suplementy diety bez tajemnic

DEDICATED BCAA + RECOVERY

Suplement diety DEDICATED BCAA + RECOVERY zawiera w sk艂adzie: Magnez, Czarny Pieprz, Koncentrat wody kokosowej, L-karnityna, Betaina, L-Walina, L-izoleucyna, L-Leucyna. Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2018. Jego obecny stan w rejestrze to: 0. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez Amarok Nutrition LTD, oraz zg艂oszony do rejestracji przez Amarok Nutrition LTD.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Magnez, Czarny Pieprz, Koncentrat wody kokosowej, L-karnityna, Betaina, L-Walina, L-izoleucyna, L-Leucyna
    Forma: proszek
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: UWAGA! Nieznany status

    Rok zg艂oszenia: 2018
    Producent: Amarok Nutrition LTD
    Rejestruj膮cy: Amarok Nutrition LTD
    Dodatkowe informacje: firma zrezygnowa艂a z wprowadzania do obrotu

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    magnez - Magnez (Mg, 艂ac. magnesium) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal ziem alkalicznych (druga grupa g艂贸wna uk艂adu okresowego). Ma trzy stabilne izotopy: 24Mg, 25Mg oraz 26Mg. Magnez po raz pierwszy zosta艂 uznany za pierwiastek przez Josepha Blacka (1755), za艣 wyodr臋bniony w formie czystej w 1808 roku przez Humphry鈥檈go Davy鈥檈go, kt贸ry nada艂 mu 艂aci艅sk膮 nazw臋. Polsk膮 nazw臋 jako pierwszy zaproponowa艂 Filip Neriusz Walter.

    czarny pieprz - Pieprz czarny (Piper nigrum) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny pieprzowatych. Wywodzi si臋 z po艂udniowo-wschodnich Indii, jest uprawiany w wielu krajach strefy tropikalnej. Pieprz czarny uprawiany jest jako ro艣lina u偶ytkowa w tropikalnych rejonach o klimacie gor膮cym i wilgotnym. Uprawia si臋 go dla owoc贸w (pestkowc贸w), z kt贸rych otrzymuje si臋 znany pieprz przyprawowy. Znany jest tak偶e od dawna jako ro艣lina pokojowa.

    koncentrat wody kokosowej - Kisiel mleczny (budy艅) 鈥 deser 偶eluj膮cy przyrz膮dzany z mleka i zag臋stnik贸w skrobiowych. W warunkach domowych jako zag臋stnika u偶ywa si臋 zazwyczaj m膮ki ziemniaczanej lub tapioki. Kisiele nale偶膮 wbrew pozorom do deser贸w zestalanych na zimno. Podgrzane ziarna skrobiowe absorbuj膮 wod臋 p臋czniej膮c. Nast臋pnie wi膮zania wodorowe skrobi zostaj膮 rozerwane, z ziaren wyp艂ywa amyloza i kolejno amylopektyna, co w konsekwencji nadaje potrawie p贸艂p艂ynn膮 konsystencj臋. Tak powsta艂y kleik jest roztworem koloidalnym. Podczas stygni臋cia powstaje 偶el, w kt贸rym cz膮steczki wody s膮 wi膮zane mi臋dzy cz膮steczkami skrobi, co powoduje zag臋szczenie kisielu. Podawane samodzielnie pe艂ni膮 rol臋 deser贸w 鈥 przyrz膮dza si臋 je wtedy z dodatkami takimi jak: mas艂o, cukier, karmel, napar z kawy, kakao, wanilia, cukier waniliowy itd. Spotyka si臋 tak偶e przepisy na s艂odkie kisiele mleczno-warzywne, np. ze start膮 na tarce dyni膮. Kisiele mleczne podaje si臋 polane syropem owocowym, s艂odkim sosem (owocowym, waniliowym, czekoladowym), s艂odzon膮 艣mietan膮, przybrane bit膮 艣mietan膮, d偶emem, konfiturami, bakaliami, 艣wie偶ymi owocami, groszkiem ptysiowym, drobnymi ciasteczkami, biszkopcikami etc. Kisiele mleczne s膮 tak偶e sk艂adnikiem krem贸w budyniowych, kt贸re wykorzystuje si臋 do przek艂adania ciast i ciastek (np. tort贸w, mazurk贸w, karpatek, krem贸wek), nadziewania dro偶d偶owych wyrob贸w ciastkarskich (dro偶d偶贸wek, p膮czk贸w), ro偶k贸w francuskich, kruchych babeczek etc. Kupne budynie w proszku dodaje si臋 czasem do masy twarogowej na pieczone lub gotowane serniki.

    l-karnityna - Karnityna (尾-hydroksy-纬-trimetyloamonioma艣lan), (CH3)3N+鈥揅H2鈥揅H(OH)鈥揅H2鈥揅OO鈭 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny o budowie betainowej, N,N,N-trimetylowa pochodna kwasu 纬-amino-尾-hydroksymas艂owego (GABAOB). W organizmach jest syntetyzowany w w膮trobie, nerkach i m贸zgu z aminokwas贸w (lizyny i metioniny) i pe艂ni rol臋 w transporcie kwas贸w t艂uszczowych z cytozolu do mitochondri贸w. Do艣膰 obficie wyst臋puje w mi臋艣niach. Karnityna jest zwi膮zkiem chiralnym, w kt贸rym centrum stereogeniczne stanowi 3 atom w臋gla. Substancja pochodzenia naturalnego, o nazwie zwyczajowej 鈥濴-karnityna鈥, jest enancjomerem o konfiguracji R. Tylko ten enancjomer ma dzia艂anie biologiczne, dlatego w tej postaci powinna by膰 obecna w codziennej diecie lub podawana jako suplement. Nazwa karnityny pochodzi st膮d, 偶e po raz pierwszy wyizolowano j膮 z mi臋艣ni (nazwa od 艂ac. caro, carnis 鈥 mi臋so) w 1905 roku. Pocz膮tkowo nazywano j膮 witamin膮 BT, poniewa偶 jej brak w po偶ywieniu prowadzi艂 do gromadzenia t艂uszczu u larw m膮cznika m艂ynarka (Tenebrio molitor). Poniewa偶 karnityna u cz艂owieka pochodzi z dw贸ch 藕r贸de艂: jest syntetyzowana i dostarczana z po偶ywieniem, bywa nazywana substancj膮 witaminopodobn膮. Jest ona naturalnie wyst臋puj膮c膮 substancj膮 w organizmie. G艂贸wnym 藕r贸d艂em karnityny w 偶ywno艣ci s膮 mi臋so i przetwory mleczne. Najbogatsze w karnityn臋 s膮 baranina, wo艂owina, wieprzowina i ryby. Mniej L-karnityny zawiera mi臋so z drobiu. Pokarmy pochodzenia ro艣linnego (warzywa, owoce) zawieraj膮 tylko 艣ladowe ilo艣ci karnityny. Dzienne zapotrzebowanie zdrowej, doros艂ej osoby na karnityn臋 wynosi 艣rednio 15 mg. Dzienne synteza karnityny wynosi 11鈥34 mg, a z diet膮 dostarczane jest codziennie 艣rednio 20鈥200 mg. U wegan i niekt贸rych wegetarian ilo艣膰 karnityny w po偶ywieniu jest du偶o mniejsza i wynosi ok. 1 mg/dzie艅. Karnityna nie podlega metabolizmowi. W nerkach ulega filtracji w k艂臋buszkach nerkowych, a nast臋pnie prawie w ca艂o艣ci wch艂aniana zwrotnie w kanalikach nerkowych. U os贸b zdrowych na og贸艂 nie stwierdza si臋 niedoboru karnityny, gdy偶 biosynteza i codzienna dieta zaspokaja potrzeby organizmu. Jednak偶e niedobory karnityny mog膮 pojawia膰 si臋 u os贸b niedo偶ywionych, przy nieprawid艂owej, ubogiej diecie, a tak偶e u os贸b na diecie wega艅skiej lub w schorzeniach nerek czy w膮troby.

    betaina - N,N,N-Trimetyloglicyna (TMG, betaina), (CH3)3N+CH2CO2鈭 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy betain, pochodna aminokwasu glicyny. Wykryta zosta艂a po raz pierwszy w burakach cukrowych Beta vulgaris w XIX w. (st膮d nazwa betaina). Z czasem okre艣lenie betainy rozszerzy艂o swoje znaczenie na ca艂膮 klas臋 zwi膮zk贸w tego typu, a sam膮 trimetyloglicyn臋 wyr贸偶nia si臋 nazw膮 betaina glicynowa. Jest produktem ubocznym przemys艂u cukrowniczego. Izoluje si臋 j膮 za pomoc膮 krystalizacji w formie chlorowodorku.

    l-walina - Walina (nazwa skr贸towa Val, V) - organiczny zwi膮zek chemiczny, aminokwas egzogenny, kodowany przez kodony GUU, GUC, GUA oraz GUG. Jest aminokwasem niepolarnym o alifatycznym, rozga艂臋zionym 艂a艅cuchu bocznym -CH-(CH3)2.

    l-izoleucyna - Izoleucyna (艂ac. Isoleucinum; skr贸ty: Ile, I) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, izomer leucyny, aminokwas alifatyczny wyst臋puj膮cy w praktycznie ka偶dym bia艂ku, oboj臋tny elektrycznie. Nale偶y do aminokwas贸w egzogennych czyli nie mo偶e by膰 syntetyzowany w organizmie cz艂owieka i musi by膰 dostarczany z po偶ywieniem. Du偶e jego ilo艣ci znajduj膮 si臋 w kazeinie, hemoglobinie, bia艂kach osocza krwi.

    l-leucyna - Leucyna (skr贸ty: Leu, L) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, jest kodowanym aminokwasem alifatycznym, o rozga艂臋zionym 艂a艅cuchu bocznym, oboj臋tnym elektrycznie. Odkryta przez francuskiego chemika L. J. Prousta. Wyst臋puje we wszystkich bia艂kach, du偶e ilo艣ci w albuminach i cia艂ach wyst臋puj膮cych w osoczu. Nale偶y do grupy aminokwas贸w egzogennych, niewytwarzanych przez organizm ludzki. Ma posta膰 bia艂ego proszku, jest rozpuszczalna w wodzie, jej temperatura topnienia wynosi 337 掳C. Otrzymywana jest przez hydroliz臋 bia艂ek lub syntetycznie. Izomerem leucyny jest izoleucyna. Oba aminokwasy maj膮 zastosowanie w medycynie.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋