suplementy diety bez tajemnic

Extra strong elixir

extra strong elixir to suplement diety w formie plyn. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: Ekstrakt Gorzkiej Pomara艅czy (Citrus aurantium), Kofeina Bezwodna, Ketony Malinowe (Rubus ideaus), Ekstrakt 呕e艅-Szenia Ameryka艅skiego (Panax quinquefolium), Ekstrakt Kory Cynamonowca (Cinnamomum cassia), Ekstrakt Aloesu (Aloe barbadensis, Ekstrakt Zielonej Herbaty, L-Karnityna, Chlorowodorek L-Argininy, Jab艂czan Cytruliny, L-Tyrozyna, Ekstrakt Guarany (Paullinia cupana), Ekstrakt Zielonej Kawy (Caffea arabica). Produkt ten zg艂oszono do rejestracji w 2019 roku. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety extra strong elixir zosta艂 wyprodukowany przez E-mediacom 艁ukasz 艢wi臋tochowski, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma E-mediacom 艁ukasz 艢wi臋tochowski.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Ekstrakt Gorzkiej Pomara艅czy (Citrus aurantium), Kofeina Bezwodna, Ketony Malinowe (Rubus ideaus), Ekstrakt 呕e艅-Szenia Ameryka艅skiego (Panax quinquefolium), Ekstrakt Kory Cynamonowca (Cinnamomum cassia), Ekstrakt Aloesu (Aloe barbadensis, Ekstrakt Zielonej Herbaty, L-Karnityna, Chlorowodorek L-Argininy, Jab艂czan Cytruliny, L-Tyrozyna, Ekstrakt Guarany (Paullinia cupana), Ekstrakt Zielonej Kawy (Caffea arabica)
    Forma: plyn
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: E-mediacom 艁ukasz 艢wi臋tochowski
    Rejestruj膮cy: E-mediacom 艁ukasz 艢wi臋tochowski
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    ekstrakt gorzkiej pomara艅czy citrus aurantium - Pomara艅cza bergamota (bergamota, bergamotka) (Citrus bergamium) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny rutowatych. Jej ojczyzna jest nieznana, przypuszcza si臋, 偶e pochodzi z Indii. Uprawiana jest g艂贸wnie we W艂oszech.

    kofeina bezwodna - Kofeina (艂ac. coffeinum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, alkaloid purynowy znajduj膮cy si臋 w ziarnach kawy i wielu innych surowcach ro艣linnych. Mo偶e r贸wnie偶 by膰 otrzymywana syntetycznie. Zosta艂a odkryta przez niemieckiego chemika Friedricha Ferdinanda Rungego w 1819 roku. W zale偶no艣ci od 藕r贸d艂a nazywana jest tak偶e tein膮 (gdy 藕r贸d艂em jest herbata), guaranin膮 (gdy pochodzi z guarany) i matein膮 (gdy pochodzi z yerba mate). Kofeina jest 艣rodkiem psychoaktywnym z grupy stymulant贸w. Jest stosowana jako dodatek do niekt贸rych produkt贸w, w tym napoj贸w energetyzuj膮cych, a tak偶e do innych napoj贸w, przede wszystkim gazowanych (na przyk艂ad coli). Po d艂u偶szym okresie regularnego przyjmowania kofeiny wyst臋puje zjawisko tachyfilaksji (tolerancji), czyli stopniowego os艂abienia odpowiedzi biologicznej ustroju.

    ekstrakt kory cynamonowca cinnamomum cassia - Cynamon to przyprawa kuchenna otrzymywana z wysuszonej kory cynamonowca. Wyst臋puje w dw贸ch postaciach: starty na proszek lub w niewielkich kawa艂kach zwini臋tych w rulonik. Cynamon ma kolor rdzawy, a dzi臋ki zawarto艣ci olejku cynamonowego charakterystyczny s艂odkawo-korzenny, lekko piek膮cy smak i silny aromat.

    ekstrakt zielonej herbaty - Zielona herbata 鈥 nap贸j przyrz膮dzany wy艂膮cznie z li艣ci herbaty chi艅skiej (Camellia sinensis), kt贸re poddane zosta艂y w czasie przetwarzania jedynie minimalnej oksydacji. Zielona herbata pochodzi z Chin, sk膮d rozpowszechni艂a si臋 na inne kraje Azji, od Japonii po Bliski Wsch贸d. Wsp贸艂cze艣nie zielona herbata rozprzestrzenia si臋 na Zachodzie, gdzie wci膮偶 najpopularniejszym rodzajem tego napoju jest herbata czarna. W krajach, gdzie uprawia si臋 herbat臋, wytwarza si臋 wiele rodzaj贸w zielonej herbaty. R贸偶ni膮 si臋 od siebie z uwagi na specyficzne warunki uprawy, spos贸b przetwarzania i por臋 zbior贸w. W kilku ostatnich dziesi臋cioleciach zielona herbata przechodzi艂a wiele test贸w medycznych, kt贸rych celem by艂o ustalenie, czy rzeczywi艣cie, jak si臋 powszechnie s膮dzi, ma ona w艂a艣ciwo艣ci zdrowotne, a szczeg贸lnie przypisywany jej wp艂yw na zmniejszenie ryzyka zachorowania na choroby serca oraz na niekt贸re odmiany nowotwor贸w. S膮dzi si臋 tak偶e, 偶e spo偶ywanie zielonej herbaty pomaga w kontrolowaniu wagi cia艂a.

    l-karnityna - Karnityna (尾-hydroksy-纬-trimetyloamonioma艣lan), (CH3)3N+鈥揅H2鈥揅H(OH)鈥揅H2鈥揅OO鈭 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny o budowie betainowej, N,N,N-trimetylowa pochodna kwasu 纬-amino-尾-hydroksymas艂owego (GABAOB). W organizmach jest syntetyzowany w w膮trobie, nerkach i m贸zgu z aminokwas贸w (lizyny i metioniny) i pe艂ni rol臋 w transporcie kwas贸w t艂uszczowych z cytozolu do mitochondri贸w. Do艣膰 obficie wyst臋puje w mi臋艣niach. Karnityna jest zwi膮zkiem chiralnym, w kt贸rym centrum stereogeniczne stanowi 3 atom w臋gla. Substancja pochodzenia naturalnego, o nazwie zwyczajowej 鈥濴-karnityna鈥, jest enancjomerem o konfiguracji R. Tylko ten enancjomer ma dzia艂anie biologiczne, dlatego w tej postaci powinna by膰 obecna w codziennej diecie lub podawana jako suplement. Nazwa karnityny pochodzi st膮d, 偶e po raz pierwszy wyizolowano j膮 z mi臋艣ni (nazwa od 艂ac. caro, carnis 鈥 mi臋so) w 1905 roku. Pocz膮tkowo nazywano j膮 witamin膮 BT, poniewa偶 jej brak w po偶ywieniu prowadzi艂 do gromadzenia t艂uszczu u larw m膮cznika m艂ynarka (Tenebrio molitor). Poniewa偶 karnityna u cz艂owieka pochodzi z dw贸ch 藕r贸de艂: jest syntetyzowana i dostarczana z po偶ywieniem, bywa nazywana substancj膮 witaminopodobn膮. Jest ona naturalnie wyst臋puj膮c膮 substancj膮 w organizmie. G艂贸wnym 藕r贸d艂em karnityny w 偶ywno艣ci s膮 mi臋so i przetwory mleczne. Najbogatsze w karnityn臋 s膮 baranina, wo艂owina, wieprzowina i ryby. Mniej L-karnityny zawiera mi臋so z drobiu. Pokarmy pochodzenia ro艣linnego (warzywa, owoce) zawieraj膮 tylko 艣ladowe ilo艣ci karnityny. Dzienne zapotrzebowanie zdrowej, doros艂ej osoby na karnityn臋 wynosi 艣rednio 15 mg. Dzienne synteza karnityny wynosi 11鈥34 mg, a z diet膮 dostarczane jest codziennie 艣rednio 20鈥200 mg. U wegan i niekt贸rych wegetarian ilo艣膰 karnityny w po偶ywieniu jest du偶o mniejsza i wynosi ok. 1 mg/dzie艅. Karnityna nie podlega metabolizmowi. W nerkach ulega filtracji w k艂臋buszkach nerkowych, a nast臋pnie prawie w ca艂o艣ci wch艂aniana zwrotnie w kanalikach nerkowych. U os贸b zdrowych na og贸艂 nie stwierdza si臋 niedoboru karnityny, gdy偶 biosynteza i codzienna dieta zaspokaja potrzeby organizmu. Jednak偶e niedobory karnityny mog膮 pojawia膰 si臋 u os贸b niedo偶ywionych, przy nieprawid艂owej, ubogiej diecie, a tak偶e u os贸b na diecie wega艅skiej lub w schorzeniach nerek czy w膮troby.

    chlorowodorek l-argininy - Kreatyna (kwas 尾-metyloguanidynooctowy) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny zawieraj膮cy elementy strukturalne guanidyny i kwasu octowego. W organizmach zwierz臋cych tworzy si臋 w trakcie przemiany materii, wyst臋puje g艂贸wnie w mi臋艣niach i 艣ci臋gnach. Kreatyna zosta艂a odkryta w 1832 roku przez Michela Eug猫ne鈥檃 Chevreula jako sk艂adnik mi臋艣nia szkieletowego, a nazw臋 nadano jej od greckiego s艂owa kreas (鈥瀖i臋so鈥). Ulega fosforylacji przy u偶yciu enzymu kinazy kreatynowej przechodz膮c w fosfokreatyn臋. Jest wykorzystywana do magazynowania i uwalniania energii niezb臋dnej do wielu proces贸w chemicznych zachodz膮cych w kom贸rkach, w tym do syntezy bia艂ek mi臋艣niowych. Kreatyna wyst臋puje u cz艂owieka w mi臋艣niach (98% ca艂kowitej zawarto艣ci kreatyny w organizmie cz艂owieka), ma艂e ilo艣ci tego zwi膮zku znajduj膮 si臋 tak偶e w m贸zgu, w膮trobie, nerkach oraz j膮drach. Szacuje si臋, 偶e dobowe zapotrzebowanie organizmu osoby o masie 70 kg na kreatyn臋 wynosi 2 g, przy czym 1 g tego zwi膮zku jest syntezowany przez organizm z aminokwas贸w, a pozosta艂a ilo艣膰 powinna by膰 dostarczona w po偶ywieniu 鈥 najlepszymi 藕r贸d艂ami kreatyny s膮 mi臋so (1 g jest zawarty w 250 g 艣wie偶ego mi臋sa) oraz ryby. Preparaty kreatynowe bywaj膮 stosowane przez osoby uprawiaj膮ce sporty si艂owe. Glicyna reaguje w ustroju z arginin膮 i wobec enzymu fermentu transaminacyjnego zamienia si臋 na kwas guanidynooctowy, czyli glukocyjamin臋, z argininy tworzy si臋 w贸wczas ornityna (kt贸ra stymuluje wydzielanie hormonu wzrostu). Z glukocyjaminy w ustroju powstaje kreatyna. Wytworzona kreatyna 艂膮czy si臋 w tkankach z kwasem fosforowym tworz膮c kwas kreatynofosforowy (fosfagen), niezb臋dny do proces贸w 偶yciowych w tkankach zwierz臋cych.

    l-tyrozyna - Tyrozyna (Tyr lub Y) 鈭 organiczny zwi膮zek chemiczny. Stereoizomer L jest jednym z 20 podstawowych aminokwas贸w bia艂kowych. Nazwa tyrozyna pochodzi od gr. tyros 鈥 ser. 艁a艅cuch boczny tyrozyny stanowi niepolarny pier艣cie艅 aromatyczny z przy艂膮czon膮 w pozycji 鈥瀙ara鈥 grup臋 hydroksylow膮 (鈭扥H), po艂膮czony z atomem w臋gla 伪 przez mostek metylenowy. Tyrozyna spe艂nia wa偶ne biologiczne zadania jako wewn膮trzkom贸rkowy przeka藕nik (mo偶e by膰 fosforylowana przez kinazy bia艂kowe), a tak偶e jest prekursorem wa偶nych hormon贸w i biologicznie czynnych substancji (tyroksyna, tr贸jjodotyronina, adrenalina, noradrenalina oraz dopamina). Jest ona aminokwasem endogennym, tzn. organizm ludzki oraz wi臋kszo艣膰 zwierz膮t jest w stanie syntetyzowa膰 go pod warunkiem dostatecznego zaopatrzenia w fenyloalanin臋, od kt贸rej tyrozyna r贸偶ni si臋 obecno艣ci膮 jednej grupy hydroksylowej. Tyrozyn臋 mo偶na te偶 traktowa膰 jako pochodn膮 fenyloetyloaminy, aczkolwiek w biochemicznych cyklach syntetycznych nie powstaje ona z tego zwi膮zku. W praktyce laboratoryjnej r贸wnie偶 nie produkuje si臋 jej z fenyloetyloaminy, gdy偶 pro艣ciej mo偶na j膮 otrzyma膰 przez hydroliz臋 odpowiednich bia艂ek. Tyrozyna jest bardzo istotna dla prawid艂owego funkcjonowania tarczycy i przysadki m贸zgowej. Brak tego aminokwasu wywo艂uje niedoczynno艣膰 tarczycy, co mo偶e objawia膰 si臋 w postaci zm臋czenia i wyczerpania. Zmniejszenie ilo艣ci tyrozyny w organizmie powoduje niedob贸r norepinefryny i dopaminy, co mo偶e wywo艂ywa膰 depresj臋.

    ekstrakt guarany paullinia cupana - Kofeina (艂ac. coffeinum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, alkaloid purynowy znajduj膮cy si臋 w ziarnach kawy i wielu innych surowcach ro艣linnych. Mo偶e r贸wnie偶 by膰 otrzymywana syntetycznie. Zosta艂a odkryta przez niemieckiego chemika Friedricha Ferdinanda Rungego w 1819 roku. W zale偶no艣ci od 藕r贸d艂a nazywana jest tak偶e tein膮 (gdy 藕r贸d艂em jest herbata), guaranin膮 (gdy pochodzi z guarany) i matein膮 (gdy pochodzi z yerba mate). Kofeina jest 艣rodkiem psychoaktywnym z grupy stymulant贸w. Jest stosowana jako dodatek do niekt贸rych produkt贸w, w tym napoj贸w energetyzuj膮cych, a tak偶e do innych napoj贸w, przede wszystkim gazowanych (na przyk艂ad coli). Po d艂u偶szym okresie regularnego przyjmowania kofeiny wyst臋puje zjawisko tachyfilaksji (tolerancji), czyli stopniowego os艂abienia odpowiedzi biologicznej ustroju.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋