suplementy diety bez tajemnic

D-LAB NUTRICOSMETICS Sun Active Complex

Suplement diety D-LAB NUTRICOSMETICS Sun Active Complex (kapsu艂ki) sk艂adaj膮cy si臋 z: Witamina B8, Selen, Witamina A, Mied藕, Witamina B2, Beta Karoten, Astaksantyna, Mikroenkapsulowany likopen, Sale termalne, Czarna porzeczka, Marchew, Papryka, Kurkuma, Morela, Granat. Zarejestrowano go w 2019 roku. Jego stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety D-LAB NUTRICOSMETICS Sun Active Complex zosta艂 wyprodukowany przez suplementu diety, oraz zg艂oszony do rejestracji przez MM Publicity Ltd.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Witamina B8, Selen, Witamina A, Mied藕, Witamina B2, Beta Karoten, Astaksantyna, Mikroenkapsulowany likopen, Sale termalne, Czarna porzeczka, Marchew, Papryka, Kurkuma, Morela, Granat
    Forma: kapsu艂ki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: QUAI DES CELESTINS SAS
    Rejestruj膮cy: MM Publicity Ltd
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    witamina b8 - Inozytol (cykloheksanoheksaol; 艂ac. myo-Inositolum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy cukroli, cykliczny sze艣ciow臋glowy alkohol polihydroksylowy zawieraj膮cy sze艣膰 grup hydroksylowych. Bywa okre艣lany jako 鈥瀢itamina B8鈥, nie jest jednak witamin膮, gdy偶 mo偶e by膰 syntetyzowany przez organizm. Wszystkie izomery maj膮 s艂odkawy smak. Zale偶nie od po艂o偶enia grup hydroksylowych istnieje teoretycznie dziewi臋膰 stereoizomer贸w inozytolu, przy czym istnieje para enancjomer贸w (chiro-inozytol). W myo-inozytolu (cykloheksan-cis-1,2,3,5-trans-4,6-heksaolu) grupy hydroksylowe przy w臋glach 1, 2, 3 i 5 znajduj膮 si臋 po tej samej stronie pier艣cienia, a grupy hydroksylowe przy w臋glach C4 i C6 po przeciwnej stronie. Ta forma spotykana jest najcz臋艣ciej w przyrodzie i wyst臋puje w wielu ro艣linach i zwierz臋tach. Nazwy zwyczajowe pozosta艂ych izomer贸w to: scyllo-, D-chiro-, L-chiro-, muko-, neo-, allo-, epi- i cis-inozytol. W naturze wyst臋puj膮 one jednak bardzo rzadko.

    selen - Selen (Se, 艂ac. selenium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy niemetali w uk艂adzie okresowym. Znanych jest kilkana艣cie jego izotop贸w z przedzia艂u mas 65鈥91, z kt贸rych trwa艂ych jest 6. Pierwiastek ten zosta艂 odkryty w roku 1817 przez J.J. Berzeliusa. Nazwa pochodzi od Selene (stgr. 危蔚位萎谓畏), greckiej nazwy Ksi臋偶yca i bogini kt贸ra go uosabia艂a. Berzelius nazwa艂 go tak, poniewa偶 zawsze wyst臋puje razem z tellurem, kt贸rego nazwa wywodzi si臋 od tellus, czyli po 艂acinie 鈥瀂iemia鈥. Jednocze艣nie chcia艂 w ten spos贸b zaznaczy膰, 偶e selen nie jest 鈥瀦 tej samej ziemi鈥, co tellur i ma r贸偶ne od niego w艂a艣ciwo艣ci.

    witamina a - Witaminy A 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych zaliczanych do retinoid贸w (z kt贸rych najwa偶niejszy jest retinol), pe艂ni膮cych w organizmie funkcj臋 niezb臋dnego sk艂adnika pokarmowego, rozpuszczalnej w t艂uszczach witaminy. W po偶ywieniu pochodzenia zwierz臋cego podstawow膮 form膮, w jakiej ona wyst臋puje, jest ester 鈥 palmitynian retinolu, kt贸ry w jelicie cienkim ulega deestryfikacji do alkoholu 鈥 retinolu. Inne wa偶ne pochodne zwi膮zane z aktywno艣ci膮 witaminy A to: retinal (aldehyd) i tretynoina (kwas retinowy). Zawarto艣膰 witaminy A w po偶ywieniu lub suplementach diety podawana jest zazwyczaj w tzw. jednostkach mi臋dzynarodowych (j.m.; ang. International Units, IU). Naukowcy opracowuj膮cy normy zalecanego dziennego spo偶ycia pos艂uguj膮 si臋 z kolei najcz臋艣ciej inn膮 jednostk膮: mikrogramami r贸wnowa偶nika retinolu (ang. Retinol Activity Equivalents, RAE). Przeliczanie jednych jednostek na drugie nie jest proste (zr贸偶nicowana dieta zawieraj膮ca 900 碌g r贸wnowa偶nika retinolu mo偶e zawiera膰 3鈥36 tys. j.m. witaminy A): 1 IU retinolu = 0,3 碌g RAE 1 IU 尾-karotenu w suplemencie diety = 0,15 碌g RAE 1 IU 尾-karotenu w po偶ywieniu = 0,05 碌g RAE 1 IU 伪-karotenu lub kryptoksantyny = 0,025 碌g RAEWitamina A jest odporna na dzia艂anie wysokiej temperatury, jednak kontakt z 偶elazem lub miedzi膮 powoduje jej zanik.

    mied藕 - Mied藕 (Cu, 艂ac. cuprum) 鈥 pierwiastek chemiczny, z grupy metali przej艣ciowych uk艂adu okresowego. Nazwa miedzi po 艂acinie (a za ni膮 tak偶e w wielu innych j臋zykach, w tym angielskim) pochodzi od Cypru, gdzie w staro偶ytno艣ci wydobywano ten metal. Pocz膮tkowo nazywano go metalem cypryjskim (艂ac. cyprum aes), a nast臋pnie cuprum. Ma 26 izotop贸w z przedzia艂u mas 55-80. Trwa艂e s膮 dwa: 63 i 65.

    witamina b2 - Witamina B2 (E101, ryboflawina, 艂ac. riboflavinum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, po艂膮czenie rybitolu i flawiny. W organizmie cz艂owieka pe艂ni funkcj臋 witaminy, kt贸rej niedob贸r mo偶e powodowa膰 zaburzenia w funkcjonowaniu uk艂adu nerwowego oraz stany zapalne b艂on 艣luzowych. Ryboflawina jest zaliczana do witamin z grupy B, gdy偶 jest prekursorem dw贸ch wa偶nych koenzym贸w i jest rozpuszczalna w wodzie. Jest degradowana przez promieniowanie UV. Dzienne zapotrzebowanie na witamin臋 B2 wynosi oko艂o 1,5 mg.

    beta karoten - 尾-Karoten 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, prowitamina witaminy A i najbardziej aktywny jej izomer. Neutralizuje rodniki w organizmie, stosowany jest jako lek w chorobach wzroku i sk贸ry.

    astaksantyna - Astaksantyna 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy ksantofili. Jest metabolitem zeaksantyny i kataksantyny. Jak wiele innych karotenoid贸w, rozpuszcza si臋 w t艂uszczach. Cz膮steczka astaksantyny zawiera liczne sprz臋偶one wi膮zania wielokrotne, warunkuj膮ce barw臋 substancji i jej w艂a艣ciwo艣ci przeciwutleniaj膮ce. Z powodu wyst臋powania dw贸ch centr贸w chiralno艣ci (grupy hydroksylowe w pozycjach 3 i 3鈥 pier艣cieni), ma trzy diastereoizomery: 3R,3鈥睷, 3R,3鈥睸 (mezo) i 3S,3鈥睸.

    sale termalne - Termy (艂ac. thermae od gr. 胃蔚蟻渭蠈蟼 thermos, 鈥瀋iep艂o鈥) 鈥 w staro偶ytnym Rzymie 艂a藕nie publiczne, kompleks obiekt贸w ulokowanych na rozleg艂ym terenie, dost臋pnych dla wszystkich o okre艣lonych godzinach. Wej艣cie do nich by艂o bezp艂atne. G艂贸wnymi, funkcjonalnymi cz臋艣ciami term by艂y: szatnie (apodyterium) baseny z zimn膮 wod膮 (frigidarium) baseny z ciep艂膮 wod膮 (tepidarium) baseny z gor膮c膮 wod膮 (caldarium) 艂a藕nie parowe (laconicum) sale masa偶u (oleoterion), w kt贸rych namaszczano cia艂a olejkami sale do wypoczynku (tepidarium)Termy zaopatrywane by艂y akweduktami w 藕r贸dlan膮 wod臋. Pomieszczenia z basenami i sala do wypoczynku by艂y ogrzewane gor膮cym powietrzem rozprowadzanym w przestrzeni pod pod艂og膮. System ten nazywano hypocaustum. Poza tymi pomieszczeniami, w sk艂ad term wchodzi艂y tak偶e takie pomieszczenia, jak boiska, sale gimnastyczne, stadiony, eksedry i portyki przeznaczone dla wypoczywaj膮cych i chc膮cych podyskutowa膰, biblioteki, pokoje muzyczne, bufety, sale gier w ko艣ci itp. Obiekty rozmieszczone by艂y w艣r贸d zieleni. Same pomieszczenia mia艂y bogat膮 dekoracj臋. 艢ciany wyk艂adane by艂y marmurem, zdobione malowid艂ami, posadzki wyk艂adane by艂y mozaikami. W pomieszczeniach ustawiano rze藕by, ziele艅 itp. Najstarsze termy z II w. p.n.e., zosta艂y odkopane w Pompejach. Budowanie ich rozpowszechni艂o si臋 w I w. p.n.e. W tym okresie przeobrazi艂y si臋 w ogromne kompleksy. Do najs艂ynniejszych nale偶a艂y termy zbudowane przez cesarzy: Tytusa, Domicjana, Karakall臋, Dioklecjana, Konstantyna. Budowane by艂y nie tylko w Rzymie ale na terenie ca艂ego imperium np. w Patarze z I w., Pary偶u i Hierapolis (Pamukkale) z prze艂omu II i III w., Trewirze z IV w., Aleksandrii Lucius Anneus Seneka, Listy moralne do Lucyliusza: 鈥濵ieszkam tu偶 obok term. Wyobra藕 sobie wi臋c te najprzer贸偶niejsze g艂osy, kt贸rych ju偶 uszy 艣cierpie膰 nie mog膮. Si艂acze 膰wicz膮 i wyrzucaj膮 w g贸r臋 r臋ce obci膮偶one ci臋偶arami [...]; kiedy trafi si臋 jaki艣 pr贸偶niak, kt贸remu sprawiaj膮 przyjemno艣膰 pospolite masa偶e, s艂ysz臋 klaskanie d艂oni o cia艂o [...] A jak si臋 zjawi s臋dzia sportowy i zacznie liczy膰 pi艂ki - to ju偶 koniec [...] Masz dalej tych, co skacz膮 do wody z impetem, rozbijaj膮c j膮, [...] wyobra藕 sobie piszcz膮cy i skrzekliwy g艂os niewolnika - depilatora [...] Dodaj najprzer贸偶niejsze nawo艂ywania sprzedaj膮cych ciastka i masarza i cukiernika, z kt贸rych ka偶dy na sw贸j spos贸b ale zawsze g艂o艣ny, reklamuje sw贸j towar.鈥

    czarna porzeczka - Porzeczka czarna (Ribes nigrum L.) 鈥 gatunek ro艣liny nale偶膮cy do rodziny agrestowatych (Grossulariaceae). Pochodzi z obszar贸w Europy i Azji o umiarkowanym klimacie. W Polsce wyst臋puje w stanie dzikim na ca艂ym ni偶u i w pasie wy偶yn. Jest r贸wnie偶 pospolicie uprawiany. Inne nazwy: smrodina, smrodynia, smrody艅ki. Uprawiana prawdopodobnie ju偶 w 1400 roku, pocz膮tkowo w Holandii i Danii, a p贸藕niej tak偶e w Anglii i Francji.

    marchew - Marchew (Daucus L. 1753) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny selerowatych. Rodzaj liczy w zale偶no艣ci od uj臋cia od ok. 22鈥28 gatunk贸w do ok. 44鈥60. W tym drugim wypadku w艂膮czane s膮 tu rodzaje: Agrocharis, Margotia, Melanoselinum, Pseudorlaya, Turgenia. Ro艣liny te wyst臋puj膮 na wszystkich kontynentach, ale centrum zr贸偶nicowania stanowi Europa, po艂udniowo-zachodnia i 艣rodkowa Azja, zw艂aszcza obszar 艣r贸dziemnomorski. W Polsce ro艣nie dziko podgatunek typowy marchwi zwyczajnej D. carota subsp. carota i w uprawie marchew zwyczajna jadalna D. carota subsp. sativus. Uprawiana i przej艣ciowo dziczej膮ca jest poza tym tak偶e marchew z艂ocista D. aureus. Wa偶n膮 ro艣lin膮 u偶ytkow膮 jest marchew zwyczajna S. carota. Jej podgatunek typowy (subsp. carota) rosn膮cy tak偶e w Europie uznawany jest za truj膮cy. Podgatunek jadalny (subsp. sativus) udomowiony zosta艂 w Afganistanie. Ro艣lina spo偶ywana jest jako warzywo na surowo i przetworzona, tak偶e stosowana jest do wyrobu ciast. Jadane s膮 korzenie, kt贸re w popularnych wsp贸艂cze艣nie odmianach maj膮 kolor pomara艅czowy, a dawnej i w mniej popularnych odmianach lub w r贸偶nych regionach uprawiane s膮 ro艣liny o korzeniach barwy 偶贸艂tej, bia艂ej lub ciemnoczerwonej (te ostatnie s膮 szczeg贸lnie popularne np. w Indiach). Ro艣lina wykorzystywana jest tak偶e jako pastewna. Korzenie po upieczeniu wykorzystywane by艂y jako substytut kawy. Olejek uzyskiwany z owoc贸w u偶ywany jest do aromatyzowania likier贸w i w kosmetyce.

    papryka - Papryka, syn. pieprzowiec (Capsicum L.) 鈥 rodzaj ro艣lin nale偶膮cych do rodziny psiankowatych. Przedstawiciele rodzaju pochodz膮 z Ameryki Po艂udniowej i Centralnej, obecnie rozpowszechnione na ca艂ym 艣wiecie. Gatunkiem typowym jest Capsicum annuum L.

    kurkuma - Ostry偶, kurkuma, szafranica, 偶贸艂cie艅 (Curcuma L.) 鈥 rodzaj bylin z rodziny imbirowatych. Zalicza si臋 do niego 93 鈥104 gatunk贸w. Wyst臋puj膮 one w tropikalnej Azji. Liczne gatunki wykorzystywane s膮 jako 藕r贸d艂o przypraw (zw艂aszcza wysuszone i sproszkowane k艂膮cza ostry偶u d艂ugiego, wykorzystywane w curry) i skrobi (np. bulwy C. angustifolia). Ostry偶 d艂ugi i niekt贸re inne gatunki wykorzystywane s膮 w lecznictwie, poza tym jako 藕r贸d艂o barwnik贸w. Niekt贸re gatunki uprawiane s膮 jako ozdobne, tak偶e na kwiaty ci臋te.

    morela - Morela (Armeniaca Scop.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny r贸偶owatych. W wi臋kszo艣ci uj臋膰 taksonomicznych uwa偶any jest za synonim rodzaju Prunus (艣liwa).

    granat - granat (barwa granatowa, granatowy) 鈥 kolor ciemnoniebieski granat 鈥 minera艂 z gromady krzemian贸w, przezroczysty, o r贸偶nej barwie granat 鈥 rodzaj drzew owocowych granat w艂a艣ciwy 鈥 popularny gatunek drzewa owocowego granat 鈥 pocisk r臋czny lub pocisk granatnikowy (w drugim znaczeniu rzadko u偶ywany w j臋zyku codziennym) ra偶膮cy od艂amkami i energi膮 wybuchu, dymny albo zapalaj膮cy

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋