suplementy diety bez tajemnic

GENLAB EAA-G RECOVERY

Suplement diety GENLAB EAA-G RECOVERY (PROSZEK (wersja smakowa)) sk艂adaj膮cy si臋 z: L-Leucine, L-Valine, L-Lysine HCl, L-Phenylalanine, L-Threonine, L-Isoleucine, L-Histidine, L-Methionine, L-Tryptophan, L-Glutamine, Glikozydy stewiolowe. Zarejestrowano go w 2020 roku. Jego stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety GENLAB EAA-G RECOVERY zosta艂 wyprodukowany przez suplementu diety, oraz zg艂oszony do rejestracji przez PROFI SPORT NUTRITION OLEJNIK SEBASTIAN.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: L-Leucine, L-Valine, L-Lysine HCl, L-Phenylalanine, L-Threonine, L-Isoleucine, L-Histidine, L-Methionine, L-Tryptophan, L-Glutamine, Glikozydy stewiolowe
    Forma: PROSZEK (wersja smakowa)
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2020
    Producent: SCIGENIX
    Rejestruj膮cy: PROFI SPORT NUTRITION OLEJNIK SEBASTIAN
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    l-leucine - Kwas 3-hydroksy-3-metylomas艂owy, HMB 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy hydroksykwas贸w, pochodna metylowa kwasu 3-hydroksymas艂owego. Stosowany jest w suplementach dla sportowc贸w, zw艂aszcza kulturyst贸w. Hydroksymetyloma艣lan nale偶y do grupy tzw. zaawansowanych produkt贸w proteolizy. Powstaje naturalnie w efekcie katabolizmu bia艂ek; jego prekursorem jest leucyna. W zasadzie wszystkie produkty zaawansowanej proteolizy maj膮 zdolno艣膰 hamowania aktywno艣ci enzym贸w katabolicznych, z tym 偶e HMB jest z nich najskuteczniejszy. Jak si臋 przypuszcza, mo偶e to by膰 zwi膮zane z faktem, i偶 hydroksymetyloma艣lan dostarcza grup metylowych do metylacji ubikwityny 鈥 procesu dezaktywacji najsilniejszego enzymu katabolicznego. Zwi膮zek ten odkry艂 w 1992 roku zesp贸艂 pod kierunkiem Steve鈥檃 Nissena. Stwierdzono w贸wczas, 偶e pe艂ni on jak膮艣, nie do ko艅ca wyja艣nion膮, rol臋 w metabolizmie odbudowy tkanki mi臋艣niowej. Badania Nissena na koloniach kom贸rkowych i zwierz臋tach zdawa艂y si臋 dowodzi膰, 偶e spo偶ywanie tego zwi膮zku zwi臋ksza odporno艣膰 mi臋艣ni na zm臋czenie i sprzyja szybszemu przyrostowi tkanki mi臋艣niowej, co spowodowa艂o, 偶e zacz臋to go stosowa膰 w suplementach dla sportowc贸w. Wyniki te zosta艂y jednak zakwestionowane przez dwa inne zespo艂y naukowe, kt贸re (mimo wielu pr贸b) nie potwierdzi艂y skuteczno艣ci HMB jako czynnika znacz膮co wp艂ywaj膮cego na wzrost mi臋艣ni.

    l-valine - Choroba Creutzfeldta-Jakoba (ang. Creutzfeldt-Jakob disease, CJD) 鈥 choroba neurologiczna z grupy pasa偶owalnych encefalopatii g膮bczastych (TSE), kt贸rej czynnikiem patogennym s膮 najprawdopodobniej priony. Podobnie jak inne choroby z tej grupy ma charakter neurozwyrodnieniowy i cechuje j膮 odk艂adanie w o艣rodkowym uk艂adzie nerwowym i niekt贸rych innych tkankach nieprawid艂owej izoformy bia艂ka prionu, PrPSc. CJD wyst臋puje w czterech postaciach r贸偶ni膮cych si臋 przede wszystkim etiologi膮: sporadycznej (sCJD), rodzinnej (fCJD), jatrogennej (jCJD) i tzw. wariantu choroby (vCJD).

    l-lysine hcl - Acetylowanie, acetylacja 鈥 reakcja chemiczna typu acylowania, polegaj膮c膮 na podstawieniu atomu wodoru w cz膮steczce zwi膮zku organicznego grup膮 acetylow膮. Zwykle acetylowaniu ulegaj膮 zwi膮zki chemiczne zawieraj膮ce ugrupowanie z labilnym atomem wodoru (np. 鈥揙鈥揌, >N鈥揌, 鈥揝鈥揌).

    l-phenylalanine - Fenyloketonuria, oligofrenia fenylopirogronowa (PKU z ang. Phenylketonuria) 鈥 wrodzona, uwarunkowana genetycznie enzymopatia prowadz膮ca do gromadzenia si臋 w organizmie nadmiaru aminokwasu fenyloalaniny (hiperfenyloalaninemia, typ I) i wynikaj膮cych z niego toksycznych objaw贸w chorobowych.U pod艂o偶a choroby le偶y mutacja genu odpowiedzialnego za aktywno艣膰 enzymu hydroksylazy fenyloalaninowej (PAH), kt贸ry jest niezb臋dny w metabolizmie fenyloalaniny.

    l-threonine - Rak 偶o艂膮dka (艂ac. carcinoma ventriculi) 鈥 pierwotny nowotw贸r z艂o艣liwy 偶o艂膮dka, wywodz膮cy si臋 z nab艂onka b艂ony 艣luzowej 偶o艂膮dka. Histopatologicznie gruczolakorak stanowi oko艂o 90% wszystkich nowotwor贸w z艂o艣liwych 偶o艂膮dka u ludzi. Epidemiologicznie nale偶y do najcz臋艣ciej wyst臋puj膮cych nowotwor贸w z艂o艣liwych u ludzi, stanowi pi膮ty nowotw贸r z艂o艣liwy pod wzgl臋dem zapadalno艣ci i trzeci pod wzgl臋dem 艣miertelno艣ci, co przek艂ada si臋 na 1 000 000 nowych zachorowa艅 i 740 000 zgon贸w rocznie na ca艂ym 艣wiecie. Rak 偶o艂膮dka zwykle jest rozpoznawany w zaawansowanym stadium. Do wczesnych objaw贸w nale偶膮 niecharakterystyczne objawy niestrawno艣ci, niewskazuj膮ce na powa偶n膮 patologi臋. We wczesnym raku 偶o艂膮dka wyst臋puj膮 b贸l, pobolewanie lub dyskomfort w nadbrzuszu 艣rodkowym, uczucie wczesnej pe艂no艣ci czy syto艣ci po jedzeniu, nudno艣ci i wymioty. Klasyczne objawy raka 偶o艂膮dka pojawiaj膮 si臋 w stadium zaawansowanym. Cz臋sto stwierdzanym objawem jest znaczny spadek masy cia艂a. B贸l brzucha mo偶e mie膰 sta艂y charakter, lecz cz臋艣ciej jest okresowy i pojawia si臋 po posi艂ku. Nudno艣ci i wymioty s膮 najbardziej nasilone w przypadku raka zlokalizowanego w pobli偶u od藕wiernika, natomiast rak zlokalizowany w okolicy wpustu mo偶e powodowa膰 zaburzenie po艂ykania. Przewlek艂e krwawienie mo偶e by膰 przyczyn膮 niedokrwisto艣ci z niedoboru 偶elaza. Nierzadko zaawansowana choroba mo偶e by膰 rozpoznana przez stwierdzenie palpacyjnie wyczuwalnej masy w nadbrzuszu lub poprzez rozpoznanie przerzut贸w odleg艂ych. W powstawaniu raka 偶o艂膮dka u ludzi kluczowe znaczenie ma przewlek艂e zanikowe zapalenie 偶o艂膮dka spowodowane przez zaka偶enie Helicobacter pylori oraz nieprawid艂owa dieta bogata w produkty s艂one lub konserwowane azotanami oraz uboga w 艣wie偶e warzywa i owoce. Stanem przednowotworowym jest neoplazja 艣r贸dnab艂onkowa. W rozpoznaniu choroby kluczowe znaczenie ma gastroskopia, kt贸ra umo偶liwia wst臋pne rozpoznanie nowotworu i pobranie biopsji do badania histopatologicznego, umo偶liwiaj膮cego rozpoznanie typu histologicznego raka. W rozpoznaniu wczesnego raka w endoskopii przydatne jest barwienie b艂ony 艣luzowej 偶o艂膮dka. W ocenie zaawansowania stosuje si臋 ultrasonografi臋 endoskopow膮, tomografi臋 komputerow膮 i pozytonow膮 tomografi臋 emisyjn膮 (PET). Markery nowotworowe pe艂ni膮 pomocnicz膮 rol臋 w diagnostyce raka 偶o艂膮dka. Wyci臋cie 偶o艂膮dka z marginesem zdrowych tkanek z odpowiednio rozleg艂ym usuni臋ciem w臋z艂贸w ch艂onnych jest jedyn膮 metod膮 pozwalaj膮c膮 na wyleczenie raka 偶o艂膮dka. Niewielkie wczesne zmiany s膮 mo偶liwe do usuni臋cia podczas gastroskopii. W wi臋kszo艣ci przypadk贸w konieczna jest oko艂ooperacyjna chemioterapia, kt贸ra sk艂ada si臋 z kilku cykli chemioterapii przedoperacyjnej (neoadiuwantowej) i chemioterapii uzupe艂niaj膮cej (adiuwantowej). Chemioradioterapia jest stosowana u chorych, kt贸rzy nie otrzymali chemioterapii neoadiuwantowej. W chorobie zaawansowanej miejscowo i uog贸lnionej stosuje si臋 paliatywn膮 chemioterapi臋, kt贸ra wyd艂u偶a prze偶ycie leczonych oraz poprawia jako艣膰 偶ycia.

    l-histidine - Histydyna (艂ac. Histidinum; His, H) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, jeden z 20 aminokwas贸w bia艂kowych. Ze wzgl臋du na budow臋 cz膮steczki histydyna zaliczana jest zar贸wno do aminokwas贸w zasadowych, gdy偶 jej 艂a艅cuch boczny zawiera 2 atomy azotu, jak i aromatycznych, ze wzgl臋du na obecno艣膰 aromatycznego pier艣cienia imidazolowego. Jest kodowana przez kodony CAU i CAC w procesie translacji bia艂ka.

    l-methionine - Homocystynuria (ang. homocystinuria) 鈥 heterogenna etiologicznie, uwarunkowana genetycznie choroba metaboliczna, polegaj膮ca na nieprawid艂owym metabolizmie aminokwasu metioniny. Homocystynuria charakteryzuje si臋 podwy偶szonym poziomem homocysteiny w surowicy i w moczu. Najcz臋stsz膮 postaci膮 schorzenia jest homocystynuria spowodowana niedoborem i nisk膮 aktywno艣ci膮 enzymu syntazy 尾-cystationionowej (ang. cystathionine beta synthase deficiency), kt贸ry katalizuje reakcj臋 przekszta艂cenia homocysteiny do cysteiny poprzez cystationin臋. Reakcja katalizowana przez syntaz臋 尾-cystationionow膮 wymaga udzia艂u pirydoksyny (witaminy B6), dlatego w cz臋艣ci przypadk贸w homocystynurii obserwuje si臋 popraw臋 po uzupe艂nieniu niedoboru pirydoksyny. Znanych jest dodatkowo przynajmniej siedem innych, znacznie rzadszych chor贸b genetycznych powoduj膮cych podobny blok metaboliczny; aby odr贸偶ni膰 niedob贸r CBS od tych rzadszych przyczyn u偶ywa si臋 terminu klasycznej homocystynurii albo homocystynurii z powodu niedoboru syntazy 尾-cystationionowej. Dziedziczenie choroby jest autosomalne recesywne, obydwa allele genu CBS musz膮 by膰 zmutowane, aby homocystynuria ujawni艂a si臋 klinicznie. Heterozygotyczni nosiciele mutacji w jednym allelu genu CBS nie choruj膮. Ryzyko urodzenia kolejnego dziecka z homocystynuri膮 wynosi 25%. Odpowiednio wczesne wdro偶enie leczenia i jego do偶ywotnie kontynuowanie pozwala na prawid艂owy rozw贸j umys艂owy chorych i unikni臋cie obni偶aj膮cych jako艣膰 偶ycia powik艂a艅.

    l-tryptophan - Dopamina (艂ac. dopaminum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy katecholamin. Wa偶ny neuroprzeka藕nik syntezowany i uwalniany przez dopaminergiczne neurony o艣rodkowego uk艂adu nerwowego. Dopamina dzia艂a przez swoiste receptory (pi臋膰 opisanych podtyp贸w) zlokalizowane w b艂onach presynaptycznej i postsynaptycznej. Odgrywa odmienn膮 rol臋 w zale偶no艣ci od miejsca swego dzia艂ania: w uk艂adzie pozapiramidowym jest odpowiedzialna za nap臋d ruchowy, koordynacj臋 oraz napi臋cie mi臋艣ni 鈥 w chorobie Parkinsona wyst臋puje niedob贸r dopaminy w uk艂adzie r膮bkowym (limbicznym) jest odpowiedzialna za procesy emocjonalne, wy偶sze czynno艣ci psychiczne oraz w znacznie mniejszym stopniu procesy ruchowe w podwzg贸rzu jest zwi膮zana g艂贸wnie z regulacj膮 wydzielania hormon贸w, zw艂aszcza prolaktyny (st膮d inn膮 nazw膮 dopaminy jest prolaktostatyna (ang. prolactin inhibitory hormone)) i gonadotropin.Dopamina jest syntetyzowana tak偶e w tkankach obwodowych (kanaliki nerkowe i nerkowe naczynia krwiono艣ne, p臋cherzyki p艂ucne, trzustka oraz naczynia krwiono艣ne p艂uc i serca) i wykazuje tam aktywno艣膰 autokrynn膮. Przypisuje si臋 dopaminie pe艂nienie funkcji 鈥瀙rzeka藕nika przyjemno艣ci鈥, co nie jest jednak poparte wiarygodnymi 藕r贸d艂ami. Cech膮 wi臋kszo艣ci substancji uzale偶niaj膮cych jest bezpo艣rednie lub po艣rednie nasilenie dopaminergicznej impulsacji w uk艂adzie mezolimbicznym, co przejawia si臋 zwi臋kszonym st臋偶eniem dopaminy w j膮drze p贸艂le偶膮cym przegrody i kory oczodo艂owo-czo艂owej. Odstawienie substancji narkotycznej wywo艂uje patologiczne obni偶enie st臋偶enia dopaminy w tej strukturze m贸zgu, co objawia si臋 dysfori膮 oraz objawami g艂odu narkotykowego.

    l-glutamine - Priony (ang. prion, od proteinaceous infectious particle) 鈥 bia艂kowe cz膮steczki zaka藕ne, powstaj膮 z wyst臋puj膮cych powszechnie w wielu organizmach i ca艂kowicie niegro藕nych bia艂ek. Dopiero w sytuacji, gdy zmieniaj膮 one swoj膮 naturaln膮 konformacj臋, staj膮 si臋 bia艂kiem prionowym infekcyjnym.

    glikozydy stewiolowe - Glikozydy stewiolowe (stewiozydy) 鈥 organiczne zwi膮zki chemiczne z grupy glikozyd贸w odpowiedzialne za s艂odki smak li艣ci Stevia rebaudiana, ro艣liny 偶yj膮cej w Ameryce Po艂udniowej, stosowane jako 艣rodek s艂odz膮cy pod nazw膮 handlow膮 stevia i paroma innymi.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋