suplementy diety bez tajemnic

D-LAB NUTRICOSMETICS Belly Detox

Suplement diety D-LAB NUTRICOSMETICS Belly Detox zawiera w sk艂adzie: Sole Termalne, Phymatolithon calcareum, morszczyn, Fermenty mlekowe, W臋giel ro艣linny, Be偶owa glinka, Boldyna, koper w艂oski. Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2019. Jego obecny stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez QUAI DES CELESTINS SAS, oraz zg艂oszony do rejestracji przez MM Publicity Ltd.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Sole Termalne, Phymatolithon calcareum, morszczyn, Fermenty mlekowe, W臋giel ro艣linny, Be偶owa glinka, Boldyna, koper w艂oski
    Forma: kapsu艂ki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: QUAI DES CELESTINS SAS
    Rejestruj膮cy: MM Publicity Ltd
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    sole termalne - Solanka 鈥 woda mineralna zawieraj膮ca du偶膮 liczb臋 jon贸w sodowych, odpowiadaj膮cych st臋偶eniu chlorku sodu powy偶ej 15 g/l, r贸wnie偶 sole magnezowe oraz zwi膮zki jodu i bromu. Solank膮 nazywana jest r贸wnie偶 woda mineralna o zawarto艣ci soli mineralnych (M) powy偶ej > 35 g/dm鲁.

    morszczyn - Morszczyn (Fucus) 鈥 rodzaj wodnych glon贸w nale偶膮cych do brunatnic.

    fermenty mlekowe - Kumys (z j臋z. tureckiego; w Mongolii nazywany ajrag) 鈥 mleczny nap贸j alkoholowy powstaj膮cy w wyniku fermentacji alkoholowej cukru mlecznego. Kumys jest alkoholem musuj膮cym, zawiera, pr贸cz zmniejszonej ilo艣ci cukru i produkt贸w jego fermentacji (alkoholu) inne sk艂adniki mleka (mniej wi臋cej w zwyk艂ym stosunku). Kumys jest tradycyjnym napojem koczowniczych lud贸w centralnej Azji (kazachskich, mongolskich, kirgiskich, tatarskich, baszkirskich). Podstaw膮 napoju jest mleko klaczy, czasem jednak przyrz膮dza si臋 go z mleka jaka, o艣lego, wielb艂膮dziego, owczego lub krowiego. Dawniej do produkcji kumysu z mleka 艣wie偶ego w naczyniu ze sk贸ry ko艅skiej dodawano starego kumysu (kor), kt贸ry s艂u偶y za ferment i zapocz膮tkowuje zamian臋 cukru mleka (laktozy), kt贸ra nast臋pnie przetworzona zostaje na alkohol i kwas w臋glowy. Wstrz膮sanie i mieszanie mleka jest niezb臋dne przy produkcji kumysu. Wsp贸艂cze艣nie fermentacj臋 kumysu przeprowadza si臋 w beczkach (r贸wnie偶 z tworzyw sztucznych) ustawianych w jurcie po lewej stronie od wej艣cia, by nikt z wchodz膮cych i opuszczaj膮cych jurt臋 nie zapomnia艂 wymiesza膰 cieczy specjaln膮 pa艂k膮, w celu nasycenia tlenem dolnych warstw napoju. W zale偶no艣ci od czasu fermentacji kumys zawiera od. 1% (jednodniowy) do 3% alkoholu (o艣miodniowy). Do butelek przelewa si臋 kumys, gdy osi膮gnie odpowiedni stan fermentacji. 艢wie偶y kumys zawiera pr贸cz wody r贸wnie偶 1,65% alkoholu, 2% t艂uszczu, 2,2% cukru, 0,4鈥1% kwasu mlekowego, ok. 1% bia艂ka, ok. 0,3% soli i pewn膮 ilo艣膰 kwasu w臋glowego (r贸偶n膮 w zale偶no艣ci od etapu fermentacji). Flora bakteryjna kumysu: Lactococcus lactis, Bacterium acidophilum, Thermnobacterium bulgaricum. Kumys ma barw臋 mleczno-bia艂膮 i jest kwaskowaty. Je偶eli nie jest przechowywany w ch艂odzie, fermentuje szybko dalej, dop贸ki nie roz艂o偶y si臋 ca艂y cukier. Ludy mongolskie przez destylacj臋 kumysu otrzymuj膮 w贸dk臋 zwan膮 archi. Uwa偶ano, 偶e kumys ma w艂a艣ciwo艣ci lecznicze. Na pocz膮tku XX wieku zalecano kumys jako 艣rodek pomocny w leczeniu chorych na gru藕lic臋 (tak偶e w sanatoriach np. w Na艂臋czowie). Kumys zawiera enzymy, pierwiastki 艣ladowe, antybiotyki, witaminy A, B1, B2, B12, D, E i C

    w臋giel ro艣linny - W臋giel kamienny 鈥 ska艂a osadowa pochodzenia ro艣linnego, zawieraj膮ca 75鈭97% pierwiastka w臋gla, powsta艂a g艂贸wnie w karbonie (era paleozoiczna) ze szcz膮tk贸w ro艣linnych, kt贸re bez dost臋pu tlenu uleg艂y uw臋gleniu. Ma czarn膮 barw臋, matowy po艂ysk, czarn膮 rys臋. W臋giel kamienny stosowany jest powszechnie jako paliwo, cho膰 jego udzia艂 w produkcji energii spada i prawdopodobnie b臋dzie nadal spada艂. Jego warto艣膰 opa艂owa waha si臋 od 16,7 do 29,3 MJ/kg i silnie zale偶y od jego sk艂adu (zawarto艣ci popio艂u, siarki, wilgotno艣ci). Warto艣膰 opa艂owa czystego pierwiastka w臋gla wynosi ok. 33,2 MJ/kg. W臋giel kamienny jest nieodnawialnym 藕r贸d艂em energii.

    be偶owa glinka - Teatr Maryjski (ros. 袦邪褉懈懈虂薪褋泻懈泄 褌械邪虂褌褉) 鈥 teatr opery i baletu znajduj膮cy si臋 w Petersburgu. Pod obecn膮 nazw膮 w latach 1860鈥1920 i po 1992 (na cze艣膰 cesarzowej Marii Aleksandrowny); w latach 1935-1992 nosi艂 imi臋 komunistycznego dzia艂acza Siergieja Kirowa i znany by艂 jako Leningradzki Pa艅stwowy Akademicki Teatr Opery i Baletu im. S.M. Kirowa (ros. 袥械薪懈薪谐褉邪写褋泻懈泄 谐芯褋褍写邪褉褋褌胁械薪薪褘泄 邪泻邪写械屑懈褔械褋泻懈泄 褌械邪褌褉 芯锌械褉褘 懈 斜邪谢械褌邪 懈屑械薪懈 小. 袦. 袣懈褉芯胁邪). Obecny gmach teatru Maryjskiego zosta艂 wybudowany na miejscu dawnego, spalonego teatru. Teatr zosta艂 otwarty w 1860 (zesp贸艂 istnia艂 od 1783); jest to (obok moskiewskiego teatru Bolszoj) jedna z najwybitniejszych rosyjskich scen muzycznych, o bogatej tradycji, reprezentuj膮ca bardzo wysoki poziom wokalistyki, ta艅ca i choreografii.

    boldyna - Alkaloidy (arabskie alkali 鈥 pota偶 i stgr. 蔚峒段次肯 eidos 鈥 posta膰 = 鈥瀙rzyjmuj膮cy posta膰 zasady鈥) 鈥 wed艂ug rekomendacji IUPAC z 1995 roku jest to grupa naturalnie wyst臋puj膮cych zasadowych zwi膮zk贸w organicznych (na og贸艂 heterocyklicznych), g艂贸wnie pochodzenia ro艣linnego, zawieraj膮cych azot. Aminokwasy, peptydy, bia艂ka, nukleotydy, kwasy nukleinowe, aminocukry i antybiotyki nie s膮 zwykle zaliczane do alkaloid贸w. Dodatkowo do tej grupy w艂膮czone s膮 niekt贸re oboj臋tne zwi膮zki chemiczne biogenetycznie zwi膮zane z alkaloidami zasadowymi. Prekursorami do biosyntezy tych zwi膮zk贸w chemicznych s膮 aminokwasy. Alkaloidy wykazuj膮 zwykle silne, nieraz truj膮ce dzia艂anie fizjologiczne na organizm cz艂owieka. Dla chemii organicznej przez ponad 100 lat by艂y przedmiotem bada艅 strukturalnych i syntetycznych. Przyk艂adem jest morfina, wydzielona z opium w stanie czystym ju偶 w 1813, kt贸rej budowa zosta艂a wyja艣niona ostatecznie dopiero w roku 1952. Z fizjologicznego punktu widzenia alkaloidy pe艂ni膮 funkcj臋 metabolit贸w wt贸rnych, chroni膮cych ro艣lin臋 przed drapie偶nikami (nadaj膮c gorzki smak), mikroorganizmami i infekcjami. Wi臋kszo艣膰 alkaloid贸w powstaje w pobli偶u miejsc o najwi臋kszej intensywno艣ci przemiany materii, czyli wszystkich merystem贸w, nie znaczy to jednak, 偶e tam jest ich najwi臋cej, bo np. u bielunia (Datura) najwi臋cej jest ich w ogonkach li艣ciowych, a u chinowca (Cinchona) w korze. Ma to znaczenie z punktu widzenia zielarstwa, gdzie wa偶ne jest, 偶eby wiedzie膰 jakie cz臋艣ci ro艣lin i kiedy zbiera膰. Nale偶y zaznaczy膰, 偶e niekt贸re alkaloidy w czasie transportu wewn膮trz ro艣lin ulegaj膮 przemianom biochemicznym. Przewa偶aj膮ca wi臋kszo艣膰 alkaloid贸w to substancje sta艂e, jedynie nieliczne s膮 cieczami. Wi臋kszo艣膰 jest albo bardzo s艂abo, albo wcale nierozpuszczalna w wodzie, natomiast bardzo 艂atwo rozpuszczaj膮 si臋 w rozpuszczalnikach organicznych. Do tej pory poznano budow臋 ok. 6500 alkaloid贸w, z kt贸rych ponad sto znalaz艂o zastosowanie w medycynie. Wsp贸艂cze艣nie (zale偶nie od koszt贸w ekonomicznych) alkaloidy pozyskuje si臋 z natury, z hodowli tkankowej lub syntezy chemicznej. Traktowanie alkaloid贸w jako fizjologicznych zwi膮zk贸w wt贸rnych, swoistych 鈥瀘dpad贸w鈥, powstaj膮cych w cyklach biochemicznych, jest ostatnio mocno krytykowane. Coraz cz臋艣ciej alkaloidy s膮 traktowane jako celowo syntetyzowane zwi膮zki oddzia艂uj膮ce toksycznie na ro艣lino偶erc贸w, a powsta艂e w wyniku koewolucji uk艂adu ro艣lina 鈥 ro艣lino偶erca. Za t膮 hipotez膮 przemawia fakt, i偶 produkcja alkaloid贸w wymaga sporego wk艂adu energii, przez co jest dla ro艣lin kosztowna. Trudno sobie wyobrazi膰 zmiany ewolucyjne prowadz膮ce do bezcelowego trwonienia asymilowanej energii przez tworzenie zwi膮zk贸w bezu偶ytecznych. Dodatkowym argumentem jest konieczno艣膰 wykorzystania trudnych do pozyskania ze 艣rodowiska atom贸w azotu. W wielu 艣rodowiskach, w kt贸rych wyst臋puj膮 ro艣liny syntetyzuj膮ce alkaloidy, azot jest pierwiastkiem deficytowym w glebie, a jednocze艣nie jest konieczny do tworzenia aminokwas贸w i tym samym syntezy alkaloid贸w. Przy takim podej艣ciu nie dziwi fakt koncentracji tych zwi膮zk贸w w miejscach o niekoniecznie najwy偶szej przemianie materii, ale najbardziej nara偶onych na atak ro艣lino偶erc贸w. Wiele toksycznych alkaloid贸w podawanych w odpowiednio ma艂ych dawkach stanowi skuteczne leki na liczne choroby i dolegliwo艣ci (np. morfina, kodeina, chinina). Liczne alkaloidy stanowi膮 sk艂adniki u偶ywek (kofeina, teobromina, nikotyna). Wiele toksycznych alkaloid贸w wykorzystuje si臋 do zwalczania szkodnik贸w (strychnina). Do bardzo silnych trucizn nale偶y tubokuraryna, wyst臋puj膮ca w Chondodendron tomentosum i u偶ywana do zatruwania grot贸w strza艂 przez Indian po艂udniowoameryka艅skich.

    koper w艂oski - Fenku艂 w艂oski, koper w艂oski, koper s艂odki (Foeniculum vulgare Mill.) 鈥 gatunek ro艣liny dwuletniej, czasem byliny, zaliczany do rodziny selerowatych (Apiaceae). Gatunek jest bardzo zmienny (dwa podgatunki z kilkoma odmianami), uwa偶any za jedynego przedstawiciela rodzaju fenku艂 (Foeniculum Mill.) lub cz臋艣膰 zaliczanych tu takson贸w wyodr臋bnianych jest w randze osobnych gatunk贸w.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋