suplementy diety bez tajemnic

DmgGold

Suplement diety DmgGold (p艂yn) sk艂adaj膮cy si臋 z: Olejek eteryczny ze sk贸rki owoc贸w s艂odkiej pomara艅czy, Betaina, Dimetyloglicyna, Inozytol, Witamina B12, Kwas foliowy, Witamina B1, Witamina B2, Witamina B6, Niacyna. Zarejestrowano go w 2015 roku. Jego stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety DmgGold zosta艂 wyprodukowany przez suplementu diety, oraz zg艂oszony do rejestracji przez MKM Import Michael Moore.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Olejek eteryczny ze sk贸rki owoc贸w s艂odkiej pomara艅czy, Betaina, Dimetyloglicyna, Inozytol, Witamina B12, Kwas foliowy, Witamina B1, Witamina B2, Witamina B6, Niacyna
    Forma: p艂yn
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2015
    Producent: Erbenobili srl
    Rejestruj膮cy: MKM Import Michael Moore
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    olejek eteryczny ze sk贸rki owoc贸w s艂odkiej pomara艅czy - Technologia olejk贸w eterycznych 鈥 dzia艂 technologii chemicznej zajmuj膮cy si臋 metodami wytwarzania olejk贸w eterycznych z olejkodajnych surowc贸w ro艣linnych na skal臋 przemys艂ow膮, 艣ci艣le zwi膮zany z in偶ynieri膮 procesow膮. Technologia obejmuje sposoby przygotowania surowc贸w, wyodr臋bniania u偶ytecznych sk艂adnik贸w oraz ich oczyszczania, przetwarzania i przechowywania. Jako艣膰 produkt贸w (w tym ich zapach) i wydajno艣膰 proces贸w technologicznych zale偶y od rodzaju stosowanych urz膮dze艅 przemys艂owych (instalacji). Olejki lotne pozyskuje si臋 na skal臋 przemys艂ow膮 ze 艣wie偶ych b膮d藕 suszonych ro艣lin. S膮 wyodr臋bniane z odpowiedniego surowca ro艣linnego najcz臋艣ciej przez destylacj臋 z par膮 wodn膮 lub ekstrakcj臋. S膮 stosowane, wraz z innymi substancjami zapachowymi, np. w perfumiarstwie (np. perfumy, wody toaletowe. tj. woda kolo艅ska). Olejki lub ca艂e ro艣liny olejkodajne s膮 te偶 wykorzystywane jako przyprawy, 艣rodki terapeutyczne (zio艂olecznictwo) oraz w aromaterapii.

    betaina - N,N,N-Trimetyloglicyna (TMG, betaina), (CH3)3N+CH2CO2鈭 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy betain, pochodna aminokwasu glicyny. Wykryta zosta艂a po raz pierwszy w burakach cukrowych Beta vulgaris w XIX w. (st膮d nazwa betaina). Z czasem okre艣lenie betainy rozszerzy艂o swoje znaczenie na ca艂膮 klas臋 zwi膮zk贸w tego typu, a sam膮 trimetyloglicyn臋 wyr贸偶nia si臋 nazw膮 betaina glicynowa. Jest produktem ubocznym przemys艂u cukrowniczego. Izoluje si臋 j膮 za pomoc膮 krystalizacji w formie chlorowodorku.

    dimetyloglicyna - Zesp贸艂 Aspergera (ZA) (ang. Asperger syndrome, AS) 鈥 ca艂o艣ciowe zaburzenie rozwoju, mieszcz膮ce si臋 w spektrum autyzmu, opisane po raz pierwszy przez Hansa Aspergera w 1944 roku (zob. te偶 badania Simona Barona-Cohena). Po raz pierwszy termin Asperger鈥檚 Syndrome zosta艂 u偶yty w 1981 roku w publikacji Lorny Wing. Zwr贸ci艂a ona uwag臋 na to, i偶 u niekt贸rych dzieci z objawami autyzmu we wczesnym dzieci艅stwie by艂a dobrze rozwini臋ta mowa i procesy poznawcze, a zaburzony rozw贸j motoryczny i spo艂eczny. Stwierdzi艂a ona, 偶e s膮 to zaburzenia opisane wcze艣niej przez Aspergera. Zaburzenie to obejmuje m.in. uporczywe trudno艣ci w zakresie umiej臋tno艣ci spo艂ecznych, trudno艣ci w akceptowaniu zmian, ograniczon膮 elastyczno艣膰 my艣lenia przy braku upo艣ledzenia umys艂owego oraz ograniczone, w膮skie i powtarzaj膮ce si臋 zachowania oraz zainteresowania. Objawy te ograniczaj膮 lub upo艣ledzaj膮 codzienne funkcjonowanie. Rozw贸j mowy oraz rozw贸j poznawczy przebiega bardziej typowo w por贸wnaniu do zaburze艅 ze spektrum o ci臋偶szym nasileniu. G艂贸wnymi kryteriami r贸偶nicuj膮cymi zesp贸艂 Aspergera od innych, ci臋偶szych zaburze艅 autystycznych, s膮 brak op贸藕nienia rozwoju mowy i innych istotnych jej zaburze艅 uniemo偶liwiaj膮cych logiczn膮 komunikacj臋 oraz typowy rozw贸j poznawczy. Ludzie z tym zaburzeniem przypominaj膮 osoby z autyzmem dzieci臋cym pod tym wzgl臋dem, 偶e od wczesnego dzieci艅stwa wyst臋puje u nich ten sam rodzaj trudno艣ci (jednak w du偶o 艂agodniejszej postaci). W stosunku do autyzmu dzieci臋cego wyr贸偶niaj膮 si臋 o wiele bardziej prawid艂owym rozwojem mowy i proces贸w poznawczych, za艣 z powodu swych niezwyk艂ych zainteresowa艅 ludzie z 艂agodniejsz膮 odmian膮 Zespo艂u Aspergera uchodz膮 cz臋艣ciej za ekscentryk贸w ni偶 za osoby z zaburzeniem osobowo艣ci. Granice zespo艂u Aspergera s膮 bardzo nieostre, pokrewne zaburzenia to m.in. 鈥瀉utyzm wysokofunkcjonuj膮cy鈥 (HFA, High-Functioning Autism; okre艣lenie nieformalne, bez odzwierciedlenia w klasyfikacji medycznej), hiperleksja, zaburzenie semantyczno-pragmatyczne (SPD, Semantic pragmatic disorder), upo艣ledzenie zdolno艣ci niewerbalnego uczenia si臋 (NLD, Nonverbal Learning Disabilities/Disorder), a tak偶e zaburzenia emocjonalne jak reaktywne zaburzenie przywi膮zania (RAD, Reactive attachment disorder), ADHD i wiele innych rzadkich zespo艂贸w 鈥 ich prawid艂owa diagnoza i rozr贸偶nianie mog膮 sprawia膰 problemy w wielu indywidualnych przypadkach. Dlatego nierzadko potocznie okre艣la si臋 mianem zespo艂u Aspergera wszystkie relatywnie 艂agodne zaburzenia rozwoju, gdzie g艂贸wnym problemem jest nieumiej臋tno艣膰 nawi膮zywania kontakt贸w spo艂ecznych. Wymienia si臋 zesp贸艂 sze艣ciu g艂贸wnych kryteri贸w diagnostycznych Gillberg贸w z 1989 r., obejmuj膮cych aspekty, kt贸re nie zosta艂y wymienione w DSM-IV czy ICD-10. S膮 to: zaburzenia interakcji spo艂ecznej, nieumiej臋tno艣膰 lub brak ch臋ci wsp贸艂pracy w grupie, zaburzenia mowy i j臋zyka (op贸藕niony rozw贸j, powierzchownie perfekcyjny j臋zyk ekspresyjny, sztywna i pedantyczna mowa, nietypowa prozodia i charakterystyka g艂osu, uszkodzenie zdolno艣ci rozumienia j臋zyka 鈥 przede wszystkim znacze艅 przeno艣nych i ukrytych) zaw臋偶one, specjalistyczne zainteresowania, po艂膮czone czasem z obsesyjnym zainteresowaniem jedn膮 dziedzin膮, zachowania powtarzalne, rutynowe, niezmienne, trudno艣ci w komunikacji niewerbalnej (ograniczone gesty, sk膮pa ekspresja twarzy, dystans fizyczny, zachwianie rozumienia blisko艣ci do innej osoby, k艂opoty z kontaktem wzrokowym), niezdarno艣膰 ruchowa (nie zawsze).Kryteria te pomagaj膮 odr贸偶ni膰 ZA np. od zaburze艅 osobowo艣ci czy emocji. Mo偶e si臋 zdarzy膰, 偶e osoba spe艂niaj膮ca warunki opisane w DSM-IV czy ICD-10 nie spe艂ni kryteri贸w Gillberg贸w, zw艂aszcza pod wzgl臋dem zaburze艅 w rozwoju j臋zyka (co najmniej trzy z wymienionych s膮 konieczne do potwierdzenia diagnozy ZA).

    inozytol - Inozytol (cykloheksanoheksaol; 艂ac. myo-Inositolum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy cukroli, cykliczny sze艣ciow臋glowy alkohol polihydroksylowy zawieraj膮cy sze艣膰 grup hydroksylowych. Bywa okre艣lany jako 鈥瀢itamina B8鈥, nie jest jednak witamin膮, gdy偶 mo偶e by膰 syntetyzowany przez organizm. Wszystkie izomery maj膮 s艂odkawy smak. Zale偶nie od po艂o偶enia grup hydroksylowych istnieje teoretycznie dziewi臋膰 stereoizomer贸w inozytolu, przy czym istnieje para enancjomer贸w (chiro-inozytol). W myo-inozytolu (cykloheksan-cis-1,2,3,5-trans-4,6-heksaolu) grupy hydroksylowe przy w臋glach 1, 2, 3 i 5 znajduj膮 si臋 po tej samej stronie pier艣cienia, a grupy hydroksylowe przy w臋glach C4 i C6 po przeciwnej stronie. Ta forma spotykana jest najcz臋艣ciej w przyrodzie i wyst臋puje w wielu ro艣linach i zwierz臋tach. Nazwy zwyczajowe pozosta艂ych izomer贸w to: scyllo-, D-chiro-, L-chiro-, muko-, neo-, allo-, epi- i cis-inozytol. W naturze wyst臋puj膮 one jednak bardzo rzadko.

    witamina b12 - Witamina B12, kobalamina 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny zawieraj膮cy kobalt jako atom centralny. W organizmach 偶ywych pe艂ni rol臋 regulatora produkcji erytrocyt贸w (czerwonych cia艂ek krwi). Jego niedob贸r powoduje niedokrwisto艣膰. Zaliczany jest do witamin z grupy B, tj. rozpuszczalnych w wodzie prekursor贸w koenzym贸w.

    kwas foliowy - Kwas foliowy (folacyna, witamina B9) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy witamin B. Nazwa pochodzi od 艂aci艅skiego s艂owa folium, oznaczaj膮cego li艣膰. W organizmie cz艂owieka jest syntezowany przez bakterie jelitowe, a jego biologicznie aktywn膮 form膮 jest kwas lewomefoliowy (5-MTHF).

    witamina b1 - Witamina B1 (tiamina) 鈥 heterocykliczny zwi膮zek chemiczny, z艂o偶ony z pier艣cieni tiazolowego i pirymidynowego, po艂膮czonych mostkiem metinowym. Tiamin臋 wyodr臋bni艂 w 1911 roku z otr臋b贸w ry偶owych Kazimierz Funk. On te偶 zaproponowa艂 dla niej i podobnych jej, niezb臋dnych ludziom do 偶ycia, substancji nazw臋 witamina (zwi膮zek jest amin膮, a Funk zak艂ada艂, 偶e podobnych substancji jest wi臋cej (s艂usznie) i wszystkie s膮 aminami (b艂臋dnie)). Wyniki bada艅 i swoje wnioski opublikowa艂 pocz膮tkowo, wskutek niech臋ci prze艂o偶onych, w artyku艂ach przegl膮dowych On the chemical nature of the substance which cures polyneuritis in birds induced by a diet of polished rice oraz The etiology of the deficiency diseases. Beri-beri, polyneuritis in birds, epidemic dropsy, scurvy, experimental scurvy in animals, infantile scurvy, ship beri-beri, pellagra.

    witamina b2 - Witamina B2 (E101, ryboflawina, 艂ac. riboflavinum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, po艂膮czenie rybitolu i flawiny. W organizmie cz艂owieka pe艂ni funkcj臋 witaminy, kt贸rej niedob贸r mo偶e powodowa膰 zaburzenia w funkcjonowaniu uk艂adu nerwowego oraz stany zapalne b艂on 艣luzowych. Ryboflawina jest zaliczana do witamin z grupy B, gdy偶 jest prekursorem dw贸ch wa偶nych koenzym贸w i jest rozpuszczalna w wodzie. Jest degradowana przez promieniowanie UV. Dzienne zapotrzebowanie na witamin臋 B2 wynosi oko艂o 1,5 mg.

    witamina b6 - Witamina B6 (ATC: A 11 HA 02) 鈥 grupa 6 organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, pochodnych pirydyny: pirydoksyny, pirydoksalu i pirydoksaminy oraz ich 5'-fosforan贸w. Form膮 aktywn膮 biologicznie jest fosforan pirydoksalu, do kt贸rego pozosta艂e formy s膮 przekszta艂cane enzymatycznie, w wyniku dzia艂ania kinaz i oksydaz. Niekt贸re formy witaminy B6 Jest to witamina z grupy B, rozpuszcza si臋 w wodzie i jest prekursorem wa偶nych koenzym贸w, kt贸re kontroluj膮 przebieg wielu kluczowych reakcji biochemicznych. Stosowanie izoniazydu jest najcz臋stsz膮 przyczyn膮 niedoboru tej witaminy.

    niacyna - Witamina B3 (witamina PP) 鈥 wsp贸lna nazwa na okre艣lenie dw贸ch zwi膮zk贸w: kwasu nikotynowego (niacyny, czyli kwasu 3-pirydynokarboksylowego, pochodnej pirydyny) i jego amidu (nikotynamidu), kt贸re dla cz艂owieka s膮 witamin膮. Witamina B3 Niacyna jest znana r贸wnie偶 jako czynnik przeciwpelagryczny, st膮d niekiedy nazywa si臋 j膮 r贸wnie偶 witamin膮 PP. Mo偶e by膰 ona, w przeciwie艅stwie do innych witamin z grupy B, produkowana w organizmie z podstawowego aminokwasu, tryptofanu. S膮 to jednak niewielkie ilo艣ci i jej najwa偶niejszym 藕r贸d艂em powinno by膰 po偶ywienie. Nale偶y r贸wnie偶 pami臋ta膰, 偶e tryptofan nale偶y do aminokwas贸w egzogennych, czyli takich, kt贸re nie mog膮 by膰 syntetyzowane w organizmie, lecz musz膮 zosta膰 dostarczone w po偶ywieniu.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋