suplementy diety bez tajemnic

CARBO GASTRONATURAL

Suplement diety CARBO GASTRONATURAL zosta艂 zg艂oszony do rejestracji w 2019 roku. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: W臋giel aktywny, carbo medicinalis, Wyci膮g z owoc贸w any偶u, Pimpinella anisum, Wyci膮g z nasion ostropestu plamistego, Silybum marianum, Wyci膮g z li艣ci karczocha, Cynara scolymus, Wyci膮g z ziela melisy, Melissa officinalis L., Wyci膮g z owoc贸w kopru, Foeniculum vulgare Mill. Jego obecny status rejestracji: weryfikacja w toku. Producentem tego suplementu diety jest firma Exim Pharma.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: W臋giel aktywny, carbo medicinalis, Wyci膮g z owoc贸w any偶u, Pimpinella anisum, Wyci膮g z nasion ostropestu plamistego, Silybum marianum, Wyci膮g z li艣ci karczocha, Cynara scolymus, Wyci膮g z ziela melisy, Melissa officinalis L., Wyci膮g z owoc贸w kopru, Foeniculum vulgare Mill
    Forma: kapsu艂ki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: Exim Pharma
    Rejestruj膮cy: EXIM PHARMA SP脫艁KA Z OGRANICZON膭 ODPOWIEDZIAL
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    w臋giel aktywny - W臋giel aktywny, w臋giel aktywowany (艂ac. carbo activatus) 鈥 substancja sk艂adaj膮ca si臋 g艂贸wnie z w臋gla pierwiastkowego w formie bezpostaciowej (sadza), cz臋艣ciowo w postaci drobnokrystalicznego grafitu (poza w臋glem zawiera zwykle popi贸艂, g艂贸wnie tlenki metali alkalicznych i krzemionk臋). Charakteryzuje si臋 bardzo du偶膮 powierzchni膮 w przeliczeniu na jednostk臋 masy, do ponad 3300 m虏/g w produktach komercyjnych i ok. 3900 m虏/g laboratoryjnie (dla por贸wnania powierzchnia kortu tenisowego wynosi oko艂o 260 m虏), dzi臋ki czemu jest doskona艂ym adsorbentem wielu zwi膮zk贸w chemicznych. Wielka powierzchnia w艂a艣ciwa w臋gla aktywnego jest wynikiem istnienia wewn臋trznej struktury porowatej pozosta艂ej po wyj艣ciowym materiale organicznym, a rozwini臋tej w procesie wygrzewania w wysokiej temperaturze przy ograniczonym dost臋pie powietrza. Wi臋kszo艣膰 por贸w to silnie adsorbuj膮ce mikropory oraz pe艂ni膮ce g艂贸wnie rol臋 kana艂贸w transportowych mezopory. W臋giel aktywny jest cz臋sto modyfikowany (np. przez usuni臋cie popio艂u lub impregnacj臋 zwi膮zkami chemicznymi), aby zachowuj膮c swoje w艂a艣ciwo艣ci adsorpcyjne, m贸g艂 bardziej specyficznie poch艂ania膰 okre艣lony sk艂adnik (np. metale ci臋偶kie). Znaczenie w臋gla aktywnego podnosi fakt, 偶e jest to substancja nietoksyczna, tania w produkcji, otrzymywana m.in. z drewna i z rozmaitych odpad贸w produkcji rolniczej, np. ze skorup orzech贸w, pestek i nasion owoc贸w, 艂upin, 艂usek, s艂omy i wielu innych), a jednocze艣nie 艂atwa do utylizacji po zu偶yciu (przez spalenie). Je偶eli adsorbowane by艂y metale ci臋偶kie, mo偶na je 艂atwo odzyska膰 z powsta艂ego popio艂u.

    carbo medicinalis - Dekontaminacja (艂ac. de- 'od-, wy-'; contaminatio 'zetkni臋cie; splamienie') 鈥 proces polegaj膮cy na usuni臋ciu i dezaktywacji substancji szkodliwej (chemikali贸w, materia艂贸w radioaktywnych, czynnik贸w biologicznych), kt贸ra zagra偶a 偶yciu lub zdrowiu organizmu 偶ywego poprzez kontakt bezpo艣redni lub u偶ywane sprz臋ty. Dekontaminacji poddawani s膮 zarazem ludzie, zwierz臋ta, jak i 艣rodowisko nieo偶ywione (infrastruktura itd.).

    any偶u - Absynt 鈥 wysokoprocentowy nap贸j alkoholowy otrzymywany w procesie ekstrakcji kwiat贸w i li艣ci pio艂unu (Artemisia absinthium), any偶u i kopru w艂oskiego oraz mniejszych ilo艣ci innych zi贸艂. Absynt zaliczany jest do w贸dek smakowych. Zdarza si臋, 偶e jest b艂臋dnie klasyfikowany jako rodzaj nalewki. Poniewa偶 absynt jest zazwyczaj zielony (naturalnie lub z powodu dodanego barwnika), a tak偶e ze wzgl臋du na jego w艂a艣ciwo艣ci psychoaktywne (zwi膮zane z zawartym w nim tujonem), nazywany jest potocznie Zielon膮 Wr贸偶k膮 (fr. F茅e Verte, ang. Green Fairy). Z powodu wysokiej zawarto艣ci alkoholu i znacznego st臋偶enia olejk贸w eterycznych powsta艂o wiele sposob贸w spo偶ywania tego trunku. Pij膮cy absynt dodaj膮 trzy do pi臋ciu cz臋艣ci lodowatej wody do jednej cz臋艣ci alkoholu, co powoduje jego m臋tnienie. Woda u偶ywana jest r贸wnie偶 do rozpuszczania cukru dodawanego w celu zmniejszenia goryczy. Wszystkie te przygotowania s膮 uwa偶ane za istotn膮 cz臋艣膰 do艣wiadczenia wynikaj膮cego ze spo偶ywania absyntu, do tego stopnia, 偶e zosta艂y one zrytualizowane oraz uzupe艂nione specjalnymi a偶urowymi 艂y偶eczkami i innymi akcesoriami. Smak absyntu jest podobny do smaku innych alkoholi z zawarto艣ci膮 any偶u z wyra藕nie odznaczaj膮c膮 si臋 gorycz膮, prze艂amywan膮 przez dodawanie r贸偶nych zi贸艂. Pierwsza receptura zosta艂a opracowana w XVIII wieku w Val de Travers w obecnym szwajcarskim kantonie Neuch芒tel. Pocz膮tkowo stosowany by艂 jako leczniczy eliksir na wszelkie dolegliwo艣ci, zw艂aszcza przeciwb贸lowo. Jednak znacznie wi臋ksz膮 popularno艣膰 absynt zdoby艂 na prze艂omie XIX i XX wieku we Francji, zw艂aszcza po艣r贸d paryskiej bohemy artystycznej, dzi臋ki kt贸rej romantyczne skojarzenia z tym alkoholem trwaj膮 w kulturze masowej do dzi艣. U szczytu swojej popularno艣ci trunek zosta艂 opisany jako niebezpieczny, silnie uzale偶niaj膮cy narkotyk. Zawarty w pio艂unie tujon zosta艂 oskar偶ony o wi臋kszo艣膰 szkodliwych skutk贸w spo偶ywania tego alkoholu. Do roku 1915 zakazano wytwarzania i sprzeda偶y w wi臋kszo艣ci pa艅stw europejskich i w Stanach Zjednoczonych. 呕adne jednak dowody nie wskazuj膮 na to, 偶eby absynt by艂 bardziej niebezpieczny, czy w wi臋kszym stopniu psychoaktywny, ni偶 inne alkohole. Wznowienie produkcji nast膮pi艂o na pocz膮tku lat 90. XX wieku, kiedy pa艅stwa nale偶膮ce do Unii Europejskiej zacz臋艂y stopniowo zezwala膰 na produkcj臋 i sprzeda偶 trunku.

    pimpinella anisum - Biedrzeniec any偶 (any偶, any偶ek) (Pimpinella anisum L.) 鈥 gatunek jednorocznej ro艣liny z rodziny selerowatych. Prawdopodobnie pochodzi z wschodnich obszar贸w basenu Morza 艢r贸dziemnego. Prawdopodobnym jego przodkiem ro艣liny uprawnej jest biedrzeniec kretycki (Pimpinella cretica Poir) pochodz膮cy z wy偶yn Iranu. Wsp贸艂cze艣nie biedrzeniec any偶 wyst臋puje wy艂膮cznie w uprawie, nie jest znany ze stanowisk naturalnych. W Polsce jest uprawiany (rzadko) i czasami przej艣ciowo dziczej膮cy (efemerofit).

    silybum marianum - Ostropest plamisty (Silybum marianum (L.) Gaertner) 鈥 gatunek ro艣liny nale偶膮cy do rodziny astrowatych (Asteraceae).

    cynara scolymus - Karczoch zwyczajny (Cynara scolymus) 鈥 gatunek wieloletniej ro艣liny zielnej nale偶膮cy do rodziny astrowatych. Pochodzi z rejonu Morza 艢r贸dziemnego, obecnie uprawiany w ca艂ej Europie i Ameryce P贸艂nocnej. Wed艂ug niekt贸rych uj臋膰 taksonomicznych jest to synonim karczocha hiszpa艅skiego (Cynara cardunculus).

    wyci膮g z ziela melisy - Alkoholatura, intrakt (艂ac. Alcoholaturae, Intracta) - preparat ro艣linny, otrzymywany poprzez wytrawienie surowego surowca ro艣linnego etanolem o st臋偶eniu 80鈥95掳 (procent obj臋to艣ciowych). Intrakty s膮 podobne do nalewek, r贸偶ni膮 si臋 od nich tym, 偶e s膮 sporz膮dzane z surowc贸w 艣wie偶ych, a nie suszonych. Alkoholatury otrzymuje si臋 metod膮 maceracji alkoholem w ilo艣ci od 80 do 120% masy surowca. 艢wie偶o sporz膮dzony preparat jest nietrwa艂y, ze wzgl臋du na obecne w nim aktywne enzymy ro艣linne, mog膮ce rozk艂ada膰 cenne sk艂adniki wyci膮gu. Z tego wzgl臋du surowce ro艣linne stabilizuje si臋, ogrzewaj膮c je kr贸tko we wrz膮cym etanolu. Przyk艂ady intrakt贸w: intrakt z kwiatostanu g艂ogu (Crataegi intractum), intrakt z ziela melisy (Melissae intractum), intrakt z ziela dziurawca (Hyperici intractum), intrakt z niedojrza艂ych nasion kasztanowca (Hippocastani intractum), intrakt z korzeni koz艂ka (Valerianae intractum)

    melissa officinalis l. - Melisa lekarska (Melissa officinalis L.) 鈥 gatunek byliny z rodziny jasnotowatych. Ludowe nazwy: rojownik, pszczelnik, matecznik, starzyszek, cytrynowe ziele. Ro艣nie dziko w Afryce P贸艂nocnej (Maroko, Tunezja, Madera, Wyspy Kanaryjskie), Europie Po艂udniowej i w Azji (Azja Zachodnia i 艢rodkowa, Kaukaz, Pakistan), rozprzestrzenia si臋 tak偶e gdzieniegdzie poza tymi obszarami. Obecnie jest znana i uprawiana na ca艂ym 艣wiecie, r贸wnie偶 w Polsce.

    kopru - 艢wi臋cenie kopru 鈥 polski zwyczaj religijny praktykowany w 艢wi臋to Przemienienia Pa艅skiego. Zwyczaj ten wyst臋puje na terenie archidiecezji przemyskiej i lubelskiej oraz diecezji zamojsko-lubaczowskiej . W 艢wi臋to Przemienienia Pa艅skiego (6 sierpnia) wierni przynosz膮 do ko艣cio艂a ga艂膮zki kopru, kt贸ry po艣wi臋cany jest po zako艅czeniu liturgii. Koper stosowany jest (cz臋sto w postaci wywaru) podczas dolegliwo艣ci, przede wszystkim przewodu pokarmowego, zar贸wno ludzi, jak i zwierz膮t. Parafie, w kt贸rych praktykowane jest 艣wi臋cenie kopru: 艣艣. Piotra i Paw艂a w Handzl贸wce, 艣w. Miko艂aja w Kraczkowej, Zes艂ania Ducha 艢wi臋tego w Krasnobrodzie, Matki Bo偶ej Szkaplerznej i 艢wi臋tego Dominika w 艁abuniach, Narodzenia NMP w P艂once, 艣w. Barbary w Przeworsku, 艣w. Antoniego w Radecznicy, Przemienienia Pa艅skiego w Sawinie, 艢wi臋tego Krzy偶a w Szarowoli, 艣w. Katarzyny w Zamo艣ciu, Mi艂osierdzia Bo偶ego w Zamo艣ciu, Narodzenia NMP w Kry艂owie. W parafii Chrystusa Kr贸la w Z艂ojcu ko艂o Nielisza opr贸cz kopru 艣wi臋ci si臋 6 sierpnia r贸wnie偶 gorczyc臋. W ko艣ciele 艢wi臋tej Barbary w Przeworsku po艣wi臋ceniu kopru towarzyszy nast臋puj膮ca modlitwa:

    foeniculum vulgare mill - Fenku艂 w艂oski, koper w艂oski, koper s艂odki (Foeniculum vulgare Mill.) 鈥 gatunek ro艣liny dwuletniej, czasem byliny, zaliczany do rodziny selerowatych (Apiaceae). Gatunek jest bardzo zmienny (dwa podgatunki z kilkoma odmianami), uwa偶any za jedynego przedstawiciela rodzaju fenku艂 (Foeniculum Mill.) lub cz臋艣膰 zaliczanych tu takson贸w wyodr臋bnianych jest w randze osobnych gatunk贸w.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋