suplementy diety bez tajemnic

Epiphysis-cerebriTIDE PLUS

Suplement diety Epiphysis-cerebriTIDE PLUS zawiera w sk艂adzie: stearynian magnezu, hypromeloza, dwutlenek tytanu, dwutlenek krzemu, fosforan dwuwapniowy, mikrokrystaliczna celuloza, melatonina, kompleks aminokwas贸w, 偶e艅-sze艅 syberyjski, Witamina A, Selen, Witamina C. Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2019. Jego obecny stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez Real Way, oraz zg艂oszony do rejestracji przez Real Way.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: stearynian magnezu, hypromeloza, dwutlenek tytanu, dwutlenek krzemu, fosforan dwuwapniowy, mikrokrystaliczna celuloza, melatonina, kompleks aminokwas贸w, 偶e艅-sze艅 syberyjski, Witamina A, Selen, Witamina C
    Forma: kapsu艂ki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: Real Way
    Rejestruj膮cy: Real Way
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    stearynian magnezu - Stearynian magnezu 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, s贸l magnezowa kwasu stearynowego. Bia艂e, nierozpuszczalne w wodzie cia艂o sta艂e stosowane, tak偶e w mieszaninie z palmitynianem magnezu, w zasypkach dla dzieci oraz jako 艣rodek po艣lizgowy w tabletkach. Rozk艂ada si臋 pod wp艂ywem rozcie艅czonych kwas贸w.

    hypromeloza - Hypromeloza (艂ac. hypromellosum), skr贸towiec od (hydroksypropylo)metyloceluloza, HPMC 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, pochodna celulozy, w kt贸rej cz臋艣膰 grup hydroksylowych zosta艂a alkilowana grupami metylowymi i 2-hydroksypropylowymi. Stosowana jako lek zwil偶aj膮cy, dodatek do 偶ywno艣ci (E464), dodatek do klej贸w, farb, materia艂贸w budowlanych i innych. Ma posta膰 bia艂ego, 偶贸艂tawobia艂ego lub szarawobia艂ego proszku (lub granulek), higroskopijnego po wysuszeniu. Jest rozpuszczalna w wodzie, praktycznie nierozpuszczalna w etanolu, toluenie i acetonie.

    dwutlenek tytanu - Tlenek tytanu(IV), biel tytanowa, TiO2 鈥 nieorganiczny zwi膮zek chemiczny, tlenek tytanu na IV stopniu utlenienia.

    dwutlenek krzemu - Ditlenek krzemu, krzemionka (nazwa Stocka: tlenek krzemu(IV)), SiO2 鈥 nieorganiczny zwi膮zek chemiczny z grupy tlenk贸w, w kt贸rym krzem wyst臋puje na IV stopniu utlenienia. Zwykle jest krystalicznym cia艂em sta艂ym o du偶ej twardo艣ci. Wyst臋puje powszechnie na Ziemi jako minera艂 kwarc 鈥 sk艂adnik r贸偶nego rodzaju ska艂, piasku i wielu minera艂贸w. Tworzy kamienie p贸艂szlachetne.

    fosforan dwuwapniowy - Wodorofosforan wapnia (艂ac. calcii hydrogenophosphas) 鈥 nieorganiczny zwi膮zek chemiczny, wodoros贸l wapniowa kwasu fosforowego. Ma posta膰 bia艂ego bezwonnego proszku lub kryszta艂k贸w. Praktycznie nie rozpuszcza si臋 w wodzie. Bezwodny wodorofosforan wapnia wyst臋puje w naturze jako minera艂 monetyt, a dihydrat jako bruszyt.

    mikrokrystaliczna celuloza - Celuloza (z 艂ac. cellula 鈥 鈥瀔om贸rka鈥) 鈥 nierozga艂臋ziony biopolimer, polisacharyd zbudowany liniowo z 3000鈥14 000 cz膮steczek D-glukozy po艂膮czonych wi膮zaniami 尾-1,4-glikozydowymi (masa molowa 160鈥560 kg/mol). 艁a艅cuchy te maj膮 d艂ugo艣膰 oko艂o siedmiu mikrometr贸w. Wi膮zanie 尾 przyczynia si臋 do utworzenia sztywnych, d艂ugich nitek, kt贸re uk艂adaj膮 si臋 r贸wnolegle, tworz膮c micele po艂膮czone mostkami wodorowymi.

    melatonina - Melatonina 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, pochodna tryptofanu. U zwierz膮t jest hormonem syntetyzowanym g艂贸wnie w szyszynce. Koordynuje prac臋 nadrz臋dnego zegara biologicznego u ssak贸w, reguluj膮cego rytmy dobowe, mi臋dzy innymi snu i czuwania. Biosynteza melatoniny zachodzi w pinealocytach. Produktem wyj艣ciowym jest tryptofan, kt贸ry dzi臋ki dzia艂aniu hydroksylazy ulega przekszta艂ceniu w 5-hydroksytryptofan, kt贸ry pod wp艂ywem dekarboksylazy 5-hydroksytryptofanowej przekszta艂ca si臋 w 5-hydroksytryptamin臋 (serotonin臋). Dalsza synteza polega na N-acetylacji pod wp艂ywem N-acetylotransferazy serotoninowej (jej aktywno艣膰 podlega wahaniom dobowym) z powstaniem N-acetyloserotoniny, kt贸ra ulega O-metylacji z udzia艂em 5-hydroksyindolo-O-metylotransferazy z wytworzeniem 5-metoksy-N-acetylotryptaminy, czyli melatoniny. Jest katabolizowana do kynuramin. Jako przyk艂ad jednej z najlepiej poznanych kynuramin Jaworek i in. podaj膮 N1-acetylo-N1-formylo-5-metoksykynuramin臋 (AFMK). Zwi膮zki te, podobnie jak i tryptofan, przypominaj膮 w艂a艣ciwo艣ciami melatonin臋. Wytwarzanie melatoniny pozostaje pod hamuj膮cym wp艂ywem 艣wiat艂a. Ekspozycja organizmu w porze snu na o艣wietlenie powoduje znaczne zmniejszenie syntezy i uwalniania melatoniny. Impulsy nerwowe przekazywane s膮 drog膮 nerwow膮 rozpoczynaj膮c膮 si臋 w neuronach siatk贸wki i ko艅cz膮c膮 w przestrzeniach oko艂onaczyniowych w pobli偶u cia艂a pinealocyt贸w. Obecno艣膰 receptor贸w melatoniny opisano ju偶 w okresie p艂odowym. Niemowl臋ta do 12 tygodnia nie maj膮 艣ci艣le okre艣lonego rytmu dobowego (ich organizm prawie wcale nie produkuje melatoniny, dziecko 艣pi kiedy jest najedzone), dopiero oko艂o 20 tygodnia pojawia si臋 wyra藕ny zarys tego cyklu. Wraz ze starzeniem si臋 organizmu dochodzi do zwapnienia szyszynki, zmniejsza to ilo艣膰 zsyntezowanej melatoniny (dlatego osoby w wieku 80 i wi臋cej lat maj膮 problemy ze snem, cz臋sto sypiaj膮 w dzie艅 i budz膮 si臋 wcze艣nie rano). Obecnie sprzedawana jest w postaci tabletek bez recepty jako lek (ATC N05CM17) u艂atwiaj膮cy zasypianie w zaburzeniach rytmu dobowego u pacjent贸w niewidomych oraz w zaburzeniach snu zwi膮zanych ze zmian膮 stref czasowych (zesp贸艂 nag艂ej zmiany strefy czasowej). Jest szybko przetwarzana w dwa metabolity: 6-hydroksymelatonin臋 i 6-sulfotoksymelatonin臋. Melatonina ma tak偶e dzia艂anie antygonadotropowe. Zniszczenie szyszynki powoduje przedwczesne pokwitanie u dzieci. Opr贸cz szyszynki melatonina jest tak偶e syntetyzowana przez siatk贸wk臋 i kom贸rki enterochromatofilne przewodu pokarmowego. W uk艂adzie pokarmowym odpowiada za spowalnianie proces贸w trawiennych, cho膰 pobudza wydzielanie enzym贸w przez trzustk臋. Poza regulowaniem rytm贸w dobowych melatonina ma r贸wnie偶 korzystny wp艂yw na uk艂ad odporno艣ciowy. Jest te偶 silnym przeciwutleniaczem. Przy nowotworach trzustki, podanie melatoniny lub AFMK wywo艂uje w kom贸rkach nowotworowych apoptoz臋.

    kompleks aminokwas贸w - Fosforylacja oksydacyjna 鈥 szlak metaboliczny, w kt贸rego wyniku energia, uwalniana podczas utleniania zredukowanych nukleotyd贸w, przekszta艂cana jest w energi臋 ATP. Organizmy 偶ywe wykorzystuj膮 wiele r贸偶nych zwi膮zk贸w organicznych, jednak aby wytworzy膰 z nich energi臋 przydatn膮 metabolicznie, cz膮steczki ATP, w wi臋kszo艣ci przeprowadzaj膮 fosforylacj臋 oksydacyjn膮. Szlak ten jest dominuj膮cy ze wzgl臋du na wysok膮 efektywno艣膰 w por贸wnaniu do alternatywnych sposob贸w syntezy ATP, czyli fermentacji. Podczas fosforylacji oksydacyjnej, w wyniku szeregu reakcji redoks, elektrony przenoszone s膮 ze zredukowanych nukleotyd贸w, NADH i FADH2, na pe艂ni膮cy funkcj臋 akceptora elektron贸w tlen. Zachodz膮ce reakcje prowadz膮 do zmagazynowania energii, s艂u偶膮cej nast臋pnie do syntezy ATP. W kom贸rkach eukariotycznych szereg reakcji redoks zachodzi na kompleksach bia艂kowych znajduj膮cych si臋 w mitochondriach. W kom贸rkach prokariotycznych kompleksy bia艂kowe zlokalizowane s膮 w b艂onach kom贸rkowych. Zestaw enzym贸w bior膮cych udzia艂 w przenoszeniu elektron贸w okre艣la si臋 jako 艂a艅cuch oddechowy. U eukariot贸w sk艂ada si臋 on z pi臋ciu g艂贸wnych enzym贸w, u prokariot贸w odnaleziono wiele r贸偶nych enzym贸w pe艂ni膮cych funkcj臋 donor贸w i akceptor贸w elektron贸w. Energia uwalniana podczas transportu elektron贸w w 艂a艅cuchu oddechowym zu偶ywana jest do przenoszenia proton贸w przez wewn臋trzn膮 b艂on臋 mitochondrialn膮. Proces ten przez jego odkrywc臋 zosta艂 nazwany chemiosmoz膮. Energia potencjalna gromadzona jest w postaci gradientu pH i potencja艂u elektrycznego w poprzek b艂ony. Zgromadzona w tej formie energia wykorzystywana jest przez kompleks enzymatyczny syntazy ATP, kt贸ry pozwala protonom przej艣膰 przez b艂on臋 zgodnie z gradientem st臋偶e艅. Enzym ten zamienia jednocze艣nie energi臋 gradientu pH i elektrycznego na energi臋 wi膮za艅 chemicznych ATP, wytwarzanego przez przy艂膮czenie do ADP reszty kwasu ortofosforowego, czyli reakcji fosforylacji. Niezwyk艂o艣膰 reakcji syntezy ATP zwi膮zana jest z obracaniem si臋 cz臋艣ci enzymu nap臋dzanej przep艂ywaj膮cymi protonami, przypominaj膮c dzia艂anie silnika elektrycznego. Obr贸t cz臋艣ci enzymu od艂膮cza wytworzon膮 cz膮steczk臋 ATP. Fosforylacja oksydacyjna jest wa偶nym procesem metabolicznym, jednak jej zachodzenie prowadzi do powstawania reaktywnych form tlenu, takich jak nadtlenek wodoru oraz wolnych rodnik贸w, niszcz膮cych kom贸rki, a w efekcie powoduj膮cych choroby i prawdopodobnie przyspieszaj膮cych starzenie si臋. Enzymy przeprowadzaj膮ce ten szlak metaboliczny s膮 wra偶liwe na wiele lek贸w i trucizn, takich jak cyjanek.

    witamina a - Witaminy A 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych zaliczanych do retinoid贸w (z kt贸rych najwa偶niejszy jest retinol), pe艂ni膮cych w organizmie funkcj臋 niezb臋dnego sk艂adnika pokarmowego, rozpuszczalnej w t艂uszczach witaminy. W po偶ywieniu pochodzenia zwierz臋cego podstawow膮 form膮, w jakiej ona wyst臋puje, jest ester 鈥 palmitynian retinolu, kt贸ry w jelicie cienkim ulega deestryfikacji do alkoholu 鈥 retinolu. Inne wa偶ne pochodne zwi膮zane z aktywno艣ci膮 witaminy A to: retinal (aldehyd) i tretynoina (kwas retinowy). Zawarto艣膰 witaminy A w po偶ywieniu lub suplementach diety podawana jest zazwyczaj w tzw. jednostkach mi臋dzynarodowych (j.m.; ang. International Units, IU). Naukowcy opracowuj膮cy normy zalecanego dziennego spo偶ycia pos艂uguj膮 si臋 z kolei najcz臋艣ciej inn膮 jednostk膮: mikrogramami r贸wnowa偶nika retinolu (ang. Retinol Activity Equivalents, RAE). Przeliczanie jednych jednostek na drugie nie jest proste (zr贸偶nicowana dieta zawieraj膮ca 900 碌g r贸wnowa偶nika retinolu mo偶e zawiera膰 3鈥36 tys. j.m. witaminy A): 1 IU retinolu = 0,3 碌g RAE 1 IU 尾-karotenu w suplemencie diety = 0,15 碌g RAE 1 IU 尾-karotenu w po偶ywieniu = 0,05 碌g RAE 1 IU 伪-karotenu lub kryptoksantyny = 0,025 碌g RAEWitamina A jest odporna na dzia艂anie wysokiej temperatury, jednak kontakt z 偶elazem lub miedzi膮 powoduje jej zanik.

    selen - Selen (Se, 艂ac. selenium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy niemetali w uk艂adzie okresowym. Znanych jest kilkana艣cie jego izotop贸w z przedzia艂u mas 65鈥91, z kt贸rych trwa艂ych jest 6. Pierwiastek ten zosta艂 odkryty w roku 1817 przez J.J. Berzeliusa. Nazwa pochodzi od Selene (stgr. 危蔚位萎谓畏), greckiej nazwy Ksi臋偶yca i bogini kt贸ra go uosabia艂a. Berzelius nazwa艂 go tak, poniewa偶 zawsze wyst臋puje razem z tellurem, kt贸rego nazwa wywodzi si臋 od tellus, czyli po 艂acinie 鈥瀂iemia鈥. Jednocze艣nie chcia艂 w ten spos贸b zaznaczy膰, 偶e selen nie jest 鈥瀦 tej samej ziemi鈥, co tellur i ma r贸偶ne od niego w艂a艣ciwo艣ci.

    kwas askorbinowy - Kwas askorbinowy, witamina C, E300 (艂ac. acidum ascorbicum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy nienasyconych alkoholi polihydroksylowych. Jest niezb臋dny do funkcjonowania organizm贸w 偶ywych. Dla niekt贸rych zwierz膮t, w tym ludzi, jest witamin膮, czyli musi by膰 dostarczany w po偶ywieniu. Jest tak偶e przeciwutleniaczem stosowanym jako dodatek do 偶ywno艣ci.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋