suplementy diety bez tajemnic

CUTTING EDGE 120 tabletek

Suplement diety CUTTING EDGE 120 tabletek (tabletki) sk艂adaj膮cy si臋 z: Sproszkowany koncentrat zielonej herbaty, Chlorofil, Pietruszka, Mieszanka, proszek z nasion lnu, Metionina, inozytol, Cholina, lecytyna, l-karnityna, Witamina B6. Zarejestrowano go w 2019 roku. Jego stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety CUTTING EDGE 120 tabletek zosta艂 wyprodukowany przez suplementu diety, oraz zg艂oszony do rejestracji przez MUSCLE POWER.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Sproszkowany koncentrat zielonej herbaty, Chlorofil, Pietruszka, Mieszanka, proszek z nasion lnu, Metionina, inozytol, Cholina, lecytyna, l-karnityna, Witamina B6
    Forma: tabletki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: USA LABORATORIES, INC
    Rejestruj膮cy: MUSCLE POWER
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    chlorofil - Chlorofile 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych obecnych mi臋dzy innymi w ro艣linach, algach i bakteriach fotosyntetyzuj膮cych (np. w sinicach). Nadaje cz臋艣ciom ro艣lin (g艂贸wnie li艣ciom) charakterystyczny zielony kolor. Funkcj膮 chlorofili w organizmach przeprowadzaj膮cych fotosyntez臋 jest wychwytywanie kwant贸w 艣wiat艂a i przekazywanie energii wzbudzenia do centrum reakcji fotouk艂adu, sk膮d wybijane s膮 elektrony, spo偶ytkowane nast臋pnie w dalszych etapach fotosyntezy. Znaczna zawarto艣膰 chlorofili w organizmach fotosyntetyzuj膮cych jest odpowiedzialna za ich zielon膮 barw臋. Zielony kolor chlorofilu spowodowany jest wysok膮 absorpcj膮 w czerwonej i niebieskiej cz臋艣ci spektrum 艣wiat艂a, a nisk膮 absorpcj膮 w zielonej cz臋艣ci spektrum 艣wiat艂a (d艂ugo艣膰 fali 500鈥600 nm). Wyr贸偶nia si臋 wiele rodzaj贸w chlorofili. Najbardziej rozpowszechnione w przyrodzie to chlorofil a i chlorofil b wyst臋puj膮ce u wszystkich ro艣lin przeprowadzaj膮cych fotosyntez臋. Chlorofile c i d wyst臋puj膮 jedynie u cz臋艣ci glon贸w. U prokariont贸w zdolnych do przeprowadzania fotosyntezy mog膮 wyst臋powa膰: chlorofil a (tylko u sinic) oraz wiele rodzaj贸w bakteriochlorofili oznaczanych literami od a do g.

    pietruszka - Pietruszka 鈥 balet pietruszka 鈥 warzywo korzeniowe i li艣ciowe 鈥 pietruszka zwyczajna pietruszka 鈥 rodzaj ro艣lin selerowatych

    mieszanka - mieszanina 鈥 uk艂ad pierwiastk贸w chemicznych mieszanka paliwowo-powietrzna mieszanka studencka

    proszek z nasion lnu - Pieczywo 鈥 wyroby wypiekane z m膮ki, wody i soli w po艂膮czeniu z r贸偶nymi dodatkami. Stanowi jeden z podstawowych sk艂adnik贸w codziennej diety cz艂owieka. Inne surowce wchodz膮ce w sk艂ad pieczywa to mleko, 艣rodki spulchniaj膮ce (zakwas, dro偶d偶e, proszek do pieczenia), cukier oraz dodatki zale偶ne od rodzaju pieczywa, np. substancje zapachowo-smakowe, przyprawy zio艂owe, mak, sezam, dynia, s艂onecznik, soja i suszone 艣liwki.

    metionina - Metionina (skr贸ty: Met, M) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy podstawowych aminokwas贸w bia艂kowych. Jest oboj臋tna elektrycznie. Obok cysteiny jest jednym z dw贸ch aminokwas贸w zawieraj膮cych siark臋. Wyst臋puje w du偶ych ilo艣ciach w kazeinie mlekowej, bia艂ku jaj. Naturalnie wyst臋puj膮ca metionina ma zazwyczaj konfiguracj臋 L. Nale偶y do aminokwas贸w niezb臋dnych dla cz艂owieka (nie mo偶e by膰 syntetyzowany w organizmie cz艂owieka i musi by膰 dostarczany z po偶ywieniem). Uczestniczy w wielu reakcjach metylacji (S-adenozylometionina), a tak偶e w reakcjach metabolicznych, dostarczaj膮c grupy siarkowej. Nie tworzy mostk贸w siarczkowych 鈭扴鈭扴鈭, gdy偶 nie ma grup tiolowych 鈭扴H. Metionina jest jednym z dw贸ch (obok tryptofanu) aminokwas贸w posiadaj膮cych tylko jeden kodon 鈥 kodowana jest przez tr贸jk臋 AUG. Jest to kodon o szczeg贸lnym znaczeniu, poniewa偶 jest odczytywany przez rybosom jako miejsce startu translacji 鈥 w efekcie u eukariont贸w metionina jest wbudowywana w koniec aminowy, jako pierwsza reszta aminokwasowa wszystkich bia艂ek. U prokariont贸w analogicznie pierwsz膮 reszt膮 aminokwasow膮 jest N-formylometionina, kt贸ra jednak zwykle jest usuwana w procesie modyfikacji potranslacyjnej. Reszty metioniny znajduj膮ce si臋 wewn膮trz sekwencji aminokwasowej wbudowywane s膮 z wykorzystaniem innego tRNA ni偶 reszty inicjuj膮ce 艂a艅cuch. Metionina jest r贸wnie偶 prekursorem biosyntezy fitohormonu etylenu, szczeg贸lnie w trakcie dojrzewania owoc贸w oraz w reakcji ro艣lin na stres. DL-Metionina jest stosowana jako dodatek do pasz w celu podniesienia ich warto艣ci od偶ywczej (podobnie jak lizyna). Roczna 艣wiatowa produkcja DL-metioniny wynios艂a w 2005 r. 600 tys. ton (trzecie miejsce po kwasie glutaminowym i lizynie), a L-metioniny 鈥 400 ton.

    inozytol - Inozytol (cykloheksanoheksaol; 艂ac. myo-Inositolum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy cukroli, cykliczny sze艣ciow臋glowy alkohol polihydroksylowy zawieraj膮cy sze艣膰 grup hydroksylowych. Bywa okre艣lany jako 鈥瀢itamina B8鈥, nie jest jednak witamin膮, gdy偶 mo偶e by膰 syntetyzowany przez organizm. Wszystkie izomery maj膮 s艂odkawy smak. Zale偶nie od po艂o偶enia grup hydroksylowych istnieje teoretycznie dziewi臋膰 stereoizomer贸w inozytolu, przy czym istnieje para enancjomer贸w (chiro-inozytol). W myo-inozytolu (cykloheksan-cis-1,2,3,5-trans-4,6-heksaolu) grupy hydroksylowe przy w臋glach 1, 2, 3 i 5 znajduj膮 si臋 po tej samej stronie pier艣cienia, a grupy hydroksylowe przy w臋glach C4 i C6 po przeciwnej stronie. Ta forma spotykana jest najcz臋艣ciej w przyrodzie i wyst臋puje w wielu ro艣linach i zwierz臋tach. Nazwy zwyczajowe pozosta艂ych izomer贸w to: scyllo-, D-chiro-, L-chiro-, muko-, neo-, allo-, epi- i cis-inozytol. W naturze wyst臋puj膮 one jednak bardzo rzadko.

    cholina - Cholina (kation 2-hydroksyetylotrimetyloamoniowy) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, posiadaj膮cy czwartorz臋dow膮 grup臋 aminow膮, wyst臋puj膮cy najcz臋艣ciej w postaci chlorku.

    lecytyna - Lecytyny (fosfatydylocholiny, E322) 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych zaliczanych do fosfolipid贸w, w kt贸rych reszta fosforanowa zestryfikowana jest cholin膮. W uj臋ciu 偶ywieniowym nazwa 鈥瀕ecytyna鈥 mo偶e obejmowa膰 tak偶e inne fosfolipidy, np. kefaliny (fosfatydyloetanoloaminy) lub fosfatydyloinozytol.

    l-karnityna - Karnityna (尾-hydroksy-纬-trimetyloamonioma艣lan), (CH3)3N+鈥揅H2鈥揅H(OH)鈥揅H2鈥揅OO鈭 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny o budowie betainowej, N,N,N-trimetylowa pochodna kwasu 纬-amino-尾-hydroksymas艂owego (GABAOB). W organizmach jest syntetyzowany w w膮trobie, nerkach i m贸zgu z aminokwas贸w (lizyny i metioniny) i pe艂ni rol臋 w transporcie kwas贸w t艂uszczowych z cytozolu do mitochondri贸w. Do艣膰 obficie wyst臋puje w mi臋艣niach. Karnityna jest zwi膮zkiem chiralnym, w kt贸rym centrum stereogeniczne stanowi 3 atom w臋gla. Substancja pochodzenia naturalnego, o nazwie zwyczajowej 鈥濴-karnityna鈥, jest enancjomerem o konfiguracji R. Tylko ten enancjomer ma dzia艂anie biologiczne, dlatego w tej postaci powinna by膰 obecna w codziennej diecie lub podawana jako suplement. Nazwa karnityny pochodzi st膮d, 偶e po raz pierwszy wyizolowano j膮 z mi臋艣ni (nazwa od 艂ac. caro, carnis 鈥 mi臋so) w 1905 roku. Pocz膮tkowo nazywano j膮 witamin膮 BT, poniewa偶 jej brak w po偶ywieniu prowadzi艂 do gromadzenia t艂uszczu u larw m膮cznika m艂ynarka (Tenebrio molitor). Poniewa偶 karnityna u cz艂owieka pochodzi z dw贸ch 藕r贸de艂: jest syntetyzowana i dostarczana z po偶ywieniem, bywa nazywana substancj膮 witaminopodobn膮. Jest ona naturalnie wyst臋puj膮c膮 substancj膮 w organizmie. G艂贸wnym 藕r贸d艂em karnityny w 偶ywno艣ci s膮 mi臋so i przetwory mleczne. Najbogatsze w karnityn臋 s膮 baranina, wo艂owina, wieprzowina i ryby. Mniej L-karnityny zawiera mi臋so z drobiu. Pokarmy pochodzenia ro艣linnego (warzywa, owoce) zawieraj膮 tylko 艣ladowe ilo艣ci karnityny. Dzienne zapotrzebowanie zdrowej, doros艂ej osoby na karnityn臋 wynosi 艣rednio 15 mg. Dzienne synteza karnityny wynosi 11鈥34 mg, a z diet膮 dostarczane jest codziennie 艣rednio 20鈥200 mg. U wegan i niekt贸rych wegetarian ilo艣膰 karnityny w po偶ywieniu jest du偶o mniejsza i wynosi ok. 1 mg/dzie艅. Karnityna nie podlega metabolizmowi. W nerkach ulega filtracji w k艂臋buszkach nerkowych, a nast臋pnie prawie w ca艂o艣ci wch艂aniana zwrotnie w kanalikach nerkowych. U os贸b zdrowych na og贸艂 nie stwierdza si臋 niedoboru karnityny, gdy偶 biosynteza i codzienna dieta zaspokaja potrzeby organizmu. Jednak偶e niedobory karnityny mog膮 pojawia膰 si臋 u os贸b niedo偶ywionych, przy nieprawid艂owej, ubogiej diecie, a tak偶e u os贸b na diecie wega艅skiej lub w schorzeniach nerek czy w膮troby.

    witamina b6 - Witamina B6 (ATC: A 11 HA 02) 鈥 grupa 6 organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, pochodnych pirydyny: pirydoksyny, pirydoksalu i pirydoksaminy oraz ich 5'-fosforan贸w. Form膮 aktywn膮 biologicznie jest fosforan pirydoksalu, do kt贸rego pozosta艂e formy s膮 przekszta艂cane enzymatycznie, w wyniku dzia艂ania kinaz i oksydaz. Niekt贸re formy witaminy B6 Jest to witamina z grupy B, rozpuszcza si臋 w wodzie i jest prekursorem wa偶nych koenzym贸w, kt贸re kontroluj膮 przebieg wielu kluczowych reakcji biochemicznych. Stosowanie izoniazydu jest najcz臋stsz膮 przyczyn膮 niedoboru tej witaminy.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋