suplementy diety bez tajemnic

Etherium Gold

Suplement diety Etherium Gold zawiera w sk艂adzie: 呕elazo, Wap艅, S贸d, Selen, Potas, Molibden, Mied藕, Mangan, Magnez, Krzem, Jod, Fosfor, Cynk, Chrom, Chlorek, Bor. Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2017. Jego obecny stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez Harmonic Innerprizes Inc., oraz zg艂oszony do rejestracji przez Shumashop Tadeusz Bichaj艂o.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: 呕elazo, Wap艅, S贸d, Selen, Potas, Molibden, Mied藕, Mangan, Magnez, Krzem, Jod, Fosfor, Cynk, Chrom, Chlorek, Bor
    Forma: Proszek
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2017
    Producent: Harmonic Innerprizes Inc.
    Rejestruj膮cy: Shumashop Tadeusz Bichaj艂o
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    呕elazo - 呕elazo (Fe, 艂ac. ferrum) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 26, metal z VIII grupy pobocznej uk艂adu okresowego, nale偶膮cy do grupy metali przej艣ciowych. Pod wzgl臋dem masy 偶elazo jest najcz臋艣ciej wyst臋puj膮cym pierwiastkiem chemicznym na Ziemi. Stanowi wi臋kszo艣膰 sk艂adu jej j膮dra zewn臋trznego i wewn臋trznego. Jest tak偶e czwartym najbardziej powszechnym pierwiastkiem w skorupie ziemskiej. Dostatek tego pierwiastka w strukturze planet skalistych podobnych do Ziemi wi膮偶e si臋 z obfit膮 jego produkcj膮 w procesie fuzji j膮drowej w gwiazdach o du偶ej masie, w kt贸rej 偶elazo jest ostatnim pierwiastkiem, wytworzenie kt贸rego wi膮偶e si臋 z uwolnieniem energii. Pierwiastki o wi臋kszej liczbie atomowej powstaj膮 w wyniku gwa艂townego wybuchu supernowej, kt贸ra rozrzuca w przestrze艅 radionuklidy, b臋d膮ce tak偶e prekursorem stabilnego 偶elaza.

    wap艅 - Wap艅 (Ca, 艂ac. calcium; nazwa ta pochodzi od 艂aci艅skiego rzeczownika calx 鈥 wapno, co oznacza wi臋c 鈥瀖etal z wapna鈥) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy berylowc贸w (metali ziem alkalicznych) w uk艂adzie okresowym.

    s贸d - S贸d (Na, 艂ac. natrium) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 11, metal z I grupy uk艂adu okresowego, nale偶膮cy do grupy metali alkalicznych. Mi臋kki, srebrzystobia艂y, silnie reaktywny. Pojedynczy elektron na pow艂oce walencyjnej szybko przekazuje, staj膮c si臋 kationem Na+. Jedyny stabilny izotop sodu to 23Na. W przyrodzie pierwiastek ten nie wyst臋puje w stanie wolnym; mo偶na go otrzyma膰 z tworzonych przeze艅 zwi膮zk贸w. S贸d jest sz贸stym najbardziej rozpowszechnionym pierwiastkiem w skorupie ziemskiej. Wyst臋puje w wielu minera艂ach, takich jak: skale艅, sodalit, czy s贸l kamienna (chlorek sodu, NaCl). Po raz pierwszy s贸d wyizolowa艂 Humphry Davy w 1807 r. przez elektroliz臋 wodorotlenku sodu. Spo艣r贸d wielu innych u偶ytecznych zwi膮zk贸w sodu wodorotlenek sodu (艂ug) stosuje si臋 w procesie wytwarzania myd艂a, a chlorek sodu (s贸l spo偶ywcza) jest stosowany jako 艣rodek do odladzania oraz jako sk艂adnik od偶ywczy dla ludzi i zwierz膮t. S贸d jest niezb臋dnym pierwiastkiem do prawid艂owego funkcjonowania organizm贸w wszystkich zwierz膮t oraz niekt贸rych ro艣lin.

    selen - Selen (Se, 艂ac. selenium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy niemetali w uk艂adzie okresowym. Znanych jest kilkana艣cie jego izotop贸w z przedzia艂u mas 65鈥91, z kt贸rych trwa艂ych jest 6. Pierwiastek ten zosta艂 odkryty w roku 1817 przez J.J. Berzeliusa. Nazwa pochodzi od Selene (stgr. 危蔚位萎谓畏), greckiej nazwy Ksi臋偶yca i bogini kt贸ra go uosabia艂a. Berzelius nazwa艂 go tak, poniewa偶 zawsze wyst臋puje razem z tellurem, kt贸rego nazwa wywodzi si臋 od tellus, czyli po 艂acinie 鈥瀂iemia鈥. Jednocze艣nie chcia艂 w ten spos贸b zaznaczy膰, 偶e selen nie jest 鈥瀦 tej samej ziemi鈥, co tellur i ma r贸偶ne od niego w艂a艣ciwo艣ci.

    potas - Potas (K, 艂ac. kalium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy metali alkalicznych w uk艂adzie okresowym i liczbie atomowej 19.

    molibden - Molibden (Mo, 艂ac. molybdenum) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy metali przej艣ciowych w uk艂adzie okresowym. Nazwa w dos艂ownym przek艂adzie brzmi 鈥瀙odobny do o艂owiu鈥 i pochodzi od greckiego okre艣lenia o艂owiu 鈥 渭蠈位蠀尾未慰蟼 molybdos.

    mied藕 - Mied藕 (Cu, 艂ac. cuprum) 鈥 pierwiastek chemiczny, z grupy metali przej艣ciowych uk艂adu okresowego. Nazwa miedzi po 艂acinie (a za ni膮 tak偶e w wielu innych j臋zykach, w tym angielskim) pochodzi od Cypru, gdzie w staro偶ytno艣ci wydobywano ten metal. Pocz膮tkowo nazywano go metalem cypryjskim (艂ac. cyprum aes), a nast臋pnie cuprum. Ma 26 izotop贸w z przedzia艂u mas 55-80. Trwa艂e s膮 dwa: 63 i 65.

    mangan - Mangan (Mn, 艂ac. manganum) 鈥 pierwiastek chemiczny nale偶膮cy w uk艂adzie okresowym do grupy metali przej艣ciowych. Ma 15 izotop贸w z przedzia艂u mas 49鈥62 i izomery j膮drowe 51m, 52m, 54m. Trwa艂y jest tylko izotop 55, kt贸ry stanowi niemal 100% sk艂adu izotopowego manganu wyst臋puj膮cego w naturze.

    magnez - Magnez (Mg, 艂ac. magnesium) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal ziem alkalicznych (druga grupa g艂贸wna uk艂adu okresowego). Ma trzy stabilne izotopy: 24Mg, 25Mg oraz 26Mg. Magnez po raz pierwszy zosta艂 uznany za pierwiastek przez Josepha Blacka (1755), za艣 wyodr臋bniony w formie czystej w 1808 roku przez Humphry鈥檈go Davy鈥檈go, kt贸ry nada艂 mu 艂aci艅sk膮 nazw臋. Polsk膮 nazw臋 jako pierwszy zaproponowa艂 Filip Neriusz Walter.

    krzem - Krzem (Si, 艂ac. silicium) 鈥 pierwiastek chemiczny, z grupy p贸艂metali w uk艂adzie okresowym. Izotopy stabilne krzemu to 28Si, 29Si i 30Si. Warto艣ciowo艣膰 w wi臋kszo艣ci zwi膮zk贸w wynosi 4, rzadziej spotykane s膮 zwi膮zki z krzemem dwuwarto艣ciowym. Typowe stopnie utlenienia to 鈥揑V i IV, rzadko 鈥揑I i II; znane s膮 te偶 zwi膮zki o st. utl. 0. Krzem (w postaci monokryszta艂贸w) jest wykorzystywany powszechnie w przemy艣le elektronicznym.

    jod - Jod (I, 艂ac. iodum) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy 17 鈥 fluorowc贸w. Nazwa pochodzi od stgr. 峒拔课滴刮次 ioeides 鈥 fioletowy. W naturze wyst臋puje tylko jeden trwa艂y izotop 127I, izotopy promieniotw贸rcze: 123I, 125I, 129I, 131I.

    fosfor - Fosfor (P, gr. 蠁蠅蟽蠁蠈蟻慰蟼 ph艒sph贸ros 鈥榥ios膮cy 艣wiat艂o鈥, 艂ac. phosphorus) 鈥 pierwiastek chemiczny, niemetal. Jedynym stabilnym izotopem fosforu jest 31P. Fosfor po raz pierwszy zosta艂 wyizolowany (jako bia艂y fosfor) w 1669. Nazwa pierwiastka pochodzi od zjawiska emisji s艂abego 艣wiat艂a po wystawieniu na dzia艂anie tlenu. Pokrewny termin fosforescencja, oznaczaj膮cy 艣wiecenie r贸偶nych substancji po wcze艣niejszym wystawieniu na dzia艂anie 艣wiat艂a, pochodzi od nazwy fosforu. Jednak w przypadku 艣wiecenia samego fosforu zjawisko to jest nazywane chemiluminescencj膮 i jest wynikiem reakcji utleniania, nie fosforescencji. Fosfor wyst臋puje w czterech odmianach alotropowych, jako: fosfor bia艂y, czerwony, fioletowy oraz czarny.

    cynk - Cynk (Zn, 艂ac. zincum) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z grupy cynkowc贸w w uk艂adzie okresowym (grupa 12). Odkryto 30 izotop贸w cynku z przedzia艂u mas 54鈥83, z czego trwa艂e s膮 izotopy 64Zn, 66Zn, 67Zn, 68Zn i 70Zn. Zosta艂 odkryty w Indiach lub Chinach przed 1500 rokiem p.n.e. Do Europy wiedza o tym metalu zaw臋drowa艂a dopiero w XVII wieku.

    chrom - Chrom (Cr, 艂ac. chromium) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z bloku d uk艂adu okresowego. Ma 13 izotop贸w, od 45Cr do 57Cr, z czego trwa艂e s膮 izotopy 50, 52, 53 i 54. Zosta艂 odkryty w roku 1797 przez Louisa Nicolasa Vauqellina.

    chlorek - Chlorki 鈥 og贸lna nazwa zwi膮zk贸w chemicznych, soli kwasu solnego lub innych zwi膮zk贸w zawieraj膮cych chlor. W chemii nieorganicznej chlorkami nazywa si臋: sole kwasu solnego; pochodne kwas贸w, w kt贸rych przynajmniej jedna grupa OH zosta艂a zast膮piona przez atom chloru (chlorki kwasowe).W chemii organicznej okre艣lenie chlorki obejmuje: zwi膮zki organiczne, b臋d膮ce solami (np. chlorki amin czwartorz臋dowych; sole kwasu solnego i amin ni偶szego rz臋du nazywa si臋 chlorowodorkami) zwi膮zki zawieraj膮ce atom chloru przy艂膮czony bezpo艣rednio do atomu w臋gla. Spo艣r贸d takich zwi膮zk贸w z ugrupowaniem C-Cl wyr贸偶ni膰 mo偶na reaktywne chlorki acylowe, np. chlorek acetylu oraz stosunkowo inertne chlorowe pochodne w臋glowodor贸w, np. chlorek winylu.Wi臋kszo艣膰 soli chlorkowych jest dobrze rozpuszczalna w wodzie. Kationy, kt贸rych chlorki s膮 s艂abo rozpuszczalne, zosta艂y wyodr臋bnione w I grup臋 kation贸w. S膮 to: AgCl, PbCl2 oraz Hg2Cl2. W chemii analitycznej do oznaczania chlorku stosuje si臋 metody: Mohra i Volharda. Sole chlorkowe zawieraj膮 anion chlorkowy: Cl鈭. Jony te pe艂ni膮 wa偶n膮 funkcj臋 w kom贸rkach organizm贸w 偶ywych. Dzia艂anie enterotoksyny (toksyny przecinkowca cholery) jest zwi膮zane z zaburzeniem gospodarki jonu Cl鈭. Najbardziej znan膮 nieorganiczn膮 sol膮 chlorkow膮 jest chlorek sodu, g艂贸wny sk艂adnik soli kuchennej. Jest on r贸wnie偶 najbardziej powszechn膮 sol膮 rozpuszczon膮 w oceanach.

    bor - Bor (B, 艂ac. borium) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 5, p贸艂metal z bloku p uk艂adu okresowego.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋