suplementy diety bez tajemnic

Diabetic Support Formula

Diabetic Support Formula w formie tabletki zawiera w sk艂adzie luteina, kwas alfa-liponowy, tauryna, Gurmar, cynamon, Chrom, Mangan, Selen, Cynk, Magnez, Biotyna, Witamina E, Witamina D, Witamina C. Ten suplement diety zg艂oszono do rejestracji w roku 2018. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Diabetic Support Formula zosta艂 wyprodukowany przez Puritan鈥檚 Pride, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma SFD S.A..

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: luteina, kwas alfa-liponowy, tauryna, Gurmar, cynamon, Chrom, Mangan, Selen, Cynk, Magnez, Biotyna, Witamina E, Witamina D, Witamina C
    Forma: tabletki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2018
    Producent: Puritan鈥檚 Pride
    Rejestruj膮cy: SFD S.A.
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    luteina - luteina 鈥 偶贸艂ty barwnik organiczny luteina 鈥 potoczna nazwa progesteronu Luteina 鈥 lek zawieraj膮cy syntetyczny progesteron

    kwas alfa-liponowy - Terapia zaburze艅 ze spektrum autyzmu (ang. autism spectrum disorders, ASD) ma charakter kompleksowy i interdyscyplinarny. Interwencje powinny celowa膰 w ograniczenie osiowych objaw贸w autyzmu (zwi膮zanych z deficytami spo艂ecznymi i w komunikacji), a tak偶e w redukcj臋 ewentualnych zachowa艅 trudnych. Istotna jest te偶 diagnoza i terapia zaburze艅 wsp贸艂wyst臋puj膮cych (np. l臋kowych, ADHD, epilepsji). U dzieci zalecane oddzia艂ywania opieraj膮 si臋 na zasadach terapii behawioralnej, uwzgl臋dniaj膮 r贸wnie偶 ustalenia psychologii rozwojowej, k艂ad膮 nacisk na dostarczanie interwencji w naturalnych warunkach i rozw贸j umiej臋tno艣ci zwi膮zanych z interakcjami spo艂ecznymi. Podej艣cia z tej grupy zalecane s膮 ze wzgl臋du na najwi臋ksz膮 ilo艣膰 bada艅 im po艣wi臋conych, cho膰 nie jest jasne, czy s膮 bardziej efektywne ni偶 inne interwencje o podobnej intensywno艣ci. W wypadku ma艂ych dzieci, wskazany jest udzia艂 rodzic贸w w terapii; u starszych 鈥 po艣redniczy膰 mog膮 r贸wie艣nicy. Dla m艂odzie偶y i doros艂ych przeznaczone s膮, przede wszystkim, zaj臋cia (najlepiej) grupowe, ucz膮ce umiej臋tno艣ci spo艂ecznych, akademickich, zawodowych lub 偶yciowych oraz terapia behawioralna w przypadku zachowa艅 niepo偶膮danych. Farmakoterapia stosowana jest jedynie przy zaburzeniach wsp贸艂wyst臋puj膮cych i utrzymuj膮cych si臋 zachowaniach trudnych. Stan wiedzy na temat autyzmu ci膮gle si臋 poszerza i w zwi膮zku z tym opracowuje si臋 nowe interwencje 鈥 jednak偶e dowody naukowe na efektywno艣膰 wi臋kszo艣ci z nich s膮 ograniczone. Du偶ym problemem jest promowanie i popularno艣膰 metod, kt贸rych skuteczno艣膰 nie zosta艂a potwierdzona w wiarygodny spos贸b. Cz臋艣膰 z nich opiera si臋 na pseudonauce; inne czerpi膮 (czasem w lu藕ny spos贸b) z r贸偶nych dziedzin naukowych i podej艣膰 terapeutycznych (psychospo艂ecznych, biomedycznych, dietetycznych czy z terapii zaj臋ciowej).

    tauryna - Tauryna, kwas 2-aminoetanosulfonowy 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy aminokwas贸w biogennych. W przeciwie艅stwie do aminokwas贸w bia艂kowych nie ma kwasowej grupy karboksylowej, lecz grup臋 sulfonow膮. Tauryna jest 尾-aminokwasem (grupa aminowa i sulfonowa s膮 rozdzielone 2 atomami w臋gla). Nie zawiera atom贸w asymetrycznych, nie wykazuje wi臋c aktywno艣ci optycznej. Zwi膮zek ten jest produktem ko艅cowym degradacji aminokwasu siarkowego, cysteiny. Mo偶e by膰 wbudowywana do peptyd贸w, lecz nie stwierdzono wyst臋powania aminoacylo-tRNA specyficznego dla tauryny.

    cynamon - Cynamon to przyprawa kuchenna otrzymywana z wysuszonej kory cynamonowca. Wyst臋puje w dw贸ch postaciach: starty na proszek lub w niewielkich kawa艂kach zwini臋tych w rulonik. Cynamon ma kolor rdzawy, a dzi臋ki zawarto艣ci olejku cynamonowego charakterystyczny s艂odkawo-korzenny, lekko piek膮cy smak i silny aromat.

    chrom - Chrom (Cr, 艂ac. chromium) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z bloku d uk艂adu okresowego. Ma 13 izotop贸w, od 45Cr do 57Cr, z czego trwa艂e s膮 izotopy 50, 52, 53 i 54. Zosta艂 odkryty w roku 1797 przez Louisa Nicolasa Vauqellina.

    mangan - Mangan (Mn, 艂ac. manganum) 鈥 pierwiastek chemiczny nale偶膮cy w uk艂adzie okresowym do grupy metali przej艣ciowych. Ma 15 izotop贸w z przedzia艂u mas 49鈥62 i izomery j膮drowe 51m, 52m, 54m. Trwa艂y jest tylko izotop 55, kt贸ry stanowi niemal 100% sk艂adu izotopowego manganu wyst臋puj膮cego w naturze.

    selen - Selen (Se, 艂ac. selenium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy niemetali w uk艂adzie okresowym. Znanych jest kilkana艣cie jego izotop贸w z przedzia艂u mas 65鈥91, z kt贸rych trwa艂ych jest 6. Pierwiastek ten zosta艂 odkryty w roku 1817 przez J.J. Berzeliusa. Nazwa pochodzi od Selene (stgr. 危蔚位萎谓畏), greckiej nazwy Ksi臋偶yca i bogini kt贸ra go uosabia艂a. Berzelius nazwa艂 go tak, poniewa偶 zawsze wyst臋puje razem z tellurem, kt贸rego nazwa wywodzi si臋 od tellus, czyli po 艂acinie 鈥瀂iemia鈥. Jednocze艣nie chcia艂 w ten spos贸b zaznaczy膰, 偶e selen nie jest 鈥瀦 tej samej ziemi鈥, co tellur i ma r贸偶ne od niego w艂a艣ciwo艣ci.

    cynk - Cynk (Zn, 艂ac. zincum) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z grupy cynkowc贸w w uk艂adzie okresowym (grupa 12). Odkryto 30 izotop贸w cynku z przedzia艂u mas 54鈥83, z czego trwa艂e s膮 izotopy 64Zn, 66Zn, 67Zn, 68Zn i 70Zn. Zosta艂 odkryty w Indiach lub Chinach przed 1500 rokiem p.n.e. Do Europy wiedza o tym metalu zaw臋drowa艂a dopiero w XVII wieku.

    magnez - Magnez (Mg, 艂ac. magnesium) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal ziem alkalicznych (druga grupa g艂贸wna uk艂adu okresowego). Ma trzy stabilne izotopy: 24Mg, 25Mg oraz 26Mg. Magnez po raz pierwszy zosta艂 uznany za pierwiastek przez Josepha Blacka (1755), za艣 wyodr臋bniony w formie czystej w 1808 roku przez Humphry鈥檈go Davy鈥檈go, kt贸ry nada艂 mu 艂aci艅sk膮 nazw臋. Polsk膮 nazw臋 jako pierwszy zaproponowa艂 Filip Neriusz Walter.

    biotyna - Biotyna (gr. bios 鈥 偶ycie), witamina H, witamina B7 鈥 heterocykliczny organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy rozpuszczalnych w wodzie witamin B. Zawiera uk艂ad skondensowanych pier艣cieni imidazolidynowego oraz tiolanowego z 艂a艅cuchem alkilowym zako艅czonym grup膮 karboksylow膮. Wyst臋puje w organizmach zwierz臋cych i ro艣linnych. Stanowi ona koenzym kilku r贸偶nych enzym贸w. Jest niezb臋dnym sk艂adnikiem karboksylaz biotynozale偶nych. Uczestniczy w przenoszeniu grupy karboksylowej (鈥揅OO鈭) z anionu wodorow臋glanu na r贸偶ne zwi膮zki organiczne, zale偶nie od rodzaju danej karboksylazy. Antywitaminami biotyny s膮 destiobiotyna, dehydrobiotyna, homobiotyna i norbiotyna.

    witamina e - Witamina E 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, w sk艂ad kt贸rej wchodz膮 tokoferole i tokotrienole, pe艂ni膮cych w organizmie funkcj臋 niezb臋dnego sk艂adnika pokarmowego, rozpuszczalnej w t艂uszczach witaminy. Ich wsp贸ln膮 cech膮 jest dwupier艣cieniowy szkielet 6-chromanolu oraz 艂a艅cuch boczny zbudowany z 3 jednostek izoprenowych. Stosowana jako dodatek do 偶ywno艣ci o numerze E306 (ponadto syntetyczne tokoferole nosz膮 numery E307-309). Witamina E wyst臋puje w postaci o艣miu kongener贸w: czterech tokoferoli o nasyconym 艂a艅cuchu bocznym i czterech analogicznych tokotrienoli posiadaj膮cych w 艂a艅cuchu bocznym 3 wi膮zania podw贸jne. W obu grupach wyr贸偶nia si臋 4 formy: 伪, 尾, 纬 i 未, r贸偶ni膮ce si臋 liczb膮 podstawnik贸w metylowych przy pier艣cieniu fenylowym. Ka偶da z 8 form witaminy E wykazuje nieco inn膮 aktywno艣膰 biologiczn膮. W organizmie cz艂owieka najistotniejsz膮 rol臋 pe艂ni 伪-tokoferol. Do naturalnych 藕r贸de艂 witaminy E nale偶膮: nasiona s艂onecznika, migda艂y, orzechy laskowe, orzeszki ziemne, oleje (s艂onecznikowy, szafranowy), pomidory, botwina, suszone morele, szpinak.

    witamina d - Witamina D (ATC: A 11 CC 05) 鈥 grupa rozpuszczalnych w t艂uszczach steroidowych organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, kt贸re wywieraj膮 wielostronne dzia艂anie fizjologiczne, przede wszystkim w gospodarce wapniowo-fosforanowej oraz utrzymywaniu prawid艂owej struktury i funkcji ko艣膰ca. Podstawowe znaczenie maj膮 dwie formy witaminy D, r贸偶ni膮ce si臋 budow膮 艂a艅cucha bocznego: ergokalcyferol (witamina D2), naturalnie wyst臋puj膮cy w organizmach ro艣linnych/dro偶d偶ach cholekalcyferol (witamina D3), naturalnie wyst臋puj膮cy w organizmach zwierz臋cychWitaminy D w organizmie cz艂owieka tradycyjnie zalicza si臋 do witamin, jednak spe艂niaj膮 one funkcj臋 prohormon贸w, poniewa偶 w wyniku przekszta艂ce艅 metabolicznych powstaje aktywna biologicznie posta膰 鈥 1伪,25-dihydroksycholekalcyferol. W farmakoterapii witamina D znajduje zastosowanie przede wszystkim w profilaktyce i leczeniu krzywicy, osteomalacji i osteoporozy.

    kwas askorbinowy - Kwas askorbinowy, witamina C, E300 (艂ac. acidum ascorbicum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy nienasyconych alkoholi polihydroksylowych. Jest niezb臋dny do funkcjonowania organizm贸w 偶ywych. Dla niekt贸rych zwierz膮t, w tym ludzi, jest witamin膮, czyli musi by膰 dostarczany w po偶ywieniu. Jest tak偶e przeciwutleniaczem stosowanym jako dodatek do 偶ywno艣ci.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋