suplementy diety bez tajemnic

Be Slim 40+

Suplement diety Be Slim 40+ zawiera w sk艂adzie: Chrom, Witamina B6, Wyci膮g z opuncji figowej, Wyci膮g z korzenia mniszka, Wyci膮g z ziela pokrzywy zwyczajnej, Wyci膮g z owoc贸w gorzkiej pomara艅czy, Wyci膮g z li艣ci zielonej herbaty, Wyci膮g z zielonej kawy, Wyci膮g z li艣ci ostrokrzewu paragwajskiego. Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2014. Jego obecny stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez Zak艂ady Farmaceutyczne COLFARM S.A. Mielec, oraz zg艂oszony do rejestracji przez Zak艂ady Farmaceutyczne COLFARM S.A. Mielec.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Chrom, Witamina B6, Wyci膮g z opuncji figowej, Wyci膮g z korzenia mniszka, Wyci膮g z ziela pokrzywy zwyczajnej, Wyci膮g z owoc贸w gorzkiej pomara艅czy, Wyci膮g z li艣ci zielonej herbaty, Wyci膮g z zielonej kawy, Wyci膮g z li艣ci ostrokrzewu paragwajskiego
    Forma: tabletka
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2014
    Producent: Zak艂ady Farmaceutyczne COLFARM S.A. Mielec
    Rejestruj膮cy: Zak艂ady Farmaceutyczne COLFARM S.A. Mielec
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    chrom - Chrom (Cr, 艂ac. chromium) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z bloku d uk艂adu okresowego. Ma 13 izotop贸w, od 45Cr do 57Cr, z czego trwa艂e s膮 izotopy 50, 52, 53 i 54. Zosta艂 odkryty w roku 1797 przez Louisa Nicolasa Vauqellina.

    witamina b6 - Witamina B6 (ATC: A 11 HA 02) 鈥 grupa 6 organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, pochodnych pirydyny: pirydoksyny, pirydoksalu i pirydoksaminy oraz ich 5'-fosforan贸w. Form膮 aktywn膮 biologicznie jest fosforan pirydoksalu, do kt贸rego pozosta艂e formy s膮 przekszta艂cane enzymatycznie, w wyniku dzia艂ania kinaz i oksydaz. Niekt贸re formy witaminy B6 Jest to witamina z grupy B, rozpuszcza si臋 w wodzie i jest prekursorem wa偶nych koenzym贸w, kt贸re kontroluj膮 przebieg wielu kluczowych reakcji biochemicznych. Stosowanie izoniazydu jest najcz臋stsz膮 przyczyn膮 niedoboru tej witaminy.

    wyci膮g z opuncji figowej - Kaktusowate (Cactaceae Juss., zwyczajowo nazywane kaktusami) 鈥 rodzina sukulent贸w 艂odygowych (wieloletnich, zielnych lub cz臋艣ciowo zdrewnia艂ych), nale偶膮ca do rz臋du go藕dzikowc贸w. Nale偶y do niej, w zale偶no艣ci od systemu klasyfikacyjnego, od 24 do 220 rodzaj贸w, a w ich ramach od 1500 do 2000 gatunk贸w. Wyst臋puj膮 g艂贸wnie na kontynentach ameryka艅skich, sk膮d pochodz膮. Przystosowane do suchych warunk贸w, najwi臋ksze zr贸偶nicowanie osi膮gaj膮 na terenach p贸艂pustynnych i g贸rskich, cho膰 s膮 tak偶e rodzaje wyst臋puj膮ce w lasach deszczowych. Charakterystyczn膮 cech膮 budowy ro艣lin z tej rodziny jest posiadanie areoli nieobecnych u innych ro艣lin oraz acykliczne lub spiralne u艂o偶enie element贸w kwiatu (brak ok贸艂k贸w). Kaktusowate maj膮 szereg zastosowa艅 praktycznych, zw艂aszcza w艣r贸d lud贸w tubylczych Ameryk. Na 艣wiecie zyska艂y popularno艣膰 jako uprawne ro艣liny ozdobne i kolekcjonerskie. Niekontrolowany zbi贸r kaktusowatych spowodowa艂 zagro偶enie trwa艂o艣ci naturalnych populacji wielu gatunk贸w. Z tego powodu wiele z nich trafi艂o do Czerwonej Ksi臋gi Gatunk贸w Zagro偶onych i zosta艂o obj臋tych ochron膮.

    wyci膮g z korzenia mniszka - Mniszek pospolity, mniszek lekarski (Taraxacum officinale F.H. Wiggers coll., w艂a艣c. Taraxacum sect. Taraxacum) 鈥 okre艣lenie ro艣lin z rodzaju mniszek, w zale偶no艣ci od uj臋cia systematycznego stanowi膮ce nazw臋 zbiorow膮 drobnych gatunk贸w z sekcji Taraxacum (= Vulgaria, Ruderalia) lub odnosz膮ce si臋 do jednego gatunku wyst臋puj膮cego na niewielkim obszarze w Skandynawii 鈥 T. campylodes. W dominuj膮cym znaczeniu s膮 to mniszki z sekcji obfituj膮cej w drobne, apomiktyczne gatunki. W samej Europie opisano ich ponad tysi膮c, w tym w Polsce ponad 200, a wyst臋puj膮 tak偶e w Azji i p贸艂nocnej Afryce. Zawleczone zosta艂y na wszystkie inne kontynenty. Poza Europ膮 dane o poszczeg贸lnych taksonach s膮 bardzo fragmentaryczne. Ro艣liny te rosn膮 na siedliskach ruderalnych, na 艂膮kach i murawach, w uprawach i widnych lasach. S膮 wykorzystywane jako ro艣liny jadalne, pastewne, miododajne i lecznicze. W uprawach uznawane za chwasty.

    wyci膮g z ziela pokrzywy zwyczajnej - Pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica L.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny pokrzywowatych (Urticaceae). Wyst臋puje w stanie dzikim w Europie, Azji, Afryce P贸艂nocnej, Ameryce P贸艂nocnej, a zawleczona zosta艂a tak偶e na inne obszary i kontynenty. Ro艣nie w wilgotnych lasach i zaro艣lach oraz bardzo cz臋sto, jako gatunek synantropijny, na 偶yznych siedliskach ruderalnych. Pokrzywa zwyczajna jest u偶ytkowana na wiele sposob贸w 鈥 jest ro艣lin膮 lecznicz膮 i kosmetyczn膮, jadaln膮 i paszow膮, dostarcza tak偶e w艂贸kien, barwnika i jest u偶ytkowana w ogrodnictwie. Pokrzywa odgrywa te偶 rol臋 w ludzkiej kulturze duchowej. Z powodu obecno艣ci k艂uj膮co-parz膮cych w艂osk贸w powoduje bolesne podra偶nienia sk贸ry ludzi i zwierz膮t.

    gorzkiej pomara艅czy - Pomara艅cza 鈥 nazwa, jak膮 okre艣la si臋 niekt贸re gatunki ro艣lin nale偶膮ce do rodzaju cytrus, zwykle o pomara艅czowej sk贸rce i w艂贸knistym mi膮偶szu. Jest to nazwa tylko zwyczajowa, nie stanowi ona odr臋bnej jednostki taksonomicznej. Gatunki pomara艅czy pochodz膮 z Chin i wschodniej Azji. S艂odkie pomara艅cze zosta艂y wymienione w chi艅skiej literaturze w roku 314 p.n.e. W 1987 roku drzewa pomara艅czy okaza艂y si臋 najcz臋艣ciej uprawianymi drzewami owocowymi na 艣wiecie. S膮 powszechnie uprawiane w klimatach tropikalnych i subtropikalnych. Owoc z drzewa pomara艅czy mo偶e by膰 spo偶ywany jako 艣wie偶y lub przetworzony w postaci soku. W 2012 roku s艂odkie pomara艅cze stanowi艂y oko艂o 70% produkcji owoc贸w cytrusowych. W 2013 roku na ca艂ym 艣wiecie zebrano 71,4 mln ton pomara艅czy. Najwy偶sza produkcja ma miejsce w Brazylii, USA (stany Floryda i Kalifornia) oraz Chinach.

    wyci膮g z li艣ci zielonej herbaty - Herbata 鈥 napar przyrz膮dzany z li艣ci i p膮k贸w grupy ro艣lin, nazywanych t膮 sam膮 nazw膮, nale偶膮cych do rodzaju kamelia (Camellia). Ro艣liny te s膮 do siebie podobne, traktowane jako odr臋bne gatunki lub odmiany jednego gatunku 鈥 herbaty chi艅skiej (Camellia sinensis). Dawniej zaliczano je do rodzaju Thea, r贸偶ni膮 si臋 od innych kamelii zawarto艣ci膮 substancji swoistych i kilkoma drobnymi cechami morfologicznymi. W Chinach zapisuje si臋 j膮 znakiem 鑼, kt贸ry jest jednak r贸偶nie czytany w zale偶no艣ci od dialektu: t锚 鈥 dialekt hokkien (czego odmiany s膮 cz臋sto obecne w j臋zykach zachodniej Europy) oraz ch谩, w dialekcie kanto艅skim i mandary艅skim (z odmianami tej wymowy popularnymi na wschodzie 鈥 Indie, Iran, Turcja, Rosja, Czechy). Polska nazwa herbata to zbitka pochodz膮ca od 艂ac. herba thea (gdzie pierwszy wyraz herba oznacza 鈥瀦io艂o鈥, a drugi 鈥 thea 鈥 jest zlatynizowan膮 postaci膮 chi艅skiej nazwy tej偶e ro艣liny). Nazw膮 herbata okre艣la si臋 r贸wnie偶 napary z r贸偶nych zi贸艂, suszu owocowego, dlatego w u偶yciu s膮 okre艣lenia: lipowa, mi臋towa, rumiankowa itp. herbata, herbata z malin, dzikiej r贸偶y, bzu czarnego itp., herbata paragwajska, Rooibos.

    wyci膮g z zielonej kawy - Herbata 鈥 napar przyrz膮dzany z li艣ci i p膮k贸w grupy ro艣lin, nazywanych t膮 sam膮 nazw膮, nale偶膮cych do rodzaju kamelia (Camellia). Ro艣liny te s膮 do siebie podobne, traktowane jako odr臋bne gatunki lub odmiany jednego gatunku 鈥 herbaty chi艅skiej (Camellia sinensis). Dawniej zaliczano je do rodzaju Thea, r贸偶ni膮 si臋 od innych kamelii zawarto艣ci膮 substancji swoistych i kilkoma drobnymi cechami morfologicznymi. W Chinach zapisuje si臋 j膮 znakiem 鑼, kt贸ry jest jednak r贸偶nie czytany w zale偶no艣ci od dialektu: t锚 鈥 dialekt hokkien (czego odmiany s膮 cz臋sto obecne w j臋zykach zachodniej Europy) oraz ch谩, w dialekcie kanto艅skim i mandary艅skim (z odmianami tej wymowy popularnymi na wschodzie 鈥 Indie, Iran, Turcja, Rosja, Czechy). Polska nazwa herbata to zbitka pochodz膮ca od 艂ac. herba thea (gdzie pierwszy wyraz herba oznacza 鈥瀦io艂o鈥, a drugi 鈥 thea 鈥 jest zlatynizowan膮 postaci膮 chi艅skiej nazwy tej偶e ro艣liny). Nazw膮 herbata okre艣la si臋 r贸wnie偶 napary z r贸偶nych zi贸艂, suszu owocowego, dlatego w u偶yciu s膮 okre艣lenia: lipowa, mi臋towa, rumiankowa itp. herbata, herbata z malin, dzikiej r贸偶y, bzu czarnego itp., herbata paragwajska, Rooibos.

    wyci膮g z li艣ci ostrokrzewu paragwajskiego - Yerba mate, jerba mate, herba mate, mate (mate), tak偶e znany jako chimarr茫o (蕛ima藞蕘蓯虄w虄), erva mate, india艅skie ca谩 mati, ca谩 mate 鈥 wysuszone, zmielone li艣cie oraz patyczki ostrokrzewu paragwajskiego, niekiedy r贸wnie偶 艣wie偶e, przygotowane do robienia naparu popularnego g艂贸wnie w krajach Ameryki Po艂udniowej (Argentynie, Paragwaju, Urugwaju, Brazylii), a tak偶e w niekt贸rych krajach Bliskiego Wschodu, g艂贸wnie w Syrii i Libanie. Zyskuje popularno艣膰 tak偶e w Europie. Nazwa yerba mate, wymy艣lona najprawdopodobniej przez jezuit贸w, pochodzi od przekszta艂conego 艂aci艅skiego s艂owa herba 鈥 ziele i mati co w j臋zyku keczua oznacza tykw臋, w kt贸rej parzy si臋 ziele. India艅ska nazwa naparu to ca谩. Yerba mate zawiera ksantyny: kofein臋, teobromin臋 i teofilin臋. Ich zawarto艣膰 jest zmienna w zale偶no艣ci od pory roku w kt贸rej dokonano zbior贸w.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋