suplementy diety bez tajemnic

Equilibrium 1

Equilibrium 1 w formie P艂ynna zawiera w sk艂adzie Kwas Cytrynowy, Sukraloza, Woda, Inulina, Zielona Herbata, Szparag, Skrzyp Polny, Pomara艅cza Gorzka, Guarana, Ananas. Ten suplement diety zg艂oszono do rejestracji w roku 2018. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Equilibrium 1 zosta艂 wyprodukowany przez Gartabo Health Factory, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma Projekt Zdrowie.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Kwas Cytrynowy, Sukraloza, Woda, Inulina, Zielona Herbata, Szparag, Skrzyp Polny, Pomara艅cza Gorzka, Guarana, Ananas
    Forma: P艂ynna
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2018
    Producent: Gartabo Health Factory
    Rejestruj膮cy: Projekt Zdrowie
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    kwas cytrynowy - Kwas cytrynowy (艂ac. Acidum citricum; E330) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy hydroksykwas贸w karboksylowych. Zawiera 3 grupy karboksylowe. Kwas cytrynowy jest uwa偶any za zwi膮zek bezpieczny, jednak mo偶e powodowa膰 uszkodzenia oczu w przypadku bezpo艣redniego kontaktu. Doniesienia o mo偶liwym dzia艂aniu rakotw贸rczym s膮 ca艂kowicie b艂臋dne.

    sukraloza - Sukraloza (C12H19Cl3O8) 鈥 pochodna sacharozy, w kt贸rej trzy grupy hydroksylowe zosta艂y podstawione atomami chloru. Jest stosowana jako s艂odzik nie dostarczaj膮cy do organizmu kalorii, gdy偶 nie jest przeze艅 metabolizowany. Na rynku spo偶ywczym dystrybuowana pod nazw膮 handlow膮 Splenda; produkt ten zawiera 1,1% sukralozy oraz maltodekstryn臋 i glukoz臋 jako wype艂niacze. Sukraloza jest ok. 600 razy s艂odsza od zwyk艂ego cukru. Jest bardziej uniwersalna w u偶yciu od innego, powszechnie stosowanego s艂odzika 鈥 aspartamu, gdy偶 jest trwa艂a w szerszym zakresie temperatury i pH. Dzi臋ki temu mo偶na j膮 stosowa膰 r贸wnie偶 w wyrobach piekarniczych i kwa艣nych napojach. Podobn膮 trwa艂o艣膰 termiczn膮 i pH wykazuj膮 stewiozydy 鈥 s艂odkie zwi膮zki zawarte w ro艣linie stewia. Sama sukraloza nie jest szkodliwa, ale rozk艂ada si臋 na zwi膮zki, kt贸re s膮 szkodliwe dla organizmu ludzkiego: chloroglukoz臋 i chlorofruktoz臋. S膮 one toksyczne, ale w wi臋kszych ilo艣ciach ni偶 te, kt贸re znale藕膰 mo偶na w produktach spo偶ywczych. Oko艂o 20% sukralozy rozk艂ada si臋 w organizmie, reszta zostaje wydalona w niezmienionej postaci. W roku 2008 Mohamed B. Abou-Donia i wsp贸艂pracownicy opublikowali wyniki bada艅 s艂odzika Splenda na szczurach, z kt贸rych wynika艂o, 偶e sukraloza nawet w ilo艣ciach mniejszych ni偶 ADI = 5 mg/kg dziennie wykazuje szkodliwe dzia艂anie na organizm. Badania te zosta艂y skrytykowane w roku 2009 przez naukowc贸w powi膮zanych z McNeil Nutritionals, dystrybutorem s艂odzika, oraz przez panel 9 ekspert贸w powo艂anych przez McNeil Nutritionals. W pracach krytycznych zarzucono istotne braki metodologiczne, niedostateczne udokumentowanie wyci膮gni臋tych wniosk贸w oraz ich sprzeczno艣膰 z innymi badaniami. Obie strony sporu podtrzyma艂y swoje stanowisko w listach do wydawcy czasopisma Regulatory Toxicology and Pharmacology opublikowanych w roku 2012. Sukraloza zosta艂a dopuszczona do u偶ycia po raz pierwszy w Kanadzie, w 1991 roku kolejnym krajami, kt贸re dopu艣ci艂y j膮 do u偶ycia by艂y: Australia (1993), Nowa Zelandia (1996), USA (1998), Wielka Brytania (2003) i ca艂a Unia Europejska (2004). Do 2005 roku sukraloza zosta艂a dopuszczona do u偶ycia w ponad 40 krajach na 艣wiecie. Oznaczana na produktach spo偶ywczych kodem E955. Sukraloza zosta艂a po raz pierwszy otrzymana w 1976 roku przez Shashikant Phadisa, chemika pracuj膮cego w Queen Elizabeth College w Londynie, w ramach grantu realizowanego dla firmy Tate & Lyle PLC, podczas przeprowadzania reakcji sacharozy z odczynnikiem chloruj膮cym.

    woda - Woda (tlenek wodoru; nazwa systematyczna IUPAC: oksydan) 鈥 zwi膮zek chemiczny o wzorze H2O, wyst臋puj膮cy w warunkach standardowych w stanie ciek艂ym. W stanie gazowym wod臋 okre艣la si臋 mianem pary wodnej, a w sta艂ym stanie skupienia 鈥 lodem. S艂owo 鈥瀢oda鈥 jako nazwa zwi膮zku chemicznego mo偶e si臋 odnosi膰 do ka偶dego stanu skupienia. Woda jest bardzo dobrym rozpuszczalnikiem dla substancji polarnych. Wi臋kszo艣膰 (oko艂o 97,38%) wyst臋puj膮cej na Ziemi wody jest 鈥瀞艂ona鈥, to znaczy zawiera du偶o rozpuszczonych soli, g艂贸wnie chlorku sodu. W naturalnej wodzie rozpuszczone s膮 gazy atmosferyczne, z kt贸rych w najwi臋kszym st臋偶eniu znajduje si臋 dwutlenek w臋gla. Woda naturalna w wielu przypadkach przed zastosowaniem musi zosta膰 uzdatniona. Proces uzdatniania wody dotyczy zar贸wno wody pitnej, jak i przemys艂owej.

    inulina - Inulina (艂ac. inulinum) 鈥 polisacharyd zbudowany z oko艂o 30鈥35 cz膮steczek monocukr贸w po艂膮czonych wi膮zaniami 尾-2,1-glikozydowymi w nierozga艂臋ziony 艂a艅cuch. 艁a艅cuch ten, zbudowany z reszt 尾-D-fruktofuranozy, zawiera jedn膮 terminalnie umieszczon膮 cz膮steczk臋 D-glukozy (na ko艅cu redukuj膮cym) oraz drug膮, w 艣rodku 艂a艅cucha, po艂膮czon膮 wi膮zaniem 1,3-glikozydowym. Masa cz膮steczkowa inuliny to ok. 5000 Da. Nale偶y do fruktan贸w, jest prebiotykiem. Cz艂owiek nie trawi inuliny. Jej rozk艂adu dokonuj膮 bakterie w okr臋偶nicy. Spo偶ywanie du偶ych ilo艣ci inuliny (ponad 20 - 30 g/ doba) mo偶e powodowa膰 wzd臋cie, b贸l brzucha, w skrajnym przypadku biegunk臋.

    zielona herbata - Zielona herbata 鈥 nap贸j przyrz膮dzany wy艂膮cznie z li艣ci herbaty chi艅skiej (Camellia sinensis), kt贸re poddane zosta艂y w czasie przetwarzania jedynie minimalnej oksydacji. Zielona herbata pochodzi z Chin, sk膮d rozpowszechni艂a si臋 na inne kraje Azji, od Japonii po Bliski Wsch贸d. Wsp贸艂cze艣nie zielona herbata rozprzestrzenia si臋 na Zachodzie, gdzie wci膮偶 najpopularniejszym rodzajem tego napoju jest herbata czarna. W krajach, gdzie uprawia si臋 herbat臋, wytwarza si臋 wiele rodzaj贸w zielonej herbaty. R贸偶ni膮 si臋 od siebie z uwagi na specyficzne warunki uprawy, spos贸b przetwarzania i por臋 zbior贸w. W kilku ostatnich dziesi臋cioleciach zielona herbata przechodzi艂a wiele test贸w medycznych, kt贸rych celem by艂o ustalenie, czy rzeczywi艣cie, jak si臋 powszechnie s膮dzi, ma ona w艂a艣ciwo艣ci zdrowotne, a szczeg贸lnie przypisywany jej wp艂yw na zmniejszenie ryzyka zachorowania na choroby serca oraz na niekt贸re odmiany nowotwor贸w. S膮dzi si臋 tak偶e, 偶e spo偶ywanie zielonej herbaty pomaga w kontrolowaniu wagi cia艂a.

    szparag - Szparag (Asparagus L.) 鈥 rodzaj bylin nale偶膮cych do rodziny szparagowatych. Obejmuje co najmniej 211 gatunk贸w, z kt贸rych wi臋kszo艣膰 wyst臋puje w Afryce. W Polsce dziko ro艣nie tylko jeden gatunek z tego rodzaju 鈥 szparag lekarski (A. officinalis), jako efemerofity notowane s膮 poza tym szparag cienkolistny (A.tenuifolius) i szparag ostrolistny (A. acutifolius). Charakterystyczn膮 cech膮 morfologiczn膮 zaliczanych tu ro艣lin jest zredukowanie li艣ci do 艂usek i pe艂nienie funkcji asymilacyjnych przez sp艂aszczone lub w艂osowato cienkie ga艂臋ziaki. Szparag lekarski jest uprawiany i spo偶ywany jako warzywo. Szereg gatunk贸w jest uprawianych i wykorzystywanych jako ro艣liny ozdobne, w szczeg贸lno艣ci szparag Sprengera (A. densiflorus) i szparag pierzasty (A. setaceus).

    skrzyp polny - Skrzyp polny (Equisetum arvense L.) 鈥 gatunek ro艣liny wieloletniej nale偶膮cy do rodziny skrzypowatych (Equisetaceae). Jest typem nomenklatorycznym rodzaju Equisetum.

    pomara艅cza gorzka - Pomara艅cza gorzka, pomara艅cza kwa艣na (Citrus 脳 aurantium L.) 鈥 gatunek ro艣liny wieloletniej nale偶膮cy do rodziny rutowatych. Pochodzi z po艂udniowo-wschodniej Azji.

    guarana - Paulinia guarana (Paullinia cupana), zwana tak偶e cierniopl膮tem, guaran膮 lub osm臋t膮 鈥 gatunek pn膮cza z rodziny mydle艅cowatych. Wyst臋puje w ca艂ym dorzeczu Amazonki i Pary (Brazylia). Bywa nazywany zwyczajowo guaran膮 od nazwy gorzko-kwa艣nego napoju, sporz膮dzanego z jej nasion. Nazwa napoju za艣 pochodzi od plemienia Guarani.

    ananas - Ananas (Ananas Mill.) 鈥 rodzaj ro艣lin zielnych z rodziny bromeliowatych (Bromeliaceae). W stanie naturalnym ro艣nie w Ameryce Po艂udniowej. Ananas to tak偶e potocznie nazwa owocostanu ananasa jadalnego. Du偶y, soczysty owocostan wyrasta na szczycie kr贸tkiej 艂odygi wyrastaj膮cej z rozety kolczastych li艣ci. Do g艂贸wnych producent贸w nale偶膮 Hawaje, Brazylia, Meksyk i Filipiny. W Europie mo偶na spotka膰 plantacje ananas贸w 鈥 na Azorach.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋