suplementy diety bez tajemnic

Cellfood – Diet Switch

Cellfood – Diet Switch w formie p艂yn zawiera w sk艂adzie Cellfood, (zawiesina minera艂贸w z wody morskiej, rozpuszczony tlen, ocet ry偶owy, selen, 艣lady oligominera艂贸w oraz aminokwas贸w), Citrin-K, L-Karnityna. Ten suplement diety zg艂oszono do rejestracji w roku 2007. Jego status w rejestrze to: weryfikacja pozytywna. suplement diety Cellfood – Diet Switch zosta艂 wyprodukowany przez Nu Science Corporation USA, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma Sensilab sp.zoo Warszawa.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Cellfood, (zawiesina minera艂贸w z wody morskiej, rozpuszczony tlen, ocet ry偶owy, selen, 艣lady oligominera艂贸w oraz aminokwas贸w), Citrin-K, L-Karnityna
    Forma: p艂yn
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: weryfikacja pozytywna

    Rok zg艂oszenia: 2007
    Producent: Nu Science Corporation USA
    Rejestruj膮cy: Sensilab sp.zoo Warszawa
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    zawiesina minera艂贸w z wody morskiej - Woda (tlenek wodoru; nazwa systematyczna IUPAC: oksydan) 鈥 zwi膮zek chemiczny o wzorze H2O, wyst臋puj膮cy w warunkach standardowych w stanie ciek艂ym. W stanie gazowym wod臋 okre艣la si臋 mianem pary wodnej, a w sta艂ym stanie skupienia 鈥 lodem. S艂owo 鈥瀢oda鈥 jako nazwa zwi膮zku chemicznego mo偶e si臋 odnosi膰 do ka偶dego stanu skupienia. Woda jest bardzo dobrym rozpuszczalnikiem dla substancji polarnych. Wi臋kszo艣膰 (oko艂o 97,38%) wyst臋puj膮cej na Ziemi wody jest 鈥瀞艂ona鈥, to znaczy zawiera du偶o rozpuszczonych soli, g艂贸wnie chlorku sodu. W naturalnej wodzie rozpuszczone s膮 gazy atmosferyczne, z kt贸rych w najwi臋kszym st臋偶eniu znajduje si臋 dwutlenek w臋gla. Woda naturalna w wielu przypadkach przed zastosowaniem musi zosta膰 uzdatniona. Proces uzdatniania wody dotyczy zar贸wno wody pitnej, jak i przemys艂owej.

    rozpuszczony tlen - Fotosynteza (stgr. 蠁峥断 鈥 艣wiat艂o, 蟽蠉谓胃蔚蟽喂蟼 鈥 艂膮czenie) 鈥 proces wytwarzania zwi膮zk贸w organicznych z materii nieorganicznej, zachodz膮cy w kom贸rkach zawieraj膮cych chlorofil lub bakteriochlorofil, przy udziale 艣wiat艂a. Jest to jedna z najwa偶niejszych przemian biochemicznych na Ziemi. Proces ten utrzymuje wysoki poziom tlenu w atmosferze oraz przyczynia si臋 do wzrostu ilo艣ci w臋gla organicznego w puli w臋gla, zwi臋kszaj膮c mas臋 materii organicznej kosztem materii nieorganicznej. Fotosynteza zachodzi w dw贸ch etapach 鈥 faza jasna (okre艣lana jako faza przemiany energii), w kt贸rej 艣wiat艂o jest absorbowane, a jego energia jest zamieniana na energi臋 wi膮za艅 chemicznych, a jako produkt uboczny wydzielany jest tlen, oraz faza ciemna (okre艣lana jako faza przemiany substancji), w kt贸rej energia wi膮za艅 chemicznych, zwi膮zk贸w powsta艂ych w fazie 艣wietlnej, jest wykorzystywana do syntezy zwi膮zk贸w organicznych. Obie fazy zachodz膮 jednocze艣nie. Wydajno艣膰 zamiany energii 艣wiat艂a na energi臋 wi膮za艅 chemicznych w臋glowodan贸w wynosi 0,1鈥8%. W uproszczonej formie sumaryczny przebieg fotosyntezy z glukoz膮 jako syntezowanym w臋glowodanem zapisuje si臋: 6H2O + 6CO2 + h谓 (energia 艣wietlna) 鈫 C6H12O6 + 6O2鈫; 螖E = 鈭2872 kJ/mol (鈥687 kcal/mol) gdzie: h 鈥 sta艂a Plancka ; 谓 鈥 cz臋stotliwo艣膰 faliNajcz臋艣ciej substratami fotosyntezy s膮 dwutlenek w臋gla i woda, produktem 鈥 w臋glowodan i tlen (jako produkt uboczny), a 藕r贸d艂em 艣wiat艂a 鈥 s艂o艅ce. Zar贸wno bezpo艣rednie produkty fotosyntezy, jak i niekt贸re ich pochodne (np. skrobia i sacharoza) okre艣lane s膮 jako asymilaty. W kom贸rkach eukariotycznych proces fotosyntezy zachodzi w wyspecjalizowanych organellach 鈥 chloroplastach, zawieraj膮cych barwniki fotosyntetyczne. U ro艣lin organami zawieraj膮cymi kom贸rki z chloroplastami s膮 g艂贸wnie li艣cie, b臋d膮ce podstawowymi organami asymilacyjnymi. Pewne ilo艣ci chloroplast贸w zawieraj膮 tak偶e kom贸rki niezdrewnia艂ych 艂odyg oraz kwiat贸w i owoc贸w. Ze wzgl臋du na rozk艂ad wody i wydzielanie tlenu sinice i fotosyntetyzuj膮ce eukarionty zalicza si臋 do organizm贸w o oksygenicznym typie fotosyntezy, z wydzieleniem tlenu. W艣r贸d bakterii jedynie sinice przeprowadzaj膮 fotosyntez臋 w spos贸b opisany powy偶ej. Pozosta艂e jako donor贸w elektron贸w u偶ywaj膮 zwi膮zk贸w siarki lub prostych zwi膮zk贸w organicznych. Tlen w takim przypadku nie jest wydzielany, a proces okre艣la si臋 jako anoksygeniczny typ fotosyntezy.

    ocet ry偶owy - Ocet ry偶owy 鈥 odmiana octu spo偶ywczego, produkt fermentacji ry偶u.

    selen - Selen (Se, 艂ac. selenium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy niemetali w uk艂adzie okresowym. Znanych jest kilkana艣cie jego izotop贸w z przedzia艂u mas 65鈥91, z kt贸rych trwa艂ych jest 6. Pierwiastek ten zosta艂 odkryty w roku 1817 przez J.J. Berzeliusa. Nazwa pochodzi od Selene (stgr. 危蔚位萎谓畏), greckiej nazwy Ksi臋偶yca i bogini kt贸ra go uosabia艂a. Berzelius nazwa艂 go tak, poniewa偶 zawsze wyst臋puje razem z tellurem, kt贸rego nazwa wywodzi si臋 od tellus, czyli po 艂acinie 鈥瀂iemia鈥. Jednocze艣nie chcia艂 w ten spos贸b zaznaczy膰, 偶e selen nie jest 鈥瀦 tej samej ziemi鈥, co tellur i ma r贸偶ne od niego w艂a艣ciwo艣ci.

    citrin-k - Cytryn (kwarc 偶贸艂ty) 鈥 kamie艅 szlachetny, odmiana kwarcu. Nale偶y do minera艂贸w rzadkich. Nazwa pochodzi od: starofrancuskiego s艂owa citrin 鈥 偶贸艂ty; gr. kitros = cytryna; 艂ac. citrus = drzewo cytrusowe. Inne nazwy (niedopuszczalne w handlu) to: topaz czeski, topaz z艂oty, topaz fa艂szywy, topaz Madeira.

    l-karnityna - Karnityna (尾-hydroksy-纬-trimetyloamonioma艣lan), (CH3)3N+鈥揅H2鈥揅H(OH)鈥揅H2鈥揅OO鈭 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny o budowie betainowej, N,N,N-trimetylowa pochodna kwasu 纬-amino-尾-hydroksymas艂owego (GABAOB). W organizmach jest syntetyzowany w w膮trobie, nerkach i m贸zgu z aminokwas贸w (lizyny i metioniny) i pe艂ni rol臋 w transporcie kwas贸w t艂uszczowych z cytozolu do mitochondri贸w. Do艣膰 obficie wyst臋puje w mi臋艣niach. Karnityna jest zwi膮zkiem chiralnym, w kt贸rym centrum stereogeniczne stanowi 3 atom w臋gla. Substancja pochodzenia naturalnego, o nazwie zwyczajowej 鈥濴-karnityna鈥, jest enancjomerem o konfiguracji R. Tylko ten enancjomer ma dzia艂anie biologiczne, dlatego w tej postaci powinna by膰 obecna w codziennej diecie lub podawana jako suplement. Nazwa karnityny pochodzi st膮d, 偶e po raz pierwszy wyizolowano j膮 z mi臋艣ni (nazwa od 艂ac. caro, carnis 鈥 mi臋so) w 1905 roku. Pocz膮tkowo nazywano j膮 witamin膮 BT, poniewa偶 jej brak w po偶ywieniu prowadzi艂 do gromadzenia t艂uszczu u larw m膮cznika m艂ynarka (Tenebrio molitor). Poniewa偶 karnityna u cz艂owieka pochodzi z dw贸ch 藕r贸de艂: jest syntetyzowana i dostarczana z po偶ywieniem, bywa nazywana substancj膮 witaminopodobn膮. Jest ona naturalnie wyst臋puj膮c膮 substancj膮 w organizmie. G艂贸wnym 藕r贸d艂em karnityny w 偶ywno艣ci s膮 mi臋so i przetwory mleczne. Najbogatsze w karnityn臋 s膮 baranina, wo艂owina, wieprzowina i ryby. Mniej L-karnityny zawiera mi臋so z drobiu. Pokarmy pochodzenia ro艣linnego (warzywa, owoce) zawieraj膮 tylko 艣ladowe ilo艣ci karnityny. Dzienne zapotrzebowanie zdrowej, doros艂ej osoby na karnityn臋 wynosi 艣rednio 15 mg. Dzienne synteza karnityny wynosi 11鈥34 mg, a z diet膮 dostarczane jest codziennie 艣rednio 20鈥200 mg. U wegan i niekt贸rych wegetarian ilo艣膰 karnityny w po偶ywieniu jest du偶o mniejsza i wynosi ok. 1 mg/dzie艅. Karnityna nie podlega metabolizmowi. W nerkach ulega filtracji w k艂臋buszkach nerkowych, a nast臋pnie prawie w ca艂o艣ci wch艂aniana zwrotnie w kanalikach nerkowych. U os贸b zdrowych na og贸艂 nie stwierdza si臋 niedoboru karnityny, gdy偶 biosynteza i codzienna dieta zaspokaja potrzeby organizmu. Jednak偶e niedobory karnityny mog膮 pojawia膰 si臋 u os贸b niedo偶ywionych, przy nieprawid艂owej, ubogiej diecie, a tak偶e u os贸b na diecie wega艅skiej lub w schorzeniach nerek czy w膮troby.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋