E, Proprietary Digestive Enzyme Complex: bromelaina, papaina, pepsyna, lipaza, proteaza, Proprietary Probiotic Culture Complex: Lactobacillus acidophillus,Lactobacillus bulgaricus, Bifido bifidum, Bifido longum, Streptococcus thermophilus, Adaptogen & Adrenal Support Complex: eleuterokok kolczasty - korze艅, lukrecja - korze艅, 偶e艅-sze艅 brazylijski/suma - korze艅, Immune Support Complex: je偶贸wka w膮skolistna - korze艅, traganek b艂oniasty - korze艅, mleczko pszczele - koncentracja 3:3:1, Full Spectrum Antioxidant Complex: j臋czmie艅 - nasiona, mi艂orz膮b japo艅ski - ekstrakt z li艣cia (stand. na 24% glikozyd贸w flawonowych, 6% lakton贸w terpenowych), ekstrakt z pestek winogron, ekstrakt z li艣cia zielonej herbaty (stand. na 50% polifenoli), Red Superfoods Complex: sok z korzenia buraka czerwonego, algi atlantyckie czerwone dulse - ca艂a kom贸rka, Complete Superfoods Complex: py艂ek pszczeli, szpinak - ca艂a roslina, acerola - owoc, pietruszka - li艣膰, Sprouted Super Grains Complex: pszenica - kie艂ki (trawa pszeniczna - bez ziaren), otr臋by ry偶owe - nasiona, b艂onnik jab艂kowy, pektyna jab艂ka, pszenica, j臋czmie艅, lucerna siewna, chlorella, spirulina
    Forma: proszek
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2015
    Producent: PharmaFreak Sciences Inc.
    Rejestruj膮cy: SFD S.A.
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    witamina e - Witamina E 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, w sk艂ad kt贸rej wchodz膮 tokoferole i tokotrienole, pe艂ni膮cych w organizmie funkcj臋 niezb臋dnego sk艂adnika pokarmowego, rozpuszczalnej w t艂uszczach witaminy. Ich wsp贸ln膮 cech膮 jest dwupier艣cieniowy szkielet 6-chromanolu oraz 艂a艅cuch boczny zbudowany z 3 jednostek izoprenowych. Stosowana jako dodatek do 偶ywno艣ci o numerze E306 (ponadto syntetyczne tokoferole nosz膮 numery E307-309). Witamina E wyst臋puje w postaci o艣miu kongener贸w: czterech tokoferoli o nasyconym 艂a艅cuchu bocznym i czterech analogicznych tokotrienoli posiadaj膮cych w 艂a艅cuchu bocznym 3 wi膮zania podw贸jne. W obu grupach wyr贸偶nia si臋 4 formy: 伪, 尾, 纬 i 未, r贸偶ni膮ce si臋 liczb膮 podstawnik贸w metylowych przy pier艣cieniu fenylowym. Ka偶da z 8 form witaminy E wykazuje nieco inn膮 aktywno艣膰 biologiczn膮. W organizmie cz艂owieka najistotniejsz膮 rol臋 pe艂ni 伪-tokoferol. Do naturalnych 藕r贸de艂 witaminy E nale偶膮: nasiona s艂onecznika, migda艂y, orzechy laskowe, orzeszki ziemne, oleje (s艂onecznikowy, szafranowy), pomidory, botwina, suszone morele, szpinak.

    papaina - Papaina (EC 3.4.22.2) 鈥 enzym z podklasy proteaz o niskiej specyficzno艣ci substratowej (proteoliza zachodzi niezale偶nie od tego jakie aminokwasy s膮siaduj膮 z wi膮zaniem peptydowym) otrzymywany z mleczka zielonych owoc贸w i li艣ci melonowca w艂a艣ciwego (od kt贸rego 艂aci艅skiej nazwy gatunkowej pochodzi nazwa papainy). Jest to substancja podobna do ludzkiej pepsyny. Uczestniczy w rozk艂adzie bia艂ek. 艁a艅cuch papainy zbudowany jest z 212 reszt aminokwasowych, stabilizowany jest 4 mostkami dwusiarczkowymi (-S-S-) i tworzy dwie domeny podobnie jak insulina. Do osi膮gni臋cia pe艂ni aktywno艣ci enzymatycznej papaina musi mie膰 woln膮 grup臋 -SH i lekko kwa艣ne 艣rodowisko. Jest sk艂adnikiem sos贸w nadaj膮cych krucho艣膰 potrawom mi臋snym, soli zmi臋kczaj膮cej mi臋so oraz produkt贸w kosmetycznych (peelingi chemiczne).

    pepsyna - Pepsyna (ATC: A 09 AA 03) 鈥 czynna posta膰 pepsynogenu, enzymu wydzielanego przez kom贸rki gruczo艂owe (kom贸rki g艂贸wne) 偶o艂膮dka. W procesie trawienia pepsyna rozk艂ada bia艂ka do 艂a艅cuch贸w polipeptydowych. Pepsyna jest sk艂adnikiem soku 偶o艂膮dkowego. Jest enzymem z grupy endopeptydaz, wyst臋puje w soku 偶o艂膮dkowym cz艂owieka i wielu gatunk贸w zwierz膮t; wydzielany przez b艂on臋 艣luzow膮 偶o艂膮dka w postaci nieczynnego proenzymu - pepsynogenu, kt贸ry w 艣rodowisku kwa艣nym (pH ok. 2) lub pod wp艂ywem samej pepsyny (tzw. autoaktywacja) przechodzi w aktywn膮 posta膰, hydrolizuj膮c膮 wi膮zania peptydowe powsta艂e z udzia艂em grup aminowych aminokwas贸w aromatycznych, kwa艣nych oraz mi臋dzy leucyn膮 i walin膮. Z bada艅 z roku 2015 wynika, 偶e wbrew wcze艣niejszym pogl膮dom, pepsyna jest tak偶e zdolna do hydrolizowania wi膮za艅 fosfodiestrowych kwas贸w nukleinowych, w efekcie czego ich trawienie rozpoczyna si臋 w 偶o艂膮dku. Hydrolizie ulegaj膮 jedynie wi膮zania w niekt贸rych sekwencjach nukleotyd贸w, a produktem reakcji s膮 oligonukleotydy zawieraj膮ce grup臋 fosforanow膮 na ko艅cu 3'. Pod wp艂ywem bod藕c贸w dodatkowych (jak np. obecno艣膰 pokarmu w 偶o艂膮dku, zakwaszenie b艂ony 艣luzowej) nast臋puje wzmo偶enie jej wydzielania; znajduje zastosowanie w leczeniu nie偶ytu 偶o艂膮dka, niedokwa艣no艣ci, braku 艂aknienia. Jest podstawowym sk艂adnikiem preparatu galenowego: Mixtura Pepsini.

    lipaza - Lipazy - grupa enzym贸w nale偶膮cych do hydrolaz. Hydrolazy wykazuj膮 niewielk膮 specyficzno艣膰 i katalizuj膮 rozk艂ad estr贸w, utworzonych przez kwasy o kr贸tkim i d艂ugim 艂a艅cuchu, nasycone i nienasycone, oraz alkohole maj膮ce 艂a艅cuch kr贸tki lub d艂ugi, jedno- lub wielowodorotlenowe. Najwa偶niejsz膮 z nich jest lipaza trzustkowa (EC 3.1.1.3).

    proteaza - Proteazy, enzymy proteolityczne (EC 3.4) 鈥 podklasa enzym贸w z klasy hydrolaz katalizuj膮ca proteoliz臋, czyli hydroliz臋 wi膮za艅 peptydowych.

    lactobacillus bulgaricus - Lactobacillus 鈥 pa艂eczki, najliczniejsze spo艣r贸d grupy bakterii kwasu mlekowego. Wi臋kszo艣膰 z nich jest zdolna do zamiany laktozy i innych prostych cukr贸w w kwas mlekowy. Bardzo powszechne, cz臋sto wywieraj膮 pozytywny wp艂yw na organizm cz艂owieka i zwierz膮t. Aktywnie przytwierdzaj膮 si臋 do 艣cian jelita, tworz膮c mikroflor臋 konkuruj膮c膮 o sk艂adniki pokarmowe z innymi organizmami, tak偶e chorobotw贸rczymi. Swoj膮 obecno艣ci膮 wp艂ywaj膮 na zwi臋kszon膮 produkcj臋 przeciwcia艂 klasy IgA, kt贸re s膮 wydzielane g艂贸wnie do przewodu pokarmowego, oraz jamy ustnej w postaci 艣liny. U cz艂owieka s膮 obecne w przewodzie pokarmowym (s膮 bardzo wa偶nym sk艂adnikiem flory jelitowej) oraz u kobiet w pochwie. Niekt贸re gatunki Lactobacillus s膮 u偶ywane na skal臋 przemys艂ow膮 do wyrobu produkt贸w mleczarskich (jogurty, kefir, ma艣lanka), kiszonej kapusty, kiszonych og贸rk贸w czy do wytwarzania sianokiszonki. Cz臋sto szczepy Lactobacillus s膮 dodawane do jogurt贸w w celu wzbogacenia ich w艂a艣ciwo艣ci probiotycznych. Wiele z nich do wzrostu nie potrzebuje 偶elaza i pozostaje bardzo odporne na du偶膮 zawarto艣膰 dwutlenku w臋gla. Ponadto, bakterie Lactobacillus s膮 w niekt贸rych stylach piwa, wykorzystywane w przemy艣le piwowarskim - niewielkie ilo艣ci dodane do piwa w procesie fermentacji, powoduj膮, 偶e piwo zyskuje kwa艣nawy - orze藕wiaj膮cy smak.

    streptococcus thermophilus - Streptococcus salivarius ssp. thermophilus, dawniej Streptococcus thermophilus 鈥 Gram-dodatnia, termofilna bakteria o optymalnej temperaturze wzrostu wynosz膮cej 45 掳C. Zalicza si臋 j膮 do paciorkowc贸w zieleniej膮cych, do grupy salivarius (wraz z Streptococcus salivarius i Streptococcus vestibularis). Jako jedyny paciorkowiec grupy viridans nie wchodzi w sk艂ad flory fizjologicznej cz艂owieka. Dok艂adna analiza genomu wykaza艂a, 偶e Streptococcus thermophilus oddzieli艂 si臋 od innych gatunk贸w nie tak dawno temu; jest to przyk艂ad ewolucji regresywnej, w kt贸rej specjalizacja wynika z utraty funkcji.

    korze艅 - Korze艅 (艂ac. radix) 鈥 organ ro艣linny, cz臋艣膰 sporofitu, kt贸ra dostarcza ro艣linom wod臋 i sole mineralne, przytwierdza ro艣liny do pod艂o偶a, a u ro艣lin wieloletnich mo偶e pe艂ni膰 funkcj臋 organu spichrzowego. W wyniku przystosowania do warunk贸w 艣rodowiska korzenie poszczeg贸lnych grup ekologicznych ro艣lin pe艂ni膮 dodatkowe funkcje. M艂ode korzenie okryte s膮 ryzoderm膮 wytwarzaj膮c膮 w艂o艣niki, dodatkowo zwi臋kszaj膮ce jej powierzchni臋. Stanowi ona uk艂ad ch艂onny pobieraj膮cy wod臋 i sole mineralne. Pobrane substancje poprzez warstw臋 kory pierwotnej przenoszone s膮 do wi膮zek przewodz膮cych tworz膮cych walec osiowy. Trudno przepuszczalna dla wody warstwa kom贸rek kory pierwotnej (艣r贸dsk贸rnia) umo偶liwia kontrolowany, aktywny transport substancji do wi膮zek drewna. Wi膮zki 艂yka zapewniaj膮 z kolei dostarczanie do podziemnej cz臋艣ci ro艣liny substancji organicznych powsta艂ych w procesie fotosyntezy. Starsze korzenie przyrastaj膮c na grubo艣膰 uzyskuj膮 odmienn膮 budow臋, a zdolno艣膰 wch艂aniania roztworu glebowego jest w du偶ym stopniu przez nie tracona. Budowa anatomiczna korzeni jest w niewielkim stopniu zr贸偶nicowana w艣r贸d grup taksonomicznych ro艣lin naczyniowych, ulega natomiast znacznym modyfikacjom w korzeniach wyspecjalizowanych do pe艂nienia dodatkowych funkcji. Korze艅 wyst臋puje niemal u wszystkich ro艣lin naczyniowych, nieobecny jest jedynie u posiadaj膮cych chwytniki psylotowych i niekt贸rych ro艣lin, u kt贸rych korze艅 zanik艂 wt贸rnie (np. u rogatk贸w, p艂ywaczy i wolfii bezkorzeniowej). Ro艣liny zakorzenione s膮 zwykle w glebie, u epifit贸w wykszta艂caj膮 si臋 korzenie powietrzne, u hydrofit贸w korzenie zanurzone. Ze wzgl臋du na spos贸b powstawania wyr贸偶nia si臋 korze艅 pierwotny rozwijaj膮cy si臋 z zawi膮zka korzenia zarodkowego, korzenie boczne powstaj膮ce jako odga艂臋zienia korzenia g艂贸wnego w strefie r贸偶nicowania oraz korzenie przybyszowe powstaj膮ce zwykle w cz臋艣ci p臋dowej ro艣liny lub z korzeni w strefie ich budowy wt贸rnej. Korzenie tworz膮 silnie rozcz艂onkowany uk艂ad penetruj膮cy pod艂o偶e, nazywany systemem korzeniowym. Stanowi on dolny biegun osiowych organizm贸w ro艣linnych, u kt贸rych g贸rny biegun to p臋d. Korzenie w odr贸偶nieniu od p臋du nie wykszta艂caj膮 li艣ci i zwykle rosn膮 w d贸艂, najcz臋艣ciej s膮 niezielone, cho膰 niekt贸re korzenie powietrzne mog膮 zawiera膰 chlorofil. Innymi, obok korzeni, podziemnymi organami ro艣lin s膮 te偶 k艂膮cza stanowi膮ce podziemny fragment p臋du.

    lukrecja - Lukrecja 鈥 imi臋 偶e艅skie Lukrecja 鈥 posta膰 legendarna lukrecja 鈥 rodzaj ro艣lin motylkowatych lukrecja g艂adka 鈥 gatunek stosowany do produkcji s艂odyczy lukrecja 鈥 produkt spo偶ywczy s艂ona lukrecja 鈥 odmiana lukrecji z dodatkiem chlorku amonu

    traganek b艂oniasty - Traganek (Astragalus L.) 鈥 rodzaj ro艣lin nale偶膮cy do rodziny bobowatych (motylkowatych). Obejmuje ok. 2500 gatunk贸w g艂贸wnie bylin i krzew贸w, wyst臋puj膮cych w Europie, Azji, Afryce i Ameryce. Ro艣liny z tego rodzaju cechuj膮 si臋 pierzastymi li艣膰mi i barwnymi kwiatami. Na terenie Polsce wyst臋puje ok. 10 gatunk贸w, z kt贸rych najcz臋艣ciej spotykany jest traganek szerokolistny, wykorzystywany do parzenia herbat zio艂owych. Niekt贸re gatunki z Azji zachodniej (sekcja Tragantha) dostarczaj膮 tragakanty 鈥 偶ywicy stosowanej w kosmetyce i przemy艣le spo偶ywczym. Cz臋艣膰 gatunk贸w jest truj膮ca ze wzgl臋du na akumulowanie selenu. Gatunki z tego rodzaju wyst臋puj膮 na terenach trawiastych, na stepach i preriach, w zaro艣lach, w suchych i widnych lasach, na terenach skalistych w g贸rach.

    mleczko pszczele - Mleczko pszczele 鈥 kremowa substancja o barwie bia艂ej lub 偶贸艂tawej stanowi膮ca wydzielin臋 艣linianek m艂odych pszcz贸艂 robotnic (Apis mellifera). Jest po偶ywieniem dla wszystkich m艂odych larw pszcz贸艂 (nie d艂u偶ej ni偶 trzy dni) oraz jedynym po偶ywieniem dla kr贸lowej zar贸wno w stadium larwalnym, jak i doros艂ym. R贸偶nice w sposobie od偶ywiania larw uwa偶ane s膮 za g艂贸wny czynnik odpowiedzialny za r贸偶nice w rozwoju robotnic i kr贸lowej. Larwy kr贸lowej s膮 obficie karmione mleczkiem pszczelim tworzonym przez m艂ode robotnice (w wieku 5鈥14 dni), natomiast larwy robotnic tylko przez pierwsze trzy dni stadium larwalnego; potem dostaj膮 mieszanin臋 py艂ku, nektaru, miodu. Po偶ywienie kr贸lowej w por贸wnaniu z po偶ywieniem robotnic zawiera mniej wody i cztery razy wi臋cej cukr贸w, wi臋cej bia艂ek i odmienne st臋偶enia niekt贸rych soli mineralnych. Odmienna dieta kr贸lowej prowadzi do zmian w ekspresji gen贸w najprawdopodobniej przez mechanizmy epigenetyczne, umo偶liwiaj膮c np. pe艂ny rozw贸j jajnik贸w. Kr贸lowa dzi臋ki takiemu po偶ywieniu mo偶e 偶y膰 nawet do pi臋ciu lat (robotnice zwykle oko艂o 45 dni) i sk艂ada膰 dziennie tyle jaj, ile wa偶y (oko艂o 2000鈥3000).

    koncentracja 3:3:1 - Koncentracja napr臋偶e艅 (zwana te偶 spi臋trzeniem napr臋偶e艅) jest to lokalny wzrost warto艣ci napr臋偶e艅 wyst臋puj膮cy w bezpo艣rednim otoczeniu otwor贸w, przew臋偶e艅, rys i ostrych za艂ama艅 kontur贸w przekroj贸w poprzecznych (rys.1). Z dok艂adnych analiz wynika, 偶e napr臋偶enia w strefie spi臋trze艅 mog膮 by膰 3-krotnie wi臋ksze od obliczonych poza t膮 stref膮. W strefach wyst臋powania koncentracji napr臋偶e艅 materia艂 jest strukturalnie os艂abiony i podatny na powstawanie rys i p臋kni臋膰 prowadz膮cych do jego lokalnego zniszczenia zw艂aszcza przy obci膮偶eniach dynamicznych. Koncentracja napr臋偶e艅 wyst臋puje r贸wnie偶 w otoczeniu brzeg贸w stref docisku.

    nasiona - Nasiono, nasienie (艂ac. semen) 鈥 organ ro艣lin nasiennych powstaj膮cy z zap艂odnionego zal膮偶ka i sk艂adaj膮cy si臋 z zarodka otoczonego tkank膮 zapasow膮 i os艂oni臋tego 艂upin膮 nasienn膮. Zarodek jest nowym organizmem ro艣linnym. Tkanka spichrzowa umo偶liwia wzrost zarodka w pierwszym okresie rozwoju, a 艂upina nasienna pe艂ni funkcj臋 ochronn膮. Poznaniem budowy nasion zajmowa艂a si臋 pocz膮tkowo botanika og贸lna. Z czasem wyodr臋bni艂y si臋 odr臋bne nauki: karpologia i nasionoznawstwo.

    mi艂orz膮b japo艅ski - Mi艂orz膮b dwuklapowy, m. chi艅ski, m. dwudzielny (Ginkgo biloba L.) 鈥 gatunek drzewa nale偶膮cego do rodziny mi艂orz臋bowatych. Pochodzi z Chin. Obecnie jest gatunkiem zagro偶onym na stanowiskach naturalnych. Mi艂orz膮b dwuklapowy podobny jest do kopalnego gatunku Ginkgo adiantoides. Czasami u偶ywana nazwa mi艂orz膮b japo艅ski jest myl膮ca, gdy偶 gatunek ten nie wyst臋puje naturalnie w Japonii, a jedynie z tego kraju drzewo to po raz pierwszy trafi艂o do Europy.

    ca艂a kom贸rka - Kom贸rka (艂ac. cellula) 鈥 najmniejsza strukturalna i funkcjonalna jednostka organizm贸w 偶ywych zdolna do przeprowadzania wszystkich podstawowych proces贸w 偶yciowych (takich jak przemiana materii, wzrost i rozmna偶anie). Jest podstawow膮 jednostk膮 morfologiczno鈭抍zynno艣ciow膮 ustroju. Kom贸rk臋 stanowi przestrze艅 ograniczona b艂on膮 kom贸rkow膮. U wi臋kszo艣ci prokariont贸w, ro艣lin, grzyb贸w i niekt贸rych protist贸w dodatkowo, od strony zewn臋trznej, wyst臋puje niewykazuj膮ca metabolizmu ani w艂asnych mechanizm贸w wzrostowych struktura 鈥 艣ciana kom贸rkowa. Wewn膮trz tej przestrzeni znajduje si臋 tzw. protoplazma oraz szereg wewn臋trznych organelli pe艂ni膮cych rozmaite funkcje 偶yciowe kom贸rki. Wyst臋powanie w kom贸rce j膮dra jest podstaw膮 podzia艂u organizm贸w na j膮drowe (eukarionty, 艂ac. Eucaryota) i bezj膮drowe (prokarionty, akarionty, 艂ac. Procaryota), cho膰 faktycznie r贸偶nice w budowie kom贸rki tych grup dotycz膮 nie tylko obecno艣ci j膮dra kom贸rkowego. Kom贸rki r贸偶nych organizm贸w wykazuj膮 znaczne r贸偶nice zar贸wno morfologiczne, jak i biochemiczne. Mog膮 one stanowi膰 samodzielny organizm jednokom贸rkowy lub by膰 elementem sk艂adowym organizmu wielokom贸rkowego. Budowy kom贸rkowej nie maj膮 wirusy, i w zwi膮zku z tym nie wykazuj膮 oznak 偶ycia poza kom贸rkami 偶ywicieli (i zgodnie z obecnymi pogl膮dami systematycznymi nie s膮 klasyfikowane, jako organizmy 偶ywe). Poj臋cia kom贸rki po raz pierwszy u偶y艂 Robert Hooke w 1665 roku.

    szpinak - Szpinak (Spinacia L.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny szar艂atowatych (dawniej w komosowatych) obejmuj膮cy trzy gatunki, pochodz膮ce ze 艣rodkowo-zachodniej Azji. Spo艣r贸d nich szeroko znanym, cenionym jako ro艣lina warzywna i uprawianym na ca艂ym niemal 艣wiecie jest szpinak warzywny (Spinacia oleracea L.), zarazem gatunek typowy rodzaju.

    ca艂a roslina - Owca Dolly (5 lipca 1996 鈥 14 lutego 2003) 鈥 owca domowa, pierwsze zwierz臋 sklonowane z kom贸rek somatycznych doros艂ego osobnika metod膮 transferu j膮der kom贸rkowych. Dolly zosta艂a sklonowana przez naukowc贸w z Instytutu Roslin we wsi Roslin pod Edynburgiem w Szkocji 鈥 Iana Wilmuta i Keitha Campbella wraz z zespo艂em. Urodzona 5 lipca 1996 roku Dolly prze偶y艂a nieco ponad 6,5 roku. Kom贸rki b臋d膮ce 藕r贸d艂em materia艂u genetycznego do klonowania (pierwowz贸r klona) zosta艂y pobrane z gruczo艂u mlekowego doros艂ej owcy rasy Finn-Dorset. Wyodr臋bniono z nich j膮dra kom贸rkowe, kt贸re z kolei przeniesiono metod膮 transferu j膮drowego do wcze艣niej pozbawionych j膮der kom贸rek jajowych owcy rasy Scottish Blackface. Udowodniono w ten spos贸b mo偶liwo艣膰 sklonowania ca艂ego organizmu na podstawie materia艂u genetycznego (z ma艂ymi wyj膮tkami) pobranego z dowolnej cz臋艣ci jego cia艂a, z kom贸rek w pe艂ni zr贸偶nicowanych somatycznie, kt贸re by艂y zdolne odzyska膰 swoj膮 pluripotencjalno艣膰 i w rezultacie zapocz膮tkowa膰 rozw贸j ca艂ego organizmu. Tym niemniej pierwszymi sklonowanymi zwierz臋tami ze zr贸偶nicowanych kom贸rek, przy pionierskim u偶yciu metody transferu j膮der kom贸rkowych, by艂y Megan i Morag 鈥 owce sklonowane w 1995 roku z kom贸rek blastocysty, pochodz膮cych jednak z hodowli kom贸rkowej, a nie bezpo艣rednio od innego, 偶yj膮cego zwierz臋cia. Dolly, sklonowan膮 z kom贸rek gruczo艂u mlekowego (wymienia), nazwano imieniem piosenkarki country Dolly Parton, co by艂o 偶artobliwym nawi膮zaniem do jej du偶ego biustu.

    acerola - Malpigia granatolistna (Malpighia glabra L.), inaczej acerola, nadgwiazdka granatolistna b膮d藕 wi艣nia z Barbados 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny malpigiowatych. Rodzimym obszarem jej wyst臋powania jest po艂udniowa cz臋艣膰 Ameryki P贸艂nocnej (Teksas, Meksyk), Ameryka 艢rodkowa i p贸艂nocna cz臋艣膰 Ameryki Po艂udniowej.

    owoc - Owoc (艂ac. fructus) 鈭 w znaczeniu botanicznym wyst臋puj膮cy u ro艣lin okrytozal膮偶kowych organ powstaj膮cy z zal膮偶ni s艂upka, zawieraj膮cy w swym wn臋trzu nasiona, os艂aniaj膮cy je i u艂atwiaj膮cy rozsiewanie. Cz臋艣膰 owocu otaczaj膮ca nasiona okre艣la si臋 mianem owocni (perykarpu). Gdy w powstaniu organu otaczaj膮cego nasiona bior膮 udzia艂 inne cz臋艣ci ro艣liny ni偶 s艂upek 鈥 tw贸r taki okre艣lany jest mianem owocu pozornego. Gdy w jednym kwiecie wyst臋puje wi臋ksza liczba s艂upk贸w wolnych (s艂upkowie apokarpiczne), wtedy powstaj膮ce z nich owoce tworz膮 owoc zbiorowy na wsp贸lnym dnie kwiatowym (np. malina, jaskier). Natomiast z kilku kwiat贸w zebranych w skupiony kwiatostan powstaj膮 owocostany (morwa, k艂臋bek buraka, figowiec, ananas). Budowa owoc贸w stanowi adaptacj臋 do r贸偶nych form rozsiewania. Owoce mi臋siste mog膮 by膰 roznoszone przez zwierz臋ta, dla kt贸rych stanowi膮 pokarm (zoochoria), owoce suche rozprzestrzeniane s膮 m.in. przez wiatr (anemochoria), wod臋 (hydrochoria) lub zwierz臋ta. Owocami jako rodzajem po偶ywienia okre艣lane s膮 cz臋艣ci ro艣lin o grubej warstwie mi膮偶szu i przyjemnym, zwykle s艂odkim smaku i zapachu. Owoce stanowi膮 istotn膮 cz臋艣膰 po偶ywienia dla ludzi i wielu zwierz膮t.

    pietruszka - Pietruszka 鈥 balet pietruszka 鈥 warzywo korzeniowe i li艣ciowe 鈥 pietruszka zwyczajna pietruszka 鈥 rodzaj ro艣lin selerowatych

    li艣膰 - Li艣膰 (艂ac. folium) 鈥 organ ro艣linny, element budowy cz臋艣ci osiowej (p臋dowej) ro艣lin telomowych. Wyrastaj膮ce z w臋z艂贸w ko艅cowe elementy rozga艂臋zie艅 p臋du, wyodr臋bniaj膮ce si臋 ze wzgl臋du na funkcj臋 i budow臋 od 艂odygi (nie maj膮 np. zdolno艣ci do nieprzerwanego wzrostu). Pe艂ni膮 g艂贸wnie funkcje od偶ywcze i z tego powodu maj膮 zwykle du偶膮 powierzchni臋 umo偶liwiaj膮c膮 poch艂anianie odpowiedniej ilo艣ci promieniowania s艂onecznego. Poza tym li艣cie bior膮 udzia艂 w transpiracji, gutacji i wymianie gazowej. Li艣cie wyspecjalizowane w fotosyntezie okre艣lane s膮 mianem li艣ci zielonych oraz li艣ci listowia. Nierzadko organy te pe艂ni膮 tak偶e funkcje spichrzowe, czepne, ochronne, obronne i pu艂apkowe, w takich przypadkach ulegaj膮c daleko id膮cym przystosowaniom w zakresie funkcji i budowy.

    bez ziaren - Spiekanie proszk贸w ceramicznych lub metalicznych jest zjawiskiem zachodz膮cym samorzutnie wraz z podniesieniem temperatury, kt贸rego kierunek jest ustalony przez spadek entalpii swobodnej, towarzysz膮cy zmniejszeniu si臋 rozwini臋cia powierzchni swobodnych uk艂adu. Dzi臋ki temu zbi贸r stykaj膮cych si臋 ze sob膮 drobnych ziaren wi膮偶e si臋 wzajemnie po podgrzaniu do odpowiedniej temperatury ni偶szej od potrzebnej do ich stopienia (0,4-0,85 bezwzgl臋dnej temperatury topnienia). Wi膮zaniu ziaren towarzyszy skurcz ca艂ego uk艂adu i przej艣cie sypkiego lub s艂abo zwi膮zanego proszku w lity, wytrzyma艂y polikryszta艂. Zmiany te s膮 wynikiem przenoszenia masy, kt贸re polega w pierwszym przypadku na przemieszczaniu si臋 ca艂ych ziaren wzgl臋dem siebie, za艣 w drugim przypadku na w臋dr贸wce pojedynczych atom贸w i moleku艂 w fazie ciek艂ej oraz gazowej. W ka偶dym z tych przypadk贸w zachodzi ukierunkowany transport masy, co oznacza, 偶e w uk艂adzie dzia艂aj膮 si艂y i napr臋偶enia, kt贸re wywo艂uj膮 przemieszczanie si臋 ziaren i atom贸w w okre艣lonym kierunku. Ka偶dy z tych mechanizm贸w dominuje w innym zakresie temperatur.

    otr臋by ry偶owe - Ry偶 siewny (Oryza sativa L.) 鈥 gatunek ry偶u, jednorocznej ro艣liny zbo偶owej z rodziny wiechlinowatych (Poaceae), dawniej nazywanych trawami (Graminae). Pochodzi z Azji Po艂udniowo-Wschodniej. Zajmuje drugie (po kukurydzy) miejsce w 艣wiatowej produkcji zb贸偶. W 2018 roku produkcja wynios艂a 782.000.147 ton, stanowi膮c podstaw臋 wy偶ywienia 1/3 ludno艣ci 艣wiata (g艂贸wnie dla mieszka艅c贸w wschodniej i po艂udniowo-wschodniej cz臋艣ci Azji). 95% 艣wiatowych zbior贸w ry偶u siewnego przeznacza si臋 na pokarm dla ludzi. Znane s膮 bardzo liczne odmiany, kt贸re s膮 dostosowane do przer贸偶nych warunk贸w 艣rodowiskowych. Ro艣lina ta upowszechni艂a si臋 i jest uprawiana w rejonach o silnej g臋sto艣ci zaludnienia, poniewa偶 wymaga pracoch艂onnych zabieg贸w 鈥 sadzenia, nawadniania p贸l, zbior贸w.

    b艂onnik jab艂kowy - Sok jab艂kowy 鈥 sok owocowy wyprodukowany w wyniku t艂oczenia jab艂ek. Otrzymany wyci艣ni臋ty sok mo偶e by膰 dalej poddany obr贸bce np. poprzez usuni臋cie skrobi i pektyn. Ze wzgl臋du na z艂o偶ony i kosztowny sprz臋t potrzebny do wyt艂oczenia i oczyszczenia soku z jab艂ek w masowych ilo艣ciach, produkcja soku jab艂kowego jest silnie skomercjalizowana. W Stanach Zjednoczonych niefiltrowany sok jab艂kowy jest wytwarzany przez mniejszych producent贸w na obszarach, gdzie jest wysoka produkcja jab艂ek w postaci cydru jab艂kowego. Jest jednym z najpopularniejszych sok贸w owocowych na 艣wiecie, a w jego 艣wiatowej produkcji przewodz膮 Chiny, Polska, Stany Zjednoczone i Niemcy.

    pektyna jab艂ka - Jab艂ko 鈥 jadalny, kulisty owoc drzew z rodzaju jab艂o艅 Malus. Jab艂ka odmian uprawnych o miesza艅cowym pochodzeniu, uznawanych za gatunek jab艂o艅 domowa Malus domestica, s膮 istotnym komercyjnie owocem o soczystym i chrupkim mi膮偶szu. S膮 spo偶ywane na surowo, a tak偶e po obr贸bce kulinarnej.

    pszenica - Pszenica (Triticum L.) 鈥 rodzaj zb贸偶 z rodziny wiechlinowatych. Pochodzi z po艂udniowo-zachodniej i 艣rodkowej Azji. Wyr贸偶nia si臋 oko艂o 20 gatunk贸w pszenicy i oko艂o 10 miesza艅c贸w mi臋dzygatunkowych. Opr贸cz j臋czmienia jest najdawniej uprawianym zbo偶em. Zajmuje trzecie (po kukurydzy i ry偶u) miejsce w 艣wiatowej produkcji zb贸偶. W 2018 roku produkcja na 艣wiecie wynios艂a 734.045.174 ton.

    j臋czmie艅 - J臋czmie艅 (Hordeum L.) 鈥 rodzaj zb贸偶 z rodziny wiechlinowatych. Obejmuje ok. 40 gatunk贸w traw jednorocznych i trwa艂ych. Pochodzi ze stref umiarkowanych p贸艂kuli p贸艂nocnej. Gatunkiem typowym jest Hordeum vulgare L..

    lucerna siewna - Lucerna siewna (Medicago sativa L.) 鈥 gatunek ro艣liny nale偶膮cy do rodziny bobowatych. Rodzimy obszar jego wyst臋powania to Afryka P贸艂nocna (Algieria, Libia, Maroko, Tunezja), znaczna cz臋艣膰 Azji i niemal ca艂a Europa, ale rozprzestrzeni艂 si臋 tak偶e na niekt贸rych innych obszarach Afryki (Egipt, Afryka Po艂udniowa, Azory), w Australii i na Nowej Zelandii, w Finlandii, w Ameryce P贸艂nocnej i Po艂udniowej. Jest uprawiany w licznych rejonach 艣wiata. W Polsce jest uprawiany, cz臋sto dziczej膮cy, kenofit.

    chlorella - Chlorella (Chlorella) 鈥 glon z gromady zielenic. Najpowszechniej wyst臋puj膮cy gatunek to chlorella zwyczajna (Chlorella vulgaris), podczas gdy gatunek typowy to Ch. ellipsoidea Gerneck. Wyst臋puje w ka偶dym wodnym i wilgotnym 艣rodowisku: w wodach s艂odkich i s艂onych, w wilgotnej korze i ziemi (aerofit), a tak偶e we wn臋trzu innych organizm贸w, jako zoochlorella. W艣r贸d polskich glon贸w planktonowych znaleziono nast臋puj膮ce gatunki: Ch. ellipsoidea, Ch. luteoviridis, Ch. minutissima i Ch. oocystoides w wodach 艣r贸dl膮dowych i Ch. vulgaris w Ba艂tyku. Jest to glon jednokom贸rkowy o zielonej barwie i kulistym (ewentualnie elipsoidalnym) kszta艂cie. Nie tworzy kolonii. Zawiera jeden du偶y, kubkowaty chloroplast. Jest organizmem autotroficznym. Zawiera barwnik zwany chlorofilem, kt贸ry umo偶liwia przeprowadzanie fotosyntezy. Chlorella bywa tak偶e heterotroficzna gdy pokarm jest 艂atwo dost臋pny (miksotrofizm). Rozmna偶a si臋 przez podzia艂 kom贸rki na autospory, kt贸re wydostaj膮 si臋 na zewn膮trz po rozerwaniu 艣ciany kom贸rkowej kom贸rki macierzystej. Wed艂ug systemu systematycznego Lewisa i McCourta (2004) opieraj膮cego si臋 na badaniach molekularnych, przedstawicieli gatunk贸w nale偶膮cych do tego rodzaju nale偶y umie艣ci膰 w r贸偶nych rz臋dach, a nawet klasach zielenic, gdy偶 podobie艅stwo morfologiczne jest jedynie wynikiem konwergencji.

    spirulina - Spirulina Turpin ex Gomont, 1893 鈥 rodzaj sinic z rz臋du trz臋sid艂owc贸w, Spirulina Pompeckj 1912 鈥 podrz膮d dziesi臋ciornic z rz臋du Spirulida, spirulina 鈥 suplement diety stosowany w dietetyce oraz jako dodatek paszowy w akwarystyce.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋